MasukShare
บทที่ 55
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:37:33ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นั้นพ่อมักจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการสร้างฐานะให้มั่นคง เพื่อความเป็นอยู่อย่างสุขสบายของทุกคนในครอบครัว จึงดูเหมือนว่าพ่อละเลยและลืมใส่ใจความรู้สึกของแม่ ทำให้แม่รู้สึกว้าเหว่จนแอบไปคบหากับชายอื่น ถึงขั้นเผลอไผลมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง
และคิดจะไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน สิ่งเหล่านี้เป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งยิ่งใหญ่อย่างที่ทุกคนรู้กัน นับจากนั้นเขาก็ไม่เคยไว้ใจผู้หญิงอีกเลย
“นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้พี่พีทยังไม่แต่งงานกับวัน”
ธนวรรธน์ใช้ความเงียบแทนคำตอบ
“และที่ยังไม่เปิดโปงความจริงก็เพราะพี่พีทยังไม่มีหลักฐาน”
แม้พี่ชายจะไม่ตอบแต่ธนกฤตก็มั่นใจว่าสิ่งที่เขาพูดมานั้นถูกต้อง
“แล้วพี่จะจัดการยังไงกับเรื่องนี้ครับ”
“เราคงเลี้ยงคนแบบนี้ไว้ไม่ได้หรอก สำหรับวันวรุณพี่จะพูดเรื่องถอนหมั้น”
ธนกฤตพยักหน้าเห็นด้วยกับการตัดสินใจของพี่ชายก่อนจะย้อนถาม
“แล้วเกิดอะไรขึ้นกับคุณญาดา พี่กับเธอทะเลาะอะไรกันเหรอครับ”
“พี่กำลังเค้นความจริงบางอย่างจากญาดา”
แม้พอจะเดาได้ว่าพี่ชายต้องการความจริงอะไรจากปากของหญิงสาว แต่ก็ยังไม่วายเอ่ยถาม
“ความจริงอะไรครับ”
“นายยังไม่จำเป็นต้องรู้ตอนนี้หรอกพอล ถึงเวลาเมื่อไรพี่จะบอกนายเอง ดึกแล้วไปนอนได้แล้ว” เขาตอบพร้อมกับสาดเครื่องดื่มดีกรีแรงเข้าไปในลำคอ ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องพักของตนเอง โดยมีสายตาของธนกฤตมองตามไปด้วยความกังวล
“จะมีพายุลูกใหญ่เกิดขึ้นที่นี่ในอีกไม่ช้านี้แน่”
ก็ได้แต่หวังว่ามันจะพัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว และก็หวังว่าจะมีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นตามมา อย่างที่ใคร ๆ มักจะพูดกันว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ ขอให้ทุกอย่างมันเป็นไปอย่างที่เขาคิด
คืนนั้นณชญาดนอนหลับอยู่ที่ห้องของเด็ก ๆ เธอนอนผวาและฝันร้ายว่าธนวรรธน์แย่งลูกไปจากเธอ เขาพาตัวญาณิศาไปขึ้นรถแล้วขับจากไป โดยมีเธอร้องตะโกนพร้อมกับวิ่งตามรถคันนั้น
“ไม่ ไม่นะ” เธอร้องตะโกนออกมาทั้งน้ำตาพร้อมกับผวาตื่น
เสียงร้องของณชญาดาทำให้ซันและญาณินตื่นนอน เด็กน้อยทั้งสองวิ่งตรงเข้าไปคุกเข่าอยู่ข้างหญิงสาวที่ปูผ้านอนอยู่บนพื้น
“เช้าแล้วเหรอเนี่ย ที่แท้เราฝันไปนี่เอง”
“แม่ดาเป็นอะไรไปคะ”
“ใครรังแกน้าดาเหรอครับ”
“ไม่มีใครรังแกน้าหรอกครับ”
“แล้วแม่ดาร้องไห้ทำไมคะ เจ็บตรงไหนบอกลูก” ญาณิศาเช็ดน้ำตาให้มารดา
หญิงสาวคว้าตัวลูกเข้ามากอดไว้แนบอก ถ้าเธอต้องเสียลูกให้เขาเธอคงมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ได้แน่ แต่เมื่อก้มลงมาเห็นลูกนัยน์ตาแดง ๆ คล้ายจะร้องไห้ตามเธอ ก็ทำให้หญิงสาวยิ้มออกมา
“แม่แค่ฝันร้ายเท่านั้นเองค่ะ”
“ฝันว่าอะไรคะ”
“มีใครบางคนแย่งลูกไปจากแม่”
“ฝันร้ายจะกลายเป็นดีค่ะ แม่เคยบอกญาณินแบบนี้”
“ใช่แล้วจ้ะ แม่ว่าลูกกับพี่ซันไปอาบน้ำแปรงฟันกันได้แล้วนะ เดี๋ยวจะได้ลงไปกินมื้อเช้าพร้อมกัน”
“เราเล่นน้ำได้ไหมครับ”
“นะคะแม่” ญาณิศาออดอ้อนมารดา
การเล่นน้ำในอ่างจากุซซี่เป็นอะไรที่สองแสบวัยซนชื่นชอบ
“ก็ได้จ้ะ แต่เล่นได้ไม่นานนะ เราไม่ควรให้คนอื่นรอเข้าใจไหมคะ”
“เข้าใจค่ะ/ครับ” สองพี่น้องกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ ก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมกับถอดเสื้อผ้าเหลือเพียงกางเกงในตัวเดียว
“อย่าลืมแปรงฟันก่อนนะเด็ก ๆ”
ฑีฆายุบีบยาสีฟันใส่ในแปรงให้ตัวเองและน้อง ส่วนหญิงสาวก็เปิดน้ำในอ่างน้ำวน
“สีฟันให้สะอาดนะคะ ฟันจะได้ไม่ผุ”
พอสีฟันเสร็จเด็กน้อยทั้งสองก็ลงไปเล่นน้ำในอ่างพร้อมกัน เสียงกรี๊ดด้วยความสนุกสนานดังออกมาจากห้องน้ำ ขณะนั้นหญิงสาวก็ออกมาปัดปูเตียงของเด็กน้อยทั้งสอง รวมถึงจัดเตรียมชุดที่จะให้เด็ก ๆ ใส่วางไว้บนเตียงของแต่ละคน เธอพยายามสลัดความกังวลทิ้งไปแม้จะทำได้ยากก็ตาม
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตู หญิงสาวลังเลที่จะเดินไปเปิด แต่สุดท้ายก็ไปเปิดมันออก ก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เมื่อเห็นน้อยยืนอยู่ที่หน้าประตู
“เมื่อคืนคุณญาดานอนที่ห้องนี้เหรอคะ” น้อยเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ
“ใช่จ้ะ ทำงานเพลินจนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้”
“น้อง ๆ ละคะ”
“กำลังเล่นน้ำกันอยู่อย่างสนุกสนานเลย เข้ามาก่อนสิ”
“เดี๋ยวน้อยดูแลน้อง ๆ เองค่ะ”
“งั้นฉันขอกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ฝากน้อยช่วยดูน้องด้วยนะ”
“ไม่ต้องห่วงค่ะคุณญาดาน้อยจะอาบน้ำแต่งตัวให้น้องอย่างดีเลยค่ะ”
“อย่าไปตามใจน้องมากนักล่ะ”
“ค่ะ” สองสาวต่างวัยยิ้มให้กันและกัน
ณชญาดาไม่รู้จะวางตัวอย่างไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับธนวรรธน์อีกครั้ง หลังจากที่เกิดเหตุการณ์เมื่อคืน ได้แต่บอกตัวเองว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด หญิงสาวพาญาณิศาและฑีฆายุเข้ามาในห้องอาหาร เธอพบแต่เพียงจันทราที่อยู่ภายในห้องนั้น
“ลุงพีทกับอาพอลยังไม่ลงมาอีกเหรอคะคุณยาย” ญาณิศาเอ่ยถามเมื่อไม่เห็นบุคคลทั้งสองลงมารอพวกตนเหมือนเช่นเคย
“ลงมาแล้วค่ะ แต่มีงานด่วนเข้ามาก็เลยต้องรีบไปจัดการก่อน”
คำตอบของหญิงสูงวัยทำให้ณชญาดาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ อย่างน้อยก็พอจะยืดเวลาในการเผชิญหน้าออกไปได้ สองแสบวัยซนเดินไปนั่งประจำที่ของตัวเอง
ฑีฆายุหันไปบอกน้องเมื่อมองเห็นอาหารเช้าที่วางอยู่ตรงหน้า “วันนี้มีโจ๊กที่ญาณินชอบด้วยล่ะ”
ณชญาดาฉีกปาท่องโก๋ใส่ในชามให้เด็กน้อยทั้งสอง จากนั้นก็นั่งกินอาหารโดยไม่พูดไม่จา
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.4K Dibacaยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.5K Dibacaประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.9K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย129.1K Dibacaหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก12 Dibacaเสือสินลาย Tiger give up
Bambookei30 Dibacaฝากใจจนได้รัก
Melyssa304 Dibacaหนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]
มนต์ศิขริน89 Dibaca
