เข้าสู่ระบบแชร์
43
วันที่เผยแพร่:
2026-05-23 08:00:48“ตอนนี้ผมยังไม่พร้อม ขอเวลาหน่อยแล้วกัน” ชายหนุ่มบอกปัดออกไป เพราะเขายังไม่สามารถเรีย
บทล่าสุด
เงื่อนร้ายปมอดีต 43
“ตอนนี้ผมยังไม่พร้อม ขอเวลาหน่อยแล้วกัน” ชายหนุ่มบอกปัดออกไป เพราะเขายังไม่สามารถเรียกบิดาได้สนิทใจ เวลาเท่านั้นที่จะช่วยได้“ก็ได้ พ่อจะรอวันนั้น” พันตรีธนชาติกล่าวอย่างมีความหวัง ขณะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มเข้ามาห่มผ้าให้ ก่อนปิดไฟห้อง แล้วเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าโซฟาตรงหญิงสาวนอนอยู่“ลุกขึ้นมาเรณุกา”“อะไรของคุณอีก ฉันเหนื่อยอยากนอนพัก” หญิงสาวพึมพำเบาๆ กลัวพันตรีธนชาติได้ยิน“ลุกขึ้นมาอย่าเรื่องมาก” ชายหนุ่มดึงแขนเล็กขึ้นมา จากนั้นตนก็ล้มตัวลงนอนจนหญิงสาวอ้าปากค้าง แต่ยังไม่ทันได้ต่อว่าอะไรร่างเล็กก็ถูกดึงให้ล้มตัวลงนอน“ปล่อยนะพ่อเลี้ยง ฉันจะไปนอนด้านล่าง ขืนนอนแบบนี้ตกโซฟาแน่” หญิงสาวกลัวลูกในท้องจะเกิดอันตรายหากเธอนอนตกโซฟา ถึงพื้นจะห่างกันไม่มาก แต่ป้องกันไว้ดีที่สุด“ไม่หรอก ฉันจะกอดเธอไว้ไม่ให้ตก นอนเถอะดึกมากแล้ว” ชายหนุ่มพึมพำแล้วหลับตาลง แต่คนในอ้อมกอดกลับหลับตาไม่ลง ใจเต้นแรงทุกครั้งยามอยู่ในอ้อมกอดของเขา และคิดว่าต่อไปคงไม่มีโอกาสแบบนี้อีกแล้ว หลังจากพร
เงื่อนร้ายปมอดีต 42
หลังจากจัดการเคลียร์ปัญหาเรื่องจันทราเสร็จเรียบร้อยแล้ว พ่อเลี้ยงอัคราก็เดินกลับมาที่รถอีกครั้ง ถึงกับขมวดคิ้วเมื่อไม่พบเรณุกานั่งรออยู่ในรถ ชายหนุ่มบ่นงึมงำสีหน้าหงุดหงิดที่อีกฝ่ายไม่ยอมทำตามคำสั่ง ก่อนจะเคลื่อนรถเข้าไปจอดยังลานจอดรถของโรงพยาบาล จากนั้นก็ขึ้นลิฟต์ไปยังห้องพักฟื้นที่บิดาพักรักษาตัวอยู่ ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาสายตาคมกริบกวาดมองหาร่างบางไปรอบๆ พร้อมก้าวเท้าเดินมาทรุดตัวนั่งลงข้างเตียง ซึ่งบิดากำลังมองมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม“อัคร พ่อคิดว่าลูกนอนพักผ่อนอยู่ที่บ้านเสียอีก”“ก็ตั้งใจว่าจะนอนพัก แต่เห็นเรณุกาลืมถุงยาไว้ ก็เลยขับรถเอามาให้ครับ”“เอ... หนูเรย์ไม่สบายเหรอ ทำไมหนูเรย์ไม่ยอมบอกพ่อเลย”พันตรีธนชาติเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบายใจ“เขาคงไม่อยากให้คุณเป็นห่วง ว่าแต่ตอนนี้ลูกสาวคนโปรดของคุณไปไหนเสียล่ะครับ”“มีเพื่อนโทร.มาให้ลงไปพบข้างล่างเป็นชั่วโมงแล้ว
เงื่อนร้ายปมอดีต 41
“งั้นรอสักครู่นะคะ” ป้าแจ่มจันทร์กุลีกุจอรีบเดินไปบอกให้เด็กในปกครองมาจัดโต๊ะอาหาร“ทานเยอะๆ นะคะ”“ครับป้า รับรองไม่เหลือ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากที่พบกันครั้งแรกโดยสิ้นเชิง แค่คุณหนูยิ้มให้นางก็ดีใจมากแล้ว แต่ก็ยังเชื่อว่าสักวันคุณหนูของนางต้องกลับมาน่ารักเหมือนเดิม ดังเช่นวันวาน“เอ...คุณหนูไม่สบายเหรอคะ”“ไม่ใช่หรอกครับ ของเรณุกา ว่าจะเอาไปให้ที่โรงพยาบาล”“ตายจริง คุณหนูเรย์เป็นอะไรคะ” แม่บ้านเอ่ยถามสุ้มเสียงตกใจ“ไม่สบายนิดหน่อยครับ รถที่บ้านมีว่างสักคันมั้ยครับป้าแจ่ม ผมว่าจะขับไปที่โรงพยาบาลสักหน่อย”“มีอีกสองคันที่โรงจอดรถค่ะ เดี๋ยวป้าไปหยิบกุญแจให้นะคะ” นางบอกก่อนเดินไปหยิบกุญแจที่แขวนอยู่ใต้บันไดมาให้เจ้านายหนุ่ม“ขอบคุณครับป้าแจ่ม ผมอิ่มแล้ว” ชายหนุ่มรวบช้อนแล้วยกน้ำดื่ม“แล้วคุณหนูจะไปถูกเหรอคะ” หญิงสาวสูงวัยเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“ผมเดินทางมาประชุมที่กรุงเทพฯ
เงื่อนร้ายปมอดีต 40
อัครากดยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ความจริงห้องนี้ก็ไม่ได้สกปรกอะไร เพราะมีสาวใช้เข้ามาทำความสะอาดเป็นประจำทุกวัน แต่ที่เรียกเรณุกามาทำเพื่อต้องการสั่งสอนเท่านั้น ที่ทำตัวเหมือนเจ้าของบ้าน เขาไม่มีทางให้เธออยู่อย่างสุขสบายแน่ บ้านนี้เป็นบ้านบิดาเขา เธอไม่มีสิทธิ์มาผยองหลังจากทำความสะอาดห้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว เรณุกากำลังเก็บอุปกรณ์ออกจากห้อง แต่ชายหนุ่มกลับเรียกให้หญิงสาวช่วยผสมน้ำให้อาบ ซึ่งเธอก็ไม่มีทางปฏิเสธได้ในเมื่อเป็นแค่ผู้อาศัย เขาสั่งอะไรก็ต้องทำ เพราะเธอไม่มีสิทธิ์อะไรในบ้านหลังนี้ ที่อยู่อย่างสุขสบายก็มาจากความเมตตาของพันตรีธนชาติทั้งนั้น“เสร็จแล้วค่ะ” หญิงสาวเดินออกมาบอก ซึ่งเป็นจังหวะที่พ่อเลี้ยงหนุ่มกำลังถอดกางเกงพอดี ทำเอาร่างบางเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน ดวงหน้าหวานร้อนผ่าวลามไปถึงใบหู“หึๆ ทำเหมือนไม่เคยเห็น” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมเดินเข้ามาซ้อนอยู่ด้านหลังอันบอบบาง แล้วโน้มใบหน้าลง ซุกไซ้กับซอกคอขาวนวลจนเจ้าของร่างสะดุ้งตกใจ จะเบี่ยงตัวหนีก็ถูกลำแขนแกร่งรั้งไว้“ปล่อยนะพ่อเลี้ยง” หญิงสาวพยายามแกะลำแขนแกร
เงื่อนร้ายปมอดีต 39
“เราอย่าเพิ่งพูดกันเรื่องนี้เลยดีกว่าครับ คุณนอนพักผ่อนเถอะ” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวตัดบทลุกขึ้นประคองร่างบิดาลงนอน หากขืนยังคุยกันเรื่องนี้ต่อไปอาจจะทำให้ท่านต้องช็อกไปอีก รอเวลาให้ท่านหายป่วยก่อน ค่อยกลับมาคุยกันอย่างจริงๆ จังๆ อีกครั้ง เรณุกาหนีมานั่งร้องไห้ที่สวนสาธารณะด้านหลังโรงพยาบาล ร่างบางสั่นสะท้านจากแรงสะอื้นจนต้องยกมือขึ้นโอบไหล่บางของตนเองไว้ ความผิดหวังเสียใจได้ถาโถมเข้ามากับสิ่งที่มารดาทำกับตนเหมือนไม่ใช่ลูก ซึ่งไม่ต่างจากพ่อเลี้ยงอัคราที่มองเธอเป็นเพียงเศษขยะเน่าๆ ชิ้นหนึ่ง รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัส แทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป แต่เธอจะยอมแพ้เพราะเรื่องแค่นี้ไม่ได้ เพราะยังมีหนึ่งชีวิตน้อยๆ ในท้องให้ต้องดูแล เมื่อคิดได้ดังนั้นหญิงสาวก็สลัดความคิดเหล่านั้นออกไป แล้วเดินกลับไปยังห้องพักฟื้นอีกครั้ง เมื่อเปิดประตูเข้าไปคนใจร้ายก็หันมามองพอดี เธอจึงเชิดหน้าคอแข็งเดินผ่านตรงไปนั่งที่ข้างเตียงคนไข้“หนูเรย์ หายไ
เงื่อนร้ายปมอดีต 38
“ยัยเรย์” เสียงเรียกแทบตวาดนั้น ทำให้เรณุกาหันขวับไปมอง เปิดยิ้มกว้างด้วยความดีใจ แต่คงเป็นเพียงฝ่ายเดียว“แม่มาทำอะไรที่นี่ ไม่สบายเหรอจ๊ะ”“เปล่า ฉันไปหาแกที่บ้านนั้นมา นังแจ่มมันบอกว่าตาแก่หมดสติเข้าโรงพยาบาล มันตายหรือยังล่ะ” คำถามนั้น ทำเอาพ่อเลี้ยงหนุ่มตาลุกวาวด้วยความไม่พอใจกับสรรพนามที่หญิงวัยกลางคนเรียกขานอย่างไม่ให้เกียรติ“แม่ทำไมถามแบบนี้”“ทำไม ตายไปเสียได้ก็ดี สมบัติทั้งหมดจะได้เป็นของแกไง” จันทราพูดพร่ำไม่ยอมหยุด แม้เรณุกาจะสะกิดแขนเตือนสติก็ตาม“เสียใจด้วย แม้แต่สตางค์แดงเดียวเรณุกาก็ไม่ได้จากพ่อของฉัน” เสียงเหี้ยมเค้นลอดไรฟันดังขึ้น ทำให้จันทราหันขวับไปมอง“พ่อ หมายความว่า...”“พ่อเลี้ยงอัครา ลูกชายของคุณพ่อค่ะ” เรณุการีบบอกมารดา จนอีกฝ่ายเบิกตาโพลงหน้าซีด แต่ยังทำใจกล้าพูดต่อ“อ้อ...พอพ่อใกล้ตายก็รีบมาเอาสมบัติเลยนะ แต่ยังไงก็ต้องแบ่งให้ยัยเรย์บ้าง ที่คอยดูแลพ่อของคุณมานาน”
บางทีคุณอาจจะชอบ
บ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย49.4K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 140.2K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์97.6K viewsท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น597.6K viewsเมื่อนางเอกเกิดใหม่ในร่างนางร้าย
เดลิล12 viewsแต่งแทนสลับรัก ให้เขาคู่กับน้องสาว
หนานโย่วจื่ออวี๋6 viewsรักกลางทุ่งรวงทอง
Sae-tan64 views"Bad Bond: พันธะร้ายนายวิศวะ"
รอยยิ้มบนกระดาษ55 views
