LOGINบทที่ 4
( รินลดา ต่อ )“...เนยย้ายมาอยู่กับเตที่คอนโดได้ไหม ”
เตชินท์ชวนโชติมนต์ให้มาอาศัยอยู่กับตนเองเพราะว่า เขาไม่ชอบเลยเวลาที่หญิงสาวกลับไปบ้านแล้วออกมาหาเขาไม่ค่อยได้ เตชินท์อยากอยู่กับคนรักตลอดเวลาซึ่งมันก็เป็นธรรมดาของคนรักกันอยู่แล้ว“ ทำไมละเนยอยู่บ้านก็ดีแล้วนี่” โชติมนต์ละมือจากการหั่นผักเพื่อไปคุยกับแฟนหนุ่ม เธอมาหาเขาทุกวันและทำอาหารให้เขาทุกวันแบบนี้ตลอดโชติมนต์คบกับเตชินท์เข้าปีที่สองแล้วเริ่มแรกจากการที่หญิงสาวโดนรุ่นพี่ที่ฝึกงานลวนลามแล้วเตชินไปช่วยเอาไว้ทั้งคู่จึงได้สนิทสนมกันจนถึงขั้นคบหากันเป็นแฟนมาตลอด
“ เนยไม่อยากอยู่ด้วยกันเหรอ ไม่รักเตแล้วเหรอหืม”เตชินท์เอาหัวของตนเองไปถูที่ลาดไหล่ของหญิงสาวอย่างออดอ้อน
“ รักสิ เนยรักเต รักมากด้วย ” เพราะเตชินท์เป็นผู้ชายคนแรกที่หญิงสาวคบหาและเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอรักและลึกซึ้งด้วย ไม่ว่าเตชินท์จะพูดอะไรหญิงสาวก็พร้อมที่จะเชื่อฟังอย่างไม่สงสัย
“ ถ้ารักเนยก็ย้ายมาอยู่กับเตนะ เนยบอกป้าเนยไปสิว่ามาอยู่กับเตเตจริงจังนะเนย เตไม่ได้คิดจะเล่น ๆ เลยสักครั้ง เนยไม่ต้องออกค่าอะไรเลยแค่มาอยู่กับเต ทำกับข้าวให้เตกินทุกวัน เตก็ดีใจแล้ว นะครับ” เมื่อเจอคำพูดออดอ้อนเอาอกเอาใจจากชายคนรักใจโชติมนต์ก็ใจเหลวเป็นน้ำอย่างไม่ต้องสงสัย
“ อืม..เนยจะไปคุยกับป้านะแต่เนยคงจะบอกว่าไม่ได้หรอกนะว่ามาอยู่กับเตเนยไม่อยากให้ป้าเป็นห่วง” หญิงสาวยอมแล้วทุกเพื่อคนที่เธอรักต้องการ
“ ครับ เนยจะบอกว่าอะไรก็ตามใจเนยเลย เอาไว้สักวันป้าเนยก็ต้องรู้อยู่ดีว่าเนยกับเตรักกันแต่ว่าเนยของเตเนี่ยน่ารักที่สุดเลยนะ มานี่มาคนดี เดี๋ยวจะเตให้รางวัลสำหรับเด็กดีนะครับ”
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
“ อุ๊ย!! เต อย่าซนสิ”
“ ซนที่ไหน รางวัลเด็กดีไงไม่อยากได้เหรอ”
“แต่นี่มัน..อ่ะ..อ้าส์...เต...”
“ หืม..ปากบอกไม่อยากได้แต่ตรงนั้นกับแฉะรอเตเลยนะ” เตชินท์ล้วงมือลงไปที่กลางกายของหญิงสาว เขาไม่ปฏิเสธเลยว่าหลงใหลกับร่างกายของหญิงสาวแค่ไหน ไม่ว่าเตชินท์จะทำอะไร ท่าไหนโชติมนต์ก็จะสนองให้เขาเต็มที่ตลอดเวลาและไม่ใช่แค่ร่างกายของเธอที่เตชินท์รักทั้งหมดที่เธอเป็นนิสัยใจคอเตชินท์รักทุกอย่างและรักหมดหัวใจ
เย็นวันนั้นหญิงสาวกลับไปคุยกับป้าของเธอ เรื่องที่เธอจะย้ายไปอยู่หอกับแฟนหนุ่มของเธอ ป้าของเธอไม่คัดค้านอะไรเพราะคิดว่ามหาลัยที่หญิงสาวเรียนมันต้องไปไกลกว่ามหาลัยที่จันทร์วาดเรียน เพราะกลัวว่าหลานจะเหนื่อยป้าของเธอจึงอนุญาต
“ เนย แกจะอยู่กับเพื่อนจริง ๆ เหรอ” จันทร์วาดถามอย่างไม่ไว้ใจเท่าไรนัก
“ อ่ะ..อืมฉันจะอยู่กับเพื่อนช่วยเพื่อนหารค่าหอ”โชติมนต์ก้มหน้าเก็บเสื้อผ้าอย่างไม่กล้าสบตาญาติสาวนัก
“เนย แกโกหก พูดความจริงออกมา นี่ฉันนะไม่ใช่แม่แกไม่ควรปิดบังฉันแกจะไปอยู่กับแฟนแกใช่ไหม” เพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ มีหรือจันทร์วาดจะจับไม่ได้ เธอกลัวอย่างเดียวว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่จริงใจกับญาติเธอ โชติมนต์เป็นคนหัวอ่อน ไม่ทันโลก ไม่ทันคน แล้วยิ่งผู้ชายคนนั้นเป็นคนรักคนแรก แน่นอนว่าญาติเธอคงยอมถวายหัวเลยล่ะ
“ เฮ้อ...ถามจริงฉันเคยโกหกอะไรแกได้บ้างเปล่าวะจอย เออ เตอยากฉันไปอยู่ด้วย ฉันเองก็อยากจะอยู่กับเต”
ในเมื่อโกหกอะไรไม่ได้ หญิงสาวจึงยอมรับออกไปตรง ๆ ก็เธอเคยโกหกอะไรใครได้บ้างล่ะ“ แกคิดดีแล้วใช่ไหม ไอ้เตอะไรเนี่ยมันรักแกจริง ๆ เหรอ บ้านเรามันยังไม่เคยมาเลยนะ”ถึงแม้จะไม่เคยเห็นหน้าแต่ว่าจันทร์วาดก็ออกจะไม่ชอบแฟนหนุ่มของลูกพี่ลูกน้องเธอคนนี้เท่าไรนัก เพราะคนรักกันก็ต้องมาบ้านมารู้จักคนที่บ้านเธอบ้างสิ แต่นี่ก็ไม่เห็นจะมาเลยสักครั้ง
“ จอย ฉันไม่เคยรักใครเลยนะ ถ้าฉันจะผิดหวังก็ให้มันเป็นเป็นตัวฉันเองเถอะ แกให้ฉันไปเถอะนะ”
“ อืม..ตามใจแกเถอะ”
ในเมื่อโน้มน้าวอะไรไม่เป็นผลก็ต้องปล่อยให้หญิงไปเผชิญชะตาด้วยตนเอง และผลพวงของการตัดสินใจในครั้งของเธอ โชติมนต์ก็ได้บทเรียนอันยิ่งใหญ่กลับมาหนึ่งคนรินลดาคือผลพวงของเธอและเตชินท์ในครั้งนั้น.
..
...
“ จอย..ฉันท้อง ฮื้อฮือ ๆ ฉันจะทำอย่างไรดี ฉันทำให้ป้าผิดหวัง”
และแล้วก็ถึงวันที่จันทร์วาดกลัวที่สุดในชีวิต ลูกพี่ลูกน้องของเธอท้องกลับมาจริง ๆ“ แล้วไอ้เตนั่นมันรู้หรือยังเนย แกบอกมันหรือยัง ”
“ไม่ ฉันไม่ได้บอก” หญิงสาวส่ายหน้าพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
“ ฉันจะไปบอกมันเอง คอนโดมันอยู่ที่ไหนแกบอกฉันมา” จันทร์วาดเอ่ยออกมาอย่างไม่ยินยอม
“จอย ไม่เอา เตไม่เอาฉันแล้ว ฮื้อฮือ ๆ แฟนเก่าเตกลับมา เตไม่ให้ฉันไปทำให้เขากับแฟนเขามีปัญหาฮื้อฮือ ๆ”
“ แล้วแกก็ยอม มันบอกเลิกแกใช่ไหม ทำไมแกโง่อย่างนี้วะเนย”
“ ไม่ ๆ เตไม่ได้บอกเลยแต่เตขอให้ฉันอยู่ในส่วนของฉัน ฉันยังคงอยู่กับเขาที่คอนโดได้เหมือนเดิม อึก อึก แต่ฉันไม่เอาแบบนั้น ถ้าเตจะมีทั้งฉันและผู้หญิงคนนั้น ฉันจะไม่ทนดีกว่า ฮือฮือๆ”
“ เออดีแล้ว แกต้องรักศักดิ์ศรีที่มันเหลือน้อยนิดของแกบ้าง ท้องก็ท้อง ฉันจะช่วยแกเลี้ยงเอง ส่วนเรื่องแม่ ฉันจะจัดการเอง”
บทที่ 6 ( เจอกันอีกครั้ง ต่อ )“ สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมพาหนุ่มหล่อมาแนะนำให้รู้จัก ” อาทิตย์พาชายหนุ่มเข้ามาในห้องทำงานของแผนกธุรการ“ ใครคะจะมีใครหล่อกว่าคุณอิทธิของเจ๊อีกเหรอคะ อุ๊บ!!ลืมค่ะไม่ใช่ของเจ๊ของคนแถวนี้ต่างหากล่ะเนอะ อิอิ ” ผกามาศ หัวหน้าสาวในแผนกพูดแซวอาทิตย์ออกมาอย่างเป็นกันเองแต่แฝงไว้ด้วยการเหน็บแนมอย่างเบา ๆ พนักงานในแผนกนี้ค่อนข้างจะสนิทกับอาทิตย์มากเป็นพิเศษเพราะด้วยอาทิตย์แวะเวียนมาที่นี่อยู่บ่อย ๆ ครั้ง“ ฮ่าฮ่าฮ่า อย่ามัวแซวผมอยู่เลยครับ ขอแนะนำเลยดีกว่าครับ นี่คุณเตชินท์ เมธากิตติสกุล ลูกชายคนเดียวของท่านประธานวิทวัส และคุณเตจะมาเริ่มงานกับพวกเราในตำแหน่งรองประธานบริษัทนะครับ รู้จักกันไว้นะ เดี๋ยววันหลังถ้าโดนถามแล้วตอบไม่ได้นี่ไม่เอาเลยนะครับ ” “ สวัสดีครับ เรียกผมเตเฉย ๆ ก็ได้ครับ อย่าเรียกท่านรองอะไรเลย มันฟังดูยังไงไม่รู้ และยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยถ้ามีอะไรสามารถแนะนำผมได้เลยเพราะผมก็ถือว่าเป็นพนักงานใหม่ของที่นี่คนหนึ่ง ไม่ต้องเกรงใจนะครับ ”เตชินท์แนะนำตัวเองอย่างเป็นกันเอง เรียกรอยยิ้มจากพนักงานในแผนกได้เป็นอย่างดีสิ้นเสียง
บทที่ 5 ( เจอกันอีกครั้ง )“ เต พร้อมไหมลูก ตอนนี้ก็ช่วยป๊าดูงานไปเรื่อย ๆ ก่อนแล้วกันนะ” วิทวัสเอ่ยถามบุตรชายของตนเองในตอนเช้าที่ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกนั่งทานข้าวกันอยู่ที่โต๊ะอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เตชินท์จะเข้าไปช่วยงานของบิดาตนเองในวันนี้ เขาเพิ่งจะเรียนจบจากต่างประเทศมาได้ไม่กี่เดือน มันจึงถึงเวลาที่ลูกชายคนเดียวอย่างเขา จะต้องเข้าไปแบ่งเบาภาระของบิดาตนเองได้แล้วและเพื่อปูทางให้เตชินท์ได้ขึ้นตำแหน่งมาแทนที่วิทวัสอีกในไม่ช้านี้แล้ว“ ครับป๊า เตพร้อม” “ อืม แล้วนี่ยังไงต่อรับช่วงต่อจากป๊าแล้วจะมีข่าวดีกับหนูเมย์เลยไหมล่ะ ป๊าอยากอุ้มหลานแล้วนะ” วิทวัสเห็นว่าลูกชายตนเองก็คบหากับแฟนสาวมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยและอีกอย่างเมนิลาก็เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทและพ่วงตำแหน่งหุ้นส่วนของบริษัทตนเองด้วย พันธสัญญาที่วิทวัสมีให้กันเขาจะต้องทำให้สำเร็จ ที่สำคัญเรือล่มในหนองทองจะไปไหน“ เอาไว้ให้เตทำงานให้เข้าที่เข้าทางก่อนดีกว่าไหมป๊า ลูกอายุแค่นี้เองจะรีบให้แต่งงานไปไหน ม๊าว่าไม่ต้องรีบหรอกนะเต ” กัลยามารดาของชายหนุ่มกลับไม่เห็นด้วยสักเท่าไรเพราะเธอไม่ค่อยจะปลื้มหรืออยากเกี่ยวดองกับคู่หมั้นส
บทที่ 4 ( รินลดา ต่อ )“...เนยย้ายมาอยู่กับเตที่คอนโดได้ไหม ” เตชินท์ชวนโชติมนต์ให้มาอาศัยอยู่กับตนเองเพราะว่า เขาไม่ชอบเลยเวลาที่หญิงสาวกลับไปบ้านแล้วออกมาหาเขาไม่ค่อยได้ เตชินท์อยากอยู่กับคนรักตลอดเวลาซึ่งมันก็เป็นธรรมดาของคนรักกันอยู่แล้ว“ ทำไมละเนยอยู่บ้านก็ดีแล้วนี่” โชติมนต์ละมือจากการหั่นผักเพื่อไปคุยกับแฟนหนุ่ม เธอมาหาเขาทุกวันและทำอาหารให้เขาทุกวันแบบนี้ตลอดโชติมนต์คบกับเตชินท์เข้าปีที่สองแล้วเริ่มแรกจากการที่หญิงสาวโดนรุ่นพี่ที่ฝึกงานลวนลามแล้วเตชินไปช่วยเอาไว้ทั้งคู่จึงได้สนิทสนมกันจนถึงขั้นคบหากันเป็นแฟนมาตลอด“ เนยไม่อยากอยู่ด้วยกันเหรอ ไม่รักเตแล้วเหรอหืม”เตชินท์เอาหัวของตนเองไปถูที่ลาดไหล่ของหญิงสาวอย่างออดอ้อน“ รักสิ เนยรักเต รักมากด้วย ” เพราะเตชินท์เป็นผู้ชายคนแรกที่หญิงสาวคบหาและเป็นผู้ชายคนแรกที่เธอรักและลึกซึ้งด้วย ไม่ว่าเตชินท์จะพูดอะไรหญิงสาวก็พร้อมที่จะเชื่อฟังอย่างไม่สงสัย “ ถ้ารักเนยก็ย้ายมาอยู่กับเตนะ เนยบอกป้าเนยไปสิว่ามาอยู่กับเตเตจริงจังนะเนย เตไม่ได้คิดจะเล่น ๆ เลยสักครั้ง เนยไม่ต้องออกค่าอะไรเลยแค่มาอยู่กับเต ทำกับข้าวให้เตกินทุกวัน เตก็ดีใจแล้ว นะคร
ตอนที่ 3 ( รินลดา )“ จุนแม่ขา น้าจอยขา น้อนรินคิดตึงจังเยยค่ะ” เด็กหญิงวิ่งออกมากอดมารดาตนเองและคุณน้ายังสาวอย่างคิดถึง เด็กหญิงนั่งเล่นกับครูบัวรออยู่ในห้องเรียน รินลดาอยากไปเล่นที่สนามเด็กเล่นแต่ครูบัวไม่อนุญาตเธอจึงนั่งต่อเลโก้ในห้องแทน“ เป็นอย่างไรบ้างคะ เหนื่อยไหมคะวันนี้ ” โชติมนต์ถามลูกสาวตนเองเพราะดูจากสีหน้าที่ซีดเซียวของรินลดานั้น เมื่อเช้าเด็กหญิงยังดูมีเลือดฝาดอยู่บ้างแต่ตอนนี้ดูเซียวลงอย่างเห็นได้ชัดเจนมาก โชติมนต์มองดูอย่างกังวล “ เหน่ยนิกหน่อยค่ะจุนแม่ แต่ว่าน้อนรินโอเช วันนี้น้าจอยนอนกับน้อนรินไหมคะ” เด็กหญิงตัวน้อยหันไปออดอ้อนน้าสาวตนเองบ้างมีหรือคนอย่างจันทร์วาดจะทนไหว“ นอนสิคะ คืนนี้น้าจอยจะนอนกอดน้องรินเอาไว้ทั้งคืนเลยนะคะดีไหม” จันทร์วาดย่อตัวไปอุ้มเด็กหญิงเอาไว้ เธอกอดหอมเด็กหญิงด้วยความรัก จะไม่ให้รักได้อย่างไรก็ในเมื่อเธอช่วยโชติมนต์และมารดาของเธอเลี้ยงรินลดามาตั้งแต่แรกเกิด หรือจะบอกว่าเธอช่วยดูแลตั้งแต่รินลดาอยู่ในท้องเลยก็ว่าได้ เพราะตอนที่โชติมนต์เอาแต่โศกเศร้า ก็ได้จันทร์วาดนี่แหละคอยดูแล หาข้าวหาน้ำให้กิน และยังพาไปหาหมอเกือบจะทุกครั้งอีกด้วย“ เย้
บทที่ 2 (จุดเริ่มต้น ต่อ )ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะกระจกรถจากด้านนอกปลุกหญิงสาวให้ตื่นจากภวังค์ความคิดของตน โชติมนต์รีบเลื่อนกระจกลงมา ก็เห็นลูกพี่ลูกน้องอย่าง จอย จันทร์วาด ยืนมองด้วยความเป็นห่วงอยู่ตรงนั้น“ ว่าไงจอย ” โชติมนต์หันไปยิ้มให้ญาติสาวอย่างปลอบประโลม เพราะดูจากสีหน้าแล้วจันทร์วาดเป็นห่วงเธออย่างไม่ต้องสงสัย“ ว่าไงล่ะยะแกเป็นอะไรทำไมไม่ยอมลงรถ ฉันเห็นแกมาจอดตั้งนานแล้วนะ แกเป็นอะไรหรือเปล่า ” จันทร์วาดถามออกมาอย่างตกใจ จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรก็โชติมนต์เล่นจอดรถนิ่งๆ อยู่อย่างนั้นเกือบ 5 นาทีเห็นจะได้“ เปล่า ๆ รอแป๊บนะขึ้นไปพร้อมกัน ”โชติมนต์และจันทร์วาดเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ความจริงทั้งคู่อยู่บ้านเดียวกันแต่เพราะเมื่อคืนจันทร์วาดไปค้างบ้านแฟนของเธอจึงทำให้ทั้งคู่ไม่ได้มาทำงานพร้อมกันและที่หญิงสาวได้มาทำงานที่นี่ก็เพราะว่าจันทร์วาดนี่แหละเป็นคนแนะนำให้มาทำและจริง ๆ ทั้งสองอายุเท่ากันแต่เพราะโชติมนต์ดรอปเรียนไปก่อนหน้านี้จึงทำให้จบช้ากว่าจันทร์วาดไปหนึ่งปี“ น้องรินไปเรียนแล้วใช่ไหม เมื่อเช้ากินข้าวเยอะหรือเปล่า ” เพราะเมื่อเช้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน จันทร์วาดจึงเป็นห่วงหลานสาวข
บทที่ 1 ( จุดเริ่มต้น )ปล.ตัวหนังสือเอียงคือพาร์ทที่เล่าถึงอดีตนะคะ“...เต เมย์ขอโทษ เรากลับมาคบกันเหมือนเดิมได้ไหม เมย์จะไม่ทิ้ง เตไปไหน เมย์รู้แล้วว่าเมย์รักเตมากแค่ไหนยกโทษให้เมย์นะคะเต”“อืม ”โชติมนต์ยืนหลบมุมอยู่ที่เสาต้นใหญ่ หญิงสาวกำมือแน่นอย่างทำอะไรไม่ถูก เธอเอามือลูบแท่งสี่เหลี่ยมสีขาวที่อยู่ในกระเป๋าอย่างคิดไม่ตกเตชินท์ชายคนรักที่เธอคบหามาได้สักพักกับหญิงสาวอีกคนที่เป็นคนรักเก่าเมนิลากลับมาหาเตชินท์อีกครั้ง ตัวสำรองอย่างโชติมนต์จะต้องทำอย่างไร หญิงสาวก้มหน้ายิ้มให้ตัวเองอย่างขื่นขม จนกระทั่งทั้งคู่เดินตรงมาที่เธอจะหลบก็หลบไม่พ้นเสียแล้ว โชติมนต์จึงจำเป็นต้องส่งยิ้มไปให้ทั้งคู่อย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งคู่ไม่แม้แต่จะหยุดทักทายเธอเลยสักนิด ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มจากทั้งคู่มีเพียงสายตาที่วูบไหวของเตชินท์เท่านั้น หญิงสาวยืนมองทั้งคู่อยู่อย่างนั้น เธอควรจะบอกเขาหรือไม่ควรจะบอกเขาดี เธอรู้ดีว่าเธอคงจะเป็นได้แค่เพียงแค่ตัวแทนของใครบางคนในหัวใจเขาเท่านั้น แต่กลับกันเขาไม่เคยเป็นแค่นั้นสำหรับเธอ เขาเป็นคนที่เธอรักอย่างหมดหัวใจ...“น้องรินตื่นได้แล้วค่ะเดี๋ยวคุณแม่จะสายนะคะ” เสียงปลุกของคุ







