แชร์

บทที่ 588

ผู้เขียน: เจ้าเหมียวแวววาว
เนื่องจากรถของซูหว่านคันเล็กเกินไป ส่วนรถของสวี่เพียวเพียวก็คันใหญ่เกินความจำเป็น ในขณะที่ฉีเหมี่ยวข
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 654

    เจินอวิ๋นถูกโสงเจี๋ยดึงตัวออกไปแต่เธอยังคงร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก“เรื่องเมื่อปีนั้น คิดจริง ๆ เหรอว่าฉันไม่รู้อะไรเลย? ดูภายนอกเหมือนจะเป็นฉันที่ปล่อยให้ฮั่วเยวียนได้พบกับผู้หญิงคนนั้นของตระกูลเสิ่น แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นแผนที่ถูกจัดฉากไว้ตั้งแต่แรกแล้วต่างหาก! แกต้องการให้ผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเมียน้อยของฮั่วเยวียน ไม่เช่นนั้นฮั่วเยวียนจะรู้จักกับหล่อนได้รวดเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?”ฮั่วเยวียนเงยหน้าขึ้นฉับพลันสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อมองตรงไปที่คุณปู่ฮั่วเจินอวิ๋นหัวเราะออกมาสองสามครั้ง “เพียงแต่แกเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกันว่า หล่อนจะมีคู่หมั้นอยู่แล้ว แถมยังจะเอาเรื่องฮั่วเยวียนให้ถึงที่สุด ก็มีคนที่ไม่เกรงกลัวตระกูลฮั่วของพวกแกอยู่จริง ๆ !”เรื่องราวในตอนนั้น เจินอวิ๋นรู้ดีมานานแล้วในเมื่อความผิดทั้งหมดถูกโยนมาที่เธอเพียงคนเดียว เธอเองก็ไม่คิดจะแยแสอะไรอีกต่อไปทว่าเรื่องราวเหล่านี้ ฮั่วเยวียนกลับเป็นคนที่ถูกปิดหูปิดตามาโดยตลอดเขาเข้าใจมาตลอดว่าทุกอย่างในตอนนั้นเป็นเพราะความอิจฉาริษยาของเจินอวิ๋น จนเป็นเหตุให้เขาถูกคุณปู่ฮั่วสั่งทำโทษจนขาหักความจริงแล้ว ตั้งแต่ต้นมัน

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 653

    ฮั่วจี้เซินปรับโทนเสียงให้สูงขึ้นฉับพลัน“เจินเจินไม่ใช่นามสกุลฮั่ว? แล้วผู้ชายที่ปู่หามาให้เธอแต่งงานด้วยน่ะ มันคู่ควรกับลูกสาวตระกูลฮั่วเหรอครับ? มันมีคุณสมบัติพอหรือเปล่า?”คุณปู่ฮั่วเงียบเสียงลงทันทีทว่าเจินอวิ๋นกลับพุ่งตัวเข้าไปหาคุณปู่ฮั่วทันควัน เธอโถมตัวเข้าใส่แล้วใช้มือตบตีเขาไปหลายครั้ง“ไอ้แก่หนังเหนียว แกทำลายชีวิตฉันมาตลอดชีวิตยังไม่พอ ยังจะมาจัดการลูกสาวของฉันแบบนี้อีกเหรอ!”คุณปู่ฮั่วที่ตั้งตัวไม่ติดเมื่อถูกทำร้าย พยายามจะผลักตัวเจินอวิ๋นออก แต่ไม่คาดคิดเลยว่าผู้หญิงที่กำลังเดือดดาลจะมีแรงมหาศาลขนาดนี้ เขาจึงโดนตบไปหลายฉาดอย่างเต็มไม้เต็มมือเมื่อเห็นดังนั้นโสงเจี๋ยจึงก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เธอรีบเข้าไปกอดเจินอวิ๋นแล้วดึงตัวแยกออกมาคนแก่ก็อายุมากแล้ว หากปล่อยให้เจินอวิ๋นตบตีจนเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา ก็คงยากจะจัดการผลที่ตามมาภายหลังเมื่อเห็นว่าโสงเจี๋ยมาถึงแล้ว ฮั่วจี้เซินจึงหันกลับไปมองเขาเห็นสวี่เพียวเพียวที่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกลจากด้านหลังของเขาเธอสวมชุดกระโปรงสายเดี่ยวผ้าไหมที่ใส่ในบ้าน สวมทับด้วยเสื้อคลุมยาวที่หยิบมาใส่คลุมกายอย่างเร่งรีบ ตัวเสื้อคลุมโอบกระ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 652

    สวี่เพียวเพียวกุมมือโสงเจี๋ยไว้แล้วหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตูเธอไม่ได้รีบร้อนที่จะเข้าไปโสงเจี๋ยตั้งใจจะดึงตัวสวี่เพียวเพียวให้หลบไปจากบทสนทนานี้โดยสัญชาตญาณ แต่กลับเห็นเพียงขนตาของเธอสั่นไหวเบา ๆ โดยไม่มีท่าทีประหลาดใจหรือตกใจแต่อย่างใดในใจของโสงเจี๋ยจึงอดทอดถอนใจไม่ได้เมื่อเห็นอาการของสวี่เพียวเพียวเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นเพราะเธอคาดเดาไว้อยู่แล้ว หรือเพราะเธอเป็นคนเก็บอาการได้ดีเยี่ยมเธอเข้าใจลูกชายของเธอดีฮั่วจี้เซินไม่มีทางพูดเรื่องเหล่านี้ให้สวี่เพียวเพียวฟังแน่ ๆ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การที่สวี่เพียวเพียวสามารถรักษาความสงบเอาไว้ได้ในเวลานี้ แม้กระทั่งมือที่กุมข้อมือของโสงเจี๋ยไว้นั้นก็ยังมั่นคงเป็นปกติ ไม่มีสัญญาณของความสูญเสียกิริยาอาการให้เห็น ยิ่งทำให้โสงเจี๋ยรู้สึกพอใจในใจสวี่เพียวเพียวเป็นคนที่เหมาะสมกับฮั่วจี้เซินมาก และยังเหมาะสมกับตระกูลฮั่วเป็นอย่างยิ่งเปรียบเทียบกันแล้ว ตอนที่เธอยังอายุน้อยกว่านี้ เพียงแค่เจอเรื่องราวอะไรนิดหน่อยก็มักจะซึมเศร้าจนคิดไม่ตก ถึงขั้นอยากฆ่าตัวตายในจุดนี้ สวี่เพียวเพียวเข้มแข็งกว่าเธอมากสายตาของสวี่เพียวเพียวทอดผ่านรอย

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 651

    สวี่เพียวเพียวรู้สึกจนใจ “แม่คะ ข้าวยังทานไม่หมดเลย จะให้ไปชั่งน้ำหนักกลางคันได้ยังไงกัน?”“ชั่งก่อนแล้วค่อยทานต่อเถอะ แม่ดูแล้วลูกยังไม่ถึง 45 กิโลกรัมเลยมั้ง”“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ”แต่ผลปรากฏว่าพอขึ้นไปยืนบนตาชั่ง ตัวเลขกลับโชว์ 47.5 กิโลกรัมทำเอาสวี่เจินหลี่ส่ายหัวรัว ๆ บอกว่า “ไม่เชื่อ ต้องเป็นเพราะลูกเพิ่งทานข้าวเข้าไปเลยมีน้ำหนักเพิ่มแน่ ๆ แม่ว่าจริง ๆ เหลือแค่ 44 กิโลกรัมเท่านั้นแหละ”ถ้ายังลดลงไปกว่านี้อีก สวี่เพียวเพียวคิดว่าคงต้องลดน้ำหนักจากผมและเสื้อผ้าของเธอด้วยแล้วสวี่เพียวเพียวยกแขนขึ้นให้สวี่เจินหลี่ลองจับต้นแขนของเธอ พอออกแรงเกร็งนิดเดียว ก็สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่เด่นชัดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด“เป็นเพราะช่วงนี้หนูย้ายของบ่อยจนมีกล้ามเนื้อขึ้นมาน่ะค่ะ เลยดูเหมือนผอมลง”เธอทานข้าวครบสามมื้อทุกวัน แม้จะมีแค่ช่วงกลางวันเท่านั้นที่ไม่ได้ทานที่บ้าน แต่ตั้งแต่กลับมาจากช่วงอยู่ไฟหลังคลอด มื้อกลางวันส่วนใหญ่ไม่ฮั่วจี้เซินจะเป็นคนเอามาส่งให้ด้วยตัวเอง ก็จะเป็นโสงเจี๋ยที่นำไปส่งให้ถึงที่แถมยังต้องคอยเฝ้าจนกว่าเธอจะทานหมดถึงจะยอมกลับไปด้วยแม้สวี่เพียวเพียวจะรู้สึกจนใจอ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 650

    หลังเลิกงาน ฮั่วสวินเจินปฏิเสธข้อเสนอของสวี่เพียวเพียวที่จะมาช่วยเธอขนของย้ายบ้านอย่างสุภาพ“ฉันจะไปกล้าใช้แรงพี่ได้ยังไงล่ะคะ ฉันหาแรงงานหนุ่มมาช่วยแล้ว!”สวี่เพียวเพียวยักคิ้วล้อเลียน “แรงงานหนุ่ม? แข็งแรงแค่ไหนกันเชียว?”“ก็เหลียงเจียเหยียนนั่นแหละ ฉันไปงานเลี้ยงเป็นเพื่อนเขา เขาก็มาช่วยฉันขนของ ถือว่าสมเหตุสมผลดีออก”ฟังดูเหมือนจะใช่ แต่ถึงอย่างไรฮั่วสวินเจินก็รับสร้อยข้อมือทองคำของเขามาแล้ว แถมของขวัญตอบแทนก็ยังไม่ได้ส่งคืนให้เขาเลยเสียด้วยฮั่วจี้เซินโทรศัพท์มาบอกว่าคืนนี้ต้องอยู่ทำงานล่วงเวลาสวี่เพียวเพียวจึงขับรถกลับเองและถือโอกาสรับฮั่วสวินเจินไปด้วย โดยไปส่งเธอที่ตึกเล็กก่อนฮั่วสวินเจินรู้สึกเกรงใจ “ฉันก็ขับรถมานะคะ กลับเองก็ได้เหมือนกัน”“ช่างเถอะ วันนี้เธอเพิ่งดื่มกาแฟเกินขนาดไป ฉันเป็นห่วงว่าระหว่างทางจะเกิดอะไรขึ้นน่ะ อีกอย่างก็ไม่ได้ไกลกันเท่าไหร่ ทางผ่านพอดี”ในสายตาของสวี่เพียวเพียว ฮั่วสวินเจินก็เป็นเพียงเด็กที่ทำอะไรแผลง ๆ เท่านั้นคนที่ดื่มกาแฟจนตัวเองมีอาการแบบนี้ได้ ก็เห็นจะมีแค่ฮั่วสวินเจินคนเดียวนี่แหละ“แล้วตระกูลเหลียงเป็นยังไงบ้าง?”“ยังไงอะไรคะ

  • เจ้านายสายฟ้าแลบ   บทที่ 649

    นึกอยากจะตบหน้าตัวเองสักสองฉาดให้รู้แล้วรู้รอดไปทว่าในช่วงครึ่งคืนหลัง เธอดันฝันถึงเหลียงเจียเหยียนอีกรอบคราวนี้เขาถือกล่องยาใบใหญ่มาด้วย แกะฟอยล์ออกแล้วยัดยาเข้าไปในปากรวดเดียวโดยไม่ดื่มน้ำตาม ซ้ำยังเคี้ยวสด ๆ กลืนลงไปอย่างหน้าตาเฉยจากนั้นเขาก็โยนกล่องยาทิ้งถอดเสื้อผ้าออกแล้วปาลงพื้น ก่อนจะจ้องมองมาที่ฮั่วสวินเจินด้วยสายตาเร่าร้อน “ลองดูไหม?”ฮั่วสวินเจินสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงกลางดึกคราวนี้เป็นอันนอนไม่หลับอีกเลยเธอจึงตั้งปณิธานกับตัวเองในใจไว้เดี๋ยวนี้เลยว่า ชาตินี้จะไม่ขอพูดจาเหลวไหลไร้สาระอีกเด็ดขาด จะต้องรู้จักสำรวมปากสำรวมคำให้มากกว่านี้ไม่อย่างนั้น แม้แต่ในฝัน เขาก็คงไม่ยอมปล่อยเธอไปแน่สวี่เพียวเพียวเอ่ยขึ้น “ฉันกับพี่ใหญ่เธอเพิ่งย้ายออกไป ช่วงนี้ที่บ้านอาจจะเหลือแค่เธอกับคุณอาสะใภ้สามนะ”“หือ? ทำไมย้ายกะทันหันแบบนั้นล่ะคะ?”“ก็ไม่กะทันหันหรอก บ้านเตรียมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วล่ะ”สวี่เพียวเพียวใคร่ครวญคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงสองสามวันนี้ให้ฮั่วสวินเจินฟัง ซึ่งฟังแล้วทำเอาฮั่วสวินเจินตื่นเต็มตาหายง่วงเป็นปลิดทิ้งเธอแค่ออกไปข้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status