Share

บทที่ 6

Penulis: SUNISAYOK
last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-28 08:47:42

บทที่ 6

หน้าจอแสดงรูปภาพโพรไฟล์กับข้อความพร้อมกัน เขาเอาไอดีฉันมาจากไหนเนี่ย

อาชา : เลิกยัง

ลินา : เลิกแล้ว ว่าแต่นายแอดมาได้ไง

อาชา : อย่ามาตั้งคำถาม

ลินา : ส่งสติ๊กเกอร์หน้าร้องไห้

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พิมอะไรมาอีกฉันจึงเลือกที่จะเดินกลับหอทันที แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดชะงักกับเสียงเรียบ ๆ ของคนที่คุณก็รู้ว่าใคร

“ ขึ้นรถ ”

อาชาพูดขึ้นขณะที่ลำตัวกำลังยืนพิงรถมือขวาถือบุหรี่สูบอยู่

“ ขึ้นทำไม หอเราอยู่แค่นี้เอง นายไม่ต้องไปส่งหรอก ”

ฉันพูดออกไปก่อนจะเดินห่างจากเขาเพราะเหม็นบุหรี่

“ อยากตาย ว่างั้น ”

เขาพูดขู่ก่อนจะโยนบุหรี่ทิ้งแล้วอ้อมไปเปิดประตูด้านคนขับ เฮอะ ฉันมีทางเลือกไม่ไปบ้างไหมเนี่ย สั่งอยู่นั่น พูดก็น้อยแต่สั่งเก่งเป็นที่สุด!

เขาขับรถออกไปจากตัวมหา’ลัยดีนะแถวนี้คนน้อยเลยไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเราเท่าไหร่ แต่เอ๊ะว่าแต่เขาจะพาฉันไปไหนเนี่ย

“ หอเราไม่ได้ไปทางนี้หนิ นายจะไปทำธุระก่อนเหรอ ”

ฉันถามเขาออกไปด้วยใบหน้างุนงงเล็กน้อย มีธุระก็ไม่บอกฉันจะได้ไม่ต้องขึ้นมาดีนะที่วันนี้วันหยุดงานพอดี

“ ... ”

เขาเงียบไม่ได้ตอบอะไรฉันก็เลยไม่ได้สนใจจะถามอะไรต่อ

เวลาผ่านไปสักพักถนนเส้นทางที่เขาขับพาฉันว่ามันเริ่มคุ้น ๆ เหมือนทางไปคอนโดเขา

“ นายพาเรามาที่นี่อีกทำไม ”

ฉันถามเขาไปตรง ๆ กลัวก็กลัวแต่ฉันง่วงนี่น่าจะพามาคอนโดเขาทำไมเนี่ย

“ ขึ้นไปเดี๋ยวก็รู้เอง ”

เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินนำฉันเข้าไปในคอนโดฉันไม่มีทางเลือกจึงต้องเดินตามเขาเข้าไปก็เข้าใจในสิ่งที่เขาสื่อทันที

“ นี่นาย ให้พวกเขาขนของฉันมาทำไมเนี่ย ”

ฉันพูดเสร็จก่อนจะวิ่งไปดูของตัวเองที่อยู่ในกล่อง

“ มาอยู่ที่นี่ ”

เขาพูดตอบฉันหน้าตาเฉยชาจนฉันเดาใจเขาไม่ออก อยู่? อยู่ที่นี่เนี่ยนะ บ้าไปแล้ว

“ นายจะให้เรามาอยู่กับนายได้ไงเกิดคนที่มหา’ลัยรู้เข้าจะทำยังไง ”

ฉันพูดออกไปแบบร้อนรนนี่เขาบ้าไปแล้วหรือไงคนที่ซวยมันเป็นฉันคนนี้ไงเล่าาา

“ ช่างแม่งพวกมันสิวะ ”

เขาพูดออกมาก่อนจะเดินหนีหายเข้าไปในห้อง เอาวะ ในเมื่อขัดใจไม่ได้อะไรก็ไม่ได้ก็ช่างมันตามที่เขาบอกละกันคงไม่โชคร้ายขนาดมีใครรู้ว่าฉันอยู่กับเขาหรอก

คิดในแง่ดีไว้ยัยลินา ฉันค่อย ๆ นำของออกมาเก็บเข้าที่ในเรียบร้อย

แล้วแบบนี้เจ้านีน่าของฉันจะเหงาไหมเนี่ย แต่คงไม่เหงาหรอกมั้งคนดูแลนางเยอะมากกกก >0<

1 อาทิตย์ ผ่านไป...

อาทิตย์กว่า ๆ ได้แล้วที่ฉันย้ายมาอยู่กับอาชาเอ๊ย! ใช้คำว่าย้ายไม่ได้สินายนั้นมัดมือชกฉันเลยมากกว่า เฮ้อฉันเข้ามาอยู่ในฐานะอะไรก็ยังไม่รู้เขาเองก็ไม่พูดไม่บอกอะไรพออยู่ไปด้วยนาน ๆ มันก็มีใจเต้นบ้างอะไรบ้าง

แต่เขานี่สิเฉยชาเหมือนเดิมเป๊ะฉันตื่นเช้ามืดเช่นเดิมทุกวันทำทุกอย่างเหมือนเดิมทุกวันคือตื่นอาบน้ำทำข้าวเช้าแล้วก็มาปลุกเขาไปมหา’ลัยพร้อมกัน

แต่ดีหน่อยที่ฉันดื้อดึงจนเขายอมให้ฉันลงก่อนถึงมหา’ลัยโดยฉันให้เหตุผลว่าไม่อยากเป็นข่าวต่าง ๆ นานาไป

เขาเองก็โอเค จะไม่โอเคได้ไงรายนั้นโลกส่วนตัวนี่สูงปรี๊ด

           ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้หรอกว่าฉันอยู่กับเขานอกจากเพื่อน ๆ อีกสามคนของเขาเท่านั้นที่รู้ก็โดนแซว ๆ บ้างฉันนี่เขินไปหมด

          แต่ดูเขาสินิ่งมาก เฮ้อ มีอารมณ์บ้างไหมเนี่ยยย ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมยอมอยู่กับเขามาตั้งอาทิตย์กว่า ๆ

ตอนแรกยอมรับเลยว่ากลัวไม่กล้าหือกล้าอืออะไรกับเขาแต่พออยู่นานเข้ามันก็เหมือนความเคยชิน

ซึ่งเป็นความเคยชินที่ทำให้ใจฉันเต้นแรงเฉยเลยแต่เขาก็ไม่เคยทำไรล่วงเกินฉันเลยนะนอกจากกอด

ส่วนเรื่องงานเขาสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้ฉันทำถ้ารู้ว่าฉันไปทำเขาจะสั่งปิดกิจการพวกนั้นทันทีแน่นอนโดนขู่แบบนี้ใครจะกล้าไปทำกัน

ฉันอยู่ว่าง ๆ แบบเบื่อมากถึงมากที่สุด จากคนทำงานมาตลอดตอนนี้ต้องมานั่ง ๆ นอน ๆ อยู่ห้องเขาไปวัน ๆ ก็รู้สึกเบื่อแบบสุด ๆ

ฉันเอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันว่าจะทำอะไรแก้เบื่อดี อยากขายของออนไลน์ก็ไม่รู้จะขายอะไรแถมก็ไม่มีต้นทุนอีกด้วย

“ เฮ้อออ~ ”

ฉันพ่นหายใจออกมาเบา ๆ พร้อมทอดสายตามองไปยังอาชาที่กำลังนั่งแกะเครื่องคอมพิวเตอร์อยู่เห็นว่าเขามีบริษัทเกี่ยวกับพวกคอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์ทีมโปรแกรมเมอร์ต่าง ๆ ด้วย

พอฉันลองเสิร์ชหาข้อมูลอ่านดูก็เห็นว่าเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่และมีอิทธิพลโด่งดังสุด ๆ แต่เข้าดันไม่เปิดเผยตัวกับสื่อว่าเป็นเจ้าของบริษัทนะคงหวงความเป็นส่วนตัวตามเคยนั่นแหละ

และเบื้องหลังลึก ๆ เขาก็ยังผู้นำแก๊งมาเฟียอีกด้วย

“ เป็นอะไร ”

เขาถามฉันเสียงเรียบมือก็ยังยุ่งวุ่นวายอยู่กับคอมพิวเตอร์ของเขา

“ เบื่ออะนายไม่มีอะไรให้เราทำเลยเหรอ? ”

ฉันถามออกไปเผื่อเขาอาจมีอะไรให้ฉันช่วยแก้เบื่อได้บ้าง

“ ว่างมากก็ไปนอน ”

เขาพูดนอน! นอนอีกแล้ว ฉันละเบื่อคำนี้ของเขาจริง ๆ  ทุกครั้งที่ฉันมักจะบ่นว่าเบื่อ เขาก็มักจะบอกให้ฉันไปนอนตลอด นอนมันแก้เบื่อได้หรือไงเล่าาา

“ ไม่เอา ไม่นอนแล้ว เราขอไปทำงานไม่ได้เหรอออ ~ ”

ฉันลองทำเสียงออดอ้อนดูบ้างเผื่อเขาจะยอม เขินก็เขินแต่ก็ต้องทำ เพราะด้านเบื่อของฉันในตอนนี้มีมากกว่าด้านอายเสียอีก

และมันก็ได้ผล! เขาหันกลับมามองฉันก่อนจะลุกขึ้นเดินมาทางฉัน เห็นดังนั้นก็ยิ้มจนปากจะฉีกเพื่อเขาจะยอมเห็นใจเข้าไปอีก

“ น่าาา นะ นะ นะ นะ ~ ” 

พร้อมกับทำเสียงน่ารัก ๆ เหมือนเวลาฉันพูดกับแมว เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน

อยู่ดี ๆ เขาก็โน้มตัวลงมา เอ๊ะ! ฉันว่ามันแปลก ๆ ละ

“ นะ...นายจะทำอะ- อื้อ! ”

ไวกว่าความคิดที่ฉันจะหลบ

เขาโน้มตัวลงมามือหนาใหญ่จับที่ท้ายทอยไม่ให้ฉันขยับหนีก่อนที่เขาจะประกบจูบตามลงมามันเนิ่นนานจนฉันต้องกำหมัดทุบอกเขาเบา ๆ เพื่อหวังจะให้เขาปล่อยฉันเป็นอิสระ

“ อย่าอ้อน ”

เขาพูดเสร็จก็เดินออกไปทิ้งฉันให้นั่งหน้าแดงอายพร้อมหอบหายใจเข้าออกอยู่บนโซฟา

“ บ้า ”

ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ มือซ้ายแตะไปที่ริมฝีปากตัวเองส่วนมือขวาก็ทาบไปที่หน้าอกตอนนี้มันเต้นแรงเหมือนจะหลุดออกมาให้ได้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๕

    ตอนพิเศษ ๕หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป... หลังจากกลับมาจากทริปเที่ยวก็ผ่านมาอาทิตย์กว่าแล้ววันนี้เป็นวันที่พวกเขาและลูกอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเลย เนื่องจากโรงเรียนของเจ้าแฝดหยุดส่วนสามีของเธอก็หยุดงานเช่นกัน “โหป๊าอะ! ยอมให้ผมหน่อยไม่ได้ไงครับ” หญิงสาวส่ายหน้าไปมากับภาพเด็กชายตรงหน้ากำลังโวยวายผู้เป็นพ่อ “ ช่วยไม่ได้ระดับฝีมือเรามันต่างกัน ” ส่วนคนเป็นพ่อก็ไม่น้อยหน้ากันเลย หญิงสาวไปแต่ยืนถอนหายใจไม่ใช่เพราะอะไรหรอกวันหยุดทั้งที แต่สองพ่อลูกกลับมานั่งเล่นเกมกันอย่างเมามัน “ อินทราพักก่อนไหมครับเดี๋ยวก็ปวดหัวหรอก ” มีเพียงเด็กชายอีกคนที่เอาแต่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโต๊ะ โดยหนังสือที่เด็กชายอ่านนั้นเกี่ยวกันทางการแพทย์ทั้งนั้นเลย “ แฮะ ๆ ผมอ่านเพลินเลยครับ ” เด็กชายได้แต่นั่งยิ้มแห้งส่งมาให้ม๊าของเขา เด็กคนนี้มีความชอบความคิดที่ต่างจากผู้เป็นพี่อย่างอินทัชมากอินทราชอบทางด้านการแพทย์แถมยังชอบดูหนังที่ผ่าตัดร่างกายบ่อยจนผู้เป็นแม่อดห่วงไม่ได้ แต่เธอก็ทำได้เพียงมองดูลูกอยู่ห่าง ๆ เท่านั้นชีวิต

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๔/๒

    หลายชั่วโมงต่อมา...สถานที่ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากเดินทางมาหลายชั่วโมงก็มาถึงสักทีเล่นเอาพวกเขาทั้งสองปวดเมื่อยตามตัวไปหมดเลย อายุก็เยอะขึ้นแล้วมานั่งนานแบบนี้ก็รู้สึกถึงฟีลแก่ขึ้นเลย “ นาว่าเราสองคนแก่ขึ้นมากแล้วนะคะ ฮ่า ๆ ” “ สำหรับพี่นาไม่เคยแก่เลยมีแต่น่ารักขึ้น ”ฟอด ฟอด ~ ชายหนุ่มก้มลงหอมหัวภรรยาอย่างเอ็นดูไม่แคร์สายตาผู้คนแถมนี้เลย แต่เอาตามตรงธรรมเนียมวัฒนธรรมของฝรั่งการทำแบบนี้ถือเป็นเรื่องที่ปกติมาก ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเขาเลยไม่ได้สนใจอะไรกันเหมือนที่ประเทศไทย ทว่าหญิงสาวกลับไม่เคยชินนี่ สิไม่ว่าจะอยู่ประเทศไหนวัฒนธรรมแบบไหนการที่มายืนกอดหอมเธอกลางผู้คนแบบนี้ก็เล่นเอาซะเธอทำตัวไม่ถูกเลย “ คนบ้า >////” ประเทศที่พวกเขาเลือกมากันนั้นเป็นประเทศในฝันของใครหลายคนเลย เพราะว่าที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องความสวยงามของธรรมชาติเป็นที่สุดไม่ว่าจะเป็นวิวทิวทัศน์และสภาพอากาศที่หนาวกว่าเมืองไทยเป็นอย่างมากสวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศขนาดเล็กติดกับประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศออสเตรีย และประเทศลิกเตนสไตน

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๔/๑

    ตอนพิเศษ ๔ หญิงสาวร่างเล็กเอ่ยขึ้น ขนาดใช้ความคิดว่าควรถามลูกดีกว่าว่าพวกเขาอยากไปไหนกัน อย่างน้อยพวกลูกก็โตแล้วจะต้องมีสถานที่อยากไปแน่แต่เธอก็ต้องทำหน้างุนงงเมื่อสามีเธอเอ่ยบางคำออกมา “ พี่หมายถึงเราไปกันสองคนครับ ” “ สองคนเหรอคะ? แล้วลูกล่ะ จะอยู่กับใคร ” หญิงสาวมีสีหน้ากังวลขึ้นเล็กน้อยเมื่อจะต้องไปกันสองคนโดยไม่มีลูก “ อย่าลืมสิครับลูกเรายังมีปู่มีย่าอยู่นะฝากพวกท่านไว้ก่อนไง ” “ นาเกรงใจพวกท่านค่ะ ” “ มานี่ ” ชายหนุ่มพูดตัดบทคนตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเรียกเธอเสียงเรียบพร้อมกับตบหน้าตักแกร่ง หญิงสาวเดินเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างไม่ลังเลเธอชินแล้ว เขาชอบทำแบบนี้ประจำเมื่อไม่ได้ดังใจ “ อื้อ ~ ” เมื่อหญิงสาวเดินลงไปหย่อนสะโพกเล็กบนหน้าตักแกร่งของเขา ไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ประกบปากหนาร้อนลงบนริมฝีปากเล็กอย่างเนิ่นนานจนคนตัวเล็กแทบขาดอากาศหายใจ เขาถึงปล่อยเธอเป็นอิสระ “ อย่าดื้อ นาไม่อยากอยู่กับพี่สองคนเหรอ ” “ กลายเป็นคนขี้อ้อนตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ^^ ”

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๓

    ตอนพิเศษ ๓เช้าวันต่อมา...ลินา Talkตอนนี้ฉันกำลังยืนส่งลูกเข้าโรงเรียนอยู่ค่ะทุกคน ^^’“ ม๊าเลิกมาส่งผมสักทีผมโตแล้วนะครับ ”อินทัชลูกคนโตของฉันพูดขึ้น แม่เสียใจ Y_Y“ พี่ทัชอย่าพูดทำร้ายจิตใจแม่สิ ”โอ๊ยอินทราลูกแม่ อ่อนโยนได้ฉันมาเต็ม ๆ หุหุ“ ม๊าเสียใจจังครับอินทรา พี่อินทัชไม่รักม๊าเลย ●︿● ”ฉันแกล้งตีหน้าเศร้าพูดกับอินทรา ฉันรู้ดีว่าอินทัชมีนิสัยยังไง เขาน่ะเหมือนพี่ชาเป๊ะ ๆ ต้องใช้ไม้นี้เท่านั้นจุ๊บ“ รักม๊านะครับ ผมไปละ ”อินทัชวิ่งเข้ามาหอมแก้มฉันก่อนจะรีบวิ่งเข้าโรงเรียนไป ไงล่ะ เดาผิดซะที่ไหนถอดแบบพ่อมาเป๊ะ ๆ ≧▽≦“ งั้นผมไปก่อนนะครับม๊า ”อินทราพูดจบก็เดินตามคนเป็นพี่เข้าไปลูกฉันสองคนหน้าตาเหมือนกันมาก ๆ ค่ะ แทบจะแยกกันไม่ออกเลยแต่ฉันเลี้ยงเขามาพวกเขามีหลายอย่างเลยที่แตกต่างกัน“ นายหญิงจะกลับบ้านเลยหรือไปหานายท่านก่อนครับ ”พี่นิคเอ่ยถามฉัน“ งั้นเดี๋ยวนาขอแวะไปหาพี่ชาแป๊บหนึ่งแล้วกันค่ะ ”สถานที่ บริษัทซอฟต์แวร์ของอาชาอาชา Talk “ เดี๋ยวคุณช่วยปรับแก้ตรงนี้ด้วยนะผมคิดว่ามันสามารถต่อยอดไปได้อีก ”ผมเอ่ยสั่งพนักงานในบริษัทตัวเองอย่างใจเย็น“ ครับท่านประธาน ”

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๒

    ตอนพิเศษ ๒15 ปีผ่านไป...สถานที่ สนามยิงปืนของดีไวน์ปัง! ปัง! ปัง!“ เก่งมาก อินทัช อินทรา จำที่พ่อสอนไว้ให้ดี ”เสียงอาชาเอ่ยบอกลูกชายฝาแฝดทั้งสองคนเสียงเรียบ“ ครับป๊า! / ครับป๊า! ”“ จำไว้ไม่พอใจใคร ก็ยิงแสกกระบาลมันซะ ”คนเป็นพ่อเอ่ยบอกลูกชายเขาสอนลูกชายให้จับปืนใช้มีดและศิลปะป้องกันตัวมาตั้งแต่เด็กเป็นลูกชายมาเฟียต้องแกร่งและไม่อ่อนแอ นั้นคือสิ่งที่เขาพูดกับลูกชายเสมอ“ ครับ! / ครับ! ”เด็กทั้งสองตอบรับคนเป็นพ่ออย่างหนักแน่น“ ไอ้ฉิบหาย! สอนลูกแต่ละอย่าง กูละปวดหัวแทนยัยชี ”เคียร์พูดขึ้นเสียงดังพอให้อีกฝ่ายได้ยิน“ อย่าให้กูเห็นนะว่ามึงสอนลูกแบบมัน กูจะขำให้ไอสัส! ”เทนชิเอ่ยกัดเพื่อนรักอย่างเครียร์“ กัดกันเหมือนหมา ”คนที่กำลังเช็ดปืนลูกรักอยู่เอ่ยขึ้นเรียบๆ“ ไอ้ดีไวน์! / ไอ้ดีไวน์! ”เพื่อนรักทั้งสองตะโกนออกมาพร้อมกัน แต่แล้วเสียงเล็ก ๆ ของผู้มาใหม่ก็ดึงความสนใจให้ทุกคนไม่น้อย“ พี่ชา!!! อีกแล้วนะสอนลูกแบบนี้อีกแล้ว ”หญิงสาวร่างเล็กเดินหงุดหงิดเข้าไปหาสามีตนเอง“ ว่าไงครับตัวเล็ก หืม? ”อาชาเอ่ยทักทายภรรยาตัวเองก่อนจะดึงเข้ามาหอมที่หัวอย่างไม่อายใคร เพราะเขารู้ว่าเธอกำล

  • เจ้าพ่ออสูร   ตอนพิเศษ ๑

    ตอนพิเศษ ๑“ เร็ว ๆ สิวะไอ้เคียร์ ”เทนชิตะโกนเร่งเพื่อนของตัวเองหน้าห้องน้ำ“ โอ้โหไอ้ห่านี่ก็เร่งจัง! กูขี้อยู่ไอ้ฉิบหาย! ”เคียร์ตะโกนตอบเทนชิไปอย่างหงุดหงิด“ ห่าเอ้ย! จะสายอยู่ละ ไอ้นี่ก็นั่งเงียบ! ”เทนชิสบถกับตัวเองก่อนจะหันไปด่าเพื่อนอีกคนที่นั่งไม่ทุกข์ร้อนใด ๆ“ มึงก็ไปตบหลังมันสิ จะได้ขี้ออกไว ๆ ”ดีไวน์พูดด้วยเสียงเรียบก่อนจะหันไปสนใจมือถือต่อ“ ไอ้เหี้ย! ขี้นะไม่ใช่อ้วก! ”Rrrr Rrrr rrrrก่อนที่จะทะเลาะกันไปมากกว่านี้เสียงมือถือของเทนชิก็ดังขึ้น เป็น อาชา เพื่อนรักอีกคนของพวกเขาโทรมานั่นเอง“ ไอ้เพื่อนรักครับ พวกมึงไปมุดหัวอยู่หลุมไหนกันวะ!! ”เสียงอาชาตะโกนผ่านมือถือถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“ ไอ้สัส! คนนะไม่ใช่ตัวตุ่น! ”เทนชิยังพอมีเวลาตบมุกเพื่อนอยู่ =_=“ อยู่ไหนกันวะ งานจะเริ่มอยู่ละ ”“ รอไอ้เหี้ยเคียร์อยู่เนี่ย! แม่งขี้แตก! ”“ แล้วไอ้ดีไวน์ละ มันไม่ได้อยู่กับมึงไง? ”“ อยู่! มันนั่งอมเหรียญอยู่พูดไม่ได้ ”คนโดนพูดถึงปรายตามองเพื่อนนิดหน่อยแบบไม่ใส่ใจ“ เปิดลำโพงดิ ไอ้เทนชิ ”เทนชิทำตามที่อาชาบอกเพราะเขารู้ดีว่ามันจะทำอะไร ก่อนจะเอาไปแนบกับประตูห้องน้ำของเคียร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status