EP:3/2 - คืนเข้าหอ NC25++

“กรี๊ดดดด.. อื้อๆ..ไม่นะ..อ๊า..!”

ร่างบางสะดุ้ง ลมหายใจเธอขาดห้วง ออสตินสอดใส่นิ้วแข็งสวนเข้าไปในร่องแคบ และยิ่งเขากดนิ้วแกร่งลึกลงเข้าไปมากเท่าไร ความรู้สึกต้านทานก็ยิ่งแตกสลายลงทีละน้อย เหลือเพียงความเร่าร้อนเกินควบคุมที่เขาปลุกเร้าให้ลุกโชน

“ฉันขอ”

เสียงเย็นสั่นพร่า ดุดันและเด็ดขาด ไม่รอฟังคำตอบเขากดจูบแรงและลึกบนเนื้อนุ่มที่เปียกแฉะเต็มไปด้วยเมือกใส ลิ้นสากตวัดเลียปาดครบทุกซอกมุม ราวกับกำลังต้องการกลืนกินกลีบกุหลาบงาม โดยที่ข้อมือหนายังคงกระหน่ำสวนแทงผลุบเข้าผลุบออกในโพรงสวาทสาว ส่วนมือหนาที่วางเลื่อนบีบขยำสะโพกเธอแน่น

“อ้าส์..อร่อย..หวาน..”

“อึก..อือออ..ปะ..ปล่อยชีวานะ..ปะ..ปล่อย..อ๊า!!..” เสียงทุ้มพร่าทำให้ชีวาได้สติ ว่าเธอไม่ได้ต้องการเขาและต้องรีบสลัดความรู้สึกร้อนรุ่มนี้ออกไปให้พ้น

"หึ แต่ที่ฉันนั่งดูอยู่นาน เหมือนว่าเธอจะไม่อยากให้เพื่อนฉันปล่อยเธอไปเลยนะ แหม..เสียงหวานร้องครางดังขนาดนั้น”

“มะ..ไม่ใช่นะ..ชะ..ชีวาไม่ชอบ..อือออ!”

ชีวาเบิกตากว้าง หลงลืมไปเสียสนิทว่าในห้องนี้ไม่ได้มีแค่เจ้าบ่าวที่แสนเย็นชา ยังมีเพื่อนที่แสนเจ้าเล่ห์ของเขาด้วยอีกคน ก่อนที่สายตาเธอจะปะทะเข้ากับร่างกำยำ ที่เปลือยเปล่าของเจ้าบ่าวหมาดๆของเธอ

ออสตินใช้จังหวะที่เธอกำลังสับสนปลดเสื้อผ้าออกจนหมด พร้อมกับจับดุ้นยักษ์ใหญ่ชักสองสามทีเพื่อเตรียมความพร้อม จนดวงตากลมเบิกโตกว้างด้วยความตกใจกลัว

“กรี๊ดดด! ไม่นะ! อย่าทำชีวา! ชีวาขอร้อง ! ” ดั่งคนเสียสติชีวากรีดร้องขอให้คนตรงหน้าปราณีเธอและยอมปล่อยเธอไป ขาเล็กพยายามถีบหนีจากการถูกจับดีดดิ้นสู้สุดชีวิต

“กรี๊ดดด ช่วยด้วย ช่วยชีวาด้วย ชีวาจะถูกข่มขืน!”

“แรงเยอะนักนะ!” มือหนาจับหมับเข้าที่ข้อเท้าเล็ก ก่อนจะรวบมันไว้ด้วยมือเดียว พลางผลักดันเรียวขาเล็กโน้มเข้าหาตัวเธอ “หึ..ข่มขืนเหรอ..ผัวจะเอาเมียเอง”

มือหนาชักรูดแก่นกายใหญ่สองสามที และกดหัวเห็ดถูกไถไปตามร่องแคบชโลมเคลือบน้ำหวานให้ชุ่ม เพราะดูจากขนาดร่อง แท่นเนื้อที่ใหญ่โตของเขาคงเข้าไปได้ยาก

“ซี๊ดด! ครั้งแรกมันจะเจ็บหน่อยนะเมีย”

“มะ..ไม่..มันใหญ่เกินไป..ฮื้อๆ..มันเข้าไม่ได้” ชีวาหลับตาแน่น น้ำตาคลอขอบตา ปลายหัวเห็ดกำลังกดลึกเข้าร่องเธอแค่นี้ก็รู้สึกเจ็บแทบขาดใจ

“ขัดใจฉิบ!” ออสตินตัดสินใจกระแทกสะโพกส่งท่อนเอ็นใหญ่ยาวเข้าร่องแคบอย่างหนักหน่วงจนสุดทางทีเดียวแบบมิดลำ

ตั่บบบ!!!

“กรี๊ดดดด!!”

“อ้าสส์..โคตรแน่น~”

“...ฮึกฮือออ..เจ็บบบ! ปล่อยชีวานะ กรี๊ดดด!” ร่างบางกระตุกผวา หยดน้ำตาไหลออกมาเป็นสาย ร่างกายเหมือนกำลังถูกฉีก ร่องรักแสนคับแคบของเธอขาดสะบั้นด้วยน้ำมือของเจ้าบ่าวที่เธอไม่ต้องการ

“ฮึกฮือออ.. ปล่อยชีวานะ!”

ออสตินไม่ได้สนใจคำขอร้องอ้อนวอน เขาเอาแต่จ้องมองร่องแสนแคบที่กำลังกลืนแก่นกายใหญ่ที่เขาส่งเข้าไปจนสุดโคนความยาวด้วยแววตาภูมิใจ และยิ่งได้เห็นเลือดบริสุทธิ์ชโลมอาบแท่งเนื้อความต้องการของเขาก็ยิ่งพลุ่งพล่าน

“..อย่าเกร็ง..ซี๊ด”

“ปะ..ปล่อยชีวานะ..ปล่อยชีวา...” คำพูดติดปากของหญิงสาวยังคงพร่ำบอก ตอนนี้จุดกลางกายมันคับตึงจนหายใจไม่ออก และข้อมือถูกตรึงแน่นกับเตียงจนเธอทำให้ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากนอนรอรับแรงกระแทกจากเขา

“..ตอดถี่มาก..ซี๊ดด” เอวสอบเริ่มขยับปวดหนึบตรงแก่นกาย เมื่อภายในเนื้อนุ่มกำลังขมิบตอดรัดท่อนเอ็นเขาแทบขาด

ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..

“อ๊ะ! ..อึก..!..เจ็บ..!”

ออสตินยิ้มร้ายกาจ ขยับจังหวะท่อนเอ็นถี่ขึ้น มือหยาบบีบเอวเธอแรงจนขึ้นรอยต้องการระบายอารมณ์ของตัวเองเช่นเดียวกัน

“อ้าส์..ร้องดัง ๆ …ฉันอยากฟังเสียงเธอ”

“มะ..ไม่..อ๊า...!” ชีวาสะบัดศีรษะ ใบหน้าหน้าแดงซ่าน ครางหวานออกมาตามแรงกดกระแทกที่ไม่ยั้ง ไม่รู้ว่ามันคือความเจ็บหรือความปรารถนาที่ถูกบังคับให้ปลุกขึ้น แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อแรงกระแทกดีเลยเกิน

ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..ตลั่บบ!!..

ออสตินจับขาเรียวแยกออก โน้มตัวลงใช้ลิ้นสากลากจากซอกคอขาวลงมาตามเนินอก ก่อนกัดแรงๆจมเขี้ยวตั้งใจทิ้งรอยกุหลาบสีแดงช้ำ

กึก!

“กรี๊ดดดดดด!”

“อ้าสสะใจชิบ!...ทุกที่ตรงนี้คือของฉัน”

“..ฮือออ..ปล่อยชีวานะ..” ร่างเล็กดิ้นพล่าน พลางหอบหายใจแรงเจ็บ รู้สึกได้ถึงความดิบเถื่อนที่โถมเข้าใส่ พานทำให้หยาดน้ำตาซึมไหลอีกครั้ง

“เหอะ..ให้ตายสิ..” ลีโอเอ่ยเสียงต่ำมองคู่ชายหญิงตรงหน้าราวกับหงุดหงิด แต่มุมปากำลับยกยิ้ม “ดูมึงคลั่งหนักจริง ๆเลยนะออสติน เหมือนกับถ้าไม่กลืนกินเธอเดี๋ยวนี้ มึงจะตาย”

ชีวาหน้าแดงจัดสั่นสะท้านไปทั้งกาย เมื่อเผลอหันไปจ้องมองสายตาคมเจ้าเล่ห์ของลีโอ ที่กำลังจ้องเธอราวกับจะลอกเปลือกหัวใจออกมา แต่ทว่าเธอถูกออสตินเชยคางขึ้นมาบังคับให้หันมาสบตาเขาแทน

“มองที่ฉันเท่านั้น” เสียงทุ้มกระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนบดจูบหนักลงมาอีกครั้งราวประกาศต่อคู่แข่งว่า ‘เธอนี่คือของฉัน’

“หึๆ” ลีโอหัวเราะแผ่ว เสียงนั้นทั้งยั่วเย้าและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน เขาลุกขึ้นยืนจากโซฟา และเดินเข้าไปใกล้จนแสงไฟสะท้อนเงาร่างสูงข้างเตียง

ชีวาตัวสั่นเทิ้ม หัวใจเต้นแรงเหมือนจะหลุดจากอก เมื่อเห็นเขา..ลีโอ..กำลังโน้มตัวก้มลงมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน ๆ