Home / โรแมนติก / เจ้าหนี้เถื่อน / บทที่ 71 อยากรอก็รอไป

Share

บทที่ 71 อยากรอก็รอไป

last update publish date: 2026-09-01 10:12:18

สามวันต่อมาหลังจากภีมวัจน์บอกพี่สาวว่าทำสัญญาเสร็จแล้ว เธอจึงขออนุญาตศิลากลับมาเยี่ยมบ้าน ซึ่งเขาก็
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 72 ตามไปช่วยน้องสาว

    ปวิมลนั่งรอศิลาจนถึงเที่ยงคืนเขาก็ยังไม่ยอมมาพบเธอ เมื่อรู้สึกเมามากจึงตัดสินใจเดินออกมาจากผับ อัยลดาเผลอแป๊บเดียวก็มองไม่เห็นน้องสาวแล้วเธอจึงรีบตามออกมา แต่กลับพบว่าน้องสาวกำลังโดนผู้ชายสองคนกำลังบังคับเธอขึ้นรถ โดยมีผู้ชายอีกคนนั่งประจำที่คนขับรออยู่แล้ว “ปล่อยฉันนะ พวกแกจะพาฉันไปไหน” สิ้นคำปวิมลก็ถูกดันร่างเข้าไปในรถแล้ว พร้อมกับรถยนต์คันนั้นก็เคลื่อนตัวออกไปทันที อัยลดาตกใจจึงวิ่งตามออกไป ยศสพลก็วิ่งตามอัยลดาออกไปเช่นกัน แต่เธอกลับขึ้นรถแท็กซี่ไปแล้ว ยศสพลจึงโทร. หาศิลา “เสี่ยครับ คุณอัยนั่งแท็กซี่ตามน้องสาวออกไปแล้วครับ” ศิลาได้ยินดังนั้นก็รีบลงมาจากห้องทำงานทันที “อัยออกไปกับใคร” ศิลาถามออกด้วยความร้อนใจ “คนเดียวครับ” “แล้วทำไมมึงถึงให้อัยออกไปคนเดียววะ” “ก็ผมวิ่งตามคุณอัยไม่ทันนี่ครับ” ยังดีที่เขาวิ่งตามอัยลดาออกมาแล้วเห็นตอนที่เธอนั่งแท็กซี่ออกไป “ช่างเถอะ รีบตามไป” จากนั้นศิลาจึงกดโทรศัพท์หาอัยลดา “อัยอยู่ไหน” อัยลดาตอบกลับมาแล้ว ศิลาจึงเร่งให้ยศสพลขับตามไป

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 71 อยากรอก็รอไป

    สามวันต่อมาหลังจากภีมวัจน์บอกพี่สาวว่าทำสัญญาเสร็จแล้ว เธอจึงขออนุญาตศิลากลับมาเยี่ยมบ้าน ซึ่งเขาก็อนุญาต เพียงแต่ต้องให้ยศสพลไปส่งเท่านั้น อัยลดาจึงตกลงตามนั้น“พี่อัย” ภีมวัจน์ยกมือขึ้นไหว้พี่สาวเมื่ออัยลดาเดินเข้ามาในบ้าน อัยลดาก็รับไหว้น้องชายด้วยใบหน้าเรียบเฉย“ใครมาส่งเหรอ” จารึกถาม“พี่ยศค่ะ”“ไม่คิดว่าการเป็นเมียน้อยเสี่ยจะดีแบบนี้” กุสุมาเอ่ยขึ้นพร้อมกับชะเง้อหน้าออกไปดูรถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้าน“กบ” จารึกเอ่ยปรามภรรยากุสุมายิ้มแหย “ฉันก็แค่ยินดีกับอัยเท่านั้นที่ไปไหนมาไหนก็มีรถรับส่ง”อัยลดาไม่ได้สนใจแม่เลี้ยง เธอหันไปคุยกับน้องชาย “ขอดูสัญญาหน่อย”“นี่ครับ” ภีมวัจน์เตรียมสัญญารอพี่สาวอยู่แล้วอัยลดากวาดสายตาอ่านดูครู่หนึ่ง “ลงชื่อแกซะ”“พี่อัยตกลงแล้วเหรอครับ” ดวงตาของภีมวัจน์เปล่งประกายเจิดจ้า“อืม ครั้งหน้าฉันไม่ช่วยแกอีกแล้วนะ”“จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้วครับ” ภีมวัจน์ดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่หลังจากมอบเงินให้พ่อเสร็จแล้วอัยลดาก็ขอตัวกลับทันที จารึกจึงพูดกับบุตรสาว “ไม่อยู่กินข้าวเที่ยงด้วยกันเหรอ”“ไม่ล่ะค่ะพ่อ อัยจะกลับไปหลับต่ออีกสักหน่อยก่อนเข้างานน่ะค่ะ”“งั้นก็ตามใจ”

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 70 เสียใจที่ไม่มีเงินใช้หนี้

    จารึกเอ่ยต่อว่า “ที่อัยต้องไปเป็นเมียเก็บเสี่ยอยู่ทุกวันนี้ พวกแกยังไม่คิดว่าอัยทำเพื่อครอบครัวอีกเหรอ และถ้าคิดว่าเงินสองแสนบาทมันหาง่าย พวกแกก็ไปหาใช้หนี้กันเอาเอง” ทุกครั้งที่จารึกไปขอยืมเงินจากบุตรสาวคนโตเขาก็รู้สึกปวดใจเช่นกัน“ผมตกลงครับพ่อ ผมยอมทำตามเงื่อนไขของพี่อัยทุกอย่างครับ” เพราะภีมวัจน์ห่วงชีวิตของตนเอง เขาจึงยอมรับข้อเสนอของพี่สาว อีกอย่างเขาก็ทำผิดจริง ๆ“ดี อีกอย่างตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันจะลดเงินค่าขนมของแกให้เหลือแค่วันละหนึ่งร้อยบาทก็พอ ถ้าอยากมีเงินกินขนมมากขึ้นก็ห่อข้าวจากที่บ้านไปกินซะ” เพราะอย่างไรกุสุมาก็ทำอาหารขายทุกวันอยู่แล้ว“พ่อ!”“ตามนั้น ถ้าทำไม่ได้ จบมอหกก็ออกมาขับวินกับฉัน หรือไม่ก็มาช่วยแม่แกขายข้าวแกง” พูดเพียงเท่านั้นจารึกก็เดินเข้าไปห้องนอนของตนอย่างเงียบ ๆกุสุมารู้ว่าจารึกเป็นคนพูดจริงทำจริงจึงไม่กล้ามีปากเสียงอีก อย่างน้อยเธอก็มีเงินใช้หนี้ให้ลูกชายแล้วคืนนั้นตั้งแต่กลับมาจากที่ทำงานอัยลดาก็ดูเหม่อลอยและไม่สดใสเหมือนเช่นทุกวันเธอนั่งลงตรงโซฟาห้องรับแขก ศิลาก็เดินมานั่งลงข้าง ๆ“เป็นอะไรไป ไม่สบายเหรอ”“เปล่าค่ะ”“พ่อมาหาทำไม”“เรื่องเงิน

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 69 ต้องมีสัญญา

    “พ่อ” อัยลดาไม่คิดว่าคนที่มาขอพบเธอจะเป็นพ่อของเธอเอง“อัย” จารึกยิ้มให้ลูกสาวแต่รอยยิ้มส่งไปไม่ถึงดวงตา“พ่อรู้ได้ยังไงว่าอัยอยู่ที่นี่คะ”“พ่อโทร. ถามคุณยศ เพราะโทร. หาอัยแล้วแต่อัยไม่รับสาย อีกอย่างพ่อไปหาอัยที่บ้านหลังนั้นก็ไม่มีใครอยู่”“พอดีอัยปิดเสียงโทรศัพท์น่ะค่ะ”“อัยทำงานอยู่ที่นี่เหรอ” จารึกมองลูกสาวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า“ยัยมลบอกพ่อเหรอคะ”จารึกพยักหน้า อัยลดาคิดไว้ไม่มีผิดว่าปวิมลคงไม่เก็บเรื่องที่เธอทำงานอยู่ที่นี่เป็นความลับ “พ่อมีธุระด่วนจะคุยกับอัยเหรอคะ” ถ้าไม่ด่วนพ่อคงไม่ตามเธอมาถึงที่นี่“อืม”“คงหนีไม่พ้นเรื่องเงินอีกแล้วใช่ไหมคะ” อัยลดาถามออกอย่างรู้ทัน“อัย ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายจริง ๆ ลูก”อัยลดาหลับตา พลางสูดลมหายใจเข้าลึก “รอบนี้พ่อจะเอาเงินไปทำอะไรอีกล่ะคะ”“ไอ้ภีมมันไปติดหนี้พนันออนไลน์เขาไว้ หากไม่หาไปจ่าย พวกนั้นจะตามมาฆ่ามันถึงบ้าน”เรื่องนี้ไม่ได้เหนือความคาดหมายของอัยลดามากนัก เพราะภีมวัจน์เป็นคนชอบเสี่ยงชอบลองอะไรที่ท้าทายอยู่แล้ว ถึงการทวงหนี้ด้วยวิธีนี้จะผิดกฎหมาย แต่เจ้าหนี้พวกนี้ก็ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว เพราะมีเงินมากพวกเขาย่อมทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว “ภีมเ

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 68 โดนขู่

    ชายที่เป็นคนซ้อนจึงชักปืนออกมาจ่อที่หน้าผากของภีมวัจน์ พูดออกเสียงเหี้ยม “มึงเป็นหนี้เสี่ยอยู่สองแสน ภายในสิบวันถ้ามึงหาเงินมาจ่ายหนี้ไม่ได้ มึงก็บอกพ่อกับแม่มึงเตรียมจัดงานศพมึงได้เลย” ภีมวัจน์ตาเบิกโพลง เนื้อตัวสั่นเทา หัวใจเต้นแรงราวกับจะกระเด็นออกมานอกอก เขาถอยหลังไปสองก้าวก็สะดุดขาตัวเองล้มลงกับพื้น “ภีม” กุสุมาที่เดินออกมาดูว่าใครมา ตกใจจนหน้าขาวซีดที่เห็นคนแปลกหน้าเอาปืนมาจ่อหน้าลูกชายตน ก่อนสองคนนั้นจะเคลื่อนรถออกไปยังพูดทิ้งท้ายไว้ว่า “อย่าลืมบอกพ่อกับแม่มึงด้วยล่ะ” เมื่อชายแปลกหน้าสองคนนั้นจากไปแล้ว กุสุมาถลาเข้าไปหาลูก แล้วรีบพาเข้าไปในบ้านด้วยความตื่นกลัว “พวกมันเป็นใคร” กุสุมาถามลูกชายเสียงสั่นเมื่อเข้ามาในบ้านแล้ว “พวกทวงหนี้ครับ” ภีมวัจน์ยังตกใจไม่หายเช่นกัน “แกเป็นหนี้ใคร เขาถึงได้ตามมาขู่แกถึงที่บ้าน” จารึกถามลูกด้วยความโมโห “ใจเย็น ๆ ก่อนนะพี่เข้ม” “ใจเย็นอย่างนั้นเหรอ ตัวแค่นี้หัดเป็นหนี้จนให้เขามาตามถึงบ้าน หนี้คงไม่ใช่น้อย ๆ แล้วมั้ง” จารึกสูดลมหายใ

  • เจ้าหนี้เถื่อน   บทที่ 67 เพื่อนสนิท

    สามเดือนแล้วที่อัยลดามาทำงานที่ The Room XVII และยอดขายก็ดีอย่างสม่ำเสมอ อีกทั้งสต็อกสินค้ายังลดลงกว่าหลายเดือนก่อน ทำให้ผับมีกำไรเพิ่มขึ้นมาเดือนละเกือบสองล้าน ถึงแม้กำไรยังไม่มากเท่าเมื่อก่อน แต่ก็ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี และศิลาก็ให้โบนัสสิ้นปีแก่อัยลดาเกือบหนึ่งแสนบาทตอนนี้ศิลาก็เลิกทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้ว ถึงกระนั้นอัยลดาก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ ยังคงตั้งใจทำงานและช่วยศิลาตรวจสอบการทำงานทุกแผนกอย่างรอบคอบ และตอนนี้พนักงานเกือบทุกแผนกก็เริ่มยอมรับในความสามารถของเธอแล้ว แต่คนที่เครียดแทนศิลากลับเป็นไอศูรย์ บรรดาสาว ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเขาก็พลอยลำบากไปด้วย เพราะเขาไม่มีโบนัสรายเดือนให้ “เมื่อไรไอซ์จะจัดการยัยคนนั้นสักที ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปมีหวังเราต้องอดตายแน่ ๆ” ณิชาเอ่ยขึ้นขณะที่อยู่ในห้องทำงานของไอศูรย์ เพราะเคยใช้เงินมือเติบ พอรายได้น้อยลงจึงทำให้ปรับตัวไม่ทัน “ใจเย็นอีกหน่อย รอให้พวกมันตายใจซะก่อนค่อยเล่นงานทีหลัง” เพราะไอศูรย์กะจะทำลายอัยลดาเพียงครั้งเดียว แต่ให้เธอออกไปจาก The Room XVII อย่างถาวร “แต่เงินค่าเทอมลูก พี่ยังไม่จ่ายเลยนะ พี่ขอยื

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status