MasukShare
บทที่ 11
Terakhir Diperbarui:
2026-01-03 20:54:18ฮอฟมันน์ครางออกมาบ้างท่ามกลางความเงียบงันในบรรยากาศตอนพลบค่ำซึ่งเริ่มเย็นเยียบ หากแต่ชายหนุ่มก็จำต้องปล่อยให้หญิงสาวผละห่างขณะรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดหน้าอกหน้าใจแสนยวนตา
“แม็กซ์...คุณก็ดีแต่ว่าพี่สาวฉัน แต่ตัวคุณเองก็ไม่ผิดไปจากเขาสักเท่าไหร่เลย”
บุษราคัมกล่าวน้ำคลอหน่วยตา เธอกำลังเจ็บใจตัวเองมที่เผลอปล่อยอารมณ์ตามเขาไปทั้งที่ไม่เคยยินยอมให้ผู้ชายคนไหนทำเช่นนี้
“ผมกำลังจะบอกคุณอย่างไรล่ะ บีน่า ว่ามันเป็นกฎของการอยู่ที่นี่”
“กฎ...อย่างนั้นหรือคะ?” ร่างอรชรนิ่วหน้าอย่างต้องการคำอธิบาย
“กฎของการอยู่ร่วมกัน เป็นกฎของเจ้าของเกาะ นั่นก็คือ...ผมอยากจูบคุณ ที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้ทุกเมื่อ”
“นี่คุณ!”
“ถ้าปฏิเสธผมจะทำยิ่งกว่าแค่จูบคุณ!”
ฮอฟมันน์ชี้นิ้วปรามทันใดที่บุษราคัมตั้งท่าจะเถียง ใบหน้างามแดงซ่านทั้งโกรธทั้งอายจนแทบอยากจะขย้ำเขาให้หลุดออกเป็นชิ้น ๆ
“ฉันไม่เคยได้ยินกฎบ้า ๆ แบบนี้ที่ไหนมาก่อน! คุณมันเจ้าเล่ห์ เอาเปรียบผู้หญิงเป็นที่สุด!”
“ผมไม่ได้เอาเปรียบถ้าคุณจะคิดถึงการกระทำของพี่สาวคุณให้มาก”
ร่างสูงใหญ่ก้มหน้าคมคร้ามลงไปเกือบชิดใบหน้าหวานอีกครั้ง เขายังทำสีหน้าดุดันทั้งที่ข้างในปรารถนาได้อยู่ใกล้มากกว่านั้น
“ผมให้คุณเลือกระหว่างคู่หมั้นกับความปลอดภัยของพี่สาวคุณ”
“คุณจะทำอะไรพี่อิง!”
ดวงตาวาววามเบิกกว้าง แน่ล่ะ...ถ้าฮอฟมันน์เคยเป็นทหารฝีมือฉกาจฉกรรจ์ในหน่วยซีลเขาก็น่ากลัวนัก หากเขาคิดจะทำอะไรอัญมณีขึ้นมาจริง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลย
“มันก็แค่ข้อแลกเปลี่ยนเล็ก ๆ น้อย ๆ ...ถ้าคุณเลือกที่จะกลับไปหาคู่หมั้น ผมไม่ขอรับประกันความปลอดภัยอีหนูของพ่อ แต่ถ้าคุณเลือกพี่สาว คุณก็ต้องอยู่ที่นี่ ทำทุกอย่างตามที่ผมพอใจ!”
หญิงสาวเม้มปากเข้าหากันแน่น มือทั้งสองขยุ้มผ้านวมที่ปกปิดร่างเปลือยเปล่าไว้แทบจะให้ขาดออกจากกัน ฮอฟมันน์กำลังขู่เธอ เขายื่นข้อเสนอที่เชลยไม่มีทางเลือก
“ถ้าอย่างนั้น...คุณจะให้ฉันอยู่ที่เกาะนี่อีกนานแค่ไหน!”
“นี่คงเป็นคำตอบของคุณสินะ”
ฮอฟมันน์หรี่นัยน์ตาวาววับทว่าทรงเสน่ห์คู่นั้นลง แต่รอยยิ้มเหยียดนี่สิมันทำให้หญิงสาวอยากบีบคอเขาเป็นที่สุด
“คุณยังไม่ได้ให้คำตอบฉันเลยนะคะ แม็กซ์...ว่าจะให้ฉันอยู่ที่เกาะนี่อีกนานแค่ไหน”
“คุณคงคิดถึงคู่หมั้นใจจะขาด คงอยากกลับไปหาเขาแทบทนไม่ไหว”
“ใช่! ฉันคิดถึงเขามาก”
บุษราคัมโพล่งออกไปอย่างเหลืออด ดวงตาวาววามเต็มไปด้วยหยาดน้ำรินไหล เขาไม่มีวันรู้ว่าเธอคิดถึงเจ้าของแหวนวงนี้แค่ไหน ป่านนี้ เขา คงอยู่บ้านและรอนับวันที่เธอจะกลับถึงเมืองไทยโดยสวัสดิภาพ
“คุณมันใจหิน! วันหนึ่งคุณจะได้รู้ว่าการพลัดพรากจากคนที่คุณรักมันเป็นยังไง!”
ฮอฟมันน์นิ่งไปและไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่อยากลุกไปไหนในตอนนี้ เขาจับจ้องอยู่แต่วงหน้างามกับความรู้สึกบางอย่างกำลังดิ่งลงต่ำทุกขณะ แทนคำตอบร่างสูงใหญ่กลับทำตามความปรารถนาด้วยการรั้งร่างบางเข้ามาแนบชิดและก้มหน้าลงไปหาจนหญิงสาวตั้งตัวแทบไม่ติด จูบครั้งที่สามทำเอาบุษราคัมหวิวหวาดลงไปถึงใต้บึ้ง
เจ้าของร่างนุ่มปล่อยให้ริมฝากร้อนประกบปิดกลีบปากบางระริกและแทรกปลายลิ้นหนาเข้าไปภายในเพื่อโลมไล้ราวกับจะปลอบประโลม ครั้งนี้เธอยอมเขา ไม่ขัดขืนหรือส่งเสียงเอ็ดอึงในลำคอ ขณะเดียวกันฮอฟมันน์กลับเป็นฝ่ายเริ่มสั่นสะท้านเมื่อปลายลิ้นพลิ้วพลิกหยั่งเข้าไปในโพรงปากแสนหวานลึกขึ้นเรื่อย ๆ
เขาไม่ได้แค่อยากจูบเธอเสียแล้ว...แต่อยากดูดดื่ม กลืนกินทุกอย่างที่ลิ้นเขาได้สัมผัส ใช่แต่เขาจะจุมพิตเธอแนบสนิท แต่ความยับยั้งชั่งใจกำลังก้าวล่วงไปเกินกว่าสติจะฉุดรั้ง มือใหญ่เริ่มไล้ลูบไปบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าบนเนื้อตัวสีชมพู เขากำลังปลุกปั่นเลือดอุ่นในกายสาวสูบฉีดแรงจนผิวแก้มแดงซ่าน
เธอจะยอมให้เขาจูบเท่านั้น...บุษราคัมย้ำเตือนกับตัวเองเมื่อปลายนิ้วหยาบกดลงบนผิวละมุนราวจะปลุกให้เธอร้อนรุ่มยิ่งกว่าน้ำเดือด
“แม็กซ์!”
หญิงสาวหายใจหอบขัดเมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกเพราะหัวไหล่กว้างถูกปลายเล็บเรียวจิกลงไปเต็มแรง ฮอฟมันน์หยุดตัวเองลงในฉับพลันแต่ยังตระกองกอดร่างบอบบางไว้ในอ้อมแขน
“ในเมื่อฉันยอมอยู่ที่นี่คุณก็ต้องสัญญาว่าจะทำตามที่คุณพูด”
“ว่า...”
“คุณจะจูบฉัน...จูบฉันเท่านั้น” บุษราคัมพูดเสียงปนหอบทั้งที่ปลายจมูกเธอและเขายังชนกันอยู่เช่นนั้น
“ผมไม่ลืมสัญญา ถ้าคุณทำตัวดี ๆ และไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้ ระหว่างเรา”
“ถ้าอย่างนั้น...บอกฉันได้หรือยังคะว่าเมื่อไหร่คุณจะให้ฉันไปจากที่นี่”
หญิงสาวยังคงทวงถาม แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะตอบเสียงเฮลิคอปเตอร์ที่ร่อนลงจอดด้านนอกก็ดังแทรกเข้ามาเสียก่อน สองหนุ่มสาวหันไปมองนอกกระจกพร้อมกันเมื่อแสงสปอร์ตไลต์สว่างจ้าสาดเข้ามาด้านใน ร่างสูงใหญ่หันกลับมามองหญิงสาวซึ่งดูเหมือนนัยน์ตาคู่นั้นพราวพรายราวกับมีความหวัง
Bab terbaru
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 21
“ปกติ...ทุกคืนตอนตีหนึ่งผมต้องตื่นขึ้นมาเพื่อฝึกวิ่งและกลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำลึก แต่วันนี้ผมช้าไปสองชั่วโมง”ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบาลงขณะหญิงสาวเบือนหน้าออกไปยังเวิ้งน้ำสีเงินระยับ หากแต่ท่าทีไม่ใส่ใจก็เป็นสิ่งรบกวนเขาไม่น้อย ใช่...เขาตื่นขึ้นมาตอนตีสามแม้ยังปวดมึนในหัวเพราะฤทธิ์เบียร์หากแต่ก็จำเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นได้ดี มันยังติดอยู่ในความรู้สึกและทำลายสมาธิการฝึกหนักที่ทำอยู่เป็นประจำแม้มิได้เป็นหนึ่งในซีลทีมซิกซ์ เขาคิดถึงเรือนร่างงดงามและความบริสุทธิ์ที่ได้ครอบครองเมื่อราตรีที่กำลังจะล่วงผ่านแม้รู้ว่าบุษราคัมอาจไม่อยากจดจำมันอีก“ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันนี่คะ ฉันจะกลับไปที่บ้าน”“แต่คุณจำเป็นต้องรู้ไว้!”ฮอฟมันน์คว้าข้อมมือบางไว้ก่อนที่บุษราคัมจะหันหลังให้ทว่าหญิงสาวหันขวับมามองด้วยประกายตากล้าแข็ง“ยังมีอะไรที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับเกาะที่เหมือนคุกนี่อย่างนั้นหรือคะ! มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้อีกบ้างนอกจากผู้ชายโหดร้ายคนหนึ่งล่อลวงผู้หญิงมาข่มขืน หรือว่ามีกับดักสัตว์ป่าอยู่ที่นี่ หรือว่ามี...”&ld
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 20
“ออกไปนะ! ออกไป!”ร่างอรชรขับไล่พร้อมทั้งใช้ความพยายามดันร่างสูงใหญ่ให้พ้นตัว แต่แล้วเธอเองกลับต้องเหนื่อยเปล่า“บีน่า...”ฮอฟมันน์ครางแผ่วก่อนผงกศีรษะขึ้นมองและนั่นทำให้หญิงสาวชะงักไปชั่วขณะก่อนร้องไห้ออกมา“คนเลว!...คน...”บุษราคัมพูดไม่ทันขาดคำก็สะอื้นไห้กับความโชคร้ายที่ต้องเจอแบบนี้ ในขณะเดียวกันนั้นร่างสูงใหญ่ก็ค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเคลียเคล้าบนแก้มเปียกน้ำตา เขาทำราวจะปลอบใจหากก็ยังไม่ยอมถอดถอนตัวเองออกจากแก่นกายของร่างเล็กเสมือนปรารถนาให้เธอกักเก็บเขาไว้เช่นนั้น“บีน่า...”“ฉันชื่อบุษราคัม! อย่ามาเรียกฉันแบบนี้อีก!”หญิงสาวแหวกลับเสียงพร่าก่อนออกแรงดันชายหนุ่มให้พ้นจากตัวซึ่งคราวนี้อีกฝ่ายยินยอมพลิกกายใหญ่โตลงนอนด้านข้างและคอยดูร่างแน่งน้อยที่รีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ก่อนนอนคุดคู้หันหลังให้ด้วยความอับอายเป็นที่สุด เสียงสะอึกสะอื้นที่ดังลอดออกมาทำให้ฮอฟมันน์เกินจะหลับตาได้ลง เขายังคงนอนตะแคงว้บนฟูกและมองดูคนที่อยู่ในผ้าห่มร้องกระซิกโดยไม่มี
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 19
หญิงสาวเอ่ยทั้งน้ำตาแต่กลับรู้สึกว่าสะโพกหนากำลังขยับ ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่เขายิ่งเขยื้อนตัวมากเท่าใดร่างกายที่รองรับเบื้องล่างก็ยิ่งปวดร้าวมากเท่านั้น“แม็กซ์...ได้ยินไหมคะ...ว่าฉัน...จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว”ร่างอ้อนแอ้นห้ามเสียงแผ่ว หากเธอจะได้ยินเช่นกันว่าหัวใจของเขาก็เต้นเร็วเป็นกลองรัว ฮอฟมันน์ยังคงขยับตัวตนลึกเข้าไปอีกขณะกระชับอ้อมแขนหนาตระกองกอดบุษราคัมไว้ ร่างสูงใหญ่กดกลั้นถึงที่สุดทั้งที่ตัวเองก็กำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงชายหนุ่มนึกโกรธตัวเองว่าใยความอดทนจึงมีน้อยนักทั้งที่ตอนเป็นนาวิกโยธินต้องผ่านการฝึกมาไม่รู้สักกี่ด่าน แต่ตอนนี้เขากลับจะพ่ายแพ้ให้แก่ความบอบบางทว่าทรงพลังที่ห่อหุ้มความเป็นเขาจนยากจะถ่ายถอน บุษราคัม...ทันทีที่ค้นพบว่าเธอยังบริสุทธิ์ก็ดูเหมือนเขาไม่อาจหยุดตัวเองลงได้“แม็กซ์...ปล่อยฉัน...ปล่อยฉัน”“โอ...พระเจ้า!...ให้ตายเถอะบีน่า ผมจะปล่อยคุณไปตอนนี้ได้ยังไง”เรียวปากหยักประกบลงบนกลีบปากนุ่มอีกครั้งราวต้องการดูดกลืนเสียงสะอื้นนั้นไว้ทั้งหมด บุษราคัมรวดร้าวไปทุกหนแห่งโดยเฉพาะที่แก่
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 18
หญิงสาวอ้าปากจะค้านแต่กลับไม่ทันลิ้นจาบจ้วงที่ฉกเข้าไปในโพรงปากเล็ก แขนของเธอถูกตรึงไว้ด้วยมือทรงพลัง ขาเรียวยาวทั้งคู่ถูกท่อนขาแข็งแกร่งกดทับไว้แน่นหนา เพียงแค่อยากปฏิเสธด้วยการส่ายหน้าเธอก็ทำไม่ได้ดังใจคิด เสียงแหบพร่าแค่อื้ออึงในลำคอและนึกโกรธกำลังอันน้อยนิดของตัวเองที่ต่อต้านเขาไม่ไหว“แม็กซ์!...คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะคะ...ฉันบอกให้คุณหยุด!”ร่างเล็กแค่นเค้นเสียงเมื่อเขาถอนเรียวปากหนาออกไปและรู้สึกถึงความร้อนที่กลุ้มรุมแกนกายแผ่ซ่านลงไปจรดปลายเท้า“แม็กซ์!...แม็กซ์!”ยิ่งส่งเสียงเธอก็ยิ่งหอบเหนื่อยทั้งเรี่ยวแรงของเรือนร่างเปลือยเปล่าก็อ่อนลงในทุกวินาที ฮอฟมันน์ไม่สนใจเสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวด้วยมึนเมาในกำหนัดและอำนาจครอบงำของน้ำเปลี่ยนนิสัย จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอและไหปลาร้าของร่างบอบบางก่อนบรรจบลงที่ปลายถันและครอบครองเม็ดสีชมพูแสนหวานด้วยเรียวปากร้อนอย่างกระหายหิวหยาดน้ำหยดน้อยซึมอยู่ที่หางตาของบุษราคัมกับความดิบเถื่อนที่เธอจะจดจำไม่มีลืมเลือน ท้ายที่สุดคนตัวเล็กกว่าก็อ่อนระทดระทวยและจำต้องปล่อยตัวเองไปตามพายุปรารถนา
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 17
เจ้าของร่างบางกระดากเกินกว่าจะเอ่ย ถึงกระนั้นเธอก็ยังเห็นรอยยิ้มพึงพอใจจุดประกายขึ้นบนใบหน้าคร้ามเข้ม ฮอฟมันน์กระหวัดแขนทรงพลังกอดเกี่ยวร่างนุ่มลื่นที่บั่นทอนความอดทนของเขาให้ลดน้อยลงทุกขณะ แต่...ทำไมจะต้องรอในเมื่อเรื่องอื่นเขาตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดเสมอ ชายหนุ่มก้มลงประกบจูบกลีบปากบวมเจ่อแรง ๆ อีกหนก่อนพูดเสียงเข้ม“ทำไมเรื่องแค่นี้คุณต้องคิดมาก ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณก็ยังเคยเต็มใจให้มานับครั้งไม่ถ้วนคุณก็เหมือนพี่สาวคุณที่ชอบแต่เรื่องสนุกและไม่เคยรู้จักจะรักใครจริง”“ก็คงเหมือนพ่อของคุณนั่นล่ะ...คุณพูดเองไม่ใช่หรือคะแม็กซ์ ว่าพ่อของคุณเจ้าชู้ชอบเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และคุณก็คงไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน!”“คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะเป็นอย่างเขา!”ฮอฟมันน์เสียงกร้าว นัยน์ตาคู่นั้นลุกวาวราวกับไฟท่วมในทันใดที่พูดถึงไมค์ บุษราคัมรู้สึกถึงแรงกอดรัดทวีความรุนแรงขึ้น มันทำให้เธออึดอัดและเริ่มหายใจขัดจนหอบ เขากำลังโกรธจัดเพราะคำพูดจี้เข้าจุดเจ็บซึ่งเธอตั้งใจแค่ประชด“แม็กซ์...ฉันหายใจไม่ออก...ได้โปรด” ร่างเล็กร้องข
เชลยหัวใจมาเฟีย บทที่ 16
“อย่านะคะ แม็กซ์!...ไหนคุณสัญญาแล้วว่าจะจูบ...แค่จูบเท่านั้น”“ผมฉีกสัญญานั่นทิ้งไปแล้ว! คุณต้องอยู่ที่นี่โดยไม่มีผู้ชายคนอื่น ไม่มีคู่หมั้นของคุณ มีแต่ผมและร่างกายของคุณเอาไว้เพื่อการชดใช้ และถ้าเกิดคุณท้องขึ้นมาเมื่อไหร่ ผมจะเก็บเด็กเอาไว้แล้วปล่อยคุณกลับเมืองไทยทันที!”คำคาดโทษของฮอฟมันน์ทำให้บุษราคัมถึงกับตาค้าง นี่เขาเป็นซาตานผุดจากอเวจีขุมไหนถึงได้ป่าเถื่อนหยาบร้ายถึงเพียงนี้“นี่คุณกำลังข่มขู่ฉันนะ...คุณมีสิทธิ์อะไรมาบังคับใช้ร่างกายฉันได้ตามใจชอบ!”“คุณไม่ได้ชอบแบบนี้หรอกหรือ การใช้ร่างกายให้คุ้มค่าแลกกับความสนุกที่คุณเคยชิน”“แม็กซ์...คุณมันป่าเถื่อนไม่พอยังเอาแต่ได้ฝ่ายเดียว!”“ไม่มีใครได้ใครเสีย ผมได้ คุณได้ เก็ท ยู เก็ท มี...แบบนี้ไง!”“แม็กซ์!”เสียงหวานหลุดหายไปในลำคอเมื่อถูกริมฝีปากร้อนนาบลงมาและบดเบียดชนิดไม่ปราณี บุษราคัมยังดิ้นขลุกขลักและนึกถึงหนทางหนีในความคิดอันสับสน ร่างสาวบิดเร่าจนปวดร้าวไปหมดหากก็ไม่พ้นจากความแข็งแรก
Anda juga akan menyukai
ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น50.4K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ96.3K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI74.8K Dibacaหวนรักหนีลิขิต
ลูกพีชแสนสวย35.9K DibacaLove Trick กลรักนายวิศวะตัวร้าย
Duck.bell5.3K Dibacaคาสโนว่าบังคับรัก
Suwachee209 Dibacaทวงรัก (คืน) สัญญาใจ
ปีศาจชอนซา346 Dibacaโหด (ร้าย) รัก
พราวนภา1.9K Dibaca
