คอร์สเร่งรัด สู่ตู้ไฟ

เช้าวันแรกของการทำงานใน บริษัท พีเอ็ม เซอร์วิส แอนด์ เอนจิเนียริ่ง จำกัด  ไม่ได้เริ่มต้นด้วยกลิ่นอายความสดใสของน้ำหอมเคาน์เตอร์แบรนด์ที่ ‘ตาร์’ (28 ปี) คุ้นเคย แต่มันอบอวลไปด้วยกลิ่นกระดาษพิมพ์เขียวลามิเนตเขม่าจาง ๆ และเสียงพัดลมระบายความร้อนจากคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะรุ่นคุณปู่ที่ดังครางกระหึ่มราวกับเครื่องจักรในโรงงาน

ตาร์กวาดสายตามองผู้ร่วมชะตากรรมอีกสองคนที่นั่งขนาบข้างในห้องอบรมสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ซึ่งติดตั้งเครื่องปรับอากาศเก่ากึกส่งเสียงดัง กึก ๆ เป็นจังหวะ คนแรกคือ ‘เอม’ สาวหวานจบใหม่วัยยี่สิบต้น ๆ ที่พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยมจากคณะบริหารธุรกิจสถาบันดัง แต่ตอนนี้ใบหน้าสะสวยกลับซีดเผือดไม่ต่างจากกระดาษ A4 ส่วนอีกคนคือ ‘นที’ ชายหนุ่มร่างท้วมแว่นหนาเตอะที่ดูทรงแล้วน่าจะเป็นคนเดียวในกลุ่มที่พอจะแยกแยะระหว่างคีมตัดกับไขควงวัดไฟออก

“ยินดีต้อนรับพวกคุณทั้งสามคนเข้าสู่หน่วยรบพิเศษฝั่ง Sales & Marketing ของเราจ้า” ‘พี่เจน’ ซีเนียร์เซลล์รุ่นพี่วัยสามสิบกลาง ๆ เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มหวานหยด ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความเหี้ยมเกรียมแบบคนที่ผ่านสมรภูมิหน้างานมาอย่างโชกโชน มือเรียวของรุ่นพี่วางปึกเอกสารหนาสามร้อยหน้าลงบนโต๊ะเสียงดัง ตึ่ก! จนเอมสะดุ้งตัวโยน

“พี่ให้เวลาครึ่งวันเช้าในการทำความเข้าใจสไลด์ร้อยกว่าหน้าเกี่ยวกับระบบวิศวกรรมอาคารสูงและโรงงานอุตสาหกรรมเบื้องต้นนะคะ บ่ายโมงตรง... เราจะมีควิซสั้น ๆ ย้ำนะคะว่าสั้น ๆ แค่ห้าสิบข้อ ใครได้คะแนนต่ำกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ พี่มีบทลงโทษด้วยการให้ไปล้างแอร์จำลองในห้องแล็บชั้นล่าง”

ล้างแอร์จำลองในวันแรกเนี่ยนะ?! ตาร์กรีดร้องในใจ สองมือรีบเปิดพลิกหน้ากระดาษอย่างบ้าคลั่ง

ผ่านไปสิบนาทีแรก ห้องอบรมกลับสู่ความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงพลิกกระดาษและเสียงสะอื้นเบา ๆ ของเอมที่เริ่มสติหลุดกับศัพท์เฉพาะทาง

“พี่เจนคะ...” เอมยกมือขึ้นพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “คำว่า Single Line Diagram นี่มันคืออะไรเหรอคะ? มันเกี่ยวกับระบบขนส่งมวลชนสายสีต่าง ๆ หรือเปล่าคะ?”

นทีแอบขำในลำคอเบา ๆ ก่อนจะชิงตอบเพื่อโชว์เหนือ “ไม่ใช่หรอกเอม มันคือแบบแปลนระบบไฟฟ้าเส้นเดี่ยวที่แสดงการเชื่อมต่อของอุปกรณ์ต่างหากล่ะ... ใช่ไหมครับพี่เจน?”

“ถูกต้องจ้านที เก่งมาก” พี่เจนชม ส่งผลให้นทียืดอกอย่างภาคภูมิใจ

ตาร์เหลือบมองนทีด้วยความอิจฉาแกมหมั่นไส้เล็ก ๆ หนอย... ไอ้หนุ่มนี่มันทำการบ้านมาดี เธอนึกในใจก่อนจะก้มลงมองหน้ากระดาษของตัวเองที่ตอนนี้ปรากฎข้อความชวนปวดตับอย่าง 'ระบบทำความเย็นขนาดใหญ่ (Chiller) แบบระบายความร้อนด้วยน้ำ'

“ชิลเลอร์... ชิลเลอร์แปลว่าแช่เย็น ชิล ๆ หรือเปล่านะ?” ตาร์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ด้วยความเคยชินจากการขายเครื่องสำอาง “หรือมันคือตู้แช่มาส์กหน้าเวอร์ชันยักษ์?”

“น้องตาร์คะ” เสียงพี่เจนดังขัดจังหวะความคิดหลุดโลกของเธอ “ถ้าเอา Chiller ไปแช่มาส์กหน้า โรงงานเขาคงเจ๊งกันหมดค่ะ มันคือระบบปรับอากาศส่วนกลางของอาคารสูงและไลน์ผลิตในโรงงานต่างหากล่ะคะ จำไว้เลยนะ... หน้างานที่น้องตาร์ต้องไปดูแลหลังจบอบรม มีระบบ Chiller นี้เป็นหัวใจหลักเลยล่ะ”

ตาร์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ รีบจรดปากกาไฮไลต์สีชมพูสะท้อนแสงลากผ่านคำว่า Chiller ทันที สองชั่วโมงผ่านไปเหมือนการนั่งอยู่บนรถไฟเหาะที่ขบวนขับเคลื่อนด้วยสมการไฟฟ้าและรหัสตู้ควบคุม ตาร์รู้สึกเหมือนสมองของเธอโดนกระแสไฟ 220 โวลต์ช็อตใส่จนเบลอไปหมด

‘ตู้ MDB (Main Distribution Board) คือตู้ควบคุมไฟฟ้าหลัก...’ ตาร์ท่องจำในใจสลับกับการหันไปมองเอมที่ตอนนี้เอาหัวฟุบลงกับโต๊ะไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนนทีก็ยังคงนั่งพยักหน้าหงึกหงิกราวกับเข้าใจทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง

“หมดเวลาจ้า! วางปากกาและเตรียมตัวทำควิซได้เลย” เสียงสวรรค์ (หรือนรก) ของพี่เจนดังขึ้นพร้อมนาฬิกาบอกเวลาบ่ายโมงตรง

กระดาษข้อสอบถูกแจกจ่าย ตาร์มองโจทย์ข้อแรกแล้วอยากจะหงายหลังตกเก้าอี้

ข้อ 1: หากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในอาคารสูง ระบบ Fire Pump (ปั๊มน้ำดับเพลิง) ควรจะทำงานด้วยระบบขับเคลื่อนใดเป็นหลักและเพราะเหตุใด? ก. มอเตอร์ไฟฟ้า ข. เครื่องยนต์ดีเซล ค. ระบบไฮดรอลิก ง. แรงดันลม

ตาร์นึกถึงคำอธิบายของพี่เจนเมื่อช่วงเช้าที่แทรกเข้ามาในหัวสมองอันน้อยนิด... 'เวลาไฟไหม้ สิ่งแรกที่ตึกจะตัดคืออะไรจ๊ะตาร์?' ใช่! ไฟไหม้ก็ต้องตัดไฟสิ! ถ้าตัดไฟแล้วมอเตอร์ไฟฟ้าจะทำงานได้ยังไง!

นิ้วเรียวตวัดปากกาฝนลงในช่อง ข. เครื่องยนต์ดีเซล ทันทีด้วยความมั่นใจที่พุ่งทะลุปรอด ความรู้สึกตื่นเต้นและกดดันเริ่มเปลี่ยนเป็นความท้าทาย ตาร์ลุยทำข้อสอบข้อแล้วข้อเล่า ผิดบ้างถูกบ้างตามสัญชาตญาณและการเดาอย่างมีหลักการ (แบบสาวนักขาย) ในขณะที่ข้าง ๆ กันนั้น เอมกำลังสุ่มกากบาทด้วยน้ำตาคลอเบ้า ส่วนนทีกลับทำข้อสอบด้วยความเร็วแสงเสียงปากกาขูดกระดาษดัง แกรก ๆ ๆ

สามสิบนาทีผ่านไป...

“เอาล่ะค่ะ พี่ตรวจคะแนนเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ” พี่เจนเดินกลับเข้ามาในห้องพร้อมกระดาษผลสอบในมือ รอยยิ้มพิมพ์ใจของรุ่นพี่ทำเอาเซลล์ใหม่ทั้งสามคนนั่งหลังตรงแน็บ

“คนแรก... นที สมกับที่มีพื้นฐานมาบ้าง ได้ไปเก้าสิบสี่เปอร์เซ็นต์จ้า ผ่านฉลุย!” นทียิ้มแป้นหัวเราะอย่างผู้ชนะ

“คนต่อมา... เอม ได้ไปห้าสิบสองเปอร์เซ็นต์จ้า โดนล้างแอร์จำลองแน่นอนเย็นนี้” เอมทำหน้าเหมือนโลกถล่มทลาย

พี่เจนหันมามองตาร์ แววตานิ่งสงบจนตาร์แทบหยุดหายใจ สิ้นเดือนนี้เธอจะรอดไหม? ค่าคอนโดล่ะ? งานสายเทคนิคนี้มันไม่ใช่ทางของเธอจริง ๆ เหรอ?

“และคนสุดท้าย... น้องตาร์ ได้ไป... แปดสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ค่ะ! ผ่านเกณฑ์หวุดหวิดชนิดที่เส้นยาแดงผ่าแปดเลยทีเดียว!”

ตาร์แทบจะปล่อยโฮออกมาด้วยความโล่งอก ถอนหายใจยาวจนอกยุบ รอดตายแล้วยัยตาร์! หญิงสาวหันไปส่งยิ้มแห้ง ๆ ให้กำลังใจเอมที่นั่งหน้าเศร้า ก่อนจะหันไปไหว้ขอบคุณพี่เจนยกใหญ่

“เก่งมากค่ะตาร์ สำหรับคนที่ไม่มีพื้นฐานเลย ถือว่าความจำและการเรียนรู้ไวมาก” พี่เจนชมพลางเดินมาตบไหล่ตาร์เบา ๆ “แต่ห้ามประมาทเด็ดขาดนะ เพราะนี่มันแค่ทฤษฎีเบื้องต้นในห้องแอร์ออฟฟิศเรา... ของจริงมันเริ่มต่อจากนี้จ้า”

รุ่นพี่ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลใบหนาให้ตาร์ บนหน้าซองมีโลโก้หรูหราของโรงแรมชื่อดังระดับห้าดาวตั้งอยู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร

“โรงแรมเดอะ แกรนด์ เมโทร กรุงเทพฯ... สัญญาเซอร์วิสระบบไฟฟ้ากำลัง (MDB) และระบบดับเพลิงอาคารสูงของที่นี่กำลังจะหมดอายุเดือนหน้า ถือเป็นเคสทดลองงานแรกของตาร์เลยนะ พรุ่งนี้เช้าเตรียมตัวเข้าไปพบฝ่ายอาคารของโรงแรมพร้อมกับพี่” พี่เจนเว้นจังหวะ เลิกคิ้วมองตาร์ด้วยสายตาจริงจัง “งานระบบของตึกสูงในกรุงเทพฯ ซับซ้อนไม่แพ้โรงงานเลยล่ะ เตรียมตัวให้ดี ทบทวนเรื่องระบบไฟที่เรียนวันนี้ด้วยนะตาร์”

ตาร์รับซองเอกสารมาไว้ในมือ ความตื่นเต้นแล่นพล่านจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แม้จะยังไม่ได้เจอกับหน้างานจริง ๆ แต่ชื่อของโรงแรมหรูใจกลางเมืองหลวงก็ทำเอาสาววัย 28 ปีอย่างเธอเริ่มนั่งไม่ติด

ชีวิตการทำงานสายวิศวกรรมบำรุงรักษาของตาร์กำลังจะเริ่มต้นขึ้นที่โรงแรมแห่งนี้... โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ประสบการณ์จากตึกสูงในกรุงเทพฯ ครั้งนี้ จะเป็นบันไดขั้นสำคัญที่หล่อหลอมให้เธอพร้อมไปปะทะกับ ‘หน้างานสุดหิน’ และ ‘ช่างหนุ่มสุดกวน’ ที่รอเธออยู่ในอนาคต!