Share

12~ เสร็จภาระกิจ

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-06 14:44:35

12~ เสร็จภาระกิจ

กายสาวนางคณิกาซูหนี่แห่งหอเฟินเย่ว นอนนิ่งไม่ไหวติงหลังจากทูตซีเป่ยเล่นสวาทกับนางรอบสองเสร็จสิ้นลง

ร่างแกร่งสีเข้มกำยำหอบหายใจแรงตะแคงใบหน้าคมเข้มมองหญิงสาวอรชรข้างตัว เนื้อนุ่มบอบช้ำรอยแดงเป็นปื้น ทั้งดูดกัด ทั้งขบเม้มหาที่เว้นไม่ได้

หย่อมเลือดเล็กน้อยกลางเตียงบอกได้เป็นอย่างดีว่านางถูกชำแรกครั้งแรกจริง

“ข้าคิดว่าจะเรียกน้ำอาบสักหน่อย”

ซูหนี่ผินหน้ากลับมาจากโคมไฟด้านบน ยิ้มอ่อนแรงใกล้หลับเต็มที

“ข้ามิมีแรงอาบแล้วราดัล เชิญท่านเถิด”

“เจ้าสกปรก น้ำกามข้าเปรอะเปื้อนทั่วร่างเจ้า อย่างไรเสียคงต้องอาบเช็ดตัว”

พูดจบกายชายร่างโตลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูทั้งเปลือยเปล่าป่าเถื่อน

“ใครก็ได้ ขออาบน้ำ!”

เสียงตะโกนดังราวไม่พอใจ หากแต่ซูหนี่รู้ว่าทูตซีเป่ยเพียงแกล้งส่งเสียงไปเช่นนั้น เพียงร่วมสังวาสกันสองครา ก็ทำให้นางที่พบเจอชายมามากมายในหอนางโลมรับรู้ว่า ทูตซีเป่ยเป็นผู้ชายดีคนหนึ่ง ภายนอกแม้ดูกร้าวกระด้างแต่จิตใจอ่อนโยนยิ่ง

ยามร่วมสังวาสพยายามหักห้ามแรงเต็มที่แต่มิอาจห้ามได้ด้วยฤทธิ์ยา จึงทำให้ร่างกายของนางบอบช้ำไปหมด

“ท่านนั่งรอเถิด อย่าปล่อยตัวล่อนจ้อนเช่นนั้นให้เป็นที่ขบขันของเราชาวเมืองฉางอาน”

“จะเป็นไรไป เพราะในเมื่อข้าคงถูกนำไปนินทาว่าโดนชาวฉางอานวางยาราวคนโง่คนหนึ่ง”

ทูตซีเป่ยคุ้นเคยอากาศหนาวเย็นแบบทะเลทราย ซ้ำยังร่างกายแข็งแรง อากาศหนาวเพียงนิดจึงไม่ราะคายผิว ผิดไปจากร่างบอบบางขยับดึงผ้าขึ้นห่ม

“เจ้า อย่าเพิ่งหลับซูหนี่”

“อื้อ ข้าง่วง”

เสียงอ่อนหวานออดอ้อนจนทูตซีเป่ยใจอ่อน ปล่อยให้นางนอนหลับไปทั้งยังเนื้อตัวสกปรก รอกระทั่งน้ำมาจึงได้เตรียมผ้าเช็ดตัว

“เช็ดตัวเสียหน่อย”

“อื้อ ไม่ ข้าไม่เคยเป็นเช่นนี้เลย ป่านนี้นายแม่คงรอข้าอยู่นานแล้ว”

“ปล่อยให้รอไป ในเมื่อนางเป็นคนทำให้ข้าต้องทุรนทุรายด้วยตัณหา เห็นควรให้นางรอกระทั่งเช้าเป็นดีที่สุด”

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ซูหนี่นอนยิ้มเห็นด้วย ตั้งแต่นางถูกช่วยมาจากพ่อค้าทาสโดยนายแม่ นางก็เชื่อฟังทดแทนบุญคุณมาตลอด ครานี้นางขอดื้อเป็นครั้งแรก ขอนอนหลับอย่างหมดแรงที่เตียงนี้กับชายร่างแกร่งชาวซีเป่ยผู้นี้ที่กำลังลงมือเช็ดตัวให้นางอย่างอ่อนโยน

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูยามรุ่งเช้าดังขึ้น ชินอ๋องขยับตัวลุกนั่งมองร่างเล็กยังนอนหลับสนิทอ่อนเพลีย ภาพกายสาวกอดกระหวัดในอ่างน้ำเมื่อคืนทำเอาชายเช่นเขายิ้มอ่อนออกมา ลูบเส้นผมปัดออกจากไหล่ขาวนวลที่โผล่พ้นผ้าห่มสีแดง

“นอนต่อเถิด”

“อืออออ”

เซียวลู่หลานทำได้เพียงครางในลำคอแล้วตะแคงตัวหนีจนชินอ๋องอมยิ้ม หยิบเสื้อคลุมขึ้นสวมแล้วเปิดประตูออกไป

“ว่าไง”

“ทูตซีเป่ยเรียนแจ้งว่า พอใจยิ่งกับหญิงงามเมื่อคืนขอรับ”

“พอใจยิ่ง!”

“ขอรับ ยังกล่าวอารมณ์ดีด้วยว่ายากำหนัดออกฤทธิ์น้อยนัก”

“ทูตซีเป่ยไม่โกรธเลยหรือ”

“ไม่ขอรับ ยังยิ้มกว้างแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องอีกขอรับ เออ ทูตซีเป่ยมิได้สวมเสื้อผ้าสักชิ้นตอนเปิดประตูออกมาเมื่อเช้า”

ชินอ๋องเลิกคิ้วโก่งสูงฟัง

“กลิ่นคาวสวาทคละคลุ้งยิ่งขอรับ”

“แล้วแผนที่ ซูหนี่ว่ายังไง”

“ไม่พบซูหนี่ขอรับ แต่ทูตซีเป่ยฝากบอกหนึ่งคำขอรับ แผนที่มิได้นำมาด้วยขอรับ”

ดวงตาวาวโรจน์ขึ้นเมื่อได้ยิน มือกำหมัดแน่นฟาดลงเสาไม้ตรงหน้า ผิดแผนที่ได้เตรียมไว้ ทั้งเซียวลู่หลานมาเสียสาวให้แก่เขาอีก

“ซูหนี่ยังมิออกมาหรือ”

“ยังขอรับ ทูตซีเป่ยเรียกหาอาหาร น้ำอาบ แล้วปิดประตูอีกครั้ง เออ ดูท่าว่าฤทธิ์ยายังไม่จางหมดดี เด็กในจวนพูดกันว่าเจ้านั่นแข็งโด่ขอรับ”

ชินอ๋องรีบหันกลับไปมองภายในห้องทันควันเมื่อได้ยิน หากเป็นเช่นนั้นจริง เซียวลู่หลานยังคงตกอยู่ในฤทธิ์ยา หากให้กลับหอเฟินเย่วไปอาจเป็นอันตราย ยกเว้นเสียแต่ว่านางเรียกหาชายอื่นมาช่วยบำบัดอาการร้อนรุ่ม

ไม่มีวันที่นางจะได้ทำเช่นนั้น

“เจ้าให้คนนำอาหารและน้ำอาบมาด้วย”

“วันนี้ ชินอ๋องต้องเข้าวัง”

“ส่งคนแจ้งลาป่วย แจ้งว่าข้าและทูตซีเป่ยเพลิดเพลินงานเลี้ยงมากเกินไปจึงเกิดอาการเมาสุรามิอาจลุกได้”

“ขอรับ”

ร่างแกร่งกลับมายังเตียงนอนพลิกร่างอรชรตะแคงกลับมาปิดเส้นผมยาวออกพ้นกรอบหน้า

“ตื่นได้แล้ว”

“อือออ ท่านอ๋อง ข้าหมดแรง ของีบอีกสักเล็กน้อย”

“เจ้าต้องอาบน้ำ กินอาหารเช้า จึงมีสิทธิ์นอนต่อ”

ดวงตาหวานหยดขยับปรือมองหน้าเข้มที่โน้มลงมาใกล้จนจมูกชิดกัน

“เจ้าต้องกินเอาแรงหลานเอ๋อร์ ข้าเกรงว่ายายังไม่หมดฤทธิ์”

ตาหงส์เริ่มเบิกกว้างทีละน้อยจนกว้าง คำพูดหลั่งไหลพร้อมภาพเมื่อคืนในอ่างอาบน้ำ เป็นตัวนางเองที่ขึ้นควบขับจนกระทั่งเสร็จสมถึงสองคราพลันหน้าแดงซ่าน

“ข้า.. ท่าน.. ไม่ ข้าจะไม่อาบน้ำพร้อมท่านอีก”

“เจ้าห้ามข้าได้หรือหลานเอ๋อร์ ลุกเถิด เด็กนำน้ำเข้ามาให้แล้ว”

เซียวลู่หลานขยับกายนั่งมองไปยังโต๊ะกลางเห็นถ้วยอาหารเช้าจำนวนมากบนโต๊ะ กลิ่นอาหารหอมโชยแตะจมูกจนนางเริ่มหิว

“ข้ากินก่อนได้หรือไม่”

“ได้สิ มาเถิด”

ชินอ๋องขยับกายลุกขึ้นยืนมือออกมารอจนเซียวลู่หลานต้องวางฝ่ามือลงมือแกร่ง

“เสื้อคลุม?”

“ไม่ต้อง เจ้านั่งตักข้า ข้าจะโอบกอดเจ้าไว้เอง”

เซียวลู่หลานขยับร่างลงจากเตียงว่าง่ายเพราะความหิว ร่างเปลือยงดงามเปื้อนคราบเหงื่อและน้ำกาม แต่ชินอ๋องมิรังเกียจซ้ำตวัดร่างเล็กคว้าลงนั่งตักโอบนางไว้ กักร่างกับโต๊ะตรงหน้า

“เจ้าชอบกินอะไร”

“ข้า กินอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

“ถ้าเช่นนั้นลองขาหมูจวนข้าเป็นไร แม่ครัวของที่นี่ทำอร่อยนัก แม้แต่จักรพรรดิยังชื่นชอบ”

“ไม่ต้องป้อนข้า ชินอ๋อง ข้ากินเองได้”

“ถ้าหากข้าไม่ป้อนเจ้า มือข้าจะว่าง ถ้ามือข้าว่าง มันคงไม่อยู่สุขได้ล้วงเจ้าอีกเป็นแน่”

หน้างดงามเบือนหน้าลงมองมือแกร่งที่กำลังทาบบนหน้าท้อง ขยับเพียงนิดก็ถึงเนินสาว

“งั้นก็ได้”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status