Share

13~  ข้าเพียงดูเท่านั้น

last update Last Updated: 2026-01-06 14:44:52

13~

 ข้าเพียงดูเท่านั้น

ชินอ๋องลอบยิ้มแล้วคีบขาหมูขึ้นป้อนสาวงามบนตักซึ่งรับไปอย่างหิวโหย นางกินทุกคำที่ชายร่างโตด้านหลังคีบส่งให้ แม้แต่ผักที่นางไม่ชอบก็เลี่ยงไม่ได้ กระทั่งเริ่มอิ่ม

“ข้าอิ่มแล้ว”

“เจ้ากินน้อยเกินไป หากเจ้าตั้งบุตรให้ข้า ข้าจะจับเจ้าป้อนทุกมื้อ มิให้ผอมแห้งปานนี้”

“บุตรหรือ? ใช่แล้ว ไม่ ข้าต้องกลับหอไปกินยา”

ลำแขนกำยำรัดแน่นขึ้นทันควันเมื่อได้ยิน ใบหน้าแกร่งคมนิ่งขึ้งพูดเสียงกดต่ำ

“หากเจ้ากล้ากินยานั่นทำลายลูกข้า เซียวลู่หลาน เจ้าคงไม่เคยรู้ว่าข้าโหดร้ายได้มากขนาดไหน”

เป็นครั้งแรกที่นางได้ยินชินอ๋องเรียกนางว่าเซียวลู่หลาน ตั้งแต่เก้าขวบวันนั้น ทุกคำคือหลานเอ๋อร์

“ข้ารู้แล้ว”

น้ำเสียงหวานนิ่งสนิทก้มหน้าลงจนเส้นผมปรกด้านหน้า ขยับร่างลุกขึ้น

“ข้าจะไปอาบน้ำ”

ชินอ๋องจำใจปล่อยนางมองร่างเล็กเดินนิ่งเข้าไปด้านหลังฉากอาบน้ำ บทสนทนาเมื่อครู่ทำตัวเขาโกรธขึ้นจริงยามนึกถึงท้องแบนราบของนางกำเนิดบุตรธิดา เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาต้องถูกทำลายเสียก่อนที่จะได้ก่อร่างภายในกายนาง

ร่างแกร่งเคลื่อนตัวลุกขึ้นถอดเสื้อคลุมสีดำพาดราวแล้วก้าวลงอ่างเบียดร่างเล็ก จับตัวนางขึ้นนั่งตัก

“อย่าโกรธงอนข้าหลานเอ๋อร์ ข้าต้องการทายาท และข้าต้องการให้เป็นเจ้า”

“หวังเฟย..”

“ข้ามิต้องการคนเช่นนั้นมาอุ้มลูกของข้า ยิ่งตระกูลชั่วร้ายพวกนั้นข้ายิ่งรังเกียจ”

“แต่ท่านเองร่วมสังวาสนาง”

“ไม่บ่อยนัก ข้าทำไปด้วยจำเป็น เจ้าอยากรู้รายละเอียดหรือว่าข้าทำต่อนางเช่นไร”

“ม่ะ ไม่ต้องท่านอ๋อง ไม่ต้องเล่า”

“ข้ามิได้อ่อนโยนต่อนางเช่นเจ้าหรอกหลานเอ๋อร์”

“ท่านควรอ่อนโยนต่อนางทั้งสองชินอ๋อง นางเป็นภรรยาของท่าน ส่วนข้าเป็นเพียงข้ารับใช้ หญิงคณิกาชื่อกระฉ่อน อีกหน่อยข้าอาจทอดกายให้บุรุษอื่นเช่นกัน โอ๊ย! ท่านอ๋อง ข้าเจ็บ”

มือสีเข้มรัดร่างแน่นดึงจนนางกระแทกอกแกร่งก้มลงกัดหัวไหล่จนเลือดซึม

“หากเจ้ากล้า จงลองดูหลานเอ๋อร์”

เซียวลู่หลานเลือกที่จะนิ่งเงียบ กายสาวเต้นตุบและยังหน่วงตลอดเวลาด้วยฤทธิ์กำหนัด หากแต่พยายามสะกดกลั้นยับยั้งไว้มิรู้ว่าจะทนทานฤทธิ์ยากำหนัดได้นานเพียงใด

“น้ำเริ่มเย็นแล้ว ขึ้นไปนอนพักผ่อนเสียก่อน หากฤทธิ์ยาหมดลงแล้วเจ้าค่อยกลับ”

“แล้วซูหนี่”

“ทูตซีเป่ยยายังมิหมดฤทธิ์ พวกเด็กรับใช้ยังเห็นเจ้านั่นแข็งโด่ ซูหนี่คงยังต้องรับศึกหนักเสียหน่อย”

“ท่านอ๋อง ท่านส่งหญิงอื่นบรรเทาช่วยซูหนี่ได้หรือไม่ ข้าเป็นห่วงนาง”

“ข้าจะลองดูแล้วกัน แต่ตามความคิดข้าทูตซีเป่ยพอใจตัวซูหนี่อย่างมาก คงไม่ยอมเปลี่ยนตัว”

“ลองดูก่อน”

“ได้ ข้าตามใจเจ้าหลานเอ๋อร์ อันที่จริงข้าตามใจเจ้ามาตลอด เจ้ารับรู้บ้างหรือไม่”

“ท่านไม่ได้ตามใจข้าชินอ๋อง ท่านเพียงต้องการสิ่งที่ท่านต้องการ จึงจำยอมตามใจข้าต่างหาก”

เซียวลู่หลานผุดลุกจากน้ำก้าวออกจากอ่าง คว้าเสื้อคลุมของชินอ๋องขึ้นสวม

“ข้าต้องการเสื้อผ้า ท่านให้คนกลับไปนำเสื้อผ้าของข้ามาที”

“ย่อมได้ตามต้องการของเจ้า หลานเอ๋อร์ของข้า”

น้ำเสียงทุ้มกระเส่านุ่มนวลไม่ทำให้เซียวลู่หลานหลงกล นางหยิบผ้าขึ้นเช็ดผมนั่งลงขอบเตียงมองร่างแกร่งเดินเปลือยออกมา

“ลู่จิ่น”

“ขอรับ”

“ไปหอเฟินเย่ว ให้คนเตรียมเสื้อผ้าเจ้าของหอและซูหนี่ นำกลับมาที่จวน”

“ขอรับ”

ชายร่างสูงใหญ่เดินกลับไปยังเตียงนอน มองร่างงามนั่งเช็ดผมมิหันมองกายแกร่งของเขาที่เริ่มพุ่งทยาน แต่ชินอ๋องรู้ดีว่านางนั่นเห็นลึงค์ลำใหญ่ชี้โด่ขึ้นแล้ว เพียงแสร้งทำเป็นไม่มองด้วยเขินอาย

ชินอ๋องหย่อนกายลงเคียงข้างดึงผ้าเช็ดผมไปจากมือน้อย แล้วลงมือซับน้ำออกจากเส้นผมดกหนาเงางาม

“ข้ามิเคยรู้เลยว่าท่านอ๋องช่างหน้าหนาไร้ยางอายยิ่ง”

“หน้าหนาเช่นนั้นหรือ ข้าหน้าหนากว่านี้อีกหลานเอ๋อร์”

ชินอ๋องขยับใกล้จนกายแกร่งถูเบียดต้นขาก้มลงกระซิบ

“ข้าต้องการตรวจเจ้าเสียหน่อยว่าฤทธิ์หมดไปหรือยัง”

“ท่านจะตรวจเช่นไร ต้องเป็นข้ามิใช่หรือที่เป็นคนบอกท่าน”

“เจ้าเพียงนอนลงแล้วอ้าขาออก”

“ท่าน .. ท่านหน้าทนเกินไปแล้วชินอ๋อง”

“เรียกข้าตงหยาง หลานเอ๋อร์ ข้าขอตรวจดูเจ้าหน่อย”

“ไม่ ขยับถอยห่างไปนะ”

“หากเจ้าอ้าขาออกจนข้ามองเห็นร่องสวาทของเจ้าแล้ว ข้าจะบอกได้ว่าฤทธิ์ยาหมดแล้วหรือยัง”

“ท่านเห็นข้าเป็นเพียงเด็กน้อยสามขวบปีหรืออย่างไร ถึงหาเรื่องหลอกข้าเช่นนี้ได้”

“หลอกเจ้า! หากเจ้าไม่ลองทำแล้วจะรู้ได้เยี่ยงไรว่าข้าหลอกเจ้า”

เซียวลู่หลานผินหน้ามองใบหน้าแกร่งอมยิ้ม ไม่กล้ามองต่ำไปกว่านั้น รู้สึกถึงไอร้อนแท่งใหญ่ตรงต้นขา

“ดูเท่านั้นชินอ๋อง”

“ได้ ข้าเพียงดูเท่านั้น”

เซียวลู่หลานเอนกายกึ่งนอนขอบเตียง มองร่างแกร่งลงไปนั่งคุกเข่าด้านล่าง ดึงต้นขานางขยับมาขอบเตียงแล้วเปิดถ่างขาออก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status