แชร์

11~ หวังเฟย

ผู้เขียน: พริมริน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-06 14:44:18

11~ หวังเฟย

“อื้อ ท่าน อื้อ ข้าไม่อยากเชื่อ”

ตุบ ตุบ

สิ้นสวาทหลั่งน้ำกามจนหมด มือเล็กเริ่มทุบอกแกร่งที่กระเพื่อมขึ้นลงหัวเราะชอบใจ มือลูบเส้นผมออกจากกรอบหน้าก่อนดึงยางรัดออกปล่อยเส้นผมดำดกหนาสยายลงคลุมร่างของทั้งคู่

“ท่านต้องการให้ข้าตั้งครรภ์! ใช่หรือไม่!”

“ใช่หลานเอ๋อร์”

หน้าหวานกรุ่นโกรธขยับร่างลงจากชายสูงศักดิ์แต่ชินอ๋องยังไม่ยอมปล่อย รัดร่างเล็กไว้ ลึงค์ใหญ่แม้อ่อนพักแต่ยังสอดใส่ในช่องทางรัก

“ท่าน ท่านไปเอายาจากข้า ให้หวังเฟยกับหรูเหรินของท่านดื่มเป็นประจำมาหลายปี แต่ แต่นี่ ท่านกลับหลั่งน้ำกามใส่ข้า!”

“ข้าไม่ต้องการลูกจากพวกนาง พวกนางเป็นเพียงหุ่นเชิดของตระกูลสูงศักดิ์เท่านั้น”

“ถ้าเช่นนั้น ท่านแต่งงานกับพวกนางทำไมกัน ท่านรับหรูเหรินเข้าจวน!”

“ก็เพราะพวกนางนั้น หนึ่งคนคือกงจู่ ส่วนอีกคนก็คล้ายกันเพียงแต่ศักดิ์ต่ำกว่า”

“ท่าน! ปล่อยข้าได้แล้ว”

“ฮึ รออีกเดี๋ยว ฤทธิ์ยาคงกำเริบอีก”

“ว่ายังไงนะชินอ๋อง นี่ ยาออกฤทธิ์นานเพียงนั้น?”

“ข้าคาดว่าทั้งคืน ป่านนี้ซูหนี่คงบอบช้ำย่ำแย่ เจ้าทูตซีเป่ยร่างใหญ่โตยิ่ง”

“ท่าน! ปล่อยได้แล้ว”

เซียวลู่หลานดิ้นจนหลุดจากวงแขนกำยำแว่วเสียงหัวเราะทุ้มชอบใจ ก่อนที่จะเห็นชินอ๋องลุกออกจากเตียงหยิบเสื้อผาวสีดำของตัวเองโยนให้นาง

“สวมเสีย ประเดี๋ยวข้าจะให้สาวรับใช้นำน้ำอุ่นเข้ามาให้อาบ เนินสวาทเจ้าจะได้ดีขึ้น”

“ลู่จิ่น”

“ขอรับ”

“ขอน้ำอาบ”

“ขอรับ”

เซียวลู่หลานหน้าแดงซ่านเมื่อคิดได้ว่าคนภายนอกที่ยืนเฝ้าต่างรับรู้ได้ยินเสียงภายในห้องแห่งนี้ชัดเจน ยิ่งทำให้นางกรุ่นโกรธจนเบือนหน้าหนีคนร่างโต มือเล็กกระชับเสื้อผาวแน่น

ชินอ๋องขยับกายนั่งขอบเตียง หยิบเสื้อตัวนอกขึ้นมาสวมไม่ทันได้ผูกพลันเสียงเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก

“เข้ามา”

เซียวลู่หลานคราแรกคิดว่าเป็นสาวรับใช้หิ้วน้ำร้อนเข้ามา กลับกลายเป็นหวังเฟยในชินอ๋อง ยืนนิ่งหน้าแดงก่ำ เพียงลอบมองก็รับรู้ว่านางโกรธจัดเพียงใด

“เจ้ามีอันใดหนิงฮวา”

“ท่านพี่”

หวังเฟยพาร่างงดงามก้าวเข้ามาในห้องสีแดง กวาดตามองภายในตกแต่งด้วยโคมและผ้าสีแดงราวห้องหอ หญิงคณิกาคนงามนั่งนิ่งกลางเตียงสวมเสื้อผาวสีดำชินอ๋อง

“ท่านพานางเข้ามาร่วมอภิรมย์ในจวน”

“แล้วเยี่ยงไร”

ชินอ๋องยังเปิดประตูค้างไว้มองร่างเล็กหวังเฟยเดินเข้าไปในห้อง ดวงตาวาวโรจน์จ้องไปทางเซียวลู่หลานด้วยความโกรธแค้นหึงหวง

“แล้วข้าล่ะ ท่านปล่อยให้ข้านอนเหงาเนิ่นนานไม่ใส่ใจ แม้แต่หรูเหรินท่านเองยังไม่ไปหา”

“แล้วเยี่ยงไร”

น้ำเสียงทุ้มไม่ยี่หระถึงคำกล่าวหาทำให้หวังเฟยยิ่งโกรธแค้น นางตรงไปทางเตียงใหญ่คว้าจอกสุราสาดไปยังหญิงร่างเล็ก เหลียวกลับมองดูท่าทีชินอ๋องที่ยืนนิ่งเฉย มีเพียงดวงตาคมกล้าเท่านั้นที่วาวโรจน์โชนแสงน่ากลัว

เซียวลู่หลานขยับร่างลงจากเตียงย่อกายนอบน้อมแก่หวังเฟย

“เป็นความผิดข้าเองหวังเฟย ข้าเป็นเพียงหญิงคณิกา โปรดท่านอย่าถือโทษโกรธชินอ๋อง”

หวังเฟยมองร่างเล็กย่อต่ำจึงจงใจปล่อยให้นางย่ออยู่เช่นนั้น ดวงตาเหลียวมองเตียงกว้างพลันตกตะลึง เดินเข้าไปดึงผ้าปูขึ้นกระชากจนติดมือ

“เจ้า เจ้า!”

ดวงตากล่าวหามองไปทางชินอ๋อง คราบเลือดปนน้ำกามเปื้อนผ้าปูสีชมพูจนเห็นชัด หวังเฟยมองสลับใบหน้าคมเข้มแต่ชินอ๋องไม่กล่าวอันใดนอกจากเชิญนางกลับไป

“เจ้าควรกลับเรือนได้แล้วหวังเฟย ยังมีแขกเหรื่อที่เจ้าต้องจัดการในวันรุ่งขึ้น”

“ท่านพี่ทำกับข้าเจ็บช้ำน้ำใจยิ่งนัก ท่านคิดว่าข้าควรนำความนี้บอกแก่พ่อของข้าด้วยดีหรือไม่”

“หวังเฟยอาจลืมไปแล้วว่าเจ้าออกเรือนแล้ว เจ้าเป็นคนของเรือนนี้ แม้ตายยังต้องตั้งป้ายยังเรือนนี้เช่นกัน”

ร่างเล็กหวังเฟยผงะออกเมื่อได้ยินชินอ๋องพูดไร้น้ำใจทั้งเย็นชา นางกลั้นน้ำตาสะบัดผ้าเปื้อนเลือดในมือทิ้งแล้วเดินออกจากห้อง หางตาเห็นชินอ๋องปิดประตูตามหลังโดยพลันปิดกั้นภาพนางคณิกางดงามยิ่งในชุดผาวสีดำผมยาวสยายเลยกลางหลัง ใบหน้าแดงระเรื่อจากการเสพกามสุขสมนัก

เจ้าอย่าหวังเลยนางคณิกา ข้ามิให้เจ้าได้อยู่ดีไปแน่

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status