ตอนที่ 8 การพบกันครั้งแรกของนารากับคีรินทร์

ตอนที่ 8 การพบกันครั้งแรกของนารากับคีรินทร์

คีรินทร์กำลังก้าวเข้าไปหาอลิสาอย่างช้าๆ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่เธออย่างไม่ละสายตา เขาสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ ผู้หญิงคนนี้มีบางสิ่งที่แตกต่างออกไปจากทุกคนที่เขาเคยรู้จัก และนั่นยิ่งทำให้เขาสนใจและรู้สึกท้าทายมากขึ้น

ขณะที่คีรินทร์กำลังเดินผ่านผู้คนกลุ่มหนึ่งที่ยืนคุยกันอย่างออกรส เขาก็ต้องหยุดชะงักเล็กน้อย เมื่อมีร่างเล็กบอบบางคนหนึ่งเดินสวนทางกับเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอเป็นหญิงสาวในชุดเดรสสั้นสีฟ้าสดใส ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักรับกับดวงตากลมโตเป็นประกาย เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนถูกดัดเป็นลอนสวยรับกับโครงหน้า มัดรวบครึ่งหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ เผยให้เห็นรอยยิ้มสดใสที่ประดับอยู่บนใบหน้าของเธอ เธอคือ นารา เพื่อนสนิทของอลิสา และยังเป็นนักจัดอีเวนต์มืออาชีพที่ได้รับคำชมมากมายในวงการ

นาราเองก็กำลังเดินออกมาจากโซนจัดแสดงงานเพื่อไปเข้าห้องน้ำ เธอไม่ได้ทันสังเกตว่ามีใครกำลังเดินสวนทางมาจนกระทั่งร่างของเธอเกือบจะชนเข้ากับร่างสูงของคีรินทร์ เธอหยุดชะงักเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนที่ดวงตากลมโตของเธอจะเบิกกว้างขึ้นเมื่อประสานเข้ากับดวงตาคมกริบของชายหนุ่มตรงหน้า

คีรินทร์เองก็หยุดเดินเช่นกัน เขาก้มหน้าลงมองเธอด้วยแววตาที่เรียบเฉยแต่ก็แฝงความสุภาพไว้เล็กน้อย นารารู้สึกราวกับเวลาหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ออร่าความโดดเด่นของชายหนุ่มตรงหน้าแผ่กระจายออกมาอย่างชัดเจน เขาหล่อเหลาอย่างที่เธอไม่เคยเห็นใครหล่อขนาดนี้มาก่อน ใบหน้าคมคาย ผิวแทนเนียนละเอียด รูปร่างสูงสง่าที่ดูแข็งแรงแต่ก็ไม่อ้วนเทอะทะ ทุกอย่างลงตัวราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร นารารู้สึกประทับใจในเสน่ห์อันน่าดึงดูดของเขาตั้งแต่แรกเห็น หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

"ขอโทษค่ะ" นาราเอ่ยขึ้นเบาๆ ด้วยน้ำเสียงใสซื่อ พร้อมรอยยิ้มแหยๆ

คีรินทร์พยักหน้ารับอย่างสุภาพ "ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่ฟังดูน่าฟัง ก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้เธอ รอยยิ้มของเขาทำให้ดวงตาคมกริบดูอ่อนโยนลงเล็กน้อย

นารารู้สึกราวกับถูกสะกด เธอไม่เคยเจอผู้ชายที่มีเสน่ห์ได้มากขนาดนี้มาก่อน ในแวดวงสังคมชั้นสูงที่เธอคุ้นเคย มีผู้ชายหน้าตาดีมากมาย แต่ไม่มีใครที่มีออร่าที่น่าดึงดูดใจได้เท่ากับชายหนุ่มตรงหน้าคนนี้เลยแม้แต่คนเดียว เธอมั่นใจว่าเขาต้องเป็น คีรินทร์ อย่างแน่นอน ชื่อเสียงของเขาเลื่องลือไปทั่ววงการ นารารู้ดีว่าคีรินทร์เป็นเพลย์บอยตัวพ่อ ผู้ไม่เคยจริงจังกับใคร แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประทับใจในความน่าดึงดูดใจของเขา

นาราพยายามเก็บอาการไว้ ไม่ให้ความรู้สึกที่เกิดขึ้นฉายชัดออกมาทางสีหน้า เธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นเพื่อนสนิทของอลิสา และคีรินทร์ก็เป็นคนที่อลิสากำลัง "เล่นเกม" ด้วย เธอไม่อยากให้ใครมองว่าเธอเป็นคนประเภทที่จะไปชอบผู้ชายคนเดียวกันกับเพื่อนสนิท ยิ่งไปกว่านั้น เธอเองก็เคยได้ยินกิตติศัพท์ความเจ้าชู้ของเขามามากพอที่จะรู้ว่าการไปชอบเขาเป็นเรื่องที่อันตรายและอาจทำให้เธอต้องเสียใจในภายหลัง

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ" นาราเอ่ยขึ้นเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูเป็นมิตรและเป็นธรรมชาติที่สุด เธอยื่นมือออกไปเล็กน้อย

คีรินทร์มองมือของเธอ ก่อนจะยื่นมือออกไปจับมือเล็กๆ ของเธอเบาๆ สัมผัสที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่ก็ทำให้คีรินทร์รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้มีท่าทางใสซื่อและเป็นธรรมชาติอย่างที่เขาไม่ค่อยได้เจอ คีรินทร์พยักหน้ารับ "เช่นกันครับ"

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งคู่ก็ผละมือออกจากกัน นารายิ้มให้เขาอีกครั้ง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกว่าตัวเองต้องรีบเดินออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด เพราะถ้ายังอยู่ตรงนั้นนานกว่านี้ หัวใจของเธอคงจะเต้นแรงจนคนอื่นได้ยินแน่ๆ เธอพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติ พลางนึกถึงรอยยิ้มของคีรินทร์ที่ทำให้เธอรู้สึกประทับใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ส่วนคีรินทร์ หลังจากที่นาราเดินจากไป เขาก็ยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาคมกริบของเขายังคงจ้องมองตามร่างเล็กของนาราไปจนลับตา เขานึกถึงรอยยิ้มใสซื่อและดวงตากลมโตเป็นประกายของเธอ ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์ในแบบที่แตกต่างจากอลิสาอย่างสิ้นเชิง อลิสาคือเพลย์เกิร์ลตัวแม่ที่ดูร้ายกาจและท้าทาย แต่นารากลับดูเป็นผู้หญิงที่สดใส น่ารัก และเป็นธรรมชาติ คีรินทร์ไม่ได้รู้สึกสนใจนาราในแบบที่เขาสนใจอลิสา แต่เขาก็ยอมรับว่านารามีเสน่ห์ในแบบของเธอเอง

หลังจากนั้น คีรินทร์ก็หันกลับมามุ่งหน้าไปยังจุดที่อลิสายืนอยู่ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่เธออย่างไม่ละสายตา เขาเดินเข้าไปใกล้กลุ่มสื่อมวลชนที่ยังคงรุมล้อมอลิสาอยู่ คีรินทร์รอจังหวะที่อลิสาตอบคำถามสุดท้ายของผู้สื่อข่าวพอดี เขาก้าวเข้าไปใกล้เธออย่างมั่นใจ

"ยินดีด้วยกับงานเปิดตัวนะครับคุณอลิสา" คีรินทร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่เต็มไปด้วยความหมาย "ผมว่าคอลเลกชันของคุณสวยกว่าดอกไม้ช่อที่ผมส่งไปให้อีกนะครับ"

ประโยคสุดท้ายของเขาแฝงความยียวนและเป็นการย้อนถึงการปฏิเสธของเธอเมื่อเช้า อลิสาหันมาเผชิญหน้ากับเขาเต็มตัว สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร รอยยิ้มบนใบหน้าของอลิสาแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะปรับเปลี่ยนสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติได้ในเสี้ยววินาที เธอรู้ทันทีว่าคีรินทร์กำลังเล่นกับเธอ และเขากำลังสนุกกับเกมนี้อย่างเห็นได้ชัด

"ขอบคุณค่ะคุณคีรินทร์ คุณก็มาไกลกว่าที่คิดนะคะ ปกติคงไม่มางานเปิดตัวแฟชั่นแบบนี้เท่าไหร่" เธอพูดราวกับจะย้อนถามเขาว่าทำไมเขาถึงตัดสินใจมางานนี้

คีรินทร์หัวเราะในลำคอเบาๆ "ก็อยากมาแสดงความยินดีกับคนเก่งๆ อย่างคุณอลิสานี่ครับ แถมเมื่อเช้าคุณก็เชิญผมมาเองด้วยนี่นา ผมก็แค่มาตามคำเชิญเท่านั้นเอง"

อลิสายิ้มมุมปาก "ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณนะคะที่ให้เกียรติมางานของลิซ" เธอผายมือเล็กน้อย ราวกับจะเชิญชวนให้เขาร่วมวงสนทนา "แล้วคุณคีรินทร์ชอบคอลเลกชันของลิซบ้างไหมคะ"

"แน่นอนครับ" คีรินทร์ตอบทันที "ผมว่ามันน่าสนใจมากจริงๆ มันแสดงให้เห็นถึงความสามารถของคุณอลิสาได้เป็นอย่างดี" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ จนคนรอบข้างไม่ได้ยิน "แต่ผมว่าคุณอลิสาก็ยัง 'รับมือยาก' เหมือนเดิมนะครับ"

อลิสาถึงกับหัวเราะหึๆ "หือ คุณคีรินทร์นี่ก็พูดเกินไปค่ะ ลิซว่าคุณคีรินทร์คงเจอแต่คนง่ายๆ ล่ะสิคะ พอเจอของจริงก็เลยต้องพยายามหน่อย"

คำพูดของอลิสาเป็นการโต้กลับอย่างเฉียบคม ไม่ใช่แค่เธอ "รับมือยาก" แต่เป็นเขาเองต่างหากที่ "เจอของจริง" และต้องพยายามมากขึ้นกว่าที่เคย คีรินทร์ยิ้มกว้าง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความท้าทาย เขาชอบที่อลิสาเป็นแบบนี้ เธอทำให้เกมนี้สนุกยิ่งขึ้นไปอีก

"ดูเหมือนเกมนี้จะสนุกกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยนะครับคุณอลิสา" คีรินทร์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความท้าทาย

"แน่นอนอยู่แล้วค่ะคุณคีรินทร์" อลิสาตอบกลับด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยประกายแห่งความมั่นใจ "ลิซไม่เคยเล่นเกมไหนที่ไม่สนุกเลยค่ะ"

ทั้งคู่ต่างจ้องมองกันอย่างไม่มีใครยอมใคร บรรยากาศรอบตัวพวกเขาราวกับมีกระแสไฟฟ้าไหลวนอยู่ มันเป็นความตึงเครียดที่เต็มไปด้วยความท้าทายและความเร่าร้อน การพบกันครั้งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเกมที่ไม่มีใครรู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ และใครจะเป็นฝ่าย "ตกหลุมรัก" ก่อน

---