บทที่ 102

           จากนั้นเป็นต้นมาชีคอัมรานจะคอยใส่ใจดูแล และห่วงใยพันไมล์กับลูกมากเป็นพิเศษ เขาทั้งตื่นเต้นดีใจและเห่อทายาทคนแรกเอามากๆ พันไมล์ยังแอบเอาเขาไปนินทากับพี่ชายของตนเองว่าเขาเห่อลูกมาก สั่งจัดเตรียมห้องของลูกและดูแลงานทุกอย่างด้วยตัวเอง แถมยังคุมเข้มไม่ยอมให้เธอทำอะไรเลย เพราะเกรงว่าจะกระทบกระเทือนถึงลูกในท้อง ไม่ว่างานเขาจะยุ่งมากแค่ไหน แต่เขาก็จะสละเวลามาอยู่ดูแล พะเน้าพนอเอาใจเธอและลูกเสมอ

            มีคนเพียงไม่กี่คนที่รู้ข่าวดีนี้ เพราะชีคอัมรานต้องการที่จะประกาศข่าวนี้ ให้ทุกคนทราบในวันที่เขาจะขึ้นรับตำแหน่งผู้นำบารัซอย่างเป็นทางการ ซึ่งเหลือเวลาอีกเพียงสองวันก็จะถึงวันดังกล่าว

            หลังจากเสร็จสิ้นการประกอบพิธีสาบานตน เพื่อขึ้นรับตำแหน่งผู้นำบารัซอย่างเป็นทางการ ชีคอัมรานได้แจ้งให้ชาวบารัซทุกคนทราบว่าชายาของเขากำลังตั้งครรภ์

            เขาและเธอจะมีทายาทร่วมกัน เมื่อทุกคนรู้ข่าวนี้ต่างก็โห่ร้องแซ่ซ้องแสดงความยินดีแก่ผู้นำทั้งสองของเขา นับว่าเป็นข่าวดีและเป็นข่าวใหญ่ที่พวกเขาต่างก็รอคอยว่า เมื่อไรท่านชีคและชายาจะมีทายาทให้พวกเขาได้เชยชม

            บารัซจะถือวันประสูติขององค์เทพีรีฮานน่าเป็นวันสำคัญของเผ่า และกำหนดให้เป็นวันหยุดประจำปี เพราะต้องการให้ทุกคนพร้อมใจกันมาร่วมทำพิธีบูชาพระนาง ในวันนั้นจะมีการจัดพิธีบูชาอย่างยิ่งใหญ่ โดยแม่เฒ่าโซฟิลาผู้เป็นเสมือนตัวแทนขององค์เทพีรีฮานน่า เพราะมีหน้าที่รับสารจากพระนาง เพื่อถ่ายทอดสารนั้นสู่ผู้นำและทุกคนในเผ่า นางจึงเป็นตัวแทนของชาวบารัซในการทำพิธีบูชาองค์เทพีรีฮานน่าในวันสำคัญดังกล่าว

            บุคลากรในวิหารศักดิ์สิทธิ์จะรับหน้าที่เป็นแม่งาน ที่คอยดูแลความเรียบร้อยทุกอย่าง เพื่อให้เป็นไปตามขั้นตอนโดยไม่มีข้อผิดพลาด งานนี้จะถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เป็นประจำทุกปี ทุกคนต่างก็ให้ความสำคัญกับวันดังกล่าว เพราะพวกเขามีความเชื่อว่าพระนางเป็นเทพผู้ประธานความรักและสันติสุขให้แก่ชาวบารัซ และเชื่อกันว่าพระนางจะเป็นผู้ปกปักรักษาให้ทุกคนในบารัซอยู่กันอย่างร่มเย็นเป็นสุข

            ชีคอัมรานและชายาจะมาเป็นประธานในพิธีสำคัญนี้ ทั้งคู่ปรากฏตัวพร้อมกันโดยสวมใส่ชุดสีขาว ผู้นำบารัซจะคอยประคองชายาเพราะเธอกำลังอุ้มท้องแปดเดือน เหลืออีกเพียงเดือนเดียวเท่านั้นทายาทคนแรกของทั้งคู่ก็จะลืมตาออกมาดูโลกภายนอก ในตอนแรกอัมรานไม่อยากให้พันไมล์เดินทางมาร่วมพิธี เพราะต้องใช้เวลาในการประกอบพิธีค่อนข้างนาน

            แต่หญิงสาวก็ยังยืนยันว่าเธอจะมาร่วมในพิธีศักดิ์สิทธิ์นี้ เพราะต้องการให้ลูกของเธอเข้าร่วมพิธีดังกล่าว เขาจึงต้องยอมทำตามคำขอของเธอ

            ในขณะที่แม่เฒ่าโซฟิลากำลังทำพิธีอยู่นั้น จู่ๆ พันไมล์ก็เกิดอาการเจ็บท้อง แต่ก็พยายามอดทนเพราะต้องการมีส่วนร่วมจนพิธีการสำคัญนี้เสร็จสิ้นลง เธอเจ็บท้องมากจนต้องกัดริมฝีปากของตนเองเอาไว้ ด้วยเกรงว่าจะเผลอส่งเสียงร้องแสดงความเจ็บปวดออกมา ใบหน้าของเธอชื้นไปด้วยเหงื่อและเผลอบีบมือของสามีไว้แน่น จนเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเธอ

            “เป็นอะไรหรือเปล่าพาย สีหน้าของคุณดูไม่ดีเลย” อัมรานกระซิบถาม

            พันไมล์ปล่อยมือข้างที่เกาะกุมมือของเขาเอาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าแทนคำตอบ ขืนเธอบอกเขาว่าเธอเจ็บท้องความโกลาหลจะต้องบังเกิดขึ้นแน่ ซึ่งเธอจะยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด โดยเฉพาะในขณะที่กำลังประกอบพิธีสำคัญ พันไมล์ลูบไปที่หน้าท้องของตนเองพร้อมสื่อสารกับลูกในใจ

            ‘อดทนอีกนิดนะลูก พิธีใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว อีกเดี๋ยวเราก็จะได้พักแล้วนะ’

            หญิงสาวกัดฟันพยายามอดทนจนถึงที่สุด ถึงอย่างไรก็ยังไม่ครบกำหนดคลอด ยังเหลือเวลาอีกตั้งเดือนหนึ่งกว่าจะถึงกำหนดดังกล่าว มือทั้งสองข้างของเธอกำกระโปรงของตนเองไว้แน่นเพื่อระงับความเจ็บปวด เหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าของเธออย่างต่อเนื่อง ความเจ็บก็เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเกินกว่าที่เธอจะทนไหวแต่ก็ยังพยายามอดทน

            และแล้วก็มาถึงช่วงสุดท้ายของพิธี ที่ทุกคนจะต้องยืนขึ้นเพื่อทำการสักการะพระนาง จึงจะถือว่าเป็นอันเสร็จสิ้นพิธีศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว ช่วงจังหวะนั้นเองที่พันไมล์เผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บพร้อมกับทรุดตัวลง อัมรานซึ่งคอยสังเกตอาการของภรรยามาโดยตลอดตรงเข้าประคองร่างของเธอเอาไว้

            จากนั้นความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นท่ามกลางสายตา ของคนนับหมื่นที่เข้ามาร่วมในพิธีบูชาองค์เทพีรีฮานน่าในครั้งนี้ รถพยาบาลที่จัดเตรียมไว้นั้นได้ถูกนำมาใช้ เพื่อนำตัวชายาส่งโรงพยาบาลเป็นการด่วน

            ทุกคนต่างก็แตกตื่นและเป็นกังวล เมื่อเห็นอาการผิดปกติที่เกิดขึ้นกับชายาของท่านชีค เพราะยังไม่ครบกำหนดคลอดแต่เหตุใดชายาท่านชีคจึงมีอาการเจ็บท้องอย่างรุนแรง ทุกคนต่างก็พากันสวดภาวนาเพื่ออ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้คุ้มครองสองแม่ลูกให้ปลอดภัย คนที่ไม่สามารถเดินทางมาร่วมพิธีในครั้งนี้

            แต่ก็ยังรับรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นผ่านการถ่ายทอดสด การประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าวโดยพร้อมเพรียงกัน

            เมื่อมาถึงโรงพยาบาลแพทย์ได้ทำการตรวจร่างกายเบื้องต้นของพันไมล์ ทำให้รู้ว่าเธอกำลังจะคลอดก่อนกำหนด จึงได้นำตัวเธอเข้าห้องคลอด พันไมล์กรีดร้องเมื่ออาการเจ็บท้องของเธอทวีความรุนแรงหนักขึ้นจนแทบจะทนไม่ไหว ชีคอัมรานอยู่ข้างตัวพันไมล์ตลอดเวลา เขาจับมือเธอไว้ราวกับจะถ่ายทอดกำลังใจ

            “ถ้าคุณเจ็บก็ร้องออกมาไม่ต้องกลั้นไว้”

            ชีคอัมรานอยู่เคียงข้างพันไมล์จนถึงวินาทีที่สำคัญ คือช่วงเวลาที่คุณหมอนำตัวทารกแรกเกิดออกมาจากครรภ์ของมารดาได้อย่างปลอดภัย เสียงร้องไห้ของลูกทำให้พันไมล์ถึงกับหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความดีใจ

            “ยินดีด้วยนะคะ ท่านชีคได้ลูกสาวค่ะ”

            “พายเราได้ลูกสาว” สีหน้าและน้ำเสียงของอัมรานทำให้พันไมล์ร้อนใจ

            “ทำไมคะ...คุณไม่ชอบหรือ” พันไมล์ถามย้ำอีกครั้ง

            เมื่อเห็นว่าอัมรานยังเฉย คล้ายกับตกอยู่ในภวังค์ พันไมล์ดึงมือเขาเบาๆ อีกครั้งชายหนุ่มก็ยิ้มกว้าง สีหน้าตื่นเต้น

            “ชอบสิ ถูกใจผมที่สุดเลยล่ะ คุณรู้ไหมว่าการที่เราได้ลูกสาวที่น่ารัก ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของตระกูลผม” เมื่อเห็นว่าพันไมล์ยังงุนงงสงสัยเขาจึงขยายความต่อว่า

            “คุณคงยังไม่รู้สินะว่ากว่าร้อยปีมานี้ทายาทคนแรกของตระกูลผมเป็นผู้ชาย นี่เป็นครั้งแรกในรอบร้อยปีเลยนะที่ตระกูลคาราส จัสติน ได้ทายาทคนแรกเป็นผู้หญิง แล้วคุณจะไม่ให้ผมดีใจได้อย่างไรจริงไหม”

            “มีเรื่องประหลาดแบบนี้ด้วยหรือคะ”

            อัมรานยิ้ม ก้มลงลูบไรผมจากใบหน้าเรียวเล็กของภรรยาให้อย่างแสนรัก “เป็นเรื่องอัศจรรย์มากกว่า”

            หลังจากนั้นไม่นานพยาบาลที่ทำคลอด ก็ได้อุ้มทารกแรกเกิดมาวางไว้ในอ้อมแขนของพันไมล์ ท่ามกลางความยินดีของทุกคนที่ได้มีส่วนร่วม ในการทำคลอดพยานรักคนแรกของท่านชีคและชายาของท่าน

            สองหนุ่มสาวต่างก็ทักทายและชื่นชม ทายาทคนแรกของตนเองด้วยความปลาบปลื้มยินดี

            “ขอบคุณมากนะพายสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม”

            อัมรานพูดพร้อมกับจูบที่หน้าผากของพันไมล์ แทนคำขอบคุณที่เธอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตให้เขา และนั่นทำให้เขารักเธอเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

            พันไมล์ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต คือการให้กำเนิดทารกซึ่งเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอและชายที่เธอรัก เธอรู้สึกดีใจเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า ลูกสาวของเธอแข็งแรงทั้งที่คลอดก่อนกำหนด พันไมล์เชื่อว่าองค์เทพีรีฮานน่าคอยปกป้องคุ้มครองเธอและลูกของเธอให้คลอดออกมาอย่างปลอดภัย หญิงสาวกล่าวขอบคุณพระนางอยู่ในใจ