บทที่ 108

            หลังจากพาลูกๆ เข้านอนแล้ว พันไมล์ก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองอีกครั้ง เธอพบว่าสามีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

            “แม่ตัวยุ่งหลับแล้วหรือพาย”

            “สิ้นฤทธิ์ไปแล้วค่ะ วันนี้ซนจนหมดแรง แถมยังเจอเรื่องที่ทำให้ตื่นเต้นตกใจ ก็เลยหลับไวกว่าทุกวัน”

            พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินไปช่วยเช็ดผมให้เขาด้วยความตั้งใจ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกเงาบานใหญ่

            “เชอรีนทั้งซนและดื้อเหมือนใครนะ”

            พันไมล์ตวัดตาคมค้อนสามีที่เขากระเซ้าเย้าแหย่เธอ ก่อนจะเอ่ยแย้ง

            “ที่ลูกเป็นแบบนี้เพราะพ่ออย่างคุณให้ท้ายมากกว่าค่ะ ฉันว่าทาซัสและมัสซาร์ดูจะเรียบร้อย ไม่ซนและดื้อมากเท่าเชอรีน เพราะคุณรักและตามใจเชอรีนมากเกินไป ลูกถึงได้ใจอยากทำอะไรก็ทำ”

            รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้นำบารัซ เขากุมมือเรียวบางของภรรยาขึ้นมาแนบริมฝีปาก ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และหมุนตัวกลับไปสวมกอดเธอไว้ พันไมล์สวมกอดเขาไว้เช่นกัน เธอแนบหน้าซุกแผงอกล่ำสัน เพราะอายเกินกว่าจะกล้าสบตาแพรวพราวคู่นั้น อัมรานกอดกระชับร่างบางในอ้อมแขน จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของเธอตามแต่ใจปรารถนา พร้อมกับกระซิบบอกความรู้สึกที่เขามีต่อเธออย่างอ่อนโยน

            “พูดเหมือนหึงเลย”

            พันไมล์ค้อนขวับ แกล้งทำแก้มป่อง

            “เชอะ! ได้ใหม่ลืมเก่า”

            อัมรานหัวเราะ “ไม่เคยลืมเลย...ถึงยังไงผมก็ยังรักคุณเหมือนเดิม”

            อัมรานซุกไซ้ใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่นของอีกฝ่าย เขาคลอเคลียจนพันไมล์ต้องร้องห้าม พร้อมกับดันตัวเขาออกห่าง

            “พอเถอะค่ะ ห้าปีแล้วนะคะ คุณยังไม่เบื่ออีกหรือคะ”

            แต่ดูเหมือนแรงของเธอไม่ได้ทำให้เขาสะเทือนสักนิด

            “ผมไม่เคยมีความคิดเหล่านั้นอยู่ในหัวเลย มาพิสูจน์กัน...”

            โดยไม่รอฟังคำตอบของอีกฝ่ายเขาจูบเธออย่างเร่าร้อน โดยใช้ลิ้นไล้ระไปตามริมฝีปากบางของพันไมล์ เพื่อเปิดทางให้เขาได้เข้าไปลิ้มรสความหวานข้างใน มันช่างเป็นจูบที่หอมหวานเร่าร้อนปนเรียกร้อง มือของอัมรานเริ่มสัมผัสลูบไล้ไปตามร่างกายเพรียวบางของภรรยา

            เพียงแค่สัมผัสกระตุ้นอารมณ์ของเขาผ่านเสื้อผ้าที่สวมใส่ ก็ทำให้พันไมล์หมดเรี่ยวแรง ชีคหนุ่มเลื่อนมือทั้งสองมาที่เอวพร้อมกับรั้งสะโพกของพันไมล์ มาบดเบียดกับสะโพกของตนเอง เพื่อให้เธอรับรู้ว่าถึงความต้องการของเขา พันไมล์รู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งวนไปทั่วร่างกาย ตัวของเธอสั่นสะท้านเพราะความปรารถนาที่เขาเป็นคนปลุกเร้า

            อัมรานอุ้มร่างบางของภรรยาเดินตรงไปที่เตียง เขาใช้สายตาสำรวจเรือนร่างที่งดงามตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยชักชวนอีกฝ่ายให้มาทำกิจกรรมเข้าจังหวะร่วมกัน

            “เรามาทำลูกสาวเพิ่มขึ้นอีกคนนะพาย ผมชอบเด็กผู้หญิง และก็ชอบทำลูกด้วย”

            ใบหน้าของพันไมล์ร้อนวูบวาบ ไปกับคำพูดชักชวนแบบตรงไปตรงมาของสามี ถ้าคาดหวังว่าจะได้ยินคำพูดออดอ้อนอ่อนหวานจากปากของเขาคงต้องรอเก้อไปอีกนาน แม้ว่าจะไม่มีคำพูดหวานหู แต่เขาก็มีวิธีที่จะทำให้เธอโอนอ่อนผ่อนตามความต้องการของเขาได้ไม่ยาก และเขาก็มักจะทำสำเร็จทุกครั้ง

            พันไมล์รู้ดีว่าอัมรานชอบที่จะแสดงออกถึงความรักที่เขามีต่อตัวเธอ ผ่านการสัมผัสทางกายมากกว่าที่จะเอ่ยออกมาเป็นคำพูด และนั่นเป็นแบบฉบับเฉพาะตัวที่เขามักจะแสดงออก ให้เธอรับรู้อยู่เสมอว่าเขารู้สึกเช่นไรกับเธอ และไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อตัวเธอนั้นมิได้ลดน้อยถอยลง ตรงกันข้ามมันกลับเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ ตัวเธอเองก็รู้สึกไม่แตกต่างไปจากเขา

            อัมรานกอดจูบลูบไล้ร่างบางของพันไมล์อย่างเพลิดเพลิน ก่อนจะได้ยินคำพูดแปลกๆ จากปากของภรรยา

            “เรื่องทำลูกคงไม่ต้องแล้วมั้งคะ เพราะตอนนี้ก็มีอีกคนนอนอย่างเป็นสุขอยู่ในนี้”

            พันไมล์พูดพร้อมกับจับมือเขามาวางบนหน้าท้องตัวเอง

            ชีคหนุ่มนิ่งไปครู่ใหญ่ กว่าหมอกมัวแห่งอารมณ์ปรารถนาจะแหวกผ่านคำพูดออกมาได้ เขาระดมจูบไปดวงหน้าเนียนใสของพันไมล์ไม่หยุดด้วยความดีใจ

            “อือ....” พันไมล์หัวเราะคิก ดิ้นหนีอ้อมแขนแกร่ง “อย่าแกล้งกันสิคะ” เธอร้องบอก

            “ใครว่าแกล้ง ผมเอาจริงทุกที” คราวนี้คำพูดตรงไปตรงมาของเขาทำเอาเธอหน้าแดงก่ำ ตีเผียะที่แขนเขาอย่างอดใจไมอยู่

            “ทะลึ่งจริง เดี๋ยวลูกก็ได้ยินหรอกค่ะ” เธอบอกพร้อมกับมองมาที่หน้าท้องนูนน้อยๆ หากไม่สังเกตก็ไม่มีทางรู้ว่าอีกเด็กทารกอีกคนอยู่ข้างใน

            อัมรานหยุดรุกราน พันไมล์ได้ทีรีบพูดขึ้นว่า

            “ฉันง่วงแล้ว เรานอนกันดีกว่านะคะ” เธอเอ่ยชักชวน แต่อัมรานไม่ยอม

            “ข่าวดีสุดๆ แบบนี้จะนอนเร็วได้ยังไง ต้องฉลองกันยันเช้าสิ เราสองคนมาร่วมฉลองข่าวดีนี้พร้อมกันนะ” ชีคหนุ่มเอ่ยด้วยนัยน์ตาแพรวพราวพร้อมกับถอดเสื้อคลุมออกจากตัว

            พันไมล์มองการกระทำของสามีด้วยดวงตาทอประกายสดใส  รอยยิ้มขบขันปรากฏบนใบหน้าสวยหวานของเธอ

            “จะฉลองแล้วทำไมต้องถอดเสื้อผ้าด้วยล่ะคะ”

            “ก็ฉลองในแบบฉบับของเราไง มามะ อย่าชักช้าเสียเวลา”

            อัมรานทาบทับตัวเองลงไปนอนแนบชิดพันไมล์ และจูบละไปทั่วใบหน้าเธอ ในขณะที่มือก็ซุกซนลูบไล้ไปตามร่างกายของเธออย่างมีชั้นเชิง เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของภรรยาให้โอนอ่อนผ่อนตามเขาอย่างต่อเนื่อง ชีคหนุ่มถอดเสื้อผ้าของเธอออกด้วยความว่องไว เขาจูบซุกไซ้คลอเคลียจนเธอคิดอะไรไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามธรรมชาติที่มันควรจะเป็น พันไมล์รู้แต่เพียงว่าตนเองแทบจะหลอมละลายไปกับทุกสัมผัสของเขา

            ชีคหนุ่มฝากรอยรักที่ซอกคอขาวผ่องของเธอ ก่อนจะเลื่อนมือมาสัมผัสทรวงอกคู่งาม มือเรียวนั้นลูบไล้ไปทั่วทรวงอกอิ่มทั้งสองข้างจากนั้นก็แทนที่ด้วยริมฝีปาก เพื่อสร้างอารมณ์ปรารถนาให้กับร่างบางตรงหน้า พันไมล์มองเห็นสายตาเร่าร้อนของอัมราน ซึ่งบ่งบอกถึงความปรารถนาในตัวเธออย่างไม่ปิดบัง สายตาของเขาก็ทำให้อารมณ์ความต้องการของเธอพุ่งทะยานขึ้นมาทันที

            พันไมล์ไม่ยอมน้อยหน้าเธอสัมผัสลูบไล้ ไปตามร่างกายเปลือยเปล่าของสามี ร่างกายของอัมรานกำยำสมส่วนดูแล้วเหมือนรูปปั้นในเทพนิยาย ชายหนุ่มจูบริมฝีปากบางของเธอด้วยจูบที่เรียกร้องมากกว่าทุกครั้ง เมื่อเขาเห็นว่าเธอพร้อมเขาจึงสานต่อภารกิจที่ทำค้างไว้ พันไมล์สะท้านไปทั้งตัวเมื่อได้รับความรักจากชายหนุ่มที่เธอรักและเขาเองก็รักเธอ ความสุขและความวาบหวามที่เขามอบให้นั้น มีผลทำให้อารมณ์ความปรารถนาของเธอไต่ระดับสูงขึ้น พันไมล์ตอบสนองความต้องการของสามีด้วยความเต็มใจ เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดออกมาจากไรผม บทรักร้อนแรงดำเนินไปจนสองหนุ่มสาวแทบจะสำลักความสุข

            เมื่อทุกอย่างผ่านไปชีคหนุ่มก็นอนกอดภรรยาสุดที่รัก ไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

            “ขอบคุณสำหรับความรักและความสุขที่คุณมอบให้ผม คุณรู้ใช่ไหมพายว่าผมรักคุณมากแค่ไหน” ผู้นำบารัซพึมพำข้างหูภรรยา

            “ฉันก็รักคุณค่ะ”

            ชีคอัมรานและพันไมล์หลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน โดยมีองค์เทพีรีฮานน่ามาอำนวยอวยพรให้ทั้งคู่ครองรักกันอย่างมีความสุขเช่นนี้ตราบนานเท่านาน

                                                         จบบริบูรณ์