LOGINChapter 7
วันจันทร์
@โรงพยาบาลเมธานนท์
@แผนกบัญชีและการเงิน ชั้นที่ 13
“วันนี้มีน้องนักศึกษามาฝึกงานที่แผนกของเราสามคนนะ” รุจิราหัวหน้าแผนกบัญชีและการเงินเอ่ยบอกพนักงานประจำให้ได้รับทราบ
“สวัสดีค่ะพี่ ๆ หนูชื่อไลลา วัชรากุล ศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” ไลลาแนะนำตัวเป็นคนแรกด้วยความมั่นใจ แต่ทว่าน้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะ
“สวัสดีค่ะพี่ ๆ หนูชื่อตันหยง ไพบูลยเวช ฝากเอ็นดูหนูด้วยนะคะ”
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อจินนี่ บูรณะไพศาล ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักน้อง ๆ ทุกคนนะคะ” ตุ๊กตา พนักงานประจำเป็นตัวแทนพูดต้อนรับน้องฝึกงาน ก่อนจะพูดต่อว่า “งั้นพวกพี่ขอแนะนำตัวบ้าง พี่ชื่อตุ๊กตานะคะ ทำบัญชีทางด้านรับเงิน”
“พี่ชื่อเก๋นะคะ ทำบัญชีทางด้านจ่ายเงิน”
“พี่ชื่อต้นกล้านะครับ ทำบัญชีทางด้านสต๊อกและทรัพย์สินของโรงพยาบาล”
“อะ...เอาละในเมื่อแนะนำตัวกันทุกคนแล้ว งั้นพี่จะจับคู่เด็กฝึกงานให้กับ ตุ๊กตา เก๋ ต้นกล้า ช่วยเทรนน้อง ๆ เลยนะ” รุจิราหัวหน้าแผนกเอ่ยบอกพนักงานประจำ
“จัดมาเลยค่ะพี่จิ” เก๋เอ่ยบอกหัวหน้าแผนก
“น้องไลลาฝึกงานประกบคู่กับพี่เก๋ น้องตันหยงฝึกงานประกบคู่กับพี่ตุ๊กตา ส่วนน้องจินนี่ฝึกงานประกบคู่กับพี่ต้นกล้านะ”
“รับทราบค่ะพี่จิ” ไลลา ตันหยัง จินนี่ตอบรับพร้อมกัน
“งั้นน้อง ๆ ไปประจำที่นั่งของตัวเองได้แล้วจ้ะ” รุจิราเอ่ยบอกเด็กฝึกงาน ซึ่งแต่ละคนจะมีโต๊ะทำงานเคียงคู่กับพนักงานประจำ
“มาจ้ะน้องไลลา เรามาทำงานกันเถอะ” เก๋กวักมือเรียกไลลาด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร ส่วนตุ๊กตาและต้นกล้าก็กวักมือน้องฝึกงานในทีมของตัวเองเช่นกัน
“น้องไลลา หนูขึ้นไปชั้น 15 ถือตะกร้าใบเวาเชอร์กับเช็คไปวางไว้บนโต๊ะทำงานเลขาของท่านรองนะ เลขาจะนั่งทำงานอยู่หน้าห้องท่านรองนั่นแหละจ้ะ แล้วก็บอกเลขาว่าเอกสารขออนุมัติด่วนค่ะ เลขาจะได้ส่งเอกสารให้ท่านรองเซ็นอนุมัติเช็คทันที” เก๋เอ่ยบอกกับไลลา
“ห้องทำงานของท่านรองอยู่ฝั่งไหนของชั้น 15 เหรอคะพี่เก๋”
“โทษทีจ้ะ พี่ลืมบอกไปเลย ห้องทำงานของท่านรองอยู่มุมขวาสุดของชั้น 15 ด้านหน้าห้องจะมีป้ายสีทองติดไว้ว่า นพ.ธีโอ ปุญญเมธานนท์ รองประธานกรรมการโรงพยาบาลเมธานนท์จ้ะ”
“โอเคค่ะพี่เก๋” ไลลารับคำสั่งอย่างกระตือรือร้น จากนั้นไลลาก็ถือตะกร้าเอกสารออกจากแผนกบัญชี เดินขึ้นบันไดไปชั้น 15 เพราะถ้าจะขึ้นลิฟต์คงรออีกนาน เนื่องจากชั้น 1-12 เป็นชั้นบริการทางการแพทย์ จะมีคนไข้ แพทย์ พยาบาล และเจ้าหน้าที่เข้าออกลิฟต์ทุกชั้น ทำให้การเดินขึ้นบันไดเร็วกว่าขึ้นลิฟต์
หลังจากไลลาเดินมาถึงชั้น 15 ไลลาก็เดินไปทางฝั่งขวามือ ห้องทำงานมุมสุด เธอก็เห็นโต๊ะทำงานหน้าห้องไม่มีเลขานั่งทำงานอยู่ ไลลาจึงตัดสินใจยกมือเคาะประตู
ก๊อก! ก๊อก!
ไลลายกมือเคาะประตู 2 ครั้ง จากนั้นเธอก็ผลักเปิดประตูเข้าไป แต่เมื่อเข้ามาในห้อง ไลลาแทบจะหยุดหายใจ เมื่อคนที่เป็นรองประธานกรรมการโรงพยาบาลเมธานนท์คือคนที่เธอมีอะไรด้วยในคืนวันศุกร์ เพิ่งจะแยกจากกันตอนเช้าวันเสาร์นี่เอง เสียงดุ ๆ ที่เขาไล่เธอลงจากรถยังหลอนอยู่ในหู
“เข้ามาทำอะไรในห้องนี้” ธีโอเอ่ยถามไลลาน้ำเสียงดุ เพราะไม่คิดว่าผู้หญิงที่เขามีอะไรด้วยในวันนั้นจะมาฝึกงานที่นี่ในวันที่เขามาบริหารงานที่โรงพยาบาลเมธานนท์ถาวร
ตอนพิเศษ 6Happy Ending“ไม่น่ารักยังไงเหรอ?”“ไม่น่ารักตรงที่มาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของปะป๊ากับหม่ามี้น่ะสิ” ใบชาแกล้งแสดงสีหน้าจริงจัง ก่อนจะพูดต่อว่า... “เธียร์ลองคิดดูสิว่า ถ้าปะป๊ากับหม่ามี้ไม่ได้นอนด้วยกันเมื่อสามปีก่อน เธียร์ก็คงไม่ได้เกิดมาหรอก”“จริงเหรอเจ๊?”“จริงสิ” ใบชาตอบกลับน้องชายด้วยน้ำเสียงจริงจัง“งั้นต่อไปเธียร์จะไม่แย่งปะป๊านอนกับหม่ามี้แล้วก็ได้ เพราะเธียร์อยากมีน้อง”ทันทีที่ได้ยินลูกชายพูดแบบนั้น ธีโอแอบยกมือเยี่ยมให้ลูกสาว ก่อนพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวปะป๊าจัดให้เลย ใบชาพาน้องไปนอนได้แล้วลูก”“โอเคค่ะ ปะป๊า” ว่าแล้วใบชาก็จับมือน้องชายพาเดินออกจากห้องไป“เฮ้อ... ในที่สุดลูกชายตัวแสบก็เลิกแย่งพี่นอนกับเธอสักที” ธีโอพูดด้วยน้ำเสียงโล่งอก เพราะตั้งแต่เธียร์เตอร์เกิดมา เขากับเมียมีเวลาจู๋จี๋กันน้อยมาก“ลูกคงติดหนูมาก ๆ”“นั่นก็ส่วนหนึ่ง แต่พี่คิดว่าบางทีเธียร์อาจเกิดมาเพื่อเอาคืนพี่แทนเธอก็ได้”“คิดไปเรื่อยนะพี่เนี่ย” ไลลาหลุดขำกับความคิดของเขา“เธอลองสังเกตดูสิ ที่ผ่านมาเธียร์มักจะชอบพนันเป่ายิ้งฉุบกับพี่ พอชนะก็ไล่พี่ไปนอนห้องอื่นทุกที”“คงไม่ใช่หรอก ลูกก็คงอยู่ในวัยติดแม
ตอนพิเศษ 5Happy Ending5 ปีต่อมา...ในขณะที่สามีกำลังถาโถมแก่นกายเข้าใส่ร่องสวาทของภรรยาอย่างเมามัน ยังไม่ทันจะแตะขอบสวรรค์เลยด้วยซ้ำ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะก๊อก! ก๊อก!“พี่ธี หยุดทำก่อน” ไลลาเอ่ยบอกธีโอด้วยน้ำเสียงสั่น เพราะแม้ประตูจะเคาะเสียงดังรัว ๆ แต่ทว่าสามีก็ยังสะบัดเอวกระแทกแก่นกายใส่ร่องรูรักไม่หยุด“ขอร้องเถอะ อย่าเพิ่งบอกให้พี่หยุดตอนนี้ พี่กำลังจะแตกแล้ว” ว่าแล้ว ธีโอก็ถาโถมเอวสอบอย่างหนักหน่วง จนในที่สุดเขาก็ถึงฝั่งฝันเสียที แต่ไม่ทันรีดน้ำรักให้หมดท่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้งก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!(หม่ามี้ เปิดประตูให้เธียร์หน่อยครับ)“ไอ้ตัวแสบมากวนอีกแล้ว” ธีโอถอดถอนแก่นกายออกจากร่องรูรัก จากนั้นก็ลุกขึ้นคว้าชุดคลุมมาสวมใส่ ก่อนจะยื่นชุดคลุมอีกตัวให้ภรรยาสาว หลังจากไลลาใส่ชุดคลุมเรียบร้อย เขาก็เดินไปเปิดประตูให้ลูกชายตัวแสบทันทีแอ๊ด ~ทันทีที่ประตูเปิดออกกว้าง เด็กชายตัวน้อยวัยสามขวบก็พูดขึ้นทันทีด้วยแววตาจับผิดผู้เป็นพ่อ“ทำไมปะป๊าถึงเปิดประตูให้เธียร์ช้าจังเลยครับ”“ปะป๊ากำลังบอกรักหม่ามี้อยู่ครับ” ธีโอพูดพลางเดินตามลูกชายเข้ามาในห้อง และคิดในใจว
ตอนพิเศษ 4เต็มไปด้วยความสุข“พาไปกินข้าว” ธีโอเอ่ยตอบพร้อมจับมือเธอเดินต่อ จนมาถึงดาดฟ้าของวิลล่า“ว้าว สวยจังเลยค่ะ พี่เตรียมไว้ตอนไหนคะเนี่ย?” ไลลาทำตาเป็นประกายวิบวับ เมื่อบนดาดฟ้าประดับประดาด้วยดอกกุหลาบสีแดงสดอย่างสวยงาม โดยมีโต๊ะอาหารถูกจัดไว้อย่างโรแมนติกใต้แสงเทียน แถมคืนนี้ท้องฟ้ายังเต็มไปด้วยดาวระยิบระยับ“ไอ้สกายมันเตรียมไว้ให้เราน่ะ” ที่นี่คือเกาะทะเลของสกาย เหตุผลที่เขาเลือกมาฮันนีมูนที่นี่ เพราะมันคือจุดเริ่มต้นที่เขาได้เจอไลลาอีกครั้งในรอบห้าปี“ฝากขอบคุณพี่สกายด้วยนะคะ”“ได้สิ แต่เธอมานั่งนี่ก่อนมา” ว่าแล้ว ธีโอก็จับมือไลลามานั่งที่โต๊ะอาหาร ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง โดยที่เขานั่งฝั่งเดียวกันกับไลลา หลังจากนั่งเรียบร้อย ธีโอก็เอ่ยเรียกไลลาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไลลา”“ขา”“รู้ไหมว่าทำไมพี่ถึงพาเธอมาฮันนีมูนที่นี่”“คงเป็นเพราะที่นี่มันสวยมาก ๆ มั้งคะ หนูเองก็ชอบที่นี่มาก ๆ เลย เฮียเหมเคยพาหนูกับใบชามาเที่ยวที่นี่ด้วย”“ใช่ เพราะวันนั้นเธอมาเที่ยวที่นี่ ทำให้พี่ได้เจอเธอกับลูกในรอบห้าปี พอเห็นเธอกับใบชานั่งเล่นบนหาดทราย พี่ก็เลยแอบถ่ายรูปเธอกับลูกไว้ด้วย โดยที่ตอนนั้
ตอนพิเศษ 3เต็มไปด้วยความสุข21.00 น.ไลลาปรือตาตื่น เมื่อรู้สึกเย็นวาบที่ใจกลางความเป็นสาว“อื้อ ~ พอแล้ว กีกี้ระบมหมดแล้ว” ไลลารีบหุบขาทันที เมื่อคิดว่าธีโอจะทำเรื่องอย่างว่าต่ออีกครั้ง เพราะหากเขาทำอีกครั้ง เธอคงต้องสลบแน่ ๆ เพราะก่อนหน้านี้เธอก็หลับทั้งที่เขายังกระแทกแก่นกายเข้าร่องสวาทอยู่เลย“ไม่ได้จะเอา แต่พี่กำลังเช็ดหอยให้ ดูสิ...บวมแดงหมดเลย” ธีโอพูดพลางเอาผ้าเย็นซับส่วนนั้นของคนตัวเล็กอย่างเบามือ“ที่มันบวมแดงก็เพราะพี่ธีนั่นแหละ อีกรอบนะ ๆ อยู่นั่นแหละ” ไลลามองแรงใส่สามีด้วยความมันเขี้ยว ที่เขาพูดเหมือนว่าส่วนนั้นของเธอมันบวมแดงขึ้นมาเองอย่างนั้นแหละ“อ้าว จริงดิ? พี่กระแทกแรงไปเหรอ ถึงได้บวมขนาดนี้?” ธีโอแกล้งถามพร้อมทำหน้าซื่อตาใส“ไม่ต้องแกล้งมาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เลยนะ” ไลลาดีดตัวลุกขึ้น แล้วจับบีบพวงไข่หรรมด้วยความหมั่นไส้“โอ๊ย...จุก ปล่อยก่อนเร็ว เดี๋ยวไข่แตก” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยสีหน้าเหยเก เพราะมันจุกไปหมด“ไม่ปล่อย จะบีบไว้แบบนี้นี่แหละ ถ้ามันแตกง่ายเหมือนไข่ไก่ก็ให้มันแตกไปเลย” “ถ้าเธอไม่ปล่อย ครั้งหน้าพี่จะ yes ให้เดินไม่ได้สามวันสามคืน จะปล่อยหรือไม่ปล่อย” ธีโอพูด
ตอนพิเศษ 2ฮันนีมูน“เธอเป็นเมียพี่นะ เธอจะไม่รับเรื่องของสามีไม่ได้” ธีโอยักคิ้วให้ไลลาอย่างเจ้าเล่ห์ จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความเร็วแสง ทันทีที่สองร่างเปลือยกายล่อนจ้อนด้วยกันทั้งคู่ ธีโอก็คร่อมร่างบางแล้วจ้องมองภรรยาสาวด้วยแววตาหื่นกระหาย ก่อนจะพรมจูบใบหน้าสวยซ้ำ ๆ จากนั้นเขาก็จูบปากเล็กอย่างดูดดื่มจนพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาก็เลื่อนลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาว ทำเอาไลลาเสียวซ่านทุกอณู และในขณะที่เธอกำลังเคลิ้ม ๆ ก็สะดุ้งตกใจเล็กน้อย เมื่อปากหยักดูดเม้มที่ลำคอจนรู้สึกเจ็บจี๊ด “อุ๊ย อย่าทำรอยสิคะ”“ผัวดูดคอเมียเป็นเรื่องปกติมาก”“แต่มันน่าเกลียด เพราะเราไม่จำเป็นต้องประกาศให้คนอื่นรู้ก็ได้ว่า...เราเพิ่งไปเอากันมา ถึงได้มีรอยดูดเป็นจ้ำ ๆ”“โอเค ๆ งั้นต่อไปพี่จะดูดใต้ร่มผ้าก็แล้วนะ เพราะพี่อยากแสดงเป็นเจ้าของสักหน่อย”“ทะเบียนสมรสก็จดแล้ว ไหนจะเพิ่งจัดงานแต่งงานไปเมื่อสองวันก่อน มันยังแสดงความเป็นเจ้าของไม่พออีกเหรอคะ” ไลลาเอ่ยถามยิ้ม ๆ“มันยังไม่พอ พี่ต้องการแสดงความเป็นเจ้าของบนร่างกายของเธอด้วย”“งั้นเอาที่สบายใจเถอะค่าาา” ไลลาตอบรับเสียงยาว เพราะถ้าเตือนในสิ่งที่เขาอยากทำ เขามัก
ตอนพิเศษ 1ฮันนีมูน@เกาะท่องเที่ยวของสกาย18.00 น.หลังจากแต่งงานกันได้สองวัน สามีภรรยาป้ายแดงก็มาฮันนีมูนที่เกาะทะเลของสกาย ซึ่งในยามเย็นหนุ่มสาวมายืนดูพระอาทิตย์ตกดินบริเวณหาดทรายขาว โดยที่คนตัวสูงยืนซ้อนหลังโอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้หลวม ๆ พร้อมกันนั้นก็ก้มหน้าสูดดมผมสลวยอยู่แบบนั้น ทำเอาไลลาอดที่จะถามเขาไม่ได้ว่า...“หอมมากเลยเหรอคะ?”“ที่สุด”“แต่หนูไม่ได้สระผมมาสองวันแล้วนะ” ไลลาพูดพลางหัวเราะเบา ๆ เมื่อรู้ว่าธีโอคงพูดเอาใจเธออย่างแน่นอน เพราะผมที่ไม่ได้สระมาสองวัน คงไม่ได้มีกลิ่นหอมอย่างที่เขาพูดหรอก“ก็ว่าอยู่ทำไมกลิ่นตุ ๆ” ธีโอแกล้งหยอกเย้าแฟนสาว ความจริงแล้ว แม้เธอจะบอกว่าไม่ได้สระผม แต่ทว่าเขากลับได้กลิ่นหอมอยู่เหมือนเดิม “อ้าว ก็ไหนเมื่อกี้บอกว่าหอมไงคะ” ว่าแล้ว ไลลาก็รีบหมุนตัวหันไปต่อว่าสามี แต่ทว่าเพียงหันหน้ามาหาคนตัวสูงก็โดนเขาโน้มจูบปิดปากทันที“อื้อ ~” เสียงครางหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากบางถูกบดขยี้ด้วยริมฝีปากหยักอย่างหนักหน่วง ท่ามกลางแสงสีส้มของพระอาทิตย์ที่กำลังลาลับขอบฟ้าหลังจากคนตัวสูงจูบปากเล็กจนพอใจ เขาก็ผละปากออก แล้วกระซิบที่ข้างกกหูเล็กด้วยน้ำเสียงหลุดขำว่า.







