บทที่ 3 ถลำไม่รู้ตัว [100%]

แก้วบรรจุน้ำสีอำพันหมุนวนไปตามแรงมือของชายหนุ่มที่แกว่งมันไปมาอย่างลังเล ขณะที่สายตาจับจ้องอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ตรงหน้า

ธีรุตม์กำลังชั่งใจว่าจะส่งรูปคู่ของเขากับชาลิสาไปให้หญิงสาวดีหรือไม่

ชายหนุ่มหวนคิดถึงช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับเธอในวันนี้ แม้จะเป็นเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่กลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดหรือรำคาญอย่างที่เคยคิดไว้ในตอนแรก

ที่ผ่านมา ธีรุตม์ผ่านการเดตกับผู้หญิงมาหลายคน หากคนไหนถูกใจทั้งหน้าตาและรูปร่าง เขาก็พร้อมจะสานสัมพันธ์ต่อ ชวนไปเที่ยว ซื้อของ หรือพาไปกินอาหารตามที่อีกฝ่ายชอบ

ส่วนคนที่ไม่ได้ถูกใจนัก หากเป็นผู้หญิงที่มารดาแนะนำให้รู้จัก เขาก็มักปฏิเสธไปตรง ๆ หรือไม่ก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมไปตามนัดที่มารดาจัดไว้ให้

และถ้าเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ...

เขาก็มีวิธีของตัวเองที่จะทำให้อีกฝ่ายเป็นคนถอยไปก่อน ด้วยการพูดจาขวานผ่าซาก ไม่สนว่าคำพูดของตัวเองจะทำให้อีกฝ่ายขุ่นเคืองหรือเสียความรู้สึกเพียงใด แถมยังแสดงพฤติกรรมน่าเอือมระอาจนหญิงสาวเหล่านั้นทนไม่ไหวและเลิกสนใจเขาไปเอง

สำหรับชาลิสา เมื่อเช้านี้ธีรุตม์ไปรับหญิงสาวอย่างเสียไม่ได้ หลังถูกมารดาปลุกจากที่นอนพร้อมย้ำคำสั่งให้ไปรับเธอตามโลเคชั่นที่ปักหมุดเอาไว้ให้

สาเหตุก็เพราะมารดาจับได้ว่า ครั้งก่อนเขาไม่ได้ไปส่งชาลิสาที่บ้านตามที่รับปากไว้ หลังจากถูกไล่เลียงถามว่าบ้านของหญิงสาวอยู่ที่ไหน ไปกินข้าวกันแล้วทำอะไรต่อ ดูหนังเรื่องอะไร ธีรุตม์กลับตอบไม่ได้สักอย่าง สุดท้ายจึงถูกมารดาจับพิรุธได้จนถูกงอนไม่ยอมพูดด้วยถึงสองวันเต็ม ๆ

ตอนแรกธีรุตม์นึกว่าชาลิสาคงแต่งตัวจัดเต็มไม่ต่างจากสาว ๆ หลายคนที่เขาเคยพบ ทว่าพอไปถึงกลับเห็นหญิงสาวอยู่ในเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ธรรมดา แถมยังสะพายกระเป๋าผ้าแทนกระเป๋าแบรนด์หรู

เรียบง่ายเสียจนบังเอิญเข้าคู่กับเขาที่เลือกแต่งตัวสบาย ๆ มาในวันนี้ เพราะตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คิดจะแต่งตัวเพื่อสร้างความประทับใจให้เธออยู่แล้ว

ครั้งนี้เขาจึงพยายามทำตามแผนการเดตที่มารดาวางเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นพาไปดูภาพยนตร์ กินข้าว หรือเดินซื้อของด้วยกัน

ตอนแรกธีรุตม์ตั้งใจว่าจะปล่อยให้ชาลิสานั่งดูภาพยนตร์อยู่คนเดียว ส่วนตัวเองค่อยหาที่นั่งฆ่าเวลารออยู่ข้างนอก ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป เขากลับรู้สึกไม่ค่อยไว้ใจที่จะปล่อยหญิงสาวเอาไว้ในโรงภาพยนตร์เพียงลำพัง สุดท้ายจึงตัดสินใจเดินกลับเข้าไปนั่งข้าง ๆ เธอ

ที่ไหนได้...

คนที่เขานึกเป็นห่วงกลับนั่งหลับปุ๋ยอยู่บนเก้าอี้เสียอย่างนั้น

แล้วยังทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้หลังตื่นขึ้นมา บอกเขาเสียอีกว่าหนังสนุก ทั้งที่ตัวเองหลับไปเกือบตลอดเรื่อง

ไหนจะตอนที่เอ่ยปากอยากกินอาหารปิ้งย่าง พอได้กินสมใจก็นั่งกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่สนว่าน้ำจิ้มจะเลอะมุมปาก อ้าปากกว้างกินแต่ละคำเสียเต็มที่ แถมยังกินได้มากโดยไม่เห็นจะกังวลเรื่องน้ำหนักตัวเลยสักนิด

ท่าทางเป็นธรรมชาติของชาลิสาทำให้ธีรุตม์พลอยกินได้อย่างเพลิดเพลินไปด้วย เขาแทบไม่ต้องคอยดูแลเอาใจเธอเหมือนเวลาไปกินข้าวกับผู้หญิงคนอื่น กลับเป็นหญิงสาวเสียอีกที่คอยเอาใจใส่เขา ทั้งรับหน้าที่ปิ้งเนื้อให้ทั้งหมด คอยเรียกพนักงานมาเติมน้ำ เติมผัก เมื่อเห็นว่าของตรงหน้าเขาหมด

กินอาหารไปตั้งมากแล้ว เจ้าตัวยังเอ่ยปากขอกินไอศกรีมถ้วยใหญ่อีกต่างหาก

ธีรุตม์นั่งมองชาลิสาตักไอศกรีมเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า เพียงแค่มองเธอกิน เขาก็แทบจะอิ่มความหวานตามเจ้าตัวไปด้วยแล้ว

“เป็นบ้าอะไรวะธีร์ นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว” ภาคภูมิ เพื่อนสนิทในกลุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยแซว เมื่อสังเกตเห็นธีรุตม์นั่งเหม่ออยู่คนเดียว ขณะที่เพื่อนคนอื่นกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส

เสียงทักของเพื่อนดึงธีรุตม์ออกจากภวังค์ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองก่อนยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรเล่น ๆ”

“เล่น ๆ พ่องสิ กูเห็นมึงมองโทรศัพท์ไปยิ้มไป ไหนเอามาดูซิว่าดูอะไรอยู่”

ภาคภูมิลุกขึ้นพร้อมเอื้อมมือหมายจะแย่งโทรศัพท์จากมือธีรุตม์มาดู

ธีรุตม์รีบยกโทรศัพท์หนีมือเพื่อนที่เอื้อมเข้ามาหมายจะแย่ง

“ไปไกล ๆ เลยไอ้ภาค มือถือนี่มันอวัยวะส่วนตัวเว้ย มึงมาแย่งไปแบบนี้ก็เหมือนเอามือล้วงกางเกงกูนั่นแหละ”

“ไอ้ห่า! กูแค่ขอดูมือถือ มึงพูดซะกูขนลุกเลย เออ...บอกมาดี ๆ มึงแอบเก็บรูปสาวไว้ใช่ไหม”

“สาวพ่องมึงดิ” ธีรุตม์หันไปเถียงเพื่อนอย่างระอา ก่อนยัดโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงเสียให้พ้นมือ “เออ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว กูกลับก่อนนะ”

“อ้าว ไม่นั่งดื่มกันต่ออีกหน่อยล่ะ ไอ้ริวก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัวเผ่นกลับบ้านทันทีที่คุยธุระเสร็จ บ่นคิดถึงน้องรุ้งอยู่นั่นแหละ กลัวกลับไปอ่านนิทานให้ลูกฟังก่อนนอนไม่ทัน แต่กูว่ามันรีบกลับไปอ่านนิทานรักให้เมียฟังมากกว่ามั้ง ส่วนมึงก็อีกคน จะรีบหนีกลับไปคุยกับสาวหรือไงวะ” เอกภพ เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยทักท้วง เมื่อเห็นธีรุตม์ลุกจากที่นั่งทำท่าจะกลับบ้าน

“ไม่ล่ะ วันนี้เหนื่อย ออกไปทำธุระให้แม่กูตั้งแต่เช้า เดินอยู่หลายชั่วโมง กูขอกลับไปนอนก่อนดีกว่า”

“ทำธุระให้แม่หรือไปเดตกันแน่วะ วันนี้กูแอบเห็นมึงอยู่กับสาวผมหน้าม้าคนหนึ่งในร้านไอติมนะ” เอกภพเอ่ยแซว

“เฮ้ย จริงดิ น้องหน้าตาเป็นไง” ภาคภูมิรีบหันไปถามเอกภพทันที

“ก็น่ารักดี ตาโต ตัวเล็ก ๆ แต่เหมือนจะหลุดสเปกไอ้ธีร์ไปหน่อยนะ ปกติกูเห็นมันควงแต่สาวหุ่นสะบึม หน้าสวยเปรี้ยว ๆ คนนี้มาแนวตุ๊กตาบาร์บี้ แถมแต่งตัวกะโปโลมาก”

“ไอ้ธีร์ มึงอธิบายมาซิ”

“ลูกเพื่อนแม่ แค่นั้นแหละ กูไปละ” ธีรุตม์ตัดบท ก่อนรีบเดินออกไปเพราะไม่อยากถูกเพื่อนซักไซ้มากกว่านี้

“มึงแนะนำให้กูรู้จักก็ได้นะ สเปกกูเลย!” ภาคภูมิตะโกนไล่หลัง ก่อนหันมายิ้มกับเอกภพอย่างรู้ทัน

##########

ธีรุตม์กลับถึงคอนโดประมาณสี่ทุ่มครึ่ง หลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็เตรียมตัวเข้านอน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูข้อความแชตที่ส่งรูปคู่ให้ชาลิสาเมื่อเกือบชั่วโมงก่อน แต่ปรากฏว่าอีกฝ่ายยังไม่เปิดอ่าน

ธีรุตม์จึงกดปิดหน้าต่างแชตแล้ววางโทรศัพท์ลงข้างหมอน คิดเอาเองว่าชาลิสาคงเป็นเด็กอนามัยที่เข้านอนตั้งแต่สองทุ่ม

ทว่าพอหลับตาลง เขากลับนอนไม่หลับเสียอย่างนั้น

ชายหนุ่มพลิกตัวไปมาอยู่พักใหญ่ ทั้งที่ตอนแรกไม่ได้รู้สึกประทับใจชาลิสาเป็นพิเศษ แต่วันนี้เขากลับนึกถึงช่วงเวลาหลายชั่วโมงที่ได้ใช้ร่วมกับเธอ ทั้งบทสนทนาระหว่างเดินเลือกซื้อของหลังจากกินไอศกรีมเสร็จ และเรื่องที่หญิงสาวยืนกรานจะเป็นคนจ่ายค่าไอศกรีมเอง โดยให้เหตุผลว่าเขาเลี้ยงอาหารกลางวันเธอไปแล้ว แถมยังซื้อตั๋วหนังให้อีกด้วย

นอกจากเรื่องของชาลิสาแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่วนเวียนอยู่ในความคิดของเขาตั้งแต่เช้า

ก่อนออกจากบ้านวันนี้ ธีรุตม์ได้รับข่าวคราวของปรางค์ทิพย์ อดีตคนรักที่เคยเป็นรักแรกของเขา

ทั้งคู่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ก่อนจะเดินทางไปศึกษาต่อต่างประเทศด้วยกัน ตอนนั้นเขากับเธอเคยวาดฝันถึงอนาคตเอาไว้มากมาย รวมถึงการแต่งงานหลังเรียนจบ

แต่ความฝันที่ดูเหมือนอยู่ไม่ไกลกลับพังทลายลง เมื่อเดินทางไปเรียนต่อได้ไม่ถึงปี ปรางค์ทิพย์ก็เป็นฝ่ายขอยุติความสัมพันธ์

เหตุผลของเธอเรียบง่ายเสียจนเขาแทบตั้งตัวไม่ทัน

เธอบอกว่าไม่ได้รักเขาอีกแล้ว และกำลังคบหากับผู้ชายคนใหม่ซึ่งเป็นคนไทยเหมือนกัน อีกทั้งยังเป็นรุ่นพี่ในสาขาวิชาที่เธอเรียนอยู่ด้วย

ธีรุตม์เสียใจอย่างหนัก เขาพยายามตามง้อขอคืนดีอยู่หลายเดือน แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร ปรางค์ทิพย์ก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ

จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง เขาถือช่อดอกไม้ไปหาเธอที่ห้องพัก หวังว่าจะมีโอกาสพูดคุยกันอีกครั้ง

ทว่าคนที่เปิดประตูออกมากลับเป็นผู้ชายคนนั้น

ภาพตรงหน้าทำให้ความหวังสุดท้ายของธีรุตม์พังลงในทันที

ตอนนั้นเขาเสียใจจนแทบอยากจองตั๋วเครื่องบินกลับประเทศไทยและล้มเลิกการเรียนต่อเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่หลังจากใช้เวลากว่าเดือนเดินทางไปตามเมืองต่าง ๆ เพื่อพักใจ ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจกลับมาเรียนอีกครั้ง

เมื่อกลับมาถึง ธีรุตม์จึงได้รู้ว่าปรางค์ทิพย์ย้ายสถานศึกษาและย้ายไปอยู่เมืองอื่นแล้ว

นับจากนั้นทั้งคู่ก็ไม่ได้พบกันอีก

ธีรุตม์ตั้งใจเรียนจนสำเร็จการศึกษา ก่อนเดินทางกลับมาทำงานที่ประเทศไทย ส่วนเรื่องราวของปรางค์ทิพย์ เขายังคงได้รับรู้เป็นครั้งคราวผ่านโซเชียลมีเดียของเพื่อนหรือรุ่นน้องที่รู้จักทั้งเขาและเธอ

แม้เวลาจะผ่านไปหลายปี ธีรุตม์ก็ยังไม่อาจปล่อยวางความรักครั้งแรกได้อย่างแท้จริง เขายังคงติดตามข่าวคราวของเธออยู่ห่าง ๆ เมื่อรู้ว่าปรางค์ทิพย์เรียนจบแล้ว เขาก็อดยินดีไปกับเธอไม่ได้ ทั้งยังหวังว่าเธอจะมีอนาคตที่ดีดังที่เคยตั้งใจไว้

เขายังจำได้ว่า ครั้งหนึ่งปรางค์ทิพย์เคยบอกว่าอยากทำงานในต่างประเทศ และหากมีโอกาสก็อยากใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นไปเลย

กระทั่งเช้าวันนี้ เขาก็ได้รับข่าวว่าอดีตคนรักหมั้นหมายกับชายชาวต่างชาติที่เขาไม่รู้จัก และกำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

ธีรุตม์ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ความเศร้าหมองค่อย ๆ เกาะกุมหัวใจ ความโหยหาและอาลัยอาวรณ์ที่คิดว่าเลือนหายไปตามกาลเวลา กลับยังคงอยู่ไม่ต่างจากเดิม

อีกนานเท่าไรกันนะ...กว่าเขาจะลืมปรางค์ทิพย์ได้เสียที

##########

*เรื่องของริวจะอยู่ในเรื่อง "ชั่วช้าสามานย์" นะคะ