2

“นั่นสิ พี่ยินดียกเลิกการหมั้น แล้วใครเป็นคนยื้อ” ประโยคคำถามของเขาทำให้เธอเจ็บจุกในอก

“ก็ดีค่ะ งั้นเราก็แต่งงานกันต่อไปตามคำของผู้ใหญ่ มุกดาเป็นพี่ของยายเนตร ก็ควรที่จะได้แต่งงานก่อนในฐานะพี่คนโต” นี่ถ้าบิดาให้เลือกหมั้นหมาย เขาคงเลือกน้องสาวของเธอ แต่เพราะเธอเป็นพี่คนโตต้องสืบทอดกิจการ บิดาเลยเลือกเธอ

บิดาเลือกไม่ใช่กวีวัธน์เป็นคนเลือก!

“พี่วีจะไปไหน” เขาเดินหนี เธอก็รีบรั้งเอาไว้

“ปล่อย”

“เรื่องสำคัญที่มุกดาจะคุยก็เรื่องการแต่งงานเดือนหน้าค่ะ เรายังไม่ได้เลือกชุด เลือกของชำร่วยหรือถ่ายพรีเว้ดดิ้งกันเลยนะคะ” เธอรั้งเขาเอาไว้ รู้สึกเจ็บปวดเหลือล้น เธอได้ตัวเขา แต่ใจของเขาไปอยู่กับคนอื่น

“เธอเลือกแล้วกัน ชอบแบบไหนพี่โอเคหมด” เขาตอบอย่างไม่แยแส

ไม่มีความใส่ใจในน้ำเสียงและการกระทำ เขาเฉยชา เฉยเมยจนเธอเจ็บลึกในอก

เจ็บปวดขนาดนี้เธอยังจะทนเหรอ

ก็ต้องทนเพราะเธอรักเขามาก ในที่สุดก็จะเอาชนะน้องสาวแอ๊บแบ๊วของตัวเองได้แล้ว

มณีมุกดายิ้มออกมา แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขมยิ่งกว่าบอระเพ็ด

“แล้วมุกดาจะนัดให้พี่ไปลองชุดด้วยกันนะคะ” เขาให้เธอเลือก ก็ยังดี หญิงสาวปลอบใจตัวเอง

“แค่นี้ใช่ไหมเรื่องสำคัญที่เธอจะพูด งั้นพี่ขอตัว” เขาไม่ได้รอฟังว่าเธอจะพูดอะไรต่อ แต่เดินกลับไป ณ จุดจุดเดิมที่จากไป

เป้าหมายของเขาคือห้องครัวที่มีหญิงสาวอีกคนรอคอยอยู่

เจ็บจุกไปหมดทั้งอก คนที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาในเวลานี้คือน้องสาวของเธอ

แม้กวีวัธน์จะเฉยชากับเธอถึงเพียงนี้ แต่เธอกับเขาก็มีความสัมพันธ์ทางกายกันมานานแรมปี ในวันนั้นเธอยั่วยวนเขา ทั้งเขาและเธอจึงตกเป็นของกันและกัน

แต่เพราะเขาเป็นผู้ชายทั้งแท่งไม่ใช่พระอิฐพระปูน ถูกยั่วยวนจากสาวสวยแบบเธอ เขาจึงหลวมตัว แต่ทุกอย่างไม่ได้เกิดจากความรักเลยสักนิด เธอรู้ข้อนี้ดี

มณีมุกดาเบือนหน้าหนีจากภาพเบื้องหน้าก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องไป

ความรักมันทรมานขนาดนี้เชียวหรือ หัวใจช้ำ ๆ บอกตัวเองด้วยความรู้สึกสับสนไปหมด

หญิงสาวเปิดน้ำฝักบัวราดรดไปทั่วเนื้อตัวเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย แล้วความทรงจำตั้งแต่วัยเด็กก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

หลังจากมารดาเสียชีวิต บิดาก็พามารดาเลี้ยงเข้ามาแนะนำให้เธอได้รู้จัก เธอชื่ออรพรรณ

มารดาเลี้ยงของเธอไม่ได้มีท่าทีรักใคร่แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ แต่เพราะไม่ใช่มารดาแท้ ๆ เธอรู้ดีว่าหากอีกฝ่ายมีลูกก็ต้องรักลูกของตัวเองมากกว่า ตอนนั้นเธอจำความได้แล้ว รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แล้วก็เป็นอย่างที่เธอคิด เมื่อท่านท้องลูกของตัวเอง ก็ใส่ใจดูแลอย่างดี คลอดออกมาก็มีคนมาช่วยเลี้ยงล้อมหน้าล้อมหลัง จนเธอกลายเป็นหมาหัวเน่า

เธอยอมรับว่าอิจฉา เพราะบิดาเองก็เห่อลูกใหม่ด้วย แม้จะเคยรักมารดาของเธอมาก แต่ก็รักภรรยาใหม่มากเช่นกัน

มณีมุกดาเชิดหน้าขึ้น รู้อยู่เต็มอกว่าสองแม่ลูกอยากได้กวีวัธน์ เธอจะทำให้พวกเขาต้องผิดหวังที่อย่างไรกวีวัธน์ก็ต้องแต่งงานกับเธอ

เธออาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย ก่อนจะลงไปรับประทานอาหาร กวีวัธน์เป็นแขกของบ้านคนสำคัญและเป็นแขกประจำ บางวันครอบครัวของเธอก็ไปรับประทานอาหารบ้านของเขา บางวันครอบครัวของเขาก็มารับประทานอาหารบ้านของเธอ สลับกันไปมา

เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน ไปมาหาสู่กันได้สะดวก รั้วบ้านก็รั้วบ้านใกล้กัน บิดาของเธอกับบิดาของกวีวัธน์เป็นเพื่อนรักกัน

บิดามารดาของกวีวัธน์นั้นเอ็นดูเธอมาก ในความเฉยชาของเขาก็ยังมีเรื่องดี ๆ สำหรับเธอ หญิงสาวมั่นใจว่าหากได้แต่งงานกับเขา เธอเองก็จะไม่เป็นที่รังเกียจของพ่อแม่สามี เธอเข้ากับพวกท่านได้ดีเหมือนเป็นลูกสาวอีกคน

อาหารเย็นพร้อมหน้าพร้อมตา บิดา มารดาเลี้ยง น้องสาวและแขกคนสำคัญ บนโต๊ะอาหารเงียบกริบไม่คุยกันเสียงดัง ไม่มีการพูดเรื่องงานหรือเรื่องเครียด กินข้าวก็คือกินข้าวจริง ๆ บิดาสั่งห้ามพูดเรื่องซีเรียสเวลากินข้าว ถ้าจะคุยก็คุยเรื่องรสชาติอาหารหรือมื้อต่อไปว่าใครอยากกินอะไร

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ บิดาก็จะคุยกับกวีวัธน์เรื่องงานบ้าง แต่ไม่ได้ซีเรียสอะไร ส่วนใหญ่จะคุยกันเรื่องการลงทุน โปรเจกต์ใหม่ ๆ แบบผ่อนคลาย เวลาจริงจังของบิดาคือเวลางาน หลังสี่ทุ่มท่านจะไม่คุยเรื่องซีเรียสหรือเรื่องงานหนักสมอง เวลานอนก็คือเวลานอน บิดาจึงยังดูหนุ่มแน่นและสุขภาพแข็งแรงแตกต่างจากนักธุรกิจคนอื่น

ข้อดีของมารดาเลี้ยงก็มีคือ ตั้งแต่แต่งงานอยู่กินกับบิดามา พวกท่านก็ไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกันเลย บิดาเองก็รักและให้เกียรติมารดาเลี้ยงมาก เธอนึกถึงมารดาของตัวเอง ถ้ามารดายังอยู่ก็คงเป็นเช่นนั้น

ใครได้บิดาของเธอเป็นสามีถือว่าโชคดียิ่งกว่าถูกล็อตเตอร์รีรางวัลที่หนึ่งเสียอีก

มณีมุกดากดโทรศัพท์หาเพื่อนรักอย่างวีนัสที่ตอนนี้กำลังจะเข้านอนเหมือนกัน

‘ว่าไงจ๊ะเพื่อนรัก โทร. มามีอะไร หรือว่าคิดถึง’

วีนัสเอ่ยถามไปตามสาย

‘อาทิตย์หน้าว่างไหมนัส มีเรื่องจะรบกวนหน่อย’

‘เรื่องอะไรว่ามาเลยจ๊ะเพื่อนรัก’