登入เนื้อคู่จอมเถื่อน โปรย ในเมื่ออยากแต่งงาน ได้... เดี๋ยวเขาจัดให้ จัดหนัก... จัดเต็ม... กันไปเลย เนื้อคู่คนเถื่อน โปรย จิรัชเดินทางมาที่บ้านของโฉมชบาเพียงเพราะบิดามารดาขอให้มาดูตัว และนั่นทำให้เขาได้พบกับหญิงสาวแสนสวยที่ผู้ชายต่างแย่งชิง
查看更多แถมเรื่องเรียนก็เหมือนกัน โฉมชบาได้เรียนทุกอย่างที่เป็นทักษะสำหรับการใช้ชีวิต แต่โฉมงามกลับเรียนแค่พอผ่าน ๆ เรียนจบไปแบบนั้นเองการเลี้ยงลูกเป็นเทวดามันคือผลตอบแทนที่เขาได้รับ กรณ์รู้สึกย่ำแย่ เขาหยิบวัตถุสีดำขึ้นมาจากลิ้นชักอย่างละล้าละลัง ก่อนที่จะวางกลับไปใหม่ถ้าเขาตายลูกจะทำยังไง โฉมงามไม่โต ดูแลพึ่งพิงตัวเองไม่ได้เลย“คุณพ่อคะ ทำไมคุณพ่อโง่แบบนี้คะ” คนที่เดินเข้ามาในห้องโวยวายเกรี้ยวกราดไม่หยุดหย่อน“หยุดก้าวร้าวพ่อสักที” กรณ์พูดอย่างเครียดจัด“คุณพ่อโง่ บริหารงานผิดพลาดไม่ว่า ยังเลี้ยงอีสองแม่ลูกนั่นเอาไว้ให้มันกอบโกยเงินเราอีก ตอนนี้มันหนีไปเสวยสุข แล้วเราเป็นหนี้หัวโต”“เขาไม่ได้เสวยสุข เขาอยู่เขาก็ทำงานเหมือนกัน”“ทำงานอะไรคะ”16“ดูแลเราไง แถมยังดูแลบ้านอย่างดีด้วย แขกไปใครมาไม่เคยมีใครตำหนิบ้านเราว่าไม่เรียบร้อยเหมือนตอนนี้เลย”“คุณพ่อจะหาว่าหนูไม่เรียบร้อยไม่เอาไหนเหรอคะ” โฉมงามเครียดเพราะว่าเธอไม่มีเงิน ไม่มีเพื่อน จะซื้ออะไร กินอะไร ก็ต้องกระเบียดกระเสียด ไม่มีเงินชอปปิงอวดรวยเหมือนแต่ก่อน“ใช่”“คุณพ่อ ทำไมหนูมีพ่อโง่ขนาดนี้ ตอนนี้พ่อรู้ไหมเดินไปทางไหนก็มีแต่คนดูถูก หน
“ใช่ครับ แม่ของโฉมเป็นห่วงโฉมมากนะ” เขาพูดก่อนจะมองหน้าเธอ“โฉมเคยคิดว่าแม่ไม่รักโฉมค่ะ”“แม่รักโฉมสิ รักโฉมที่สุด” เสียงของมารดาทำให้เธอหันไปมอง“โฉมคุยกับคุณแม่ไปก่อนนะ พี่ขอตัวก่อน” จิรัชรู้ดีว่าสองแม่ลูกต้องปรับความเข้าใจกัน เลยเลี่ยงออกมา“แม่อาจจะเห็นแก่เงินที่แต่งงานกับคุณกรณ์ แต่ยังไงก็ต้องเอาตัวรอด ถ้าแม่คนเดียวคงไม่คิดอะไร แต่แม่อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด ที่บ้านเราเป็นหนี้มาก แม่ทำงานหาเงินเท่าไหร่ก็ไม่พอ มันเหนื่อยมากนะ”“หนูไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน” โฉมชบาเพิ่งรู้ความจริง เพราะมารดาไม่เคยพูดอะไรให้เธอฟังเลย“แม่ขอโทษที่ทำเหมือนไม่รักลูก แต่ความจริงแม่รักโฉมมากที่สุดนะลูก” โฉมชบาร้องไห้ออกมา“โฉมรู้แล้วค่ะแม่”กานพลูเช็ดน้ำตาให้บุตรสาว โฉมชบายิ้มให้มารดาทั้งน้ำตา เธอรู้สึกว่าวันนี้มีความสุขที่สุดที่ได้เปิดใจคุยกับมารดา“ตอนอยู่กับคุณกรณ์แม่ก็พอมีเงินติดตัวอยู่บ้าง ก็เลยซื้อที่เก็บเอาไว้ คิดว่าอนาคตไม่แน่นอน หากต้องเลิกรากันไป แม่ก็จะได้มีที่อยู่ แม่จะพาหนูไปดูบ้านที่แม่แอบสร้างเอาไว้นะ แม่กับคุณกรณ์ไม่ได้แต่งงานกัน เขาไม่มีสิทธิ์มายุ่งอะไรกับทรัพย์สินตรงนั้น”“หนูไม่อยาก
“ทำไมแม่ต้องทำแบบนั้นด้วย”“ก็งามชอบพี่เก้า งามไม่ยอมให้พี่โฉมได้พี่เก้าไปครองเด็ดขาด”“แม่คงทำแบบนั้นไม่ได้”“ทำไมคะ คุณแม่รักพี่โฉมมากกว่างามเหรอ” ปกติมารดาไม่เคยปฏิเสธเธอ แต่วันนี้ทำไมถึงเป็นแบบนี้“ผู้ใหญ่เขามาขอโฉมชบา ไม่ได้มาขอหนู หนูต้องรับความจริงข้อนี้ให้ได้”“แต่เราก็ปฏิเสธได้นี่คะ หนูไม่ได้ก็อย่าหวังเลยว่าพี่โฉมจะได้พี่เก้าไป”“เราก็สาวและสวยมีผู้ชายดีๆ อีกเยอะ เป็นพี่น้องกันต้องรักกัน อย่าแย่งผู้ชายคนเดียวกันเลยนะ”“ไม่ค่ะ คุณแม่ต้องไปจัดการให้งาม”“แม่ไม่ทำ”“คุณแม่!” โฉมงามเสียงดังใส่มารดา“อย่ามาเสียงดังใส่แม่นะ”“ทำไมจะเสียงดังไม่ได้ ก็แกไม่ใช่แม่ของฉัน” โฉมงามพูดออกมาด้วยความโกรธ ทำให้กานพลูนิ่งอึ้งไป“ลูกพูดอะไรของลูก” กรณ์ที่เข้ามาได้ยินเอ่ยถามอย่างตกใจ เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าบุตรสาวจะรับรู้เรื่องนี้คนที่ตกตะลึงอีกอย่างก็คือโฉมชบาเพราะไม่เคยรับรู้เรื่องนี้มาก่อนโฉมงามไม่ใช่ลูกของมารดา หมายความว่ายังไงกัน หญิงสาวครุ่นคิด ตอนเด็ก ๆ จำได้ว่าก่อนมารดาแต่งงานก็เอาเธอไปฝากไว้กับตายาย ผ่านไปเป็นปีมารดาถึงไปรับเธอมาอยู่ด้วย บอกว่าท่านคลอดน้องสาวอีกคน ให้เธอรับรู้ว่าเธอมีน้อ
“คงไม่ใช่มาทาบทามสู่ขอใช่ไหมคะ”“ถ้าใช่ล่ะครับ”“เราก็เพิ่งรู้จักกันนะคะ พี่เก้าอยากจะแต่งงานแล้วเหรอคะ” โฉมงามพูดแล้วยิ้มหวานหยด“พี่ว่าระยะเวลาไม่สำคัญนะครับ”“พี่เก้านี่ใจร้อนจังเลยนะคะ อุ๊ย!” โฉมงามทำท่าทีเหมือนจะหกล้ม จิรัชจึงช่วยประคองเอาไว้“เป็นยังไงบ้าง”“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ” โฉมงามฉวยโอกาสนั้นเกาะกอดเขาเอาไว้ไม่ยอมปล่อย“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะขัดจังหวะ” โฉมชบาที่กำลังจะเดินไปยังห้องครัวด้านหลังชะงักเมื่อเห็นว่าน้องสาวอยู่ในอ้อมแขนของจิรัชเธอไม่ได้เจอเขาแค่วันเดียว เขามาพะเน้าพะนอน้องสาวของเธอขนาดนี้เชียวเหรอสิ่งที่ทั้งสองกำลังกระทำ ทำให้โฉมชบาคิดถึงเรื่องในอดีต ที่ไม่ว่าเธอรักใคร ชอบใคร ชอบอะไร อยากได้อะไร น้องสาวคนนี้ก็จะยื้อแย่งทุกอย่างไปจากเธอ“โฉม เดี๋ยวก่อน” จิรัชเรียกเอาไว้ แต่โฉมงามรีบกอดแขนชายหนุ่มไม่ให้เดินตามพี่สาวที่เดินหนีไปในทันที“พี่เก้าทำเหมือนรู้จักกับพี่โฉมเลยนะคะ”“ปล่อยพี่ก่อนครับ” จิรัชดึงมือที่เกาะกอดเขาอย่างเหนียวแน่นของเธอออกไป“พี่เก้ารู้ไหมคะว่าพี่โฉมน่ะหนีตามผู้ชายไป เพิ่งกลับมา”“เหรอครับ” จิรัชถามกลับเสียงกระด้าง จนโฉมงามต้องขมวดคิ้ว





