LOGINShare
เกลียดกันก็แค่อยู่ให้ห่าง
Last Updated:
2025-12-26 20:02:05“หวานขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”
ร่างเล็กหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้อง แต่เธอต้องชนเข้ากับร่างแกร่งของคนที่เพิ่งจะก้าวขาเข้ามาในห้อง (แอ๊ดดด) (ตุ๊บ!) “ว้าย!” “น้องน้ำหวาน!” “คุณอาร์ท” ตอนที่ 14 เกลียดกันก็แค่อยู่ให้ห่าง หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกัน ส่งยิ้มให้หญิงสาวทันทีที่รู้ว่าคนที่เขาเดินชนคือ วนิดา “น้องน้ำหวานมาทำอะไรในห้องนี้ครับ พี่นึกว่าน้องน้ำหวานไม่มาทำงานเสียอีก” ใบหน้าหล่อเหลา นัยน์ตาบ่งบอกถึงความเจ้าชู้ และแสดงออกว่าเขาชื่นชอบเธอพอสมควร “หวานเข้ามาใช้...” “รีบกลับไปทำงานได้แล้ว!” ยังไม่ทันที่วนิดาจะได้พูดอะไรต่อ กวินพูดขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน “หวานขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ" เธอโค้งศีรษะให้ลูกค้าคนสำคัญของผับแห่งนี้ “ครับ เดี๋ยวพี่ลงไปนั่งโต๊ะเดิมนะครับ” “โอเคค่ะ” ร่างเล็กเดินออกจากห้อง เพื่อกลับไปทำงานตามหน้าที่ของเธอ กวินมองดูเพื่อนที่กำลังแสดงออก ว่าเขาพอใจในตัววนิดาไม่มากก็น้อย “มึงมายุ่งอะไรกับยัยนี่วะ อย่าบอกนะ ที่มึงเข้ามาในผับของกูทุกวันเป็นเดือนๆ เพราะมึงมาติดพันยัยเด็กนี่” กวินถามเพื่อนรักที่เพิ่งจะนั่งลงโซฟา “กูก็เพิ่งจะรู้ว่าพนักงานเสิร์ฟที่นี่มีสาวน่ารักขนาดนี้ กูก็เลยมาดื่มทุกวันไง กูว่าจะถามมึงอยู่เหมือนกัน กูสนใจน้องเขาน่ะ” อาร์ทพูดในสิ่งที่เขาคิด “ถุย! เสืออย่างมึงเคยคบแต่สาวสวยระดับไฮโซ เป็นบ้าอะไรถึงได้มาใฝ่ต่ำชอบเด็กเสิร์ฟวะ” กวินถามอาร์ทด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะเดินมานั่งลงที่โซฟาฝั่งตรงข้ามกับอาร์ท “ก็น้องเขาน่ารักขนาดนั้น ไม่ใช่แค่กูหรอกที่ชอบ หนุ่มๆที่มาผับของมึง ส่วนมากก็อยากมาเจอน้องน้ำหวานทั้งนั้นแหละ น่ารัก แถมยังพูดจาไพเราะ ไม่ดัดจริต ไม่เสแสร้งด้วย” กวินทำท่าพะอืดพะอม ที่เพื่อนรักชื่นชมลูกหนี้ของเขาอย่างออกหน้าออกตา “ก่อนจะชอบก็ดูให้ดีหน่อยนะเว้ย ระวังหมดเนื้อหมดตัว เพราะถูกเด็กมันปอกลอก!” เขาพูดกระแทกเสียงประชดเพื่อนรัก “รวยระดับกู ไม่มีทางหมดตัวโว้ย” ทั้งสองนั่งคุยกันไม่นานนัก อาร์ทขอแยกตัวออกไปนั่งดื่มในโซนวีไอพี ที่เขาเคยนั่งประจำ “คุณอาร์ทรับอะไรดีคะ” วนิดาถามลูกค้าที่เธอเห็นหน้าทุกวันจนกลายเป็นคุ้นเคย เพราะเขาคือคนที่ให้ทิปเธอทุกวัน “เอาเหมือนเดิมครับ” “ได้ค่ะ” หญิงสาวรับออเดอร์แล้วเดินออกไปจากตรงนั้น และไม่นานเธอก็เดินกลับมาพร้อมเครื่องดื่มตามที่เขาต้องการ “ได้แล้วค่ะ” วนิดานำขวดเครื่องดื่มราคาแพง พร้อมกับแก้วไวน์วางลงตรงหน้าเขา แล้วถอยออกไปยืนห่างๆ “อย่าเพิ่งไปนะครับ พี่มีเรื่องจะคุยด้วย” “ค่ะ คุณอาร์ทมีอะไรจะคุยกับหวานเหรอคะ” “วันนั้นพี่เห็นมีผู้หญิงคนหนึ่งมาสั่งเครื่องดื่มนั่งรอน้องน้ำหวาน เธอเป็นใครเหรอครับ อย่าบอกนะว่า...น้องน้ำหวานคบหญิงด้วยกันเป็นแฟน” วนิดาพยายามนึกคิดสิ่งที่เขาถาม และเธอก็นึกได้ว่า ไอรดามานั่งรอเธอในผับแห่งนี้ “ไม่ใช่หรอกค่ะ คนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของหวานเองค่ะ ช่วงนี้ปิดเทอม เพื่อนของหวานไปเที่ยวต่างประเทศเพิ่งกลับมา เพื่อนคิดถึงก็เลยแวะมาหาน่ะค่ะ” “อ๋อ...ครับ แล้วน้องน้ำหวานมีแฟนหรือยัง” “ยังค่ะ หวานยังไม่ได้คิดเรื่องนี้ หวานอยากทำงานหาเงิน และตั้งใจเรียนให้จบ จะได้มีงานทำ เรื่องความรัก หวานยังไม่คิดจะมีค่ะ” เธอตอบตามสิ่งที่เธอคิดและตั้งใจ “งั้นหวานขอตัวไปทำงานต่อนะคะ” “ครับ” เธอโค้งศีรษะให้อาร์ท ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้น วนิดาไม่รู้เลยว่า เจ้าหนี้ของเธอกำลังยืนกอดอก มองดูการกระทำของเธอตลอดเวลา “หึ คงคิดจะจับเพื่อนฉันอีกคนสินะ เธอนี่มันร้อยเล่มเกวียนจริงๆ คงจะจับผู้ชายรวยๆให้ได้สินะ ฝันไปเถอะ ยัยน้ำหวาน” กวินพูดพึมพำ และยังคงยืนสังเกตการณ์อยู่ตรงนั้น “หึ ไอ้อาร์ทเองสินะ ที่เป็นคนให้ทิปยัยเด็กนี่ จนมันมีเงินมาใช้หนี้ฉัน ฉันคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้วสินะ” เขายังคงยืนพูดคนเดียว และมองดูเพื่อนรัก รวมทั้งลูกค้าคนอื่นๆที่ให้ทิปวนิดา ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ทุกวัน ไม่นานเธอคงจะมีเงินมาไถ่โฉนดบ้านคืนจากเขา และจุดประสงค์ความต้องการของกวินคือ เขาต้องการให้เธอท้อแท้กับการทำงาน จนไม่มีเงินมาใช้หนี้ เขาจะได้ใช้เหตุผลนั้นจัดการยึดบ้านของเธอทันที “เธอนี่มันมารยาเหมือนแม่เธอไม่มีผิด เจอคนรวยๆที่ไหนก็คิดจะไปปอกลอกเขา โดยเฉพาะเพื่อนของฉัน” กวินพูดตามหลังคนที่กำลังจะเดินออกไปรอรถแท็กซี่ หลังช่วงเวลาเลิกงาน วนิดาต้องหยุดเดิน แล้วหันกลับไปถามเขาทันที “หวานไปปอกลอกใครไม่ทราบ คุณวินทำไมชอบมาหาเรื่องหวานจังเลย” “ต่อปากต่อคำเก่งเหลือเกินนะ” “แล้วทำไมหวานต้องยอมให้คุณวินดูถูกหวานอยู่ฝ่ายเดียวล่ะ นี่มันเวลาเลิกงานแล้ว ถ้าเกลียดกันก็ไม่ต้องมาต่อว่าก็ได้นะคะ หวานมาทำงานหาเงินใช้หนี้ ไม่ได้อยากจะมาพูดคุยหรือฟังคำดูถูกเหยียดหยาม ขอตัวนะคะ” “เธอปอกลอกเพื่อนฉันไปกี่บาทแล้วล่ะ!” ยังไม่ทันที่เธอจะได้ก้าวขาออกไปจากตรงนั้น กวินยังคงใช้คำพูดจาดูถูกเหยียดหยามเธอขึ้นมาอีกครั้ง “แล้วจะมาอยากรู้เรื่องของหวานทำไมคะ เรื่องส่วนตัวของหวาน มันไม่เกี่ยวกับคุณวินเลยนะ” “แต่ไอ้อาร์ทเป็นเพื่อนของฉัน!” “ค่ะ เขาเป็นเพื่อนของคุณ และเขาก็เป็นลูกค้าของที่นี่ หวานมีหน้าที่ต้อนรับลูกค้า และบริการลูกค้า เพื่อให้ลูกค้าพึงพอใจ ส่วนเรื่องทิปที่เขาให้ เขาให้ด้วยความเต็มใจ ก็ดีแล้วนี่คะ หวานจะได้มีเงินเก็บมาใช้หนี้คุณให้หมด จะได้ไปให้พ้นๆจากตรงนี้ คุณวินจะได้ไม่ต้องมาอารมณ์เสียเพราะหวานทุกวันแบบนี้ เกลียดกันก็แค่อยู่ให้ห่าง มันคือทางออกที่ดีที่สุด ขอตัวนะคะ” กวินกำหมัดกัดฟัน มองดูคนตัวเล็กเดินออกไป วนิดาไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอแบบที่เขาคิดจะเล่นงานได้ง่ายๆ แต่คนอย่างกวิน ไม่มีทางยอมแพ้ลูกสาวอดีตแม่เลี้ยงเป็นอันขาด “ก็ดี! แล้วเธอจะได้เห็นดีกับฉัน ฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้เธอมีทางหาเงินมาใช้หนี้ฉันได้ ฉันจะทำให้เธอกับแม่ของเธอไม่มีที่อยู่อีกต่อไป” คืนต่อมา “น้ำหวาน ไม่ต้องมาทำหน้าที่พนักงานเสิร์ฟแล้วนะ” เอ็มเดินมาบอกวนิดา ขณะที่เธอเดินออกจากห้องเปลี่ยนชุด และเตรียมตัวจะเดินไปต้อนรับลูกค้า “ทำไมเหรอคะ คุณเอ็ม” คิ้วสวยขมวดเล็กน้อย เมื่อได้ฟังสิ่งที่นายเอ็มบอก “คุณกวินไม่ให้เธอทำหน้าที่เสิร์ฟอีกแล้ว เธอต้องไปทำหน้าที่แม่บ้าน เพราะแม่บ้านคนเก่าเพิ่งจะลาออกไป” “แม่บ้านเหรอ!” วนิดาตกใจไม่น้อย ถ้าหากเธอต้องไปทำหน้าที่แม่บ้าน เธอจะไม่มีทางได้ทิปจากลูกค้าเหมือนตอนที่เธอทำตำแหน่งเสิร์ฟ ร่างเล็กรีบสาวเท้าขึ้นบันไดไปยังห้องส่วนตัวของกวิน (แอ๊ดดดด) “!” แล้วเธอก็ต้องตกใจกับภาพเหตุการณ์บางอย่าง ที่เกิดขึ้นภายในห้องของเขา ------------------------------------------- ฝากติดตามตอนต่อไปวันพรุ่งนี้ อย่าลืมกด like comment รีวิว เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
Latest chapter
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)
ตอนพิเศษ NC20+(จบบริบูรณ์)สี่เดือนต่อมาวนิดาและกวินเข้าพิธีแต่งงานกันในคฤหาสน์หรู แขกที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นญาติและเพื่อนสนิทของเจ้าบ่าวเจ้าสาว และก่อนหน้าที่เขาจะเข้าพิธีแต่งงาน เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นประธานบริษัท สืบทอดจากคุณปู่ณวัตน์ เจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงถูกส่งเข้าห้องหอ ส่วนญาติและเพื่อนสนิท กำลังพากันสังสรรค์กันอย่างสนุก โดยปล่อยให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้ใช้ชีวิตในห้องหอกันอย่างมีความสุขทั้งสองอาบน้ำชำระร่างกายและสวมชุดนอนเรียบร้อย“คุณเมียครับ”“คะ?”“ผลิตลูกกันเลยนะครับ พี่อยากมีลูกแล้ว”(พรึ่บ)“ว้าย!”(จุ๊บบบ)“อ๊ะ”ริมฝีปากหนาจูบเข้าที่ปลายยอดยกผ่านชุดนอน นิ้วหนาเริ่มทำการปลดกระดุมเสื้อนอนแขนยาว แล้วค่อยๆดึงออกจากร่างขาวบาง“นมใหญ่มากครับ ใหญ่เกินตัวจริงๆเลย”(จ๊วบ จุ๊บ)“อ๊ะ...พี่วิน หื่นจังเลย”“หื่นตรงไหนครับ แค่ดูดนมเมียเอง ยังไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย”มือหนาดึงขอบกางเกงออกจากเอวบางโยนลงที่พื้น ร่างบางเปลือยเปล่านั่งยั่วยวน กวินรีบถอดเสื้อและกางเกงขายาวออก ร่างหนารีบโถมเข้าไปบดจูบ ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเล็กอวบอิ่มอย่างเร่าร้อน (จ๊วบๆๆๆ)มือหนาบีบเคล้นเต้านมใหญ่สองข้าง
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2“เฮ้ย! ไอ้วิน มึงมานั่งในร้านอาหารแม่กูได้ไงวะ มึงมากับใคร เห็นนั่งอยู่คนเดียว แต่สั่งอาหารเต็มโต๊ะ ยังไงวะเนี่ย”เมฆินทร์เดินเข้ามาเห็นกวินนั่งอยู่ภายในร้านอาหารญี่ปุ่น บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่หลายจาน แต่กวินไม่ได้สนใจอาหารตรงหน้าเลยสัก เขาเอาแต่มองพนักงานเสิร์ฟคนสวยอยู่ตลอดเวลา “ถ้ากูไม่สั่งอาหาร กูก็นั่งอยู่ในร้านไม่ได้ไง”กวินตอบกลับ เมฆินทร์นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม“แล้วมึงมีเหตุผลอะไรถึงอยากมานั่งอยู่ในร้านแม่กูวะ กูไม่เคยเห็นมึงมาทานอาหารที่นี่เลยสักครั้ง แปลกนะมึง”“หึ...”เมื่อเห็นเพื่อนรักไม่ได้ตอบกลับอะไร แถมเอาแต่นั่งกอดอก กวาดสายตามองตามใครบางคน เมฆินทร์จึงหันไปมองยังทิศทางที่กวินมองไป เขาถึงกับขมวดคิ้ว เพราะมั่นใจว่าเพื่อนรักกำลังมองจ้องไปที่วนิดา“อะไรของมึงวะ อย่าบอกนะว่า...จะตามมาทวงหนี้น้องน้ำหวาน มึงก็ขายผับไปแล้ว ได้ยินข่าวว่ามึงยกหนี้ให้น้องน้ำหวาน นี่มึงเปลี่ยนใจจะตามมาทวงเงินเหรอวะ”ที่เมฆินทร์พูดแบบนั้น พ่อเขาไม่ได้รู้อะไรมาก เกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แปรเปลี่ยนของคนทั้งคู่“ใช่ กูมาทวงหนี้”กวินพูดพร้อมกับยักคิ้วให้เพื่อนรัก“โธ่เอ๊ย ไอ้หน้าเลือด มึงไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1ตลอดทั้งวัน กวินไม่เป็นอันทำอะไร เขาเอาแต่เดินออกไปที่หน้าห้องทำงาน เพื่อจะได้มองเห็นวนิดาอย่างที่ใจเขาต้องการ “คุณกวินต้องการเอกสารอะไรหรือเปล่าคะ ดิฉันเห็นคุณกวินเดินออกมาตรงนี้หลายรอบแล้ว”เลขาก้อยเอ่ยถามกวิน เพราะเขาเปิดประตูเดินออกมาหยุดยืนหน้าโต๊ะทำงานของวนิดาหลายต่อหลายครั้ง“เอ่อ...ผมจะมาดูเอกสารที่น้องน้ำ...เอ่อ...เอกสารที่คุณน้ำหวานเอาไปให้ผมเซ็นน่ะครับ”กวินตอบคำถามแบบตะกุกตะกัก “เอกสารมีปัญหาอะไรเหรอคะ หรือว่าคุณกวินยังไม่ได้อ่านก่อนจะเซ็น”เลขาก้อยถามกลับ“เอ่อ...ผมอ่านเรียบร้อยแล้ว และเซ็นไปแล้วด้วย แต่ผมไม่มั่นใจว่าผมเซ็นครบหรือเปล่า ก็เลยออกมาดูน่ะ คุณน้ำหวานช่วยเอาเอกสารฉบับเดิมเข้าไปในห้องของผมด้วยนะครับ”วนิดาช้อนตาขึ้นมองคนเจ้าเล่ห์ ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบกลับอะไร ร่างสูงได้เดินกลับเข้าห้องทำงานของเขาไปเสียแล้ว“แปลกจัง วันนี้คุณกวินกินยาผิดซองหรือเปล่าน๊า...”เลขาก้อยพูดพึมพำด้วยท่าทางงุนงง“น้องน้ำหวานเอาเอกสารไปให้คุณกวินอีกรอบเถอะ”“ค่ะ พี่ก้อย”ทำไมวนิดาจะไม่รู้ว่า มันเป็นแผนของกวิน เขาทำแบบนี้เพราะต้องการให้เธอเข้าไปหา เธอเองก็ยังคงสับสน ทั้งๆที่
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ เจอกันอีกครั้ง(บทสุดท้าย)
“สวัสดีค่ะ ท่านรองประธาน เลขาก้อยให้ดิฉันเอาเอกสารมาให้ท่านรองประธานเซ็นค่ะ”“!”น้ำเสียงหวานบอกกล่าวคนที่กำลังยืนหันหลังให้เธอ กวินถึงกับสะดุ้ง เขาจำน้ำเสียงที่เคยคุ้นได้ดี แม้เวลาจะผ่านไปหลายเดือน แม้ว่าเขาจะไม่ได้ติดต่อ และไม่ได้เจอเธออีกเลย แต่เขาก็ไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อน้ำหวาน เธอยังอยู่ในหัวใจของเขาตลอดเวลา เขาคิดว่าตัวเองหูแว่ว คงจะคิดถึงหญิงสาวจนได้ยินเสียงเธอ เขาจึงไม่หันไปมองที่ต้นเสียง“ท่านรองประธานคะ ดิฉันเอาเอกสารมาให้เซ็นค่ะ”วนิดาเรียกรองประธานอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเขาไม่ได้สนใจกับคำที่เธอเรียกตอนแรก หรือเขาอาจจะไม่ได้ยิน เมื่อกวินมั่นใจว่าเขาไม่ได้หูแว่ว และกลิ่นตัวที่เขาเคยสูดดมมาก่อน ทำให้เขาจำได้ว่า กลิ่นหอมนี้เป็นของใคร ทำไมคนที่เรียกเขาถึงได้มีกลิ่นตัวเหมือนวนิดาเหลือเกินชายหนุ่มวางหนังสือลงที่ชั้นด้านบน แล้วหมุนตัวเพื่อจะเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน“!...น้ำหวาน!”“!...คุณ...คุณวิน”ตอนที่ 36 เจอกันอีกครั้ง(ตอนจบ)(พรึ่บ)เขาโผเข้ามากอดร่างวนิดาด้วยความดีใจ ร่างเล็กถูกลำแขนแกร่งโอบกอดไว้แนบแน่น ราวกับจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจากชีวิตของเขาอีก หญิงสาวได้แต่ยืนนิ่ง เธอไม่ค
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ ฝึกงานวันแรก
ตอนที่ 35 ฝึกงานวันแรกเวลาผ่านไปหลายเดือน วนิดาจิตใจเข้มแข็งขึ้นมามาก แม้ว่าเธอจะยังไม่ลืมกวิน และเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเขา แต่เธอก็ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนตอนแรกๆ ความอ่อนแอ ความผิดหวัง และความเสียใจ บทเรียนต่างๆที่เธอได้เจอมากับตัวเอง มันทำให้เด็กสาวคนหนึ่ง เข้มแข็งมากขึ้นกว่าเดิม “ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว สถานีต่อไป เตรียมตัวฝึกงานสินะ”ไอรดาพูดกับเพื่อนรักทั้ง 3 คน ซึ่งก็คือ วนิดา ปลา และแพท “ดีมากเลยอ่ะ ฉันจะได้ไปฝึกงานที่เชียงใหม่ ตื่นเต้นมากๆ อาจารย์เลือกสถานที่ฝึกงานให้ถูกใจฉันมากเลยอ่ะ”แพทพูดขึ้น“แหมๆๆ อิจฉาคนจะได้ไปภาคเหนือนะ ส่วนฉันก็คงจะได้เที่ยวทะเลที่ชลบุรีอย่างเดียว ก็ดีนะ ฝึกงานไม่ไกลจากบ้านอ่ะ”ปลาพูดกับเพื่อนๆ“ฉันก็อยากไปภาคเหนือเหมือนกัน แต่ได้ฝึกงานที่บริษัทของพี่ชายตัวเองซะงั้น”ไอรดาพูดพร้อมกับทำท่าทางเบื่อๆเซ็งๆ ทางด้านวนิดา อาจารย์เป็นคนเลือกให้เธอฝึกงานในกรุงเทพฯ เพราะเธอต้องดูแลมารดา ไม่สามารถเดินทางไปฝึกงานไกลๆได้ และบริษัทที่วนิดาจะเข้าไปฝึกงาน เป็นฝ่ายติดต่อมาโดยตรง เพื่อให้ทางมหาวิทยาลัยส่งนักศึกษาไปฝึกงานในบริษัทนั้น คุณสมบัติของว
เผลอรัก(น้อง)บำเรอ จากกันทั้งน้ำตา
ตอนที่ 34 จากกันทั้งน้ำตา3 วันผ่านไปวันเวลามันช่างยาวนาน สำหรับ 3 วันของวนิดา เธอเข้ามาที่ผับหรูในเวลา 21.00 น. (แอ๊ดดด)หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปในห้องที่เธอคุ้นเคย แต่ภายในห้องนั้นกลับมีแต่ความว่างเปล่า แม้แต่กลิ่นน้ำหอมของเจ้าของห้อง ก็ไม่มีหลงเหลือให้ได้กลิ่น เธอมั่นใจได้ว่า กวินไม่ได้อยู่ที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงาน (แอ๊ดดด)วนิดาหันกลับไปมองที่หน้าประตู คนที่เข้ามาในห้องไม่ใช่กวินทร์ แต่เป็นเอ็ม“อ้าว น้ำหวาน พี่นึกว่าคุณวินมาแล้ว พี่ก็เลยเข้ามาดูน่ะ”เอ็มพูดกับเธอ“คุณวินไปไหนเหรอคะ หวานคิดว่าคุณวินอยู่ที่นี่ทุกวันซะอีก”เอ็มค่อนข้างแปลกใจ ที่วนิดาไม่รู้ว่าเจ้านายของเขาไม่ได้เข้ามาที่นี่ นับตั้งแต่วันที่เธอหยุดงานจนถึงตอนนี้“พี่ก็นึกว่าคุณวินพาน้ำหวานไปเที่ยวที่ไหน เพราะเห็นหายไปพร้อมกัน”“อ๋อ...เอ่อ...”(แอ๊ดดดด)ยังไม่ทันที่วนิดาจะได้พูดอะไรต่อ ร่างสูงที่คุ้นเคยเปิดประตูเดินเข้ามาพอดี“คุณวิน!”(พรึ่บ)วนิดาโผเข้ากอดร่างแกร่งที่เดินเข้ามาใกล้เธอ หญิงสาวรู้สึกดีใจ เธอโอบกอดเขาไว้แน่นด้วยความคิดถึง มือหนาลูบลงที่ศรีษะเล็กอย่างอ่อนโยน เอ็มเปิดประตูออกไปจากห้อง เพื่อให้คนท
You may also like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี63.5K viewsขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20
C36.5K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก121.7K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย50.6K viewsว่าจะ(ไม่)รักเมียเด็กคนนี้
นิภาภัทร2.7K viewsโซ่รักกับดักหัวใจ
ปิ่นปภัส174 viewsอดีตสามีคนนี้ฉันไม่ต้องการ
ลลินรดา14 viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้23.1K views
