بيت / โรแมนติก / เผลอใจรักนางบำเรอ / ตอนที่ 3 มันก็นางบำเรอเหมือนกัน

مشاركة

ตอนที่ 3 มันก็นางบำเรอเหมือนกัน

last update تاريخ النشر: 2025-08-20 17:04:10

เมฆินทร์มองหน้าชนินทร์แต่เขาก็ก้มหน้าหลบสายตาตลอดเลยทำให้เขาเริ่มจะหงุดหงิด

“ตกลงมันเรื่องอะไร ถ้าไม่พูดผมจะทำงานต่อ”

“เอ่อ....คือ...ผมติดหนี้พนันครับคุณเมฆินทร์” ชนินทร์สารภาพเสียงเบาหวิว

“แล้วเกี่ยวกับผมยังไง” เมฆินทร์ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาเลยว่าเขาคงมาขอเงินเพื่อใช้หนี้อย่างแน่นอน เขาเจอเรื่องแบบนี้มาบ่อยแล้วจากพนักงานคนอื่นๆ

“คือผมอยากขอยืมเงินคุณเมฆินทร์ไปใช้หนี้ครับ”

“แล้วคุณเป็นหนี้เขาอยู่เท่าไหร่ คงมากพอสมควรสินะถึงได้มาหาผมถึงที่นี่” เขาส่ายศีรษะอย่างเอือมระอาเพราะชนินทร์ไม่ใช่คนแรกที่มาของยืมเงินจากเขา

“เจ็ดแสนบาทครับ” ชนินทร์ติดหนี้บ่อนห้าแสนส่วนอีกสองแสนเป็นหนี้จากเงินกู้นอกระบบที่เขาไปยืมมาเล่นพนันที่บ่อน

“อะไรนะ ทำไมมันถึงมากขนาดนั้นล่ะ ผมคงช่วยไม่ได้หรอกนะ มันมากเกินไป ที่ผ่านมาก็มีคนมาขอยืมเงินผมนะ แต่ไม่มีใครมาขอยืมเยอะขนาดนี้”

“ตอนนี้คุณเจ้าหนี้ตามทวงหนักมาก”

“ที่มาบอกผมถึงที่นี่เพราะคิดว่าผมจะให้เงินคุณยืมมากขนาดนั้นเหรอ ตอนนี้คุณก็อายุมากแล้วถ้าหักหนี้จากเงินเดือนก็คงอีกนานกว่าจะหมดหนี้เผลอๆ คุณคงทำงานไม่ไหวก่อนหนี้จะหมด” เมฆินทร์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเพราะมองไม่ออกเลยว่าจะได้เงินคืนหรือเปล่า

 “ไม่ครับ ไม่ใช่แบบนั้น” ชนินทร์รีบปฏิเสธ

“ถ้าไม่ใช่แล้วมาบอกผมทำไมล่ะ”

“คือผมมีข้อเสนอ”

“ข้อเสนออะไร” เมฆินทร์นึกไม่ออกว่าจะมีข้อเสนออะไรเพราะที่ฟังมาเขาก็แค่ต้องการเงินถ้าไม่มาขอยืมแล้วจะมาทำไม

ชนินทร์เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะรวบรวมความกล้าพูดสิ่งที่เขาตั้งใจมาทั้งหมด

“ผมมีลูกสาวคนหนึ่งครับคุณเมฆินทร์ เธอเรียนอยู่ปีสามเธอสวย เรียบร้อยและไม่เคยคบผู้ชายคนไหนมาก่อนเลยครับ”

เมฆินทร์เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติในบทสนทนาของชนินทร์

“คุณกำลังจะพูดอะไรกันแน่” เมฆินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่แข็ง

“ผมขอเสนอเธอให้คุณเมฆินทร์ เพื่อแลกกับการช่วยใช้หนี้ให้ผม แล้วเธอจะเป็นของคุณเมฆินทร์ เธอจะยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการครับ”

เมฆินทร์ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบจ้องมองชนินทร์อย่างพิจารณาแม้จะเคยได้ยินเรื่องราวแปลกๆ มามาก แต่การที่พ่อคนหนึ่งจะเสนอขายลูกสาวของตัวเองแบบนี้ มันก็เกินความคาดหมายของเขาไปมาก

“คุณกำลังจะขายลูกสาวตัวเองงั้นเหรอ” เมฆินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงด้วยความรังเกียจเล็กน้อย

“ผมไม่มีทางเลือกแล้วครับ เจ้าหนี้เขาโหดมาก เขาขู่จะเอาลูกสาวผมไปใช้หนี้ เอาไปเป็นนางบำเรอ” ชนินทร์เสียงสั่นเพราะกลัวว่าคนพวกนั้นจะมาพาตัวลูกสาวเขาไปจริง อีกแค่ปีเดียวชนัญชิดาก็จะเรียนจบแล้วถึงตอนนั้นเขาก็จะหมดห่วง

“คุณก็เลยจะยกลูกสาวให้ผมแทนอย่างนั้นเหรอ มันไม่ต่างกันหรอกนะ เพราะไม่คิดจะแต่งงานหรือคบกับใครจริงจัง อย่างมากเธอก็เป็นได้แค่นางบำเรออย่างที่คุณพูดนั่นแหละ”

“ผมรู้ผมไม่ได้หวังว่าคุณเมฆินทร์จะยกย่องลูกสาวผมหรอกนะครับ คุณจะให้เธออยู่ในสถานะอะไรก็ได้ขอแค่ให้เธอยังได้เรียนจนจบแค่นั้นเอง ถ้าคุณเมฆินทร์ไม่ช่วย ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ” ชนินทร์ตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แม้ที่ผ่านมาเมฆินทร์จะชอบเลี้ยงเด็กนักศึกษาไว้แต่จำนวนเงินก็ไม่มากขนาดนี้ อีกอย่างเด็กของเขาแต่ละคนก็ทั้งสวยและเซ็กซี่มากแต่เขาไม่รู้เลยว่าลูกสาวของชนินทร์หน้าตาเป็นยังไง

เมฆินทร์ถอนหายใจยาว เขารู้สึกรำคาญใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่ได้สนใจที่จะปฏิเสธในทันที เขาไม่ได้ต้องการเด็กมาปรนนิบัติอะไรมากมายนักเพราะตอนนี้ก็มีอยู่แล้วแต่เขาก็เห็นแก่ที่ชนินทร์เป็นพนักงานเก่าแก่คนหนึ่งที่ซื่อสัตย์พอสมควร

ชนินทร์เห็นเมฆินทร์นิ่งไปก็กลัวว่าเขาจะไม่สนใจข้อเสนอจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดรูปลูกสาวให้เขาดู

“นี่ลูกสาวผมครับเธอชื่อมะปราง”

ชายหนุ่มรับมาดูแล้วกระตุกยิ้มก่อนจะกลับมาทำหน้านิ่งเหมือนเดิม

“ก็ดูสวยดีนี่”

“ไม่ใช่แค่สวยนะครับ เธอเซ็กซี่มากด้วย มะปรางเคยทำงานพิเศษเป็นพริตตี้ด้วยนะครับคุณเมฆินทร์” ชนินทร์รีบอวดลูกสาวเพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะไม่ช่วย

“แต่....”

“ผมขอร้องนะครับคุณเมฆินทร์ ถ้าคุณไม่ช่วยไอ้เสี่ยเจ้าหนี้ผมมันจะเอาลูกสาวผมไป ผมว่าให้มะปรางเป็นนางบำเรอของคุณคนเดียวดีกว่า เพราะไอ้เสี่นนั่นถ้ามันเบื่อใครแล้วมันก็จะยกเธอให้คนอื่นหรือไม่ก็เอาไปส่งให้แม่เหล้า” คุณชนินทร์ขอร้องทั้งน้ำตาเพราะตอนนี้เขาหมดหนทางแล้วจริงๆ

“ผมจะช่วยก็ได้ แต่ผมมีข้อแม้นะ”

“ข้อแม้อะไรผมยอมทุกอย่างเลยครับ” ชนินทร์เงยหน้าขึ้นมองเมฆินทร์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดีใจ ไม่ว่าเมฆินทร์จะมีข้อแม้อะไรแต่ถ้าเขาช่วย ชนินทร์ก็จะยอมทุกอย่าง

“ลูกสาวคุณจะต้องมาอยู่ภายใต้การดูแลของผม และทำตามที่ผมสั่งทุกอย่าง” เมฆินทร์พูดเสียงเย็น

"ได้ครับ มะปรางจะต้องทำตามที่คุณเมฆินทร์สั่งทุกอย่างแน่นอนครับ” ชนินทร์ตอบรับอย่างรวดเร็ว

“พรุ่งนี้ให้เธอมาพบผมที่บริษัท” เมฆินทร์สั่ง

“ขอบคุณมากครับคุณเมฆินทร์ ขอบคุณจริงๆ ครับ”

เมฆินทร์พยักหน้าก่อนจะเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรออกหาเลขาฯ

“โอนเงินเจ็ดแสนบาทเข้าบัญชีชนินทร์ พนักงานสาขาภาคอีสานให้ผมด้วยนะ ลงบันทึกว่าผมเอาไปใช้ส่วนตัว”

“ผมจัดการเรื่องเงินให้แล้ว ผมหวังว่าพรุ่งนี้จะเจอลูกสาวคุณที่นี่ ถ้าไม่ทำตามสัญญาผมจะทำให้ทั้งคุณและลูกสาวได้รับผลกรรมอย่างแน่นอน”

“ผมไม่มีทางผิดสัญญาอย่างเด็ดขาดขอบคุณมากนะครับ” ชนินทร์ยกมือไว้ด้วยความขอบคุณและความทราบซึ้งใจที่เขาช่วยเหลือ

“เสร็จธุระแล้วคุณกลับไปได้ ผมมีงานต้องทำต่อ”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 38 นางบำเรอที่ฉันรัก (ตอนจบ)

    เย็นวันเสาร์ชนัญชิดาเลือกชุดเดรสสีครีมอ่อนเพื่อใส่ไปทานข้าวกับเมฆินทร์เขาบอกเธอว่าจะขอไปจัดการธุระก่อนและให้เธอแต่งตัวรอเมื่อถึงเวลานัดชายหนุ่มก็ขึ้นมารับเธอบนห้อง เขามองแล้วยิ้มอย่างพอใจที่คนรักของเขาสวยเสมอไม่ว่าจะอยู่ในชุดไหน“หนูสวยมาก”“ขอบคุณค่ะ พี่เมฆก็หล่อมากเหมือนกันค่ะ” เธอยิ้มก่อนจะเดินไปควงแขนเขาออกมาจากห้องเมฆินทร์พาไปยังร้านอาหารฝรั่งเศสบนโรงแรมหรูใจกลางเมือง บรรยากาศภายในร้านเงียบสงบ เหมาะสำหรับการดินเนอร์ใต้แสงเทียนอย่างแท้จริง“อร่อยไหม”“อร่อยค่ะ” หญิงสาวทานอาหารอย่างมีความสุขค่ำนี้เมฆินทร์ดูแลเธออย่างดี เขาเล่าเรื่องการไปทำงานที่จีนให้เธอฟังและคิดว่าช่วงปิดเทอมจะพาเธอไปเที่ยวเพราะตอนนี้ชนัญิดาก็เริ่มเข้าใจภาษาจีนมากแล้วตอนนี้ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาไปไกลเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มาก จากที่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเพียงนางบำเรอที่คอยปรนนิบัติเขาเธอกลับได้รับความรักจากเขาทั้งที่เขาเคยบอกว่าจะไม่รักใครอีก“พี่เมฆจะพาหนูไปไหนคะ” หญิงสาวถามเมื่อเส้นทางไม่ใช่ทางกลับคอนโดเหมือนทุกครั้ง“พี่จะพาหนูไปคอนโดพี่”“จริงเหรอคะ” ชนัญชิดาดีใจเพราะเขาไม่เคยพาเธอมาเลยสักครั้งและก่

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 37 ไฟปรารถนาไม่เคยมอด nc

    ชนัญชิดาเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาฉ่ำปรือ เธอไม่เข้าใจความหมายที่เขาพูดเท่าไหร่ แต่เมฆินทร์ไม่ต้องการให้เธอปรนเปรอเขาเพียงฝ่ายเดียวอีกต่อไป แต่ต้องการให้พวกเขาทั้งคู่ได้แบ่งปันความสุขไปพร้อมๆ กันขณะที่หญิงสาวยังงงอยู่เขาก็ยกเธอขึ้นหมุนตัวกลับให้ใบหน้างามจ่ออยู่ตรงแก่นกาย หญิงสาวเข้าใจแล้วว่าเขาหมายถึงอะไร มือเล็กและปากอิ่มก็ทำหน้าที่อีกครั้งหญิงสาวครางอยู่ในลำคอเมื่อกลีบกุหลาบของตนเองถูกปากร้อนของชายหนุ่มก้มลงดูดกินอย่างกระหาย ทั้งปากและลิ้นทำงานได้ดีจนเธอสั่นสะท้าน เมฆินทร์ส่งนิ้วร้อนเข้าไปในโพรงถ้ำกดย้ำจุดอ่อนไหวเป็นจังหวะอย่างกระตุ้นอารมณ์พร้อมกับลิ้นร้อนที่ตวัดเลียเกสรสีสวยอย่างไม่มีพัก“อื้อ...”เสียงหวานครางเล็ดลอดออกมาขณะที่ปากเล็กก็ดูดกินแท่งร้อนเข้าไปจนลึก มือรูดรั้งลิ้นตวัดเลียวน หญิงสาวปรนเปรอเขาอย่างเต็มที่ ช่วงที่เมฆินทร์ไม่อยู่หญิงสาวเปิดคลิปวิดีโอดูอยู่หลายครั้ง เธอจดจำและนำมาใช้กับผู้ชายที่เธอรักอย่างสุดหัวใจความเสียวซ่านจากนิ้วยาวและปลายลิ้นร้อนที่เขามอบให้กระตุ้นให้ชนัญชิดาทำหน้าที่ของตนเองได้เป็นอย่างดี“อื้อ......”ในที่สุดชนัญชิดาก็สุขสมไปอีกครั้ง ร่างเธอกระตุก ร่

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 36 เพราะชุดนั้นทำให้ฉันคลั่ง nc

    เมฆินทร์อยู่ทำงานต่อที่จีนอีกสองวันจากนั้นเขาก็จะว่างวันเสาร์และอาทิตย์เพราะมีบริษัทคู่ค้าบริษัทหนึ่งเลื่อนไปเจอเขาวันจันทร์ชายหนุ่มจึงตัดสินใจโทรไปคุยกับบริษัทคู่ค้า และแจ้งว่าในวันจันทร์ที่จะถึงนี้ เขาจะให้วีรชัยผู้ช่วยของเขาเป็นคนไปเจรจาทุกอย่างแทน ส่วนตัวเขาจะอยู่ที่เมืองไทยและใช้การวิดีโอคอลเข้าร่วมประชุมแทน เนื่องจากเขามีธุระสำคัญที่ต้องมาจัดการที่เมืองไทย“นายจัดการเรื่องนี้ได้ใช่ไหมชัย”“ได้ครับ คุณเมฆินทร์ไม่ต้องเป็นห่วงผมจัดการได้สบายมาก ผมเลื่อนตั๋วเครื่องบินให้เรียบร้อยแล้วนะครับ ส่วนรายละเอียดส่งให้เข้าเมลแล้วนะครับ”“ขอบใจมากนะ ถ้านายทำงานเสร็จแล้วจะอยู่เที่ยวอีกสักหน่อยก็ได้ฉันไม่ว่าอะไรหรอก”“คงไม่ล่ะครับผมเองก็อยากกลับไปหาแฟนผมเหมือนกัน” เขาพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์เพราะเข้าใจว่าที่เมฆินทร์รีบกลับก็คงจะไปหาชนัญชิดาเมฆินทร์ไม่ตอบอะไร เพียงแต่ยิ้มมุมปาก เขารู้ว่าวีรชัยเข้าใจดีว่าเหตุผลที่แท้จริงที่เขารีบร้อนกลับเมืองไทยคืออะไรชายหนุ่มเก็บข้าวของใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าเดินทางอย่างรวดเร็ว หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและความคิดถึงหญิงสาวอย่างสุดหัวใจ การห่างกันแบบนี้มันไม

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 35 ไม่เหลือความรู้สึกอะไรอีกแล้ว

    วางสายจากรัชนีกรแล้ววีรชัยก็เดินกลับมาหาเจ้านายที่บริเวณห้องรับแขกของห้องพักซึ่งตอนนี้เมฆินทร์กำลังนั่งดูเอกสารที่จะคุยกับลูกค้าในช่วงบ่ายอยู่“เรียบร้อยแล้วใช่ไหมชัย” เขาเงยหน้ามาถาม“ครับ คุณนิดส่งให้แล้วทุกอย่างโอเค คุณเมฆินทร์ครับพอจะมีเวลาว่างคุยอะไรกับผมแป๊บหนึ่งได้ไหม” วีรชัยนั่งลงตรงข้ามและถามอย่างจริงจัง“ว่ามาสิ วันนี้สบายๆ นะไม่ได้ยุ่งอะไรมาก มีอะไรเหรอ”“คือเรื่องที่ผมจะถามคุณเมฆินทร์มันไม่ใช่เรื่องงานนะครับ ผมต้องขอโทษถ้ามันจะเป็นการยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณมากไปหน่อย”“ทำไมพูดจากำกวมแบบนั้นล่ะชัย มีอะไรก็พูดมาเราทำงานด้วยกันมานานฉันก็เห็นว่านายเป็นเหมือนเพื่อนคนหนึ่งนั่นแหละ”“คุณเมฆินทร์ครับ วันก่อนที่เราไปทานอาหารแล้วบังเอิญเจอคุณปลายฟ้า”เมื่อได้ยินชื่อปลายฟ้าเมฆินทร์ก็เงยหน้าขึ้นมองและไม่เข้าใจว่าวีรชัยกำลังจะพูดอะไรกันแน่“ใช่ นายมีอะไรหรือเปล่า”“แล้วคุณเมฆินทร์ได้ส่งรูปไปให้คุณมะปรางใช่ไหม”“ฉันส่งรูปบรรยากาศวันนั้นไปให้แล้วก็เผลอส่งรูปปลายฟ้าไปด้วยแต่ฉันก็ลบแล้วนะ”“แต่คุณเมฆินทร์ลบหลังจากที่เธออ่านแล้วใช่ไหม”“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่ฉันว่าส่งไปแล้วก็รีบกดยกเลิกน

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 34 อดทนอีกนิดนะ

    เมฆินทร์ยังโทรศัพท์มาหาชนัญชิดาอย่างเคยหญิงสาวไม่ได้ถามเขาถึงเรื่องของผู้หญิงที่ชื่อปลายฟ้าเพราะเธอกลัวว่าการทะเลาะกันระหว่างที่อยู่ห่างแบบนี้จะทำให้ทั้งเธอและเขาเข้าใจผิดกันไปมากยิ่งขึ้น เธอจะรอให้เมฆินทร์กลับมาที่เมืองไทยแล้วถึงจะสอบถามเรื่องนี้กับเขาอีกครั้งหญิงสาวยังคงคุยกับเขาตามปกติบอกรักเขา บอกคิดถึงเขาเหมือนกับทุกครั้งที่เขาโทรมา“มะปรางมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าทำไมฉันรู้สึกว่าน้ำเสียงเธอดูไม่ดีเลย” เมฆินทร์ถามอย่างเป็นห่วง“ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณเมฆ หนูก็คิดถึงคุณเมฆนั่นเลยค่ะ คุณเมฆไปตั้งสิบวันแล้วนะคะ”“ได้ยินแบบนี้ฉันอยากรีบบินกลับไปหาเธอตอนนี้เลยนะมะปราง”“คุณเมฆอย่าทำแบบนั้นนะคะ ถ้าคุณเมฆทำหนูต้องรู้สึกผิดมากๆ เลยค่ะ ที่ทำให้คุณเมฆเสียงาน อีกแค่สี่วันเองนะคะแล้วเราก็จะเจอกัน” เธอปลอบใจตัวเองว่ามันเหลือเวลาอีกไม่นาน“ฉันไม่แน่ใจน่ะสิ ว่าจะได้กลับตามกำหนดหรือเปล่า” เขารู้สึกผิดที่อาจกลับไปหาเธอไม่ตรงตามเวลาที่บอกไว้“งานมีปัญหาเหรอคะคุณเมฆ”“งานไม่มีปัญหาหรอก แต่ลูกค้าเลื่อนนัดออกไปฉันอาจจะกลับช้ากว่าเดิมสักสองวันได้ไหม ฉันรู้ว่าเธอต้องคิดถึงฉันมาก ฉันก็ไม่ต่างจากเธอหรอกนะมะป

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 33 รูปที่ถูกลบ

    เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ชนัญชิดายังคงใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยการไปฝึกงานอย่างตั้งใจ เมฆินทร์โทรหาเธอทุกวันตามที่สัญญาไว้ แต่บางครั้งเวลาที่คุยกันก็สั้นลง เนื่องจากเขาต้องจัดการเรื่องงานมากมายที่ประเทศจีนแม้เขาจะโทรหาเธอทุกวันแต่ชนัญชิดากลับรู้สึกคิดถึงเขามากขึ้นทุกทีความเหงาเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่เธอต้องอยู่คนเดียวที่คอนโดวันนี้เป็นวันเสาร์ชนัญชิดาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่างเปล่า เมื่อไม่มีเมฆินทร์อยู่ข้างๆ เหมือนที่เคยเป็นมาตลอดเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างเหม่อลอยไม่นานนัก ข้อความไลน์จากเมฆินทร์ก็เด้งขึ้นมาหญิงสาวรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันทีเมฆินทร์: วันนี้ฉันออกไปทานข้าวกับลูกค้าที่นี่นะหลังข้อความนั้นเมฆินทร์ก็ส่งรูปถ่ายมาให้เธอหลายรูป รูปถ่ายส่วนใหญ่เป็นรูปที่เขานั่งอยู่กับลูกค้าชาวจีนในร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง รูปถัดมาเป็นรูปอาหารที่ดูน่าอร่อย และอีกรูปหนึ่งเป็นรูปที่เมฆินทร์กำลังยิ้มกว้างอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่งที่สวยมากชนัญชิดาไล่ดูรูปทั้งหมดอย่างละเอียด เธอเซฟเก็บไว้ทุกรูป เพราะตั้งใจว่าจะเอาไว้ดูเวลาที่คิดถึงเขา เธอซูมดูรูปที่เมฆินทร์อยู่กับผู้หญิงคน

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 28 ตอนนี้ให้ได้แค่ชอบ

    ชนัญชิดามาฝึกงานที่บริษัทของเมฆินทร์ครบหนึ่งเดือนแล้วหญิงสาวยอมรับในความเป็นมืออาชีพของชายหนุ่มมากๆ เพราะตลอดระยะเวลาที่บริษัทเขาไม่แสดงออกเลยสักนิดว่าเคยรู้จักกับเธอมาก่อนเมฆินทร์ปฏิบัติกับเธอเหมือนกับเธอเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานที่มาช่วยคุณรัชนีกรทำงานเป็นเพียงเท่านั้น แต่พอกลับถึงคอนโดทั้งสองคนก็ยั

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 27 คุณเมฆินทร์เขาเปลี่ยนไปมาก

    เช้าวันรุ่งขึ้นขณะที่ชนัญชิดากำลังเตรียมอาหารเช้าอยู่ในครัว โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์แปลก เธอก็ลังเลเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจรับสาย“สวัสดีค่ะ” ชนัญชิดากรอกเสียงตอบ“สวัสดีค่ะ คุณชนัญชิดาใช่ไหมคะ ดิฉันจากฝ่ายบุคคลของบริษัท เมฆินทร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัดค่ะ” เสียงปลายสายดังขึ้นอย่

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 26 วันที่ผิดหวัง

    ชนัญชิดารู้สึกตื่นเต้นกับการเปิดเทอมวันแรก เธอเข้ามาที่มหาวิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างไอลดาและมารีน่า เพื่อฟังคำชี้แจงเกี่ยวกับการฝึกงาน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการเรียนที่ใกล้จะจบลงทั้งสามสาวเดินเข้าไปในอาคารคณะด้วยความตื่นเต้น พวกเธอเตรียมตัวมาอย่างดีสำหรับการฝึกงานที่บริษัทที่เลือกไว้ตั้งแต่แรก

  • เผลอใจรักนางบำเรอ   ตอนที่ 24 ผลัดกันกินนะ nc

    “มะปราง......”“คุณเมฆ”“ฉันอยากให้เธอกินฉันบ้างได้ไหม”เสียงที่กระซิบเต็มไปด้วยความต้องการมันก็ทำให้ชนัญชิดาเสียวซ่านมากขึ้นและอยากทำในสิ่งที่ชายหนุ่มขอ“หนูไม่เคย แต่หนูจะลองดูนะคะ”พอเธอตอบตกลงเขาปลดผ้าเช็ดตัวออกแล้วก็อุ้มเธอลงจากโต๊ะทานอาหารแล้วพลิกให้ตัวเองไปยืนพิงโต๊ะไว้แทนชนัญชิดามองความเป็

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status