เส้นทางของโชคชะตา 244

กำหนดการงานแต่งหลังผ่านความช่วยเหลืออย่างหนักหน่วงและเต็มไปด้วยความหวังดีของบรรดาญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย ทำให้กะรัตและเพทายเริ่มไม่แน่ใจว่า...สรุปแล้วมันคือการแต่งงานของคนสองคนหรือเป็นการแต่งงานของสองครอบครัวกันแน่? แต่ได้ความคิดเห็นที่เป็นไปในทิศทางเดียวกันว่าน่าจะเป็นอย่างหลัง

เพราะในตอนแรกกะรัตและเพทายเห็นพ้องต้องกันว่าควรจัดงานแต่งเล็กๆที่มีเฉพาะ ‘คนกันเอง’ เท่านั้น แต่พอพูดคุยกับครอบครัวทั้งสองฝ่ายดูเหมือน ‘คนกันเอง’ จะขยายตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นงานเลี้ยงที่มีจำนวนแขกหลายร้อยคนตอนไหนก็ไม่ค่อยแน่ชัด..

“เดี๋ยวนะ! ทำไมจำนวนซองงานแต่งมันงอกขึ้นมาอีกแล้วล่ะ?” กะรัตร้องถามด้วยความตกใจ เมื่อกวาดตาอ่านใบรายชื่อแขกฉบับล่าสุดที่จันทร์เจ้าส่งให้

“คุณมาริสาท่านให้คนเอารายชื่อมาเพิ่มเมื่อเย็นวานนี้ เห็นบอกว่าเป็นเพื่อนของท่านที่ทำไร่ชาอยู่ทางเหนือ ถ้าไม่เชิญเกรงว่าจะเสียมารยาทค่ะ” เลขาคนสนิทแจกแจง

“ห้าสิบคนเลยนะคะ ถ้าทำไร่ชาทั้งหมดไม่กินพื้นที่ภูเขาไปสองลูกครึ่งแล้วเหรอ?” กะรัตหัวเราะแกนๆก่อนจะรับแฟ้มเอกสารอีกฉบับมาอ่านทวนแล้วค่อยจรดปลายปากกาอนุมัติ “ช่วงบ่ายพิงค์มีนัดสัมภาษณ์หัวหน้าฝ่ายกฎหมายคนใหม่ด้วยนะคะ เห็นบอกว่าจะขอพาลูกสาวมาด้วยเพราะว่าพี่เลี้ยงลาป่วย...ยังไงฝากพี่จันทร์เตรียมขนมกับน้ำผลไม้ไว้ให้เด็กด้วยนะคะ รู้สึกว่าจะอายุสักสี่ห้าขวบ”

“คุณแม่ลูกติดอีกแล้วนะคะ สงสัยตำแหน่งนี้จะไม่เหมาะสำหรับคนโสดแน่ๆ” จันทร์เจ้าให้ความเห็น

“..คนก่อนหน้าก็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกสอง คนที่แล้วก็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกหนึ่ง”

“คนนี้ก็แม่เลี้ยงเดี่ยวอีกเหรอคะ?”

“ก็...ประมาณนั้นค่ะ” กะรัตครุ่นคิดเล็กน้อยเหมือนข้องใจในสถานภาพของว่าที่หัวหน้าฝ่ายกฎหมายคนใหม่ แต่ก็ไม่ได้คิดจะตามหาคำตอบจากเรื่องส่วนตัวที่อีกฝ่ายไม่ต้องการพูดถึง เลือกเปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นการบอกเล่าอย่างง่ายๆ “พี่เขาเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัสของพิงค์อีกทีค่ะ สมัยเรียนเราเคยไปกินข้าวด้วยกันหลายครั้ง...จำได้ว่าพี่เขาเป็นคนน่ารักมากค่ะ”

เลขาคนสนิทพยักหน้ารับรู้ก่อนจะรับแฟ้มเอกสารที่เซ็นอนุมัติเรียบร้อยกลับคืน กำลังจะกลับไปทำงานของตัวเองแต่ข้อความที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอแท็บเล็ตก็ทำให้ต้องหัวเราะออกมาเบาๆ

“..เลขาของคุณนพเก้าส่งรายชื่อแขกมาเพิ่มอีกสี่สิบกว่าท่านค่ะ”

“ฮ่ะ!”

ใบหน้าสวยหวานของว่าที่เจ้าสาวปั้นยากอีกครั้ง ค่อยโบกมือเป็นเชิงให้เลขาคนสนิทออกไปก่อน

แบบนี้ไม่เรียกงานแต่งแล้ว! นี่มันงานเลี้ยงรุ่นชัดๆ!

สุดท้ายก็ต้องลำบากเปลืองแรงอธิบายอยู่นานค่อยได้ข้อสรุปที่พอจะยอมรับได้สำหรับทุกฝ่าย แล้วงานแต่งของกะรัตและเพทายก็ตกลงกันได้ว่าจะจัดขึ้นสองรอบ รอบแรกสำหรับแขกทั่วไปและบรรดาเพื่อนร่วมวงการอสังหาที่จำเป็นสำหรับการทำธุรกิจร่วมกันในอนาคต ส่วนอีกรอบจะจัดเป็นการภายในและเชิญเฉพาะเพื่อนสนิทกับคนใกล้ชิดเท่านั้น

แต่ก็ยังมีปัญหาเล็กๆที่ขัดใจญาติผู้ใหญ่อยู่บ้าง อาทิเช่น การจัดงานสองครั้งมันเป็นลางไม่ดีสำหรับชีวิตคู่ แต่เมื่อได้รับคำอธิบายว่าก็แต่งกับคนเดิมข้อขัดแย้งนั้นก็เป็นอันปัดตกไป

ส่วนกำหนดการงานแต่งเป็นการภายในจะถูกจัดขึ้นหลังงานแต่งสุดอลังการที่สร้างความพึงพอใจให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเพียงแค่สามวันเท่านั้น และสถานที่จัดงานกะรัตกับเพทายเห็นพ้องกันว่าจะจัดเป็นงานเลี้ยงกลางวันที่บ้านสวนของคุณยายในอำเภอวังน้ำเขียว ด้วยเพราะช่วงที่จัดงานเป็นต้นเดือนพฤศจิกายนให้อารมณ์แบบปลายฝนต้นหนาว