16

บันไดที่มีเศียรพญานาคทำจากปูนทอดขึ้นไปยังตัวพระธาตุดอยสุเทพ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่เมืองเชียงใหม่ ว่ากันว่าถ้ามาเชียงใหม่แล้ว ต้องมากราบไหว้สักการะ ถึงจะเรียกได้ว่ามาเยือนจังหวัดเชียงใหม่จริงๆ ตวงรักมองแล้วเก็บภาพไว้ในกล้องโทรศัพท์มือถือของตัวเอง เพื่อเก็บบรรยากาศสถานที่ เพลิงแตะข้อศอกเธอเมื่อตวงรักทำท่าจะเดินไปอีกทางแล้วพูดเสียงทุ้มว่า

​“ไปสักการะ อนุสาวรีย์ พระครูบาศรีวิชัย กันก่อนนะครับ ท่านเป็นพระสงฆ์ที่นำให้ชาวบ้าน สร้างถนนขึ้นไปยังตัวพระธาตุแห่งนี้”

​“ใช่สิคะ ตวงจำได้ พระครูบาศรีวิชัย ท่านเป็นคนสร้างถนนขึ้นมายังพระธาตุดอยสุเทพแห่งนี้ ตวงเคยอ่านประวัติของพระธาตุดอยสุเทพมาบ้าง”

ตวงรักว่า แล้วเดินตามเขาไปยังอนุสาวรีย์รูปปั้นของพระครูบาศรีวิชัย พระสงฆ์ที่เป็นที่นับถือของคนล้านนา ท่านเป็นพระอริยสงฆ์ ที่มีคุณความดีนานับประการ หนึ่งในนั้นก็คือการสร้างถนนขึ้นมายังพระธาตุดอยสุเทพ ที่ใช้เวลาเพียงแค่ห้าเดือนเศษเท่านั้น โดยไม่ได้ใช้งบประมาณของทางรัฐเลย

​“อย่างนั้นเหรอ ผมเองก็อยู่เชียงใหม่มาสองปี เคยมาไหว้พระธาตุดอยสุเทพครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง หึ หึ” เพลิงหัวเราะ

“แต่ไม่รู้อะไรเลย พอจะเล่าให้ผมฟังบ้างได้ไหม?”

ตวงรักมองเขาด้วยสายตาชนิดหนึ่ง ทำให้เพลิงเลิกคิ้วใส่เธออย่างกวนๆ หญิงสาวนำดอกไม้และธูปเทียนที่มีไว้ให้สักการะไหว้ท่านเรียบร้อยแล้ว ถึงถอยออกมา และเริ่มต้น ‘อธิบาย’ ถึงสิ่งที่เธอได้รับรู้มาจากในหนังสือที่เธอศึกษาเกี่ยวกับสถานที่สำคัญต่างๆ ของประเทศไทย

​“ ประวัติความเป็นมาของพระธาตุดอยสุเทพ ตวงพอจะจำได้คร่าวๆ ว่ามีพระภิกษุท่านหนึ่งเป็นชาวลังกา ชื่อว่า พระสุมนเถระ ท่านได้เข้ามาในยุคสุโขทัย เป็นยุคที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก วันหนึ่งท่านได้ฝันถึงเทวดา มาบอกกล่าวว่าในสมัยพระเจ้าธรรมมาโศกราช พระองค์ได้ทรงสร้างพระเจดีย์องค์หนึ่งบรรจจุพระบรมธาตุของพระพุทธเจ้าไว้ ขณะนี้เจดีย์องค์นั้นได้ชำรุดพังหมดแล้ว ให้ท่านไปเมืองปางจาภายในซากโบราณสถานเหล่านั้น คือฐานที่ตั้งขององค์พระเจดีย์ โดยจะมีพุ่มดอกเข็มกอหนึ่ง มีรูปลักษณะเหมือนม้านั่งขึ้นอยู่ จะมีผอบบรรจุพระบรมธาตุพระพุทธเจ้าอยู่ ขอให้ท่านไปขุดเอาไว้สักการะบูชาและเก็บไว้ในที่อันสมควรด้วย”

​เพลิงมองหญิงสาวข้างตัวอย่างทึ่งๆ กับความสามารถในการจำของเธอ ตวงรักเดินไปยังบันไดที่ทอดยาวไปถึงสามร้อยขั้นสู่ตัวพระธาตุ และพร้อมกันนั้น ริมฝีปากอิ่มได้รูปก็ขยับเล่าตำนานของพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ต่อไป

​“จนเมื่อไปตามที่ท่านฝัน ก็เจอเข้ากับผอบบรรจุพระบรมธาตุขนาดเม็ดเล็กเท่าถั่วเขียว ท่านนำไปถวายพระเจ้าฤาไท เกิดปาฏิหาริย์ของพระธาตุ คือเกิดแสงช่วงโชติไปทั่วพลับพลาที่พระเจ้าฤาไทประทับ ภายหลังเจ้าเมืองสุโขทัย พระเจ้าธรรมราชาทราบความเข้าถึงความอัศจรรย์นี้ จึงนิมนต์พระสุมนเถระและพระบรมธาตุไปยังเมืองสุโขทัย เมื่อสักการะแล้วไม่เกิดสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น ทำให้พระเจ้าธรรมราชาเกิดผิดหวังจึงให้พระสุมนเถระเก็บรักษาไว้แทน”

​“นี่ขนาดคร่าวๆ นะ จำแม่นจริงๆ แล้วยังไงต่อครับ คุณไกด์”

เพลิงพูดลอยๆ ขึ้นอย่างเจตนาจะล้อเลียนเธอ ตวงรักหันมาย่นจมูกใส่เขานิดหนึ่ง มีผู้คนเริ่มเดินตามพวกเธอขึ้นไปสักการะพระธาตุศักดิ์สิทธิ์กันบ้างแล้ว เพราะเริ่มสาย การที่ต้องคุยไปด้วย เดินขึ้นบันไดไปด้วยทำให้เธอเหนื่อยไม่ใช่น้อย แต่ตวงรักก็เต็มใจอธิบายและบอกกล่าวถึงตำนานที่เธอได้เรียนรู้มา

​“หลังจากนั้นพระสุมนเถระได้มาฟื้นฟูพระศาสนาที่ล้านนา ตามคำเชิญของพระเจ้าอนา กษัตริย์พระองค์ที่หกของราชวงศ์เม็งราย เมื่อท่านมาถึงเมืองลำพูน ในการปกครองของพระเจ้ากือนา พระสุมนเถระชอบบรรยากาศที่วัดเชียงยืน จึงขอพระราชานุญาตจำพรรษาที่วัดนี้ และต่อมาพระเจ้ากือนาได้สร้างวัดสวนดอกและนิมนต์ท่านขึ้นมาอยู่ที่วัดนี้ ได้พระราชทานนามให้ท่านใหม่ว่า พระสุมนบุพพารัตนมหาสวามี”

​“แล้วตกลงว่า พระธาตุดอยสุเทพ มาจากไหนล่ะครับคุณไกด์”

เพลิงกล่าวขัดขึ้น ตวงรักหันมาย่นจมูใส่เขาอย่างลืมตัว ท่าทางนั้นน่ารักนัก จนคนมองชักจะใจเต้นประหลาด

​“เดี๋ยวก็ถึงแล้วค่ะ เมื่อพระเจ้ากือนา ได้ปรึกษากับพระมหาสวามีจะก่อสร้างเจดีย์ เพื่อบรรจุพระบรมธาตุที่วัดสวนดอก ภายหลังสร้างเจดีย์เสร็จแล้ว นำพระบรมธาตุออกมาปรากฏว่าได้แตกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งจึงเก็บรักษาไว้ที่วัดสวนดอกจนทุกวันนี้ ส่วนอีกส่วนหนึ่ง พระเจ้ากือนาได้เอาขึ้นหลังช้างเผือกแล้วเสี่ยงทาย ว่าถ้าเจอที่ที่เหมาะสม สำหรับเก็บรักษาก็ให้เกิดอภินิหารด้วยเทอญ ช้างมงคลเดินมาจนถึงสถานที่นี้ ปีนมาจนถึงยอดเขาดอยสุเทพ ช้างก็เดินวนซ้ายสามรอบ เปล่งเสียงร้องสามครั้งแล้วก็หมอบกราบนิ่งอยู่ตรงนั้น พระเจ้ากือนาจึงได้สร้างพระเจดีย์สูงห้าวา ครอบเหนือพระธาตุนั้น นี่แหละค่ะคือตำนานของพระธาตุดอยสุเทพ”

​“มหัศจรรย์ และคุณก็จำได้แม่นจริงๆ คุณนี่ไปเอาดีทางเป็นมัคคุเทศก์ได้สบายเลยนะ คุณตวงรัก ไม่น่ามาทำงานในสวนส้มกับผมเลย”

เพลิงว่า เขาเองก็เริ่มหอบ ตอนนี้สองหนุ่มสาวมากันเกือบครึ่งทางแล้ว ตวงรักยักไหล่ แล้วสูดลมหายใจเข้าเพื่อเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าไปในร่างกาย

​“นั่นคือสิ่งที่ตวงอยากจะเป็นค่ะ ไม่รู้สิคะ ตวงชอบเที่ยว ชอบจำตำนาน ความเป็นมา เรื่องเล่าเก่าๆ ของสถานที่ มันมีมนต์ขลังและความอัศจรรย์อย่างบอกไม่ถูก”

​“...”

ชายหนุ่มมองเธอด้วยสายตาเปลี่ยนไป หญิงสาวคนนี้ ยิ่งรู้จัก ก็ยิ่งน่าค้นหาจริงๆ เธอเป็นคนเก่ง และไม่เกี่ยงงาน แถมมีความฝันแบบที่ผู้หญิงทั่วไปน้อยคนนักจะชอบงานแบบนี้ ตวงรักหันมายิ้มให้กับเขา รอยยิ้มของเธอมันแทบทำให้เขาหายเหนื่อยไปเลยทีเดียว

​“ตวงแปลกไหมคะ ยัยน้องเคยว่าตวงแปลก งานแบบนี้เหนื่อยไม่ใช่เล่น เดินทางตลอด แถมต้องเอาใจคนสารพัด เพราะเป็นงานบริการ แต่ตวงก็มีความสุข ที่ได้บอกเล่า บอกกล่าวความประทับใจของสถานที่ ตำนาน ความเป็นมา ให้คนได้รู้จักกับสถานที่นั้นเหมือนกับเรา ตวงอยากเป็นเหมือนพ่อล่ะมั้งคะ ท่านก็เป็นมัคคุเทศก์ ทำงานด้านการท่องเที่ยว มันเลยฝังใจตวงมาแต่เด็ก ว่าอยากจะเป็นเหมือนท่าน”

​“คนเรามีความฝันต่างกันครับ ไม่แปลกหรอกถ้าคนเราฝันจะเป็นอะไร แต่ถ้าฝันแล้วได้ทำตามฝัน มันก็คงมีความสุขมาก”

​“นั่นน่ะสิคะ”

ตวงรักว่า เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่เธอและเขาเริ่มพูดจากันได้ดีๆ เพลิงอมยิ้มจนลักยิ้มข้างแก้มกดบุ๋ม เมื่อมองเธออีกครั้ง เขาพูดด้วยเสียงทีเล่นทีจริงว่า

​“ตอนนี้คุณตวงคงต้องหยุดฝัน ไว้ก่อนนะครับ เพราะต้องทำงานในสวนส้มกับผม เรื่องจริงๆ นะครับ หึ หึ”

​‘คนบ้า!’

ตวงรักแอบต่อว่าเขาในใจ อุตสาห์คิดแล้วว่าคุยดีกันได้แท้ๆ มาทำเสียบรรยากาศอีกแล้ว เฮ้อ...อีตาเพลิงนี่ คุยดีด้วยไม่ได้เลยจริงๆ