17

เมื่อทั้งสองเดินมายังบันไดขั้นสุดท้าย สถานที่สำคัญก็ปรากฏขึ้นแก่สายตา เจดีย์สีทองอร่าม สถาปัตยกรรมทางเหนือ ยุคเก่าก่อนปรากฏตรงหน้า ตวงรักเดินแกมวิ่งแบบไม่รอเจ้านายหนุ่มที่เดินตามหลัง ทิ้งเขาไปเลย เธอไปไหว้พระธาตุ ถ่ายรูปอย่างสนุกสนานด้วยกล้องจากโทรศัพท์มือถือ ตีระฆังขอพร เดินดูสถาปัตยกรรมรอบๆ ตัวพระธาตุ อย่างเพลิดเพลิน วิวสวยมากจนเธอถ่ายรูปเพลิน และเดินดูสิ่งต่างๆ อย่างตื่นตา ไหว้หลวงพ่อทันใจ ที่ว่ากันว่าขอพรแล้วจะได้ทันใจเหมือนชื่อของท่าน จนในที่สุดเพลิงก็ต้องเดินตามหาลูกน้องสาวเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวหายไปนานเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขาเจอตวงรักกำลังยืนชมวิวของเมืองเชียงใหม่ ตรงจุดยอดสุดที่ทำเป็นระเบียงยื่นออกไป เห็นตัวเมืองเชียงใหม่ได้ทั้งเมือง

​“อะแฮ่ม กลับกันได้แล้ว งานรอเราสองคนอยู่นะ คุณตวงรัก”

น้ำเสียงทุ้มๆ ที่ดังข้างหูทำเอาตวงรักตกใจแล้วหันขวับ

​“อุ้ย” หญิงสาวอุทานอย่างตกใจ เมื่อปลายจมูกโด่งของเขาชนเข้ากับแก้มนุ่มพอดี เพลิงเองก็ตกใจ เขาผละจากเธอพลางทำหน้าเฉย ขณะที่ตวงรักยกมือกุมแก้ม แล้วทำหน้าแดงก่ำ

​“กลับบ้านกันได้แล้ว คุณเที่ยวเพลินไปแล้ว คุณตวงรัก สงสัยต้องให้ทำงานชดเชยตอนเย็น”

​“หา!”

ตวงรักอ้าปากค้าง ก่อนจะเริ่มทำหน้างอ ชักจะเริ่มโมโหแทนความเขินอายในอุบัติเหตุความใกล้ชิดเมื่อครู่ เธอพูดเสียงเขียวตอบเขา

​“ได้ค่ะเจ้านาย ขอบคุณมากค่ะที่พามาเที่ยว คนอะไรเค็มเป็นบ้า ตังค์ก็ไม่ได้จ่ายเอง งกมาก”

ตวงรักว่าพึมพำเบา ๆอย่างอดไม่ได้ ขณะที่เดินลิ่วๆ นำเพลิงไป อยากให้กลับไปทำงานเร็วๆ ดีนัก ขากลับลงบันไดรอบนี้ เธอจะวิ่งมันเลย จะได้เร็วสมใจเจ้านาย

​“หึ หึ”

เพลิงแอบอดหัวเราะไม่ได้ ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะโมโหไม่ใช่น้อย ดูสิ เดินลิ่วไปโน่นแล้ว ชายหนุ่มรีบก้าวยาวๆ ตามเธอไปบ้าง ความจริงเขาก็ไม่ได้รีบอะไรกับงานในสวนส้มหรอกนะ แต่อยากแกล้งคน เวลาเห็นตวงรักทำหน้างอๆ แล้ว ทำไมเขาถึงอารมณ์ดีนักก็ไม่รู้

​“คอยดูนะ จะให้ถึงก่อนคนขี้งกนั่นให้ได้ นึกว่าจะใจดี แต่ดีได้แป๊บเดียว”

ตวงรักบ่น แล้วเดินลงบันไดค่อยข้างเร็ว อารามรีบทำให้เจ้าตัวจ้ำเอาๆ แบบลืมเหนื่อย เสียงตะโกนห้วนๆ ข้างหลังยิ่งทำให้ตวงรักโมโหและเร่งฝีเท้ามากขึ้น

​“รีบๆ หน่อยนะคุณตวงรัก เดี๋ยวต้องกลับไปทำงานอีก งานรออยู่”

​“ค้า เจ้านาย ตวงจะรีบไปทำแกงเขียวหวานไก่ให้ โอ๊ย !”

ประโยคหลังร้อง เพราะเธอมัวแต่หันมาตะโกนโต้ตอบกับเขา จนก้าวพลาด ร่างบางเซถลากลิ้งตกบันไดไปอย่างรวดเร็ว เพลิงที่เดินตามมาถึงกับวิ่งลงตามเธอด้วยความตกใจ

​“ตวง ตวงรัก เป็นยังไงบ้าง”

ชายหนุ่มวิ่งมาทันตวงรัก ที่กลิ้งนำหน้าเขาไปหลายช่วงตัว เจ้าตัวร่วงแอ๊ก   ตรงช่วงระยะเว้นของบันไดที่ทำเป็นขั้นยาวหน่อย ตวงรักจุกไปหมดเพราะกลิ้งลงมาหลายชั้น ใบหน้างดงามเหยเก ก่อนจะร้องด้วยความเจ็บปวด

​“อูย”

​“เป็นอะไรมากหรือเปล่า เดินไม่ดูเลย บันไดมันลื่นล่ะสิ”

เพลิงเอ็ดเธอเอา ตวงรักทำหน้าเจื่อนๆ เพราะเจ็บไปหมดทั้งตัว เพลิงสำรวจดูแขนขาของตวงรัก ตามแขนที่โผล่พ้นเสื้อยืดสีเข้มมีรอยถลอกอย่างเห็นได้ชัด ส่วนขาของเธอ เขามองไม่เห็นเพราะซ่อนอยู่ใต้กางเกงยีนกระชับตัวเนื้อหนา รองเท้าตวงรักกระเด็นไปคนละที่ เพลิงเก็บมาให้เธอ และสวมให้เธออย่างไม่รังเกียจ ตวงรักถึงกับอ้าปากค้านจะห้ามเขา แล้วต้องตกใจมากขึ้นไปอีก เมื่อชายหนุ่มช้อนอุ้มเธอไว้ในวงแขนอย่างรวดเร็ว

​“ว้าย! ปล่อยตวงนะ ปล่อย”

​“อย่าดิ้น เกาะผมไว้ดีๆ เดี๋ยวก็กลิ้งกันทั้งคู่หรอก เดินไหวหรือไง บันไดอีกตั้งเกือบร้อยขั้น เดี๋ยวผมพาลงไปเอง”

น้ำเสียงห้วนห้าวพูดขู่เธอ ตวงรักถึงกับหน้าแดง ก่อนจะทำตามคำสั่งเขาอย่างลังเล มือเรียวโอบรอบคอเขาอย่างกลัวตก เพลิงซ่อนสีหน้ายิ้มๆ ของตัวเองไว้เต็มที่ ขณะที่เดินลงบันไดนาค กลิ่นหอมกรุ่นจากตัวเธออวลเข้ามาให้รู้สึก กลิ่นมันหอมหวานสะอาด กรุ่นเข้าไปในหัวใจ

ใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรกันนะ เพลิงนึกในใจ เขาไม่เคยได้กลิ่นที่ให้ความรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน ตวงรักซ่อนหน้าของเธอไว้กับอกกว้าง ใบหน้าเริ่มแดงเรื่ออย่างอดไม่ได้กับความใกล้ชิดนั้น

​“ปล่อยตวงลงก็ได้ค่ะ เหนื่อยแย่เลย บันไดอีกตั้งยาว”

เจ้าตัวว่าออดๆ เมื่อหายเจ็บแล้ว ตอนนี้กลายเป็นขัดเขินจนทำอะไรไม่ถูกแทน เพลิงกระแอม ก่อนจะพูดหน้าตาเฉยว่า

​“เหนื่อยสิ ขอนั่งพักก่อน”

แล้วเขาก็นั่งลงเอาดื้อๆ โดยไม่ยอมปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน มันกลายเป็นเหมือนเขาและเธอนั่งซ้อนตักกันอยู่ตรงขั้นบันได หนุ่มสาวที่เดินจูงมือกันขึ้นมาสักการะพระธาตุ สวนกับพวกเขาพอดี ต่างพากันมองพวกเขาตาโต แล้วก็อมยิ้ม ก่อนจะกระซิบกระซาบกันเป็นภาษาถิ่น

​“อุ้ย! ฮัก(รัก)กันขนาด มาสวีทกันตรงขั้นบันได”

​“น้องอายแตน (แทน) หัน (เห็น) แล้วมันเขิน”

​“ไม่ได้สวีทกันครับ คุณผู้หญิงเขาขาเจ็บ ผมเลยต้องอุ้มลงไป”

เพลิงตะโกนตามหลังอย่างแก้ตัว ทำเอาสองหนุ่มสาวสะดุ้ง ก่อนจะหันมายิ้มแหยให้เขา หญิงสาวตะโกนตอบเสียใส

​“น่าฮักขนาดเน้อ อ้ายบ่าว แฟนเจ็บขาก็อุ้มลงไปส่ง ฮักกันเมินๆ (นานๆ) เน้อเจ้า”

​“เดินเองก็ได้ค่ะ คุณเพลิง คนเค้าเข้าใจผิดหมดแล้ว”

ตวงรักว่า ก่อนจะพยายามดิ้นลงจากตักเขา หากแต่เพลิงลุกพรวดขึ้นยืนเสียก่อน ทำเอาตวงรักต้องเกาะเขาไว้แน่นเพราะกลัวตก

​“ไม่เป็นไร อีกนิดเดียวเอง เดี๋ยวเกิดคุณเป็นอะไรไป คุณย่าหญิงเอาผมตายเลย”

​“...”

ตวงรักถึงกับเถียงไม่ออก ได้แต่เกาะเขาไว้แทน เธอซ่อนหน้ากับอกกว้าง ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อคนที่เดินสวนขึ้นมามองเขาและเธอพลางอมยิ้ม ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้านวลแดงเรื่อ

เฮ้อ...นี่มันอะไรกันนะ

งานของคุณย่าหญิง ชักจะยากมากขึ้นทุกทีเสียแล้ว แถมหัวใจของเธอมันก็เริ่มหวั่นไหวประหลาด กับเจ้าของสวนส้มตะวันฉายหน้าดุ จอมขี้แกล้งที่มีชื่อว่า เพลิง...หญิงสาวคิดในใจ ขณะที่ซ่อนใบหน้าของเธอไว้ มันได้ยินเสียงหัวใจเขาเต้นเพราะความใกล้ชิดนั่น อดนึกถึงคนที่เคยทำร้ายหัวใจดวงนี้ของเจ้าของไม่ได้ ผู้หญิงที่เคยพิชิตใจเขาและเป็นเจ้าของหัวใจเพลิง จะเป็นอย่างไรกันนะ ถึงเอาชนะใจผู้ชายคนนี้ได้ เธออยากรู้จริงๆ