52

​“ไปยังไงมายังไงกันนี่ เพลิงขา น้องตวงขา ดีใจจังเลย มาเยี่ยมดาร์ลิงค์เหรอฮ้า เพลิงขา”

ร่างสูงใหญ่ของเพื่อนรักที่วิ่งจะเข้ามากอดเขา ทำเอาเพลิงต้องใช้มือยันหน้าผากไว้แทบไม่ทัน ขณะที่ตวงรักหัวเราะกิ๊ก เธอมองไปทั่วร้านของภาสวินี แล้วหันมายิ้มให้กับสาวประเภทสอง

​“ร้านพี่แพนเค้ก คนเยอะจังเลยค่ะ”

​“กิจการพอไปได้ค่ะ พี่จ้างลูกน้องเพิ่มสองสามคน”

ภาสวินีว่า แล้วพาทั้งสองคนเข้าไปยังด้านใน ที่กั้นไว้ต่างหากเป็นที่พักผ่อนส่วนตัว เพลิงตบบ่าเพื่อนสนิทของเขาเบา ๆ อย่างภูมิใจ

​“ดีใจด้วยนะ ไอ้แพนเค้ก ที่นายก้าวหน้าเร็วมาก นี่ไม่กี่เดือนเองนี่ จริงไหม?”

​“แหม...ก็ได้ชื่อเสียงมาล่ะยะ ตอนประกวด รางวัลถ้วยบะเริ่มแพนเค้กเอาตั้งหน้าร้าน แล้วก็ปากต่อปาก คนเลยเยอะ เดี๋ยวแพนเค้กไปตามสองสาวเพื่อนเลิฟมาก่อนนะ เจ้าหนี้รายใหญ่มา ต้องมาส่งส่วยทักทายกันเสียหน่อย”

​“ไม่ต้องหรอก”

เพลิงรีบโบกมือห้าม แต่ภาสวินีก็ไม่ฟัง วิ่งปร๋อออกไปนอกร้านเสียแล้ว ตวงรักมองความสำเร็จของภาสวินีแล้วก็พูดกับเพลิงเสียงใส

​“น่าดีใจแทนพี่แพนเค้กนะคะ ที่มาได้ขนาดนี้ พี่แพนเค้กเก่งจริงๆ แหละค่ะ”

​“ถ้าพ่อกับแม่ของมันรู้ ก็คงจะดีใจเหมือนกันนะครับ”

เพลิงว่า นัยน์ตาสลดลงเล็กน้อย อย่างนึกสงสารเพื่อนสนิท

“นี่แม่ของมันเอง ก็นัดให้พี่พามาหามันนะ ผมคิดว่าตอนนี้น่าจะเป็นโอกาสดีแล้ว เพราะไอ้แพนเค้กมันกำลังไปได้ดี”

​“พี่แพนเค้กน่าสงสารนะคะ แค่อยากจะเป็นในเพศที่ตรงข้ามกับสิ่งที่ธรรมชาติให้มา ไม่ได้ทำผิดคิดร้ายใคร แต่พ่อแม่ของพี่เค้าก็ไม่ยอมรับ”

ตวงรักนึกถึงประวัติของสาวประเภทสองอย่างภาสวินีแล้วก็น้ำตาคลอ ตัวเธอเองมีครอบครัวที่อบอุ่น และเธอเองก็เป็นลูกรักที่ไม่เคยทำให้พ่อแม่ผิดหวังเลยสักนิด แต่ถ้าเกิดว่าเธอทำเรื่องให้ท่านเสียใจแล้ว ตวงรักคงจะรู้สึกแย่มาก ภาสวินีผิดแค่เขาอยากจะเลือกสิ่งที่เขาเป็น และสิ่งนั้นมันก็เป็นสิ่งที่พ่อแม่ของเขายากจะยอมรับ แม้เขาจะไม่ได้ทำผิดพลาดอะไรร้ายแรง แค่อยากจะเป็นในสิ่งที่หัวใจเรียกร้องเท่านั้นเอง

​นึกแล้วเธอก็อดมองคนข้างๆ ไม่ได้ เขาเองก็กำลังเป็นเหมือนกับภาสวินี คุณย่าหญิงเองท่านก็กลุ้มอกกลุ้มใจและรับไม่ได้กับสิ่งที่หลานชายกำลังคิดว่าเขาเป็น นี่ขนาดว่าเขาเป็นเกย์นะ ถ้าเขาเป็นแบบภาสวินี คุณย่าหญิงจะทำอย่างไรกันหนอ คิดแล้วมือนิ่มก็อดเอื้อมไปบีบมือเขาเบาๆ ไม่ได้ ก่อนจะพูดกับเขาเสียงหวานปลอบประโลม

​“ตวงสงสารคุณเพลิง แบบที่สงสารพี่แพนเค้ก ถ้ามีอะไรคุณเพลิงคุยกับตวงได้ทุกเรื่องนะคะ ตวงจะพยายามทำให้คุณเพลิงหาย ตวงสงสารคุณ สงสารคุณย่าหญิง แต่ถ้าคุณเพลิงไม่สามารถกลับเป็นผู้ชายได้เหมือนเดิมเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์จริงๆ ตวงก็พร้อมจะอยู่ข้างๆ แล้วก็เป็นเพื่อนคุณเพลิงเสมอนะคะ”

​“คุณน่ารักจัง”

นัยน์ตาคมกริบเป็นประกายไหวระริก กับคำพูดของเธอ ตวงรักพูดออกมาจากใจจริงด้วยสายตาและน้ำเสียงของเธอ ที่มันฉายแววเห็นใจเขาอย่างเห็นได้ชัด หัวใจเขารู้สึกอบอุ่น กับความน่ารักของเธอ มือใหญ่บีบมือนิ่มตอบ เขาไล้มือเธอเบาๆ แล้วยิ้มให้กับเธอ

​“ขอบคุณนะครับ ที่จะอยู่ข้างผม คุณเป็นคนน่ารักมากเลย คุณย่าหญิงส่งคุณมาได้ถูกใจผมจริงๆ”

​ประโยคหลังเขาพูดเสียงเบา ตวงรักมองใบหน้าคมสันที่กำลังมองเธออย่างซาบซึ้ง มองเครื่องหน้าของเขาที่สมบูรณ์และงดงามราวกับจิตรกรปั้นมา ถ้าเขาไม่หายขึ้นมาจริงๆ ประชากรผู้ชายเมืองไทย คงจะลดน้อยไปอีกหนึ่งคน แถมเป็นคนที่น่าเสียดายเอามากๆ เสียด้วย เฮ้อ...ตวงรักมองเขาอย่างเผลอๆ

เมื่อมองใบหน้าหวานสวยคมของเธอนานๆ มันก็ทำให้ชายหนุ่มเริ่มลืมตัว จากแค่กุมมือเฉยๆ เขาก็อยากจะสัมผัสเธอมากกว่านั้น เพลิงตวัดร่างนุ่มเข้าอ้อมแขน แล้วกอดเธอไว้ ตวงรักถึงกับอ้าปากค้างกับการจู่โจมครั้งที่สองของวันของเขา

“ผมกอดครั้งนี้ เพราะคุณตวงน่ารัก และเป็นกำลังใจให้ผม”

เสียงห้าวทุ้มว่า แล้วกอดเธอไว้นิ่งๆ ตวงรักเองก็นิ่งงันในอ้อมแขนเขา แขนเรียวกอดตอบเขา เพราะรู้สึกเหมือนว่าเพลิงกำลังอ้างว้างและต้องการใครสักคน

“แม่แหก ตายแล้ว!”

เสียงอุทานแหลมปรี๊ดดังขึ้น ทำให้สองหนุ่มสาวที่กำลังอบอุ่นอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันสะดุ้ง เพลิงเงยหน้าขึ้นมาก็พบเข้ากับสามสาว ที่กำลังยืนปิดตาหากแต่เอามือทำเป็นรูโหว่งแล้วมองเขากับตวงรักตาแป๋ว

“อะไรของพวกแก”

เพลิงแกล้งทำเสียงดังกลบความเขิน เขาลุกพรวดขึ้นยืน แล้วกระแอมเบาๆ เอามือตบบ่าเพื่อนสนิทอย่างภาสวินีที่แอบอมยิ้มจนแก้มตุ่ย กับภาพที่เห็น เดาอะไรไว้ไม่เคยผิดสิน่า หึ หึ

“ไม่เห็นอะไรเล้ย พวกเราไม่เห็นอะไรแม้แต่อย่างเดียว จริงไหมนังอั้ม นังชมพู่”

ภาสวินีหันมาขยิบตาให้กับเพื่อนรักทั้งสองที่กำลังกลั้นยิ้มเหมือนกัน

“จริงฮ้า”

สองเสียงประสาน ทำเอาตวงรักกับเพลิงหน้าแดงเรื่อ ตวงรักเมินมองไปทางอื่น พยายามบอกตัวเองให้เลิกหน้าแดงเสียที ใครต่อใครคงคิดไปเลอะเทอะแล้วว่าเธอกับเพลิง...

“พูดมากน่า เย็นนี้ฉันจะพาคุณตวงไปงาน ช่วยจัดการให้สวยๆ หน่อยนะ เดี๋ยวหกโมงฉันจะมารับ”

เพลิงสั่งแล้วเดินเร็วๆ หนีพวกเขาออกไปเลย ภาสวินีแอบทำบุ้ยใบ้เป็นสัญญาณกับสองสาวว่าจะไม่พูดเรื่องที่เห็นเมื่อครู่ ให้ตวงรักได้อายอีก เขาจึงปราดไปนั่งข้างๆ แล้วถามเสียงหวาน

“น้องตวงจะออกงานกับเพลิงขาเหรอคะ เดี๋ยวพี่จะทำให้สวยเช้งเลย เชื่อมือพี่นะคะ”

“เอ่อ...ไม่เชิงหรอกคะพี่แพนเค้ก”

ตวงรักยิ้มให้กับภาสวินี หัวใจอดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ เมื่อคิดได้ว่าเธอไปเป็นเพื่อนเขาในงานวันเกิดของใคร เป็นคนที่เธอตั้งใจนักหนาให้ได้จับคู่กับเพลิง

“แหมๆ ออกงานด้วยกันแบบนี้ อิจฉาจังเลยสิคะ น้องตวงสวยน่ารัก เพลิงขาก็หล่อลากดิน ลากทีโกยหน้าดินหายไปเป็นตันเลยนะคะ เพลิงขาน่ะ อิๆ”

อั้มสนับสนุน ชมพู่เองก็หัวเราะกิ๊ก

“ตาพี่แทบจะพ่นไฟแล้วค่ะน้องตวงอิจฉาตาร้อนมันก็ยังน้อยไปอิๆ สวยสมกัน น่ารักจริงๆ”

“ตวงไปเป็นเพื่อนคุณเพลิง จริงๆ นะคะ ไปช่วยคุณเพลิงจีบคุณขวัญรวีลูกสาวเจ้าของสวนส้มแสงตะวันต่างหาก พวกพี่ๆ เลิกล้อได้แล้วค่ะ”

ตวงรักโพล่งออกมาทำเอาสามสาวเงียบกริบแล้วมองกันตากันปริบๆ rพลางอุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า

“อ้าว...”