8

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ทำให้ตวงรักกดรับแล้วก็ต้องอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของใคร หญิงสาวทรุดนั่งลงบนเตียงนุ่ม ในห้องขนาดไม่กว้างมากนัก มีเฟอร์นิเจอร์ทำจากไม้ไว้สองสามชิ้น เดิมทีเป็นห้องพักแขก แต่ตอนนี้เจ้าของสวนส้มตะวันฉายยกมันให้เธอ เขาจากไปหลังจากบอก กฎ กติกา มารยาท การอยู่ร่วมกันกับเขา ให้เธอเรียบร้อยแล้ว

​“ว่าไง ยัยน้อง”

​“เป็นยังไงบ้าง เห็นพี่เพลิงโทรมาหาพี่วิชญ์ ไล่บี้พี่วิชญ์น่าดูเลย คุณย่าหญิงแกล้งป่วยเพราะกลัวเผยพิรุธ ยกหน้าที่ให้กับพี่วิชญ์แทน พี่เพลิงเป็นไงบ้างยัยตวง”

​“ก็หล่อ เอ๊ย ! ไม่ใช่ ดูดุๆ น่ากลัวๆ ยังไงบอกไม่ถูก”

ตวงรักว่าเสียงเบาเป็นกระซิบ แล้วชะเง้อมองไปทางประตูด้วย

“นี่ก็ร่ายกฎการอยู่ร่วมกันมาเลยนะยัยน้อง พี่ชายของน้องนี่ น่ากลัวสุดๆ” 

​“โห” ชนิตสิรีอ้าปากค้างไปเลย ก่อนจะกรอกเสียงลงไปอย่างตื่นเต้นว่า

“มีกฎด้วยเหรอตวง พี่เพลิงน่ะนะ” 

​“อืม...อยากฟังไหมล่ะ”

ตวงรักเริ่มร่ายยาว เกี่ยวกับกฎสามข้อที่เขาย้ำบอกเธอ ว่าหากเธอฝ่าฝืนกฎเมื่อไหร่ล่ะก็ เขาจะโยนเธอออกจากสวนส้มตะวันฉายทันที

​“ข้อหนึ่ง ห้ามยุ่งกับผมนอกจากเรื่องงาน คุณอยู่ส่วนคุณ ผมอยู่ส่วนผม ข้อที่สอง ห้ามทำตัววุ่นวาย สอดรู้ สอดเห็นในสวนส้มของผม ข้อที่สาม ไม่ว่าคุณย่าหญิงจะจ้างคุณมาในฐานะอะไร ตอนนี้คุณก็เป็นลูกจ้างผม ต้องทำตามคำสั่งผม เป็นไงล่ะ พี่เพลิงของน้อง สุดๆ”

​“โห...มามาดโหดเลยแหะ ระวังตัวนะตวง พี่เพลิงน่ะฉลาดจะตาย นี่คงระแวงคุณย่าหญิงไปแล้ว แล้วพี่เพลิงก็ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับชีวิตส่วนตัวของเขา เป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมาก นี่ถ้ารู้ว่าคุณย่าหญิงสงสัยเรื่องอะไรแล้วส่งตวงไปสืบ น้องกลัวใจจริงๆ ว่าพี่เพลิงจะกลายเป็นพระเพลิงพิโรธขนาดไหน”

ชนิตสิรีบ่นพึมพำหลังจากฟังเพื่อนรักบอกถึงกฏของพี่ชายเธอเรียบร้อยแล้ว ตวงรักหัวเราะเบาๆ นัยน์ตาคมสวยเปล่งประกายมุ่งมั่น

​“จะโหดยังไง จะน่ากลัวยังไง เราก็ต้องทำงานให้คุณย่าหญิงให้สำเร็จให้ได้ เพื่อสวิส ยัยน้อง เราไม่ยอมแพ้หรอกน่า”

​“ระวังตัวนะ มีอะไรโทรมาได้ตลอดเลย น้องจะรีบไปช่วย”

​“โอเค เพื่อนรัก”

ตวงรักว่าเสียงใส ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อมีเสียงเคาะประตูที่หน้าห้องของเธอเบาๆ พร้อมกับเสียงห้าวทุ้มที่ร้องเรียก

​“คุณตวงครับ นายให้มาตามครับ”

​“แค่นี้ก่อนนะ ตวงคงต้องไปเริ่มงานกับนายจ้างแล้วล่ะยัยน้อง”

​“จ้ะ สู้ๆ นะตวง”

ชนิตสิรีบอกให้กำลังใจเพื่อน เมื่อทางโน้นวางสายไปแล้ว หญิงสาวก็ลอบถอนใจออกมาทันที แล้วก็ยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ก่อนจะบ่นภาวนาออกมาดังๆ ว่า

​“สาธุ! คุณพระคุณเจ้าขา ช่วยเพื่อนของน้องด้วยนะคะ ให้รอดจากปากเหยี่ยวปากกาอย่างพี่เพลิง ได้ข่าวมาให้คุณย่าหญิง และรอดปลอดภัยไม่โดนจับได้เรื่องไปเป็นสาย สาธุ”

​“บ่นอะไรน่ะยัยน้อง”

เสียงห้าวทุ้มดังขัดจังหวะการบนบานของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเธอ ทำให้ชนิตสิรีถึงกับสะดุ้งโหยง แล้วเงยหน้ามองทางต้นเสียงทันที นราวิชญ์ยืนกอดอกอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเธอ มองเธอด้วยสายตาเป็นประกายอบอุ่น 

​“พี่วิชญ์ น้องตกใจหมดเลย”

​“ขอหวยหรือไง”

นราวิชญ์ว่ายิ้มๆ ทำเอาชนิตสิรีค้อนขวับ แล้วก็ย่นจมูกใส่เขา ท่าทางนั้นน่ารักนักหนาจนคนมองอยากจะเอื้อมมือบีบจมูกเล็กๆ นั่นสักที

​“ขอพรให้เพื่อนรักของน้องต่างหากล่ะค่ะพี่วิชญ์ ยัยตวงจะรอดไหมคะพี่วิชญ์”

​“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน เตือนคุณยายแล้ว ว่าพี่จะไปจัดการให้เอง ก็ไม่ยอม หึ หึ งานนี้พี่ไม่ขอยุ่งด้วยนะจ้ะ”

​“ไม่ยุ่งด้วยเลยเหรอคะพี่วิชญ์ขา”

ชนิตสิรีว่าเสียงหวาน ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินอ้อมโต๊ะมาเกาะแขนเขาอย่างประจบ นราวิชญ์มองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าหวานๆ น่ารักของน้องสาวนอกไส้

​“ไม่ยุ่ง”

​“ยุ่งหน่อยนะคะ เพื่อนรักของน้องเลยนะ เผื่อพี่เพลิงเกิดโมโหแตก ทำอะไรยัยตวงขึ้นมา พี่วิชญ์ไปช่วยยัยตวงกับน้องนะ”

​“เฮ้อ...”

นราวิชญ์ส่ายหน้าช้าๆ เขาทนเธออ้อนได้ที่ไหนกัน แม้ไม่อยากจะยุ่ง แต่ถ้าชนิตสิรีอ้อนเขาขึ้นมาจริงๆ เขาก็คงต้องไปช่วยอยู่ดี เสียงใสๆ ดังออดอ้อนเขาอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับหน้าหวานละมุนที่แนบแก้มกับต้นแขนเขาอย่างประจบ

​“นะคะ พี่วิชญ์ ไว้ว่างๆ เราไปเยี่ยมยายตวงกันที่สวนส้มตะวันฉายนะคะ แอบไปเป็นกองหนุน ช่วยคุณย่าหญิงด้วยยังไงล่ะคะ”

​“อืม...พี่ไม่รับปากนะ เป็นอันว่าถ้าว่างก็แล้วกัน” นราวิชญ์ว่า แล้วก็ส่ายหน้าช้าๆ พลางบ่นพึมพำ

“พี่อยากจะรู้นัก ว่าถ้าเกิดนายเพลิงเป็นแบบที่คุณยายกลัวขึ้นมาจริงๆ คุณยายจะทำอย่างไรต่อไป แล้วจะวุ่นวายมากอีกขนาดไหน ไม่อยากจะนึกเลยให้ตายสิ”

​“พี่วิชญ์น่ารักที่สุดเลย”

ชนิตสิรีโอบรอบร่างหนาอย่างประจบ นราวิชญ์ถึงกับตัวแข็ง เมื่อเธอกอดเขาแบบเด็กๆ แบบนั้น รู้ไหมนะว่าตัวเองน่ะไม่เด็กแล้ว เป็นสาวเต็มตัว แถมหวานละมุนน่ารัก จนหัวใจเขามันเต้นแปลกๆ ไปทุกวันแบบนี้ ชายหนุ่มค่อยผลักร่างบางออกโดยละม่อม พลางทำเสียงดุๆ ใส่น้องสาวทันที

​“ยัยน้อง อย่าทำแบบนี้ ไม่ดี เราเป็นสาวแล้วนะ ไปๆ ทำงานของเราต่อ อย่าอู้งาน ทำรายงานการประชุมให้พี่ด้วย”

​“แบร่...”

ชนิตสิรีแอบแลบลิ้นตามร่างสูงใหญ่ ที่หายเข้าไปในห้องทำงานของเขา ก่อนจะย่นจมูกและทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ทำงานของตัวเอง พลางบ่นพึมพำว่า

“คุณลุงวิชญ์ หัวโบราณจริงๆ พี่ชายเรา เฮ้อ...” 

......................................................................................................................................................

​เพลิงแสร้งทำหน้าขรึม เมื่อร่างบางของตวงรักมานั่งลงตรงหน้าเขา หญิงสาวจะแย้มรอยยิ้มให้เขา หากแล้วมันก็กลายเป็นรอยยิ้มแหย เมื่อเจ้านายของเธอทำหน้าดุใส่ แถมยังเลื่อนแฟ้มงานมาให้เธออีกกองโต ตวงรักถึงกับทำตาโต เมื่อเห็นกองเอกสารนั้นเข้า

​“นี่เป็นงานบัญชี ดีเหมือนกันที่คุณย่าหญิงจ้างคุณมาช่วยผม ในจดหมายบอกว่าคุณเดือดร้อนเรื่องเงิน งานหนักแบบไหนคุณก็คงไม่เกี่ยงสินะ คุณตวงรัก”

น้ำเสียงนั้นทำเอาตวงรักถึงกับสะอึก หมอนี่...นิสัย สุดๆ จริงๆ แต่ยังไงเราก็ต้องยิ้มไว้ก่อน ท่องไว้นะตวงรัก ฝันที่เป็นจริง เวลาทำงานแค่ไม่นาน เราจะได้ไปเที่ยวสวิส...

​“ค่ะ ยังไงก็ได้ค่ะ”

​“งั้นก็ดี นี่งานของคุณ เรียนมาทางด้านนี้โดยตรงล่ะสิ ถ้าแบบนั้นก็ดีเลย ผมจะได้ไม่ต้องสอนมาก ท่าทางคุณคงจะรู้ดีกว่าผมอีก เพราะผมไม่ได้จบมาทางบัญชีแต่จบมาทางด้านโรงแรมกับบริหาร”

​“เอ่อ...ถ้าจะให้ดี”

ตวงรักกลืนน้ำลาย เธอเคยแตะต้องที่ไหนกับเล่า เอกสารทางการบัญชี แถมวิชาเลข เธอก็เป็นแค่บวกลบคูณหาร จะมากไปกว่านั้นก็ชักจะลำบากใจ เพราะเธอไม่ถนัดเอาเสียเลย

​“คุณเพลิงกรุณาสอนตวงสักนิดได้ไหมคะ? ตวงเองก็จบทางด้านโรงแรมมาน่ะค่ะ”

​“หืม?”

เพลิงเลิกคิ้ว นัยน์ตาคู่คมมองใบหน้าสวยหวานนั้นอีกรอบ บางทีไอ้ที่เขากำลังสงสัยนั้นอาจจะเป็นเรื่องจริง แต่ว่ามันเรื่องอะไรกันล่ะ คุณย่าหญิงถึงทำแบบนี้ ลองเดินตามเกมไปอีกสักหน่อยก็แล้วกัน ถ้ารู้แน่นอนแล้ว เขาค่อยแก้เผ็ดทีเดียวก็คงไม่สาย เพลิงคิดในใจอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วแกล้งพูดลอยๆ ขึ้นว่า

​“แปลกนะ คุณย่าผมรับคุณมาช่วยงานผมด้านการบัญชี แต่คุณทำบัญชีไม่เป็นนี่นะ ให้ตายเถอะ ย่าผมคิดอะไรอยู่นี่ คุณย่าหญิงจ้างคุณเดือนละเท่าไหร่กัน คุณตวงรัก คุณถึงยอมมาทำงานกับผมในสวนส้มห่างไกลความเจริญแบบนี้”

​“ก็มากพอและคุ้มค่าน่ะค่ะ”

ตวงรักตอบ เธอเม้มริมฝีปากนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อไปเสียงอ่อน ไหนๆ ต้องสวมบทเป็นสายลับแล้ว เรื่องโกหกเอาตัวรอดเป็นสิ่งที่เธอต้องทำ

เอาล่ะ...เริ่มทำตัวให้น่าสงสารก่อนนะยัยตวง ตาหมอนี่จะได้เห็นใจ เลิกทำหน้าเหมือนเราจ้องจะมาขโมยอะไรในสวนส้มของเขาเสียที

​“คุณย่าหญิงคงจะสงสาร เห็นใจตวงน่ะค่ะ ที่บ้านตวงลำบากมาก ตวงเป็นเพื่อนกับยัยน้อง ท่านรู้จักตวงดีเลยกรุณาอยากจะช่วย คุณเพลิงคะ จะยังไง งานอะไรตวงทำได้หมดค่ะ แค่คุณสอนตวง ตวงก็ทำได้แล้ว รับรองเลยค่ะว่าไม่ผิดหวัง และตวงจะไม่ทำให้คุณรู้สึกเสียใจเลยค่ะที่รับตวงมาช่วยงาน”

ตวงรักรับรองตัวเอง มือเรียวจับมือเขามากุมไว้ทันที พลางมองเขาเหมือนของความเห็นใจ เพลิงรู้สึกประหลาดเมื่อมือนุ่มนั่นกุมมือเขาไว้ แถมเจ้าตัวยังทำหน้าตาหน้าสงสารใส่เขาอีกต่างหาก

​นึกว่าเขาจะหลงกลหรือไงกันนะ ชายหนุ่มคิดในใจ เป็นเพื่อนยัยน้อง เรียนจบมาด้านธุรกิจการโรงแรม นั่นมันสายงานโดยตรงของธุรกิจทางบ้านเขาเลย ถ้าคุณย่าหญิงจะช่วยจริงๆ แค่ให้งานในโรงแรมทำก็เหลือเฟือแล้ว ไม่ต้องลำบากส่งแม่เจ้าประคุณมาไกลถึงเชียงใหม่แบบนี้หรอกน่า มีแผนอะไรกันอยู่แน่ๆ แต่ว่าแผนอะไรล่ะ? ถ้าเขาอยากรู้ก็ต้องทำไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป

เพลิงยิ้มตอบเธอ รอยยิ้มนั้นทำให้ใบหน้าคมสันน่ามองขึ้นอีกเท่าตัว นัยน์ตาคมเป็นประกายระยับ รอยยิ้มที่ทำให้ลักยิ้มของเขากดลงจนเห็นได้ชัดที่มุมแก้มด้านซ้าย

โอย... ตายแล้ว

ตวงรักมองแล้วถึงกับตาลาย ทำไมเขาถึงหล่อได้บาดใจขนาดนี้กันนะ หญิงสาวอุทานกับตัวเองในใจ พลางกระพริบตาปริบๆ เพลิงดึงมืออกจากมือเธอ เอามากอดอกไว้ แล้วพยักหน้า

“โอเค เป็นอันว่า ผมเห็นใจคุณเหมือนกับคุณย่าหญิงนะ สาวน้อย ผมจะสอนงานให้ก็แล้วกัน เอาแบบนี้ดีไหม?”

น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่าไม่น่าเชื่อ รอยยิ้มที่ตามมาอบอุ่นกว่าเดิม คนมองถึงกับแทบจะเป็นลมกับรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์แบบนั้นของเขา

“คิดเสียว่าผมเป็นพี่ชายคุณ แบบยัยน้องไง ดีไหม เราจะได้ทำงานกันอย่างราบรื่น”

“เอ่อ...ได้ค่ะ”

ตวงรักตอบเหมือนละเมอ ก็เขาเล่นจ้อง เล่นยิ้มมาแบบนี้ หัวจิตหัวใจของเธอมันก็กระเจิงไปทางไหนก็ไม่รู้ เพลิงอมยิ้ม พลางก้มลงมองเอกสาร น้ำเสียงต่อมาของเขา ทำให้ตวงรักแทบตื่นจากภวังค์

“แต่จะอย่างไร จำกฎสามข้อไว้นะครับ คุณตวงรัก ถ้าคุณแหกกฎ กลับกรุงเทพฯ ไปได้เลย”

………………………………………………………………………………………………………………………

​เพลิงปิดแฟ้มเอกสารลง แล้วมองหน้าคนที่กำลังนวดขมับเบาๆ พร้อมกับดมยาไปด้วย ด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาค่อนข้างจะแกล้งอัดงานให้เธอเลยทีเดียวล่ะ ชายหนุ่มรู้ดี บางทีก็พูดเร็วๆ แบบที่ตวงรักฟังแทบไม่ทัน ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วพูดเสียงทุ้มว่า

​“คุณทำงานในนี้กับผมก็แล้วกัน งานเอกสารในสวนส้มไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่บัญชีประจำวันที่ผมสอนคุณไป สิ้นเดือนคุณก็สรุป ทำกำไรขาดทุนให้ผม จ่ายเงินเดือนคนงาน อ้อ...คุณต้องตามไปที่ตลาดกลางด้วย เพราะบางทีก็ต้องรับเงินสด รับบิลมา ผมส่งส้มช่วงเช้า ไม่เกินเจ็ดโมง บางวันอาจจะให้คุณไปธนาคาร จัดการเรื่องพวกเงินให้ผม บางที อืม...คนงานไม่พอ ผมอาจจะขอแรงคุณไปเก็บส้มบ้าง พ่นยาบ้าง ใส่ปุ๋ยบ้าง”

​“หา!”

ตวงรักถึงกับกลืนน้ำลาย นี่ตกลงว่าเขาจะใช้เธอทำทุกอย่างในสวนส้มตะวันฉายนี่เลยหรือไงกันนะ ตายแล้ว!

ยิ่งเพลิงเห็นสีหน้าของเธอ เขาก็เหมือนยิ่งอยากจะแกล้ง ชายหนุ่มร่ายยาวต่อไปว่า

​“บางทีก็อาจจะต้องทำกับข้าว เลี้ยงพวกคนงานด้วย ดีเหมือนกัน คุณทำกับข้าวเป็นหรือเปล่า ผมมีพ่อครัวชื่อคำปัน แกทำได้ไม่กี่อย่าง ผัดผักกาดดองใส่ไข่ นั่นเป็นเมนูที่แกทำเกือบทุกวัน คนงานผมหน้าจะเป็นเจ้านี่อยู่แล้ว บางทีจะขอแรงคุณด้วย”

​“เอ่อ...”

หญิงสาวเม้มริมฝีปาก ก่อนจะมองเขาตาแป๋ว เพลิงเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา เขาอยากจะรู้ว่าคนที่คุณย่าหญิงจ้างมาจะอยู่กับเขาได้สักกี่น้ำ หึ หึ

​“คงไม่รังเกียจนะ งานที่นี่เป็นงานหนัก ผมเลยไม่ค่อยรับผู้หญิงเข้าทำงาน ผมเกลียดความอ่อนแอ ชอบทำเป็นอ้อน และจุกจิกของผู้หญิง เลยจ้างแต่ผู้ชาย ซึ่งพวกเราก็ทำงานกันได้อย่างมีความสุขมาก”

​“ตวงทำได้ค่ะ”

ตวงรักว่าเสียงใส เอาล่ะ! หญิงสาวบอกกับตัวเองในใจ คนอื่นเขาทำได้ เธอก็ต้องทำได้ ไม่รู้ว่าเจ้านายคนใหม่ของเธอแกล้งหรือเปล่า แต่ตวงรักก็มั่นใจว่า งานที่เขาบอกเธอมานั้น มันเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับสาวไฮเปอร์บ้างานแบบเธอ เธออยากรู้อยู่แล้วว่า งานในสวนส้มมีอะไรบ้าง น่าสนุกจะตาย ทำงานกับธรรมชาติแบบนี้ เผื่อเธอจะมีประสบการณ์และความรู้เกี่ยวกับสวนส้มส่วนเรื่องทำอาหารนั้น เป็นอีกเรื่องที่ตวงรักชอบทำอยู่แล้ว เธอจึงไม่เกี่ยงเลยถ้าเขาจะใช้ให้เธอทำ เธอจะยินดียิ่งกว่าต้องนั่งมาทำเอกสารบัญชีเสียอีก

​“ถ้าแบบนั้นก็ดีมาก”

เพลิงผิดหวังนิดหน่อย ที่ไม่เห็นท่าทางท้อแท้ของเธอ ก่อนที่เขาจะทันพูดคุยอะไรต่อ ก็มีเสียงเคาะประตู พร้อมกับเปิดผัวะเข้ามาทันที คนที่ก้าวเข้ามาทักทายเพลิงเสียงหวาน และทำให้ตวงรักถึงกับมองแล้วทำตาโตอย่างตกใจ

​“เพลิงขา แพนเค้กกลับมาแล้ว ไปทานข้าวกลางวันกันนะ ซื้อเป็ดพะโล้มาเผื่อด้วยดาร์ลิ่ง”