ทางออกเดียวที่เหลืออยู่2

เจ๊กิมฮวยถึงกับใจหายเมื่อรู้จุดประสงค์ของผู้มาเยือน

“คับ แต่หนูดาไม่ได้ดวงซวยหรอกคับ มันเป็นแค่ข้อครหาเท่านั้น” แม้จะไม่พอใจแม่เพื่อนอยู่ในที แต่คุณลือยศทำได้แค่อดทนเท่านั้นเพื่อลูกสาว

“อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะคับ เงินที่อาเม้งหยิบยืมผมไป ผมหยุดให้ส่งดอกตั้งนานแล้ว ลูกสาวผมก็ใช่ว่าจะน้อยหน้าใครเพิ่งเรียนจบด้านการตลาดมา ถ้าจะขอร้องให้ช่วยเรื่องแค่นี้คงไม่ลำบากม๊าสักเท่าไหร่นะคับ เพราะหลายปีมานี้เงินต้นรวมดอกมันก็หลายล้าน…” คุณลือยศลองหยั่งเชิงหญิงสูงวัย ด้วยกลัวลูกสาวจะได้คนไม่ดีไป

“ฮ่ายยย พูดอะไรอย่างนั้นนน อั้วยินดีจะช่วยเหลือลื้ออยู่แล้ว อั้วมีหลาน3คน ตนโตไปเรียนต่อเมืองนอก คนเล็กก็ยังเรียนอยู่ ก็มีแต่อาจ้าวที่อีพอจะช่วยเหลือลื้อได้ แต่อั้วก็ขอคุยกับอีก่อนนะ ก็ยังรับปากลื้อไม่ได้” หญิงสูงวัยกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ด้วยกลัวข่าวที่เจ้าตัวเหนียวหนี้จะเล็ดรอดออกไป แม้ทุกวันนี้จะอยู่อย่างสบาย ด้วยวงเงินประกันที่ลูกชายทำไว้พอที่จะเปิดร้านทองพร้อมส่งหลานๆ เรียนก็เถอะ แต่เงินที่เป็นหนี้นับหลายล้านก็ไม่อยากให้เล็ดรอดออกจากกระเป๋าตังตามประสาคนขี้งก

“ถ้าหม่าม๊าตกลง ผมยกหนี้ให้พร้อมฉีกสัญญาเงินกู้ทันที ไม่เอาสักบาทคับ” คุณลือยศเอ่ยอย่างใจป้ำ วินาทีนี้ ขอแค่ให้ลูกสาวอยู่ใต้ปีกของใครสักคนที่เขาพอจะปกป้องจากปากเหยี่ยวปากกาได้เป็นพอ เรื่องเงินสำหรับเขามันไม่สำคัญ

“อ่าๆ อั้วตกลง เดี๋ยวอาจ้าวกับอาหงค์อีกลับมาอั้วจะคุยกับอีพร้อมไปหาลือที่บ้านลื้อแล้วกัน” เรื่องนี้ต้องตกลงกับหลานชายให้ดี อย่างไรเสียหมดหนี้ตรงนี้ไปก็ไม่ต้องระแวงว่าจะถูกคุณรสามาแหกอกทวงเอาวันไหน หญิงชราคิด

“งั้นตามนี้นะคับ ผมขอตัว พรุ่งนี้เรียนเชิญไปหารือกันอีกครั้งที่บ้านนะคับ” คุณลือยศยกมือไหว้แม่เพื่อนพร้อมเดินออกไปขึ้นรถ

ในรถ

“จะดีหรอคับพ่อที่เราไปมัดมือชกเขาแบบนั้น” ฟาโรเอ่ยอย่างกังวลถึงแม้จะอยากได้เฮียจ้าวมาเป็นพี่เขยมากกว่าไอ้เต้ลูกกำนันก็เถอะ

“ยังไงเงินก้อนนั้นก็คงจะไม่ได้คืนง่ายๆ หรอก พ่อว่าเอามาใช้ประโยชน์ให้หนูดาปลอดภัยและมีที่พักพิงดีกว่า” คุณลือยศเอ่ยอย่างปลงตก หากวันนั้นยอมขัดใจเมีย พาครอบครัวย้ายกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่เขา ลูกสาวเขาคงจะมีความสุขมากกว่านี้

“ดูท่าอาม่าแกจะขี้งก แถมเรียกพี่หนูดาว่าตัวซวย จะไม่เรียกว่าหนีเสื้อปะจรเข้หรอคับ” ความกังวลของฟาโรจากการที่เห็นอาม่าเรียกพี่สาวมันฉายชัดในดวงตาจนอดถามไม่ได้

“ไม่หรอก เจ๊กิมฮวยไม่ยอมให้หนูดาอยู่ในบ้านด้วยหรอก และมันจะเป็นการดี หากหนูดาอยากออกไปทำงานข้างนอกอย่างอิสระ” ขอแค่ลูกสาวเขาอยู่ด้วยความสบายใจ เขาก็ไม่สนว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่

ร้านทองแม่กิมฮวย

“กลับมากันแล้ว อั้วมีเรื่องจะต้องคุยกับพวกลื้อ” หญิงชราเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นลูกสะใภ้และหลานชายเดินเข้ามาในบ้าน

“มีอะไรหรอคะม๊า” เจ๊หงค์เห็นความกังวลของแม่สามีได้แต่นึกในใจปัญหาอะไรหนอที่ทำให้คนที่ไม่ค่อยจะถูกใจเธอมานั่งรอคุยกับเธอและลูกชายได้

“อาลือยศอีมา อยากจะให้อาจ้าวแต่งงานกับลูกสาวคนกลาง แล้วจะยกหนี้ทั้งหมดให้ ถือว่าช่วยเหลืออี” หญิงสูงวัยพูดพร้อมหลบตาลูกสะใภ้และหลานชาย

“หนี้!! หนี้อะไรกันคะ ถึงกับต้องบังคับลูกให้แต่งงาน” เจ๊หงค์ถึงกับลมแทบจับ เมื่อได้ยินคำว่าหนี้ที่แม่สามีพูด

“ก็หนี้อาเม้ง อีไปกู้มาตั้งแต่เปิดร้านใหม่ แล้วอาลือยศอีเล่าคร่าวๆ ว่าอยากให้ลูกสาวมีที่พักพิง เลยอยากให้อาจ้าวอีช่วย” หญิงชราตอบอ้อมแอ้ม เพราะกลัวลูกสะใภ้ไม่ตกลง ไม่งั้นต้องเสียเงินไปเป็นล้านแค่คิดตนก็รู้สึกเสียดายเงินขึ้นมา

“ม๊าก็คืนเขาไปสิคะ อาจ้าวอีมีแฟนแล้วจะให้ไปแต่งานกับใครไม่ได้หรอกค่ะ” เจ๊หงค์ออกหน้าแทนลูกด้วยไม่อยากถูกคุมถุงชนเช่นเธอ

“ได้ซี้ แต่งหลอกๆ หน่ะแค่6เดือนถึง1ปี ให้อาลูกหว้าเรียนจบก็ค่อยหย่า ไม่มีปัญหาอะไรหรอกเชื่ออั้ว” หญิงชราพยายามเกลี้ยกล่อม

“แต่งงานกับลูกคุณยศ คนโตแต่งไปแล้ว แบบนี้ก็เหลือคนกลางที่เขาลือกันว่าดวงซวย ดวงกาลกินีหน่ะหรือคะ หงค์ไม่ตกลงนะคะ หงค์ห่วงลูก” เจ๊หงค์ไม่ยอมท่าเดียวด้วยถูกใจแฟนลูกชายนัก หนูลูกหว้าดีกรีด๊อกเตอร์ กิริยาดีงาม เหมาะสมกับลูกชายเธอนัก ใครจะยอมให้ลูกชายได้เมียดวงกาลกินีกันหล่ะ ได้ฉิบหายวายป่วงกันหมดแน่

“อาม่าอยากให้ผมแต่งหรอคับ” จ้าวพายุพูดขึ้นเพราะนั่งฟังอาม่าเถียงกับหม่าม๊ามาร่วมยี่สิบนาที

“ม่าเสียดายเงิน ถ้าจะต้องคืนเขา เงินเป็นล้านๆ เลยนะอาจ้าว อั้วเก็บไว้ให้พวกลื้อดีกว่าจะเอาไปให้คนบ้านนั้น “หญิงชราพูดขึ้นพร้อมกับหว่านล้อมหลานชาย

” ผมมีข้อแลกเปลี่ยน ระหว่างที่ผมแต่งงาน ผมจะพาลินดาย้ายไปอยู่ข้างนอก และจะหย่าทันทีหลังครบ1ปี หลังจากนั้นผมต้องได้ไปเรียนต่อโทที่อเมริกา ด้วยเงินของผมเอง ถ้าอาม่าตกลง จัดงานแต่งได้เลยคับ “จ้าวพายุคิดว่าอย่างไรเขาก็ต้องหลุดพ้นจากครอบครัวคนจีนให้ได้ เขาเหนื่อยเต็มทนกับญาติๆ ของเตี่ย เบื่อที่จะอยู่ในกรอบที่อาม่าขีดไว้เพราะแค่คำว่าสมบัติ

” จ้าวลูก ม๊าว่าไม่ดีมั้ง ถ้าผู้หญิงคนนั้นมีดวงกินผัวหล่ะ ม๊าเป็นห่วงนะ “เจ๊หงค์ตั้งท่าไม่ยอมท่าเดียว เพราะความเชื่อที่มีมานาน เด็กที่มาเกิดในเวลาที่มีคนในบ้านตาย นั้นคือสิ่งอัปมงคลแน่นอน

” ม๊าคับ ผมดวงแข็งจะตายม๊าก็รู้ แค่นั้นทำอะไรผมไม่ได้หรอกนะคับม๊า แล้วผมจะให้ม๊าไปอยู่อเมริกากับผม นะคับ “จ้าวพายุรู้จุดอ่อนคนเป็นแม่ดี อนาคตข้างหน้าเขาไม่อยากเห็นแม่ถูกกดขี่ข่มเหงแย่งสมบัติจากตะกูลเตี่ยเค้าอีกแล้ว!!