เข้าสู่ระบบ
ติ๊ด ติ๊ด … เสียงโทรศัพท์ปลุกร่างบางที่นอนหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงให้งัวเงียลุกขึ้นมารับ
” ฮัลโหลค่ะ “มือที่กดรับโดยไม่ทันดูว่าปลายสายคือใคร ” แกหย่าไม่คิดจะบอกฉันสักคำสินะ!!“ เมื่อได้ยินเสียงปลายสายพูดขึ้น ร่างบางถึงกับถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าขึ้นมาทันที ”แม่รู้เพราะโทรไปทวงเงินเฮียจ้าวหรอ? “ ”แกไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง!! บอกมาเดี๋ยวนี้นะ!! ทำไมแกถึงหย่า!!” มือยกขึ้นมาเสยผมอย่างหงุดหงิด “ตอนนี้ครอบครัวเฮียจ้าวกำลังวิกฤต เฮียจ้าวต้องไปทำงานกับเพื่อนที่ต่างประเทศค่ะ เพื่อเอาเงินมาพยุงครอบครัว” พูดถึงอดีตสามีร่างบางถึงกับน้ำตาคลอออกมา เหตุผลเพราะอะไรทำไมเธอจะไม่รู้ แค่แต่งเติมคำพูดให้มันสวยหรูแค่นั้นเอง… “กลับมาคุยกับฉันกับพ่อแกที่บ้าน!” คำสั่งเด็ดขาดดังขึ้นพร้อมกับกดวางสายไป ร่างบางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่มีวันไหนที่ง่ายเลยสำหรับชีวิตของ “ลินดา” หรือนางสาวลินดา นฤนาทโกศล ทั้งที่อาทิตย์ก่อนคำนำหน้ายังเป็นนางอยู่เลย ชีวิตที่น่าตลก แต่งงานเพราะหมอดูเอย ซินแซเอย ทักเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นตัวกาลกินี ตั้งแต่เกิด…มันน่าทุกข์ใจน้อยเสียเมื่อไหร่กัน!! อดีต… วันที่แม่เธอปวดท้องคลอด คือเวลาเดียวกับที่คุณตาลื่นล้มในห้องน้ำหัวฟาดพื้นเสียชีวิต!! ตั้งแต่จำความได้ไม่เคยเป็นที่รักของญาติมิตรทางไหนสักคน ดั้นด้นเรียนจนจบปริญญาตรี ด้วยการทำงานส่งตัวเองเรียน ชีวิตสงบสุขมาตลอดเป็นเพราะแม่พูดกรอกหูทุกครั้งที่โทรเข้ามา…ว่าเพราะเธอย้ายมาอยู่หอ ทำให้คนที่บ้านไม่เจ็บไม่ป่วยธุระกิจไปได้ดี ทำให้นับครั้งได้ที่จะกลับไปเหยียบบ้านหลังนั้น แต่พอจบปริญญาตั้งจะเอาเอาปริญญาบัตรไปฝากพ่อแม่เพื่อความภาคภูมิใจ กลับเป็นวันที่ต้องน้ำตาตกในอีกครั้ง… “หนูดาจบแล้วนะ ต่อไปนี้หนูดาจะส่งเงินให้พ่อกับแม่ทุกเดือน เพราะที่ฝึกงานหนูดายินดีรับหนูดาเข้าทำงานทันทีที่เรียนจบเลยค่ะ” ร่างบางพูดพร้อมโอบกอดผู้เป็นพ่อที่ยกมือขึ้นมาลูบหัวลูกสาวที่มักถูกญาติๆ ฝั่งเมียพูดกรอกหูตั้งแต่เด็กว่าเป็นกาลกินีของบ้าน อยู่ที่ไหนบ้านนั้นต้องวอดวาย “หนูดาเก็บไว้เถอะลูก พ่อแทบจะไม่ได้ส่งหนูดาเรียนเลย พ่อก็ไม่อยากเป็นภาระหนูดาอีก” พูดพร้อมมองหน้าลูกสาวที่เขามัวแต่ทำงาน จนไม่ได้สนใจเลยว่าลูกที่อยู่กับคำพูดเลวร้ายพวกนั้น เติบโตมาเป็นคนที่เข็มแข็งเหลือเกิน บางทีก็นึกละอายใจตัวเอง “ว่าละ!! ทำไมถึงมีข่าวร้ายเข้ามาในบ้านแต่เช้า!!” “สวัสดีค่ะพี่ต้องตา” ลินดายกมือไหว้ผู้มาใหม่ “หนูดาเอาใบปริญญามาฝากพ่อกับแม่ค่ะ แค่แวะมาเฉยๆ” ลินดายืดตัวตรงเตรียมพร้อมรับคำพูดจาถากถาง เธอทำใจไว้บ้างแล้ว ว่ากลับมาบ้านนี้ต้องได้ยินคำพูดอะไรเถือกนั้นแน่ๆ “ถ้าไม่มีธุระจำเป็นอะไรมากมาย แกไม่ต้องเสนอหน้ากลับมาก็ได้นะ แค่แก่เหยียบพื้นบ้าน ความซวยก็มาเยือนฉันทันที!!” ร่างอวบอิ่มพูดพร้อมจ้องตาน้องสาวเขม่ง “น้องตา…พูดอะไรแบบนั้นหล่ะลูก น้องแวะมาหาเอาความสำเร็จมาฝาก เราน่าจะร่วมยินดีกับน้องนะ” นายลือยศ ผู้เป็นพ่ออดที่จะปรามลูกสาวคนโตไม่ได้ เขาอ่อนอกอ่อนใจกับความคิดฝังลึกจนไม่รู้จะเริ่มแก้จากตรงไหน!! “ตาพูดถูกแล้วค่ะ ร้อยวันพันปีโรงงานตาไม่เคยมีปัญหา!! แค่นังดามันกลับมาบ้านวันเดียว!! รถขนส่งของลูกค้าบริษัทตาพลิกคว่ำ หมอดูก็พูดไปเมื่อเดือนที่แล้วว่าดวงมันแก้ไม่ได้ คุณพ่อยังจะเข้าข้างมันอีก!!” ร่างอวบอิ่มที่กำลังตั้งครรภ์ถึงกับลุกขึ้นมาโวยวาย เมื่อคนเป็นพ่อเอ่ยปรามตนต่อหน้าน้องสาวที่อยู่ใต้เงาของเธอมาตั้งแต่เด็ก เธอยอมไม่ได้เด็ดขาด!! “เสียงดังอะไรกันลูก…” คนเป็นแม่ได้ยินเสียงโวยวายเข้าไปในครัว เดินออกมาดูพบลูกสาวคนโตกำลังยืนร้องไห้พร้อมชี้หน้าน้องสาวไปด้วย “แกทำอะไรยัยดา แกกลับมาก็สร้างเรื่องแล้วหรอ?” มารดาผู้ให้กำเนิดจ้องไปที่ลูกสาวคนกลางอย่างคาดโทษ “ใจเย็นหน่าคุณสา หนูดายังไม่ได้ว่าอะไรน้องตาสักคำ” คนเป็นพ่อต้องปรามภรรยาก่อนที่จะมีการลงไม้ลงมือกันเกิดขึ้นเหมือนที่แล้วๆ มา ถึงแม้จะตกใจกับคำบอกเล่าของลูกสาวคนโตอยู่ไม่น้อย “แม่คะ อย่าเอานังดามันเข้าบ้านได้ไหมคะ วันนี้พี่เจตโทรมาบอกตาว่ารถขนส่งสินค้าไปให้ลูกค้าพลิกคว่ำ ยังประเมินมูลค่าความเสียหายไม่ได้” ลูกสาวคนโตพูดพร้อมน้ำตาอาบแก้ม “ตาไม่สบายใจที่เห็นหนูดาอยู่ในบ้าน ตากลัวเหตุการร้ายๆ ซ้ำเดิมวนเวียนมาอีก” ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอดที่จะอ้อนผู้เป็นแม่ไม่ได้ ด้วยเธอรู้ดีว่าจะใช้ไม้ไหนมาดึงพ่อกับแม่ไปเป็นพวกได้ดี “หึ กลับมาก็พกความซวยมาด้วยเลยหรอยัยดา อยู่นอกบ้านได้เป็น4-5ปี แกถือกระเป๋าจะกลับมานอนบ้านวันแรก ทำธุระกิจพี่สาวแกแทบจมเลยนะ ตัวซวยจริงๆ!!” คนเป็นแม่ชี้หน้าลูกสาวด้วยความโกรธเป็นที่สุด “พอเถอะคุณสา มันเป็นอุบัติเหตุ…หนูดาลูกไปอาบน้ำแล้วลงมากินข้าวนะลูกไป” คนเป็นพ่อยังไม่ปักใจเชื่อว่าลูกสาวคนกลางจะมีดวงซวยอย่างที่ญาติฝั่งภรรยาหรือหมอดูพูด แต่การจะแก้ไขมันต้องได้รับความร่วมมือ จึงอยากให้ทั้งหมดแยกย้ายกันไปก่อน “จะกินก็ให้มันกินไปคนเดียวเถอะ หนูตาไปอาบน้ำ อาบท่า แม่จะพาไปหาหมอดู” คนเป็นแม่สะบัดหน้าเดินเข้าห้องนอนไปพร้อมกับลูกสาวคนโต ลินดาทำได้แค่บอกกับผู้เป็นพ่อว่าไม่เป็นไร เธอชินชาไปแล้ว“ใครให้มึงเสร็จ เพี้ยะ!! มึงอยากโดนลงโทษใช่ไหม” เขาถอนท่อนเอ็นออกก่อนจะเดินไปหยิบขอบตาแพะมาสวมใส่และใส่ห่วงที่ฝังมุกไว้ด้านบนอีกที คนตัวเล็กที่นอนสั่นกระตุกอยู่ที่พื้น น้ำเสียวพุ่งจนเหมือนน้ำพุหายใจหอบ แต่ไม่ทันตั้งตัว ก็โดนล่างหนากระแทกลำเอ็นลงมาพร้อมอุปกรณ์สุดแรง“กรี๊ดดดด อ่าส์ดาเจ็บค่ะผัว ซี้ดเสียวๆ” มันทั้งเจ็บทั้งเสียวปรนกันไปหมด“คืนนี้มึงต้องสลบคาควยกู ร่านนัก” พูดจบก็กระแทก ปัก ปัก ปัก“ดาร่าน ดาอยากโดนเอา ดาเสียว ผัวขา ซี๊ด ซี๊ดๆ” เมื่อโดนปลุกอารมณ์จนถึงขีดสุด เขาจะชักจูงเธอไปไหนเธอก็ยอม“คลานไปลินดา คลานไปเรื่อยๆ กูจะกระแทก_วยใส่มึงเอ็ง” ร่างหนาบังคับให้คนตัวเล็กคลานสี่ขาโดยมีเขาตามกระแทกท่อนเอ็นมาติดๆ เมื่อคลานไปจนรอบห้อง ร่างบางเสร็จสมไม่รู้กี่ครั้ง น้ำจึงนองเต็มพื้นไปหมด ชายหนุ่มกระชากท่อนเอ็นออกมา ดึงขอบตาแพะ และปลอกหนังมุกออกโยนทิ้งไปไม่รู้ทิศทาง ก่อนจะกระชากหางกระต่ายออก จากนั้นแหวกรูสวาทเพื่อดูน้ำเชื้อเขาที่มันแตกออกมาตลอดทางที่ตามเย็ดเมีย แต่เพราะกินยาไปเขาจึงเอาต่อได้สบายโดนท่อนลำไม่หดลงมาเลย“เอ้าท์ดอร์กันหน่อยหนูดา ไปเอากันให้ดวงดาวดวงจันทร์เห็นบ้าง “พูดจบก็อุ้มร
แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ร่างบางหมุนกายในกระจก เสื้อชั้นในที่เป็นสายพอให้รู้ว่าเป็นชั้นใน เปิดเปลือยตรงจุกสีชมพูอ่อน มือบางหยิบที่ปิดจุกรูปหัวใจมีพู่ห้อยลงมาอีกที สะดือเล็กใส่จิว ที่แอบไปเจาะเมื่อ3อาทิตก่อนที่สามีชอบลูบนักหนา มีปลอกหนังสวมไว้ที่คอละหง แต่งแต้มเครื่องสำอางค์บางเบา มือบางลูบลงมาสะโพกผาย ที่ตอนนี้สวมเพียงจีสตริงลูกไม้สีดำมีเม็ดมุกประดับตรงเป้าจีสตริง5เม็ด ขาเรียวยาวสวมถุงน่องตาข่ายสีดำ เมื่อหมุนดูจนพอใจ จึงเอื้อมมือไปหยิบรองเท้าส้นเข็ม2นิ้วครึ่งมาสวมใส่ เดินสับสะโพกเข้าไปในห้องแดงอีกครั้ง ก่อนจะนำชุดคอสเพลต่างๆ มาแขวนเพื่อสับเปลี่ยน เมื่อเข้ามาถึงเห็นสามีนั้งครางบนเก้าอี้ หญิงสาวสาวเท้าเข้าไปช้าๆ ก่อนจะเห็นปลายหยักมีน้ำเหนียวยืด ไหลเยิ้มอยู่ เธอยิ้มมุมปาก ก่อนจะคุกเขาใช้ปลายลิ้นเรียวเล็กตวัดขึ้นลงรัวเร็วจนร่างหนากัดฟันกรอด“อื้มมม อ่าสส เมีย ผัวเสียวไปหมดแล้ว” สิ้นคำพูดของคนเป็นสามี เธอครอบริมฝีปากลงไปจนสุดโคน ก่อนจะรูดขึ้นมาส่วนปลาย อมไว้แค่ส่วนหัวและใช้ลิ้นตวัดรัวๆ“อ่าส์ ซี้ด เสียวสัส เมียคับ เสียวหัว_วย” หน้าตาของร่างสูงเหยเก กร้ามท้องกระตุกจนขึ้นเส้นเลือด ร่างบางจึงป
ห้องแดงวันนี้ชายหนุ่มร่างสูงที่ติดเคลียร์งานมาเกือบจะ1เดือนเต็มๆ เพิ่งจะได้เลิกงานเร็วก็วันนี้ เมื่อตอนเที่ยงเขาโทรบอกให้พ่อเขามารับหลานๆ ไปนอนด้วย ซึ่งพ่อกับแม่เลี้ยงเขาเต็มใจเสียยิ่งกว่าเต็มใจ รีบมารับหลานไปเลี้ยงเพื่อเปิดทางให้ลูกชายและลูกสะใภ้บ้าง“ดาขา อยู่ไหนคะ” ทำไมวันนี้บ้านเขาเงียบแปลกๆ ไม่ใช่เมียเขาออกไปข้างนอกหรอกนะ“วันนี้ออกไปไหนกับดารินหรือเปล่า” ชายหนุ่มเลือกที่จะส่งข้อความหาน้องสาว“ไม่นะปลายแวะไปบ้านมาเห็นกินยาแก้แพ้ไป นอนหลับหรือเปล่าคะ” จากข้อความของน้องสาวทำเอาชายหนุ่มยิ้มกริ่ม เดินขึ้นไปบนห้องนอนก็เห็นเมียรักนอนหลับลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ช่วงนี้น่าจะโดนภูมิแพ้เล่นงาน“จุ๊บ รอพี่แปปนะคะ เดี๋ยวพี่พาทัวร์ห้องแดง” เดินเข้าไปหอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่ก่อนจะเปลื่องผ้าเข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับคืนนี้ เมื่อเดินออกมาก็พบว่าคนตัวเล็กบนเตียงหายไปแล้ว แต่ก่อนที่เขาจะวิ่งออกไปหา ประตูห้องแต่งตัวก็เลื่อนออกมา ร่างเล็กเดินออกมาพร้อม ชุดรัดรูปสไปเดอร์เกิร์ล หน้าอกหน้าใจที่มันใหญ่โตเกินตัวอยู่แล้ว หลังจากมีลูกนอกจากไม่ย่อนคล้อยแล้ว มันยังตั้งจนเห็นยอดอก เอวเล็กสะโพกผายทำเอาชา
หลังจากเคลียร์ใจกันแล้ว งานเลี้ยงก็ดำเนินต่อไปจวบจนเที่ยงคืน และตอนนี้เด็กๆ คอพับคออ่อนเรียบร้อย“ไปรถพี่ ไปเปิดประตูรถเอาของไปเก็บเดี๋ยวพี่อุ้มลูกไปให้” ธีระเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นภรรยาเดินเอาของไปเก็บที่รถตัวเอง“รถปลายหล่ะ” เธอไม่เข้าใจ ปกติก็ต่างคนต่างไปทำไมวันนี้จึงอยากให้กลับด้วยนัก คำพูดของพี่สะใภ้ยังวนเวียนอยู่ในหัว“พรุ่งนี้ค่อยมาเอา ลูกหลับ เอาลูกนอนเบาะอันตราย เธออุ้มลูก พี่ขับ มันเข้าใจยากตรงไหน” ปลายฝนยืนทำตาปริบๆ เพราะปกติสามีเธอไม่เคยพูดคำยาวๆ แบบนี้กับเธออยู่แล้ว“อยากเห็นชุดอะไรก็พิมพ์มา เดี๋ยวเติมเชื้อฟืนให้” ลินดาเดินไปกระซิบข้างคนเป็นพี่ชายก่อนจะหัวเราะน้อยๆ เมื่อโดนมองค้อน“ไปใส่ให้ผัวเธอดูโน้น ยืนมองจนจะเขมือบหัวอยู่ละ ยุ่งจริง” เขาอยากจะเขกหัวคนเป็นน้องนัก สนุกเหลือเกินเรื่องเชียร์ให้เขามีเมียเนี่ย“อย่าไปคุยกับมัน ห้าม!” คนห่วงเมียเดินมาโอบไหล่ทันทีที่เห็นเมียรักหัวเราะคิกคักกับธีระ“ถ้าจะหึงก็ช่วยดูหน่อยเถอะ มีอะไรสดใหม่บ้าง ลูก2 ผัวอีก1 มีอะไรให้น่าตื่นเต้น สภาพนี้กระเดือกไม่ลง” ธีระพูดจบก็อุ้มลูกชายไปที่รถทันที“ไอ้เวร กูขอให้มึงโดนผู้หญิงปล้ำ” กล้ามากที่มาว่าเมีย
เป๊งๆๆๆ เสียงช้อนกระทบกับขวดว๊อดก้าเพื่อดึงความสนใจ“เดือนหน้าผมจะแต่งงานกับลินแล้วนะคับ” ชายหนุ่มพูดจบก็ยกมือของแฟนสาวขึ้นมาเพื่อให้ดูแหวนเพชรเม็ดเป้งบนนิ้วสวยของแฟนสาว เรียกเสียงเฮแสดงความยินดีอย่างท้วมท้น เขากับลลินคบหากันมายาวนานตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย แต่เพราะปัญหาทางบ้านที่ยังคาราคาซังทั้งคู่จึงเลื่อนงานแต่งเสมอมา จนวันนี้ที่ทุกอย่างคลีคลายเขาจึงชวนแฟนสาวเข้าประตูวิวาเสียที“ปื้นแต่งๆ” เด็กสาวที่ยืนอยู่ด้านหน้าผู้เป็นลุงจับใจความได้แค่แต่งๆ ก็อยากจะแต่งกับเขาด้วย คนเป็นพ่อถึงกับควันออกหูเมื่อลูกสาวคนสวยของเขาบอกว่าจะแต่งงาน“ไม่ให้แต่งค่ะ อยู่กับคุณพ่อไปจนแก่เลยค่ะ ปลื้มไม่รักคุณพ่อหรอลูก” รีบไปอุ้มลูกสาวขึ้นมาฟัดจนคนอื่นๆ ส่ายหน้าเอือมละอา“รักๆ ปื้นรัก” เด็กหญิงที่ใครพูดอะไรก็อือออไปหมด รู้แค่ว่ารักต้องหอมแก้มกันเหมือนที่แม่เคยสอนก็เอื้อมหน้าไปจุ๊บแก้มคนเป็นพอ“รักแม่ รักปด รักป่า” สรุปคือเด็กหญิงปานชีวารักทุกคน งานเลี้ยงวันนี้เด็กๆ สร้างสีสันไม่น้อย ด้วยชุดที่ถูกจับให้ใส่คอสตูมชุดสัตว์ต่างๆ เด็กหญิงปานชีวาใส่ชุดกระต่าย เด็กชายสุดโปรดใส่รูปหมูที่ชุดมันอาจจะเล็กไปสำหรับเด็กๆ ที่น้
พูดจบน้องสาวของสามีก็หันมามองเธอตาโต จะว่าเธอพูดแทงใจดำก็ได้ แต่หากไม่เคลียร์ใจกันเรื่องนี้ธีระกับปลายฝนคงอยู่ด้วยกันลำบาก และเธอคิดว่าสองคนนี้หรือคนในครอบครัวไม่มีใครเคลียร์เรื่องนี้หรือเอ่ยถึงเลยด้วยซ้ำ” คือ ดารู้ว่าปลายท้องกับพี่ขุนนานหรือยัง “น้ำตาเม็ดใสๆ ร่วงลงนองหน้าทันที” ดารู้พร้อมกับพี่ธี “พูดจบก็จูงมือบางของน้องสาวสามีมานั้งที่โต๊ะทานข้าว” ตอนนั้นพี่ธีถูกคุณป้าขอร้องให้กลับมานอนบ้าน แต่พี่ธีดันเลือกจะมาดึก ออกตั้งแต่เช้ามืดแทนเลยรู้ว่าเธออาเจียนทั้งเช้าและเย็น คนเป็นหมอเขาย่อมรู้อยู่แล้ว เลยขอให้ดาขับรถพาเขาแอบตามปลายไป “ตอนนั้นเธองงมากว่าทำไมธีระไม่ขอให้แฟนหรือขับรถตามไปเอง แต่พอชายหนุ่มเฉลยเธอจึงอาสาไปเป็นพยานหากปลายฝนท้องกับคนอื่น งานแต่งก็จะเป็นโมฆะทันที” ดากับพี่ธีแอบตามปลายเข้าไปที่คาเฟ่ นั้งอยู่โต๊ะด้านหลังซอกในสุด จนเฮียขุนมา “หญิงสาวพูดให้อีกคนคิดตาม วันนั้นเมื่อจ้าวขุนรู้ว่าปลายฝนตั้งครรภ์จากความผิดพลาด ก็เสนอทางเลือกให้เธอไปเอาเด็กออกด้วยไม่อยากมีปัญหากับปกป้องและปราบปราม ปลายฝนยืนยันจะเก็บลูกไว้ ไม่เพียงแต่รู้ความลับนี้แต่สิ่งที่เธอรู้อีกอย่างคือที่จ้าวขุนเคย







