5.1 เหตุผลของหัวใจ

อมายาตั้งใจจะไปหาคุณย่าผู้เป็นเหมือนยาใจ แต่ระหว่างทางเธอแวะร้านขายยาข้างตลาดที่ใกล้ที่สุดก่อน ซึ่งเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเพราะชายสวมหมวกกันน็อกวิ่งเข้ามากระชากกระเป๋า

“กรี๊ดดดดด เอามานี่นะ”

“ปล่อยสิวะนังนี่”

“ช่วยด้วยค่ะ ตำรวจ ช่วยด้วย”

หญิงสาวตกใจร้องลั่นแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากสมบัติตัวเอง จนถูกมันซัดหน้าหงาย มันได้กระเป๋าแล้วกลับไม่ยอมไปแต่ดึงมีดพกออกมาจ้วงแทงหน้าท้องบอบบางสองทีก่อนพวกมันจะวิ่งหนีไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว

อมายารู้สึกถึงความเย็นของโลหะที่เสียดแทงเข้ามาในกล้ามเนื้อ สมองรับรู้ว่าตัวเองโดนแทงก่อนจะรู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ เธอก้มมองหน้าท้องตัวเองที่เลือดพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อกก็อึ้งจนแทบหยุดหายใจ และรีบยกมือขึ้นปิดแผลห้ามเลือดเอาไว้ขณะที่ความเจ็บเริ่มแผ่กระจายจากบาดแผลอย่างรวดเร็ว จนทั้งร่างทรุดลงไปกองกับพื้น

พลเมืองดีแถวนั้นเข้าให้การช่วยเหลือ สติอมายาเริ่มเลือนรางลงทุกขณะจากการเสียเลือดมาก แต่ใบหน้าที่ลอยอยู่ในความคิดกลับเป็นใบหน้าของผู้ชายใจร้ายคนนั้น

“พี่เฟลม...”

ถึงจะเป็นแค่ภาพลวงตา แต่การได้เห็นสีหน้าร้อนใจที่เขามีต่อความเป็นความตายของเธอก็ทำให้อมายาคลี่ยิ้มออกมา เพราะในความฝันของเธอ เขมราชไม่ใช่คนใจร้ายเลือดเย็นจนหัวใจเธอรับไม่ไหว

“อย่าเพิ่งหลับนะ อยู่กับฉันก่อน”

มืออุ่นของเขาตบเบา ๆ ที่แก้มเพื่อให้สติ แต่อมายาไม่สามารถครองสติไว้ได้เลยหมดสติไปก่อน ambulance จะมาถึงด้วยซ้ำ

เขมราชตัวจริงไม่ใช่แค่ฝันนั่งไปกับเธอด้วย ก่อนหน้านี้เขาแวะตลาดซื้อของให้คุณป้า พอเดินออกมาก็เห็นคนมุงกันเต็ม บังเอิญจำรถของหญิงสาวได้และลางสังหรณ์บางอย่างทำให้เขาแหวกไทยมุงจนได้เห็นว่าใครที่กำลังนอนจมกองเลือดอยู่

ความดันอมายาลดลงจนน่ากลัว หัวใจของเขมราชกระตุกวูบ ความปรารถนาดีที่ถูกกดไว้ในหัวใจกำลังทำงานอย่างหนักจนครอบครองมันทั้งดวงได้ชั่วขณะหนึ่ง ระหว่างนั้นทีมกู้ชีพช่วยระบายเลือดที่อาจจะท่วมปอดของหญิงสาวออกมาและทำให้ความดันเธอคงที่ในที่สุด

‘เธอต้องไม่ตาย’

ชายหนุ่มบีบมือเปื้อนเลือดแล้วจ้องใบหน้าซีดเซียวของคนที่สวมหน้ากากออกซิเจนนอนบนเปลหาม ไม่แน่ใจแล้วว่าที่ต้องการให้เธออยู่ต่อไปเพื่อชดใช้ในสิ่งที่เธอทำ หรือมีเหตุผลของหัวใจแอบแฝงด้วยกันแน่

* * *

คนร้ายแทงไม่ถูกจุดสำคัญก็จริง แผลหนึ่งแค่ถากไป แต่อีกแผลแทงใกล้ปอดมากซึ่งอันตรายอยู่ดี ทีมแพทย์เฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อนอย่างใกล้ชิดและงดเยี่ยมจนกว่าจะมีสัญญาณที่ดี ด้านลูกน้องที่เขมราชให้ประสานงานกับตำรวจตรงจุดเกิดเหตุก็โทร. มารายงานว่าเบื้องต้นเจ้าหน้าที่สรุปเป็นคดีชิงทรัพย์ธรรมดา

แต่สิ่งที่เขาได้ยินชาวบ้านพูดในที่เกิดเหตุก่อนตำรวจและหมอจะไปถึงกลับทำให้เขาเอะใจ ‘มันไม่น่าจะทำแม่หนูนี่ขนาดนี้เลย มันได้กระเป๋าแล้วแทนที่จะหนี แต่มันยังแทงนังหนูซ้ำอีก’

“มึงรีบมาหากูที่โรง’บาล กูมีเรื่องให้พวกมึงทำ”

[ครับ พวกเรากำลังไปครับ]

เขมราชมองกระดุมเม็ดหนึ่งที่เขาได้มาจากมืออมายาตอนจับมือเธอบนรถพยาบาล อาจเป็นเบาะแสสาวถึงตัวคนร้าย แต่ไม่ว่ามันจะมีเหตุผลอะไร เขาจะไม่ปล่อยให้อมายาตายก่อนจะได้ชดใช้กรรมในคุก

ไม่แปลกใจถ้ามีคนอยากฆ่าเธอมากมาย เพราะอมายาสร้างศัตรูจนนับไม่ถ้วน แม้แต่เขาก็ไม่เว้น เขมราชอดคิดถึงเรื่องที่เคยเกิดกับเขาที่นิวยอร์กไม่ได้

ตอนนั้นมีนรญาทำงานร้านอาหารไทยร้านเดียวกัน เขาจึงมักเดินไปส่งน้องกลับที่พักทุกวัน กระทั่งวันหนึ่งเพื่อนนักศึกษาชาวไทยชื่อ ‘เก้า’ กับกุ๊ยต่างชาติของมันดักรอเขากับน้องที่ตรอกหนึ่ง มันลงมือทำร้ายเขาและตบตีมีนรญาจนถึงขั้นนอนหยอดน้ำข้าวต้ม แล้วทิ้งคำพูดเอาไว้ว่า

‘ของฝากจากแฟนเก่า ขอให้พวกมึงมีความสุขกันมาก ๆ นะ’

เขาไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงสวยแสนบอบบางที่ดูไร้พิษภัยอย่างอมายาจะเลวร้ายเกินเยียวยา ขณะพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลโดยมีมีนรญาคอยดูแลใกล้ชิด เขาจึงตัดสินใจติดต่ออมายาเป็นครั้งแรกหลังจบความสัมพันธ์

[โทร. มาได้แล้วเหรอไอ้พวกเหี้ย]

คำผรุสวาทที่ผ่านมาตามสายทำให้เขากำหมัดแน่น มีนรญาคอยกุมมือไว้และส่งสายตาให้เขาใจเย็น

‘ด่าตัวเองเหรอ’

[ด่าไอ้พวกที่มันแอบกินกันที่นี่ไม่สะใจ จนต้องหนีไปเปิดตัวที่ต่างประเทศไง เป็นไง... ไปได้สวยเลยสินะ ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้วนี่]

‘ไม่ว่าจะเป็นที่นี่หรือที่ไทย เราไม่จำเป็นต้องหลบ เพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิด และแน่นอน... มันดีกว่าตอนคบเธอ’

[...]

‘น่าจะเลิกกับเธอแล้วมาคบมีนตั้งนานแล้ว ถ้ารู้ว่ามันจะดีขนาดนี้’ พูดพลางก็หันไปสบตาสาวงามข้างกายด้วยสายตาหวานซึ้งโดยไม่รู้เลยว่าคนปลายสายกำลังมีน้ำตา

เขารู้สึกว่าตัวเองเสียเวลากับการลืมอมายามากเกินไปจนมองข้ามสิ่งที่ดีที่สุดไป ต่อจากนี้เขาจะตัดใจจากผู้หญิงเลวร้ายคนนั้นเพื่อเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงที่เขาอยู่ใกล้แล้วสบายใจ ไม่ใช่วัน ๆ ก็หาแต่เรื่องปวดหัวมาให้แบบคนเก่า

‘เพราะคนอย่างเธอมันก็แค่เด็กหัวรุนแรง ชอบใช้กำลังแทนสมอง แถมยังร้ายกาจถึงขนาดส่งของฝากเหี้ย ๆ แบบนี้มาให้ แต่ยังไงก็ขอบใจนะ เพราะมันช่วยให้ฉันติดสินใจง่ายขึ้น’

[จะตัดสินใจอะไรก็เชิญตามสบาย แต่อย่ากลับมาให้เห็นหน้าอีกแล้วกัน ไม่งั้นออยจะเล่นงานทั้งพี่ทั้งนังนั่นจนไม่ได้ผุดได้เกิดเลยคอยดู]

อมายาวางหูใส่เขาทันที เขมราชเม้มปากสนิท เพราะถึงแม้จะตัดสินใจได้แล้วแต่เขาผิดหวังในตัวแฟนเก่า เขาพอรู้ว่าเธอถูกเลี้ยงดูมาแบบไหนและพยายามทำความเข้าใจอารมณ์เกรี้ยวกราดเหมือนทอร์นาโดลูกใหญ่ แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่เข้าใจ และได้รู้ว่าที่ผ่านมาเขาแทบไม่รู้จักอมายาเลย

ต่อไปเขาจะปล่อยให้สายลมเอื่อยเย็นอย่างมีนรญาช่วยพัดพาให้ความสัมพันธ์ถึงจุดหมาย ถึงไม่หวือหวาเร้าใจแต่ปลอดภัยกว่าเอาตัวเองเข้าไปอยู่ท่ามกลางพายุร้ายเช่นอมายา

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้คุยกับแฟนเก่า ส่วนนายเก้าก็หนีมาเมืองไทย เห็นว่าครอบครัวกำลังจะล้มละลาย พ่อแม่ส่งไม่ไหวเลยต้องกลับมา ได้ข่าวว่าตามจีบอมายาอยู่พักใหญ่แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พัฒนาความสัมพันธ์

เขาไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่ผู้ชายคนไหนก็ทนผู้หญิงแบบนี้ไม่ได้ แต่เขาเองที่คิดว่าลืมได้แล้วกลับยังห่วงใยเธออยู่ลึก ๆ เขมราชถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางมองเธอผ่านกระจกห้อง ICU ด้วยความรู้สึกเจ็บหนึบในหัวใจ ถ้าหญิงสาวไม่ใช่คนที่ฆ่าลูกเมียเขา เขมราชก็คงไม่ต้องรู้สึกผิดกับความรู้สึกที่เกิดขึ้น

“มึงมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

เขมราชหันไปตามเสียงทักทายไม่เป็นมิตรของชาวีที่คงจะรีบมาทันทีที่เขาให้พยาบาลโทร. ไปบอก

“มาไวฉิบหาย ไม่ต้องทำการทำงานกันแล้ว”

“กูก็ต้องทำงานบ้าง ไม่เหมือนมึง ที่วัน ๆ เอาแต่เกาะป้ากิน” ชาวีบิดปากยิ้มท่าทางเยือกเย็นกว่า แต่สายตาคมปลาบกลับตวัดมองอย่างดูแคลน

เขมราชไม่ถือสา หลายคนคงไม่คิดว่าคนอย่างเขาที่อยากใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์เป็นช่างภาพอิสระแต่ที่กลับไทยคราวนี้ก็เพื่อดูแล K holding บริษัทที่บริหารจัดการตั้งแต่ร้านอาหารขนาดเล็ก ไปจนถึงโรงแรมขนาดใหญ่แทนคุณป้าที่อยากวางมือเต็มแก่

ทั้งที่จะนอนใช้เงินอย่างเกียจคร้านไปจนตายก็ยังผลาญสมบัติที่มีไม่หมด เพราะครอบครัวฝ่ายแม่ใกล้ชิดกับผู้มีอำนาจ ร่ำรวยสะสมมาตั้งแต่บรรพบุรุษ

“คำว่าบ้างของมึงนี่หมายถึงสิบนาทีต่อวันเหรอ?”

“...”

“ถ้ากูเป็นคนไข้มึงนะ กูกัดลิ้นตายไปแล้วที่มีหมอติดหอย”

“หุบปากหมา ๆ ของมึงแล้วไสหัวไปให้ไกลไอ้เฟลม ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวแล้วอัดมึงให้ยับตรงนี้”

“ไล่กูแบบนี้ ไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าออยโดนแทงแล้วกูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” ไอ้คนกวนตีนยังลอยหน้าพูดยิ้ม ๆ แต่ความตั้งใจจริง ๆ ของชาวีคืออยากรู้ว่ามันทำอะไรอมายาอีกหรือเปล่า

“มึงกำลังจะพูดอะไร”

“ออยโดนจี้ หลังจากกลับจากบ้านกู เพราะอะไรรู้ไหม”

“...”

“เพราะว่าที่เจ้าสาวของมึงโร่ไปนอนกับกูอีกแล้วว่ะ นางบอกนางติดใจลีลาเสียบมิดขยันซอยของกู”

ผัวะ!