All Chapters of เพลิงเขมราช: Chapter 1 - Chapter 10

เขมราชนั่งคู้ตัวตรงมุมห้องแล้วกอดรูปเมียรักที่จากไปพร้อมกับลูกในท้อง ขณะที่ความเศร้ากำลังกัดกินจิตใจ เขาได้ปล่อยให้น้ำตารินไหลไม่ขาดสาย คิดถึงอุ่นไอจากอ้อมกอดมีนรญา โหยหาความอ่อนหวานของเธอจนแทบบ้า และทรมานยิ่งกว่าที่ต้องบอกกับตัวเองว่าจะไม่มีหล่อนอีกแล้วถ้าไม่ใช่เพราะความริษยาของผู้หญิงบ้าคนนั้น เขากับหล่อนคงได้เข้าพิธีวิวาห์ และสองเราคงได้เฝ้ารอวันที่ลูกน้อยจะได้ลืมตาขึ้นมาดูโลก“พี่ขอโทษนะมีน ฮือ ๆๆ”ขอโทษที่เขาดูแลปกป้องเธอกับลูกในท้องให้ปลอดภัยจากอมายาไม่ได้ และถ้าเขาไม่ปล่อยให้มีนรญาออกไปข้างนอกในคืนปาร์ตี้สละโสดตามลำพัง มันก็คงไม่เป็นอย่างนี้ไม่คิดว่าอมายาจะโกรธแค้นถึงขนาดต้องฆ่ากัน แต่เขาน่าจะฉุกคิดให้เร็วกว่านี้ว่าเธอไม่มีทางปล่อยให้ใครมีความสุขอยู่บนความทุกข์ของตัวเองเขาเคยคบหากับอมายา ตอนนั้นเธอเรียนอยู่ชั้นปีที่หนึ่ง ส่วนเขาเป็นรุ่นพี่ปีสุดท้าย เธอเป็นคนสวยสายลุยในแบบที่เขาชอบ เป็นผู้หญิงที่ทำให้เขารู้จักคำน้ำเน่าอย่าง ‘รักแรกพบ’แต่เธอหึงหวงมากเกินไปจนเขาอึดอัด อมายาตามไปมีเรื่องตบตีกับผู้หญิงทุกคนที่เกาะแกะเขาไม่เว้นแม้แต่อาจารย์ประจำคณะ จนตัวเองโดนทัณฑ์บน ส่วนเขาก็ถู

อมายารับจุมพิตอ่อนโยนอีกครั้ง ริมฝีปากของเขาสร้างกระแสวาบหวามร้อนแรงไปทั่วสรรพางค์กาย ผิดกับความป่าเถื่อนที่เขากระทำเมื่อตอนเช้า ทำให้หญิงสาวตอบรับการเชิญชวนของเขาอย่างว่าง่ายกลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจเขาฉุนจัดจนแทบทำให้เธอมึนเมาตามไปด้วย ในขณะที่ลิ้นร้อนของเขาก็กระหวัดพันเกี่ยวสร้างความซ่านเสียวให้หญิงสาวแสนบริสุทธิ์อย่างเธอได้มากมาย ฝ่ามือไม่นุ่มไม่หยาบจนเกินไปที่ถูไถบนปทุมถันก็ทำให้เธอรุ่มร้อนจากความปรารถนาล้ำลึกเกินบรรยาย“อือ... พี่เฟลม”เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อเขาเริ่มใช้ลิ้นสำรวจตามร่างกาย ไล่ตั้งแต่กรอบหน้า ปลายคาง ซอกคอขาว ไหปลาร้า ลงมาจนถึงเนินถันเต่งตึง ก่อนจะอ้าปากงับยอดอกสีชมพูหวานเข้าไปในช่องปาก แล้วดูดดึงจนแก้มที่เต็มไปด้วยไรเคราสีเขียวเย้ายวนนั้นตอบเข้าไป พาให้ลมหายใจสาวสะท้านเฮือกและปั่นป่วนในช่องท้องอย่างบอกไม่ถูกเขาเซ็กซี่เหลือเกิน...ในเวลาที่สมองกำลังมึนตื้อด้วยฤทธิ์รักที่เขามอมเมา อมายากลับตระหนักได้ว่าผู้ชายที่กำลังเคลื่อนไหวเหนือร่างนี้น่าปรารถนาเพียงใด มือบางค่อย ๆ ลูบศีรษะเขาราวกับจะทำให้ตัวเองแน่ใจว่านี่คือเขาจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฝันไป พลางก็แอ่นอกเข้าหาเมื่อคลื

“คิดดี ๆ ก่อนจะพูดคำนี้ออกมานะคะ” “...” อมายานิ่วหน้ามองเขา ความจริงจังในแววตาชาวีพาให้เสียวสันหลังวาบ “เพราะทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับคำตอบของออย” “พี่แชมป์...” เขาหลบสายตาตัดพ้อของเธอแล้วพูดต่อไปอย่างไม่แยแส “ถ้าออยมั่นใจว่าตัวเองบริสุทธิ์ พี่จะร่วมหัวจมท้ายไปกับออย พี่จะทำให้ออยเห็นว่าพี่ตัดสินใจไม่ผิดที่ร่วมสู้ไปด้วยกัน แต่ถ้าออยเลือกที่จะปฏิเสธพี่เพื่อจะได้วิ่งตามในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้อย่างไอ้เฟลม... มันก็เท่ากับว่าออยยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วค่ะ ไม่ต้องรอให้ศาลตัดสินหรอก ส่วนพี่ก็คงไม่จำเป็นจะให้ความช่วยเหลืออะไรออยอีก” อมายาดึงมือออกมาจากเขา รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนี้ เพราะแค่ไม่อยากสร้างปัญหาให้คนที่มีบุญคุณต่อกัน ไม่ได้จะไล่ตามใครอย่างที่เขาว่า แต่ลึกลงไปก็เข้าใจได้ถ้าเขาจะไม่มั่นใจ หากสิ่งที่เขาทำอยู่ไม่ต่างจากการบีบบังคับให้เธอยอมเป็นของเขาเพื่อแลกกับความช่วยเหลือ และเพื่อที่เขาจะได้ชนะคนที่ทำให้เขารู้สึกพ่ายแ

อมายาตั้งใจจะไปหาคุณย่าผู้เป็นเหมือนยาใจ แต่ระหว่างทางเธอแวะร้านขายยาข้างตลาดที่ใกล้ที่สุดก่อน ซึ่งเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเพราะชายสวมหมวกกันน็อกวิ่งเข้ามากระชากกระเป๋า“กรี๊ดดดดด เอามานี่นะ”“ปล่อยสิวะนังนี่”“ช่วยด้วยค่ะ ตำรวจ ช่วยด้วย”หญิงสาวตกใจร้องลั่นแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากสมบัติตัวเอง จนถูกมันซัดหน้าหงาย มันได้กระเป๋าแล้วกลับไม่ยอมไปแต่ดึงมีดพกออกมาจ้วงแทงหน้าท้องบอบบางสองทีก่อนพวกมันจะวิ่งหนีไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวอมายารู้สึกถึงความเย็นของโลหะที่เสียดแทงเข้ามาในกล้ามเนื้อ สมองรับรู้ว่าตัวเองโดนแทงก่อนจะรู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ เธอก้มมองหน้าท้องตัวเองที่เลือดพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อกก็อึ้งจนแทบหยุดหายใจ และรีบยกมือขึ้นปิดแผลห้ามเลือดเอาไว้ขณะที่ความเจ็บเริ่มแผ่กระจายจากบาดแผลอย่างรวดเร็ว จนทั้งร่างทรุดลงไปกองกับพื้นพลเมืองดีแถวนั้นเข้าให้การช่วยเหลือ สติอมายาเริ่มเลือนรางลงทุกขณะจากการเสียเลือดมาก แต่ใบหน้าที่ลอยอยู่ในความคิดกลับเป็นใบห

ข่าวลือที่เขมราชร่วมมือกับอมายากำจัดมีนรญาเพราะไม่อยากรับผิดชอบลูกในท้องแพร่สะพัดไปทั่ว k holding แม้ไม่สมเหตุสมผล แต่มีคนเชื่อ ข่าวเริ่มแพร่เข้ามาในแวดวงคนรู้จักและพาร์ตเนอร์บริษัท ทำเอาชายหนุ่มที่หัวเสียหนักต้องมาโรงพยาบาลเพราะต้องมีคนรับผิดชอบความโกรธและฉุนเฉียวที่เกิดขึ้นตลอดหลายวัน และเขาเชื่อว่าคนที่ปล่อยข่าวเสียหายคืออมายาแต่อมายากำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง เขาตัดสินใจนั่งมองเธอทุรนทุรายไม่ได้ปลุกให้ตื่นจากฝันร้าย ปล่อยให้บาปกรรมเล่นงานคนอย่างเธอในความฝันด้านอมายาฝันว่าร่างของแม่เต็มไปด้วยเลือดและท่านกำลังเดินจากเธอไปเรื่อย ๆ ในฝันนั้นเธอวิ่งตามไปจนหมดแรงแต่ไม่อาจคว้ามือท่านเอาไว้ได้ และเป็นเธอเสียเองที่รู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย สุดท้ายเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมอาการเจ็บแผลจากการดิ้นแรง พลางหอบหายใจเข้าปอดอย่างแรง“เก่งนี่ที่ยังไม่ตาย” เสียงคุ้นหูทำให้หญิงสาวหันไปมองที่โซฟา เห็นเขมราชนั่งไขว่ห้างอยู่ก็ถึงกับกลืนน้ำลาย แววตาเขาไม่เป็นมิตรและเธออยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะต่อกร“คุณต้องการอะไร”