Beranda / โรแมนติก / เพลิงเขมราช / 5.2 เหตุผลของหัวใจ

Share

5.2 เหตุผลของหัวใจ

Penulis: ลัลน์
last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-21 20:33:02

ผัวะ!

ชาวีชกเข้ากรามซ้ายของอีกฝ่ายอย่างจังเพราะไม่อยากทนฟังมันพูดพล่อย ๆ เพราะนั่นไว้ใช้สำหรับผู้หญิงเลวที่มีพฤติกรรมย่ำแย่ยิ่งกว่าโสเภณี ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่อมายา

“เก็บเอาคำพวกนี้ไปใช้กับผู้หญิงข้างถนนของมึงดีกว่า อย่ามาลามปามน้อง”

เขมราชยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากก่อนถ่มเลือดลงใกล้เท้าเพื่อนเก่าแล้วกระชากสาบเสื้ออีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง

“มึงจะเป็นศัตรูกับกูให้ได้สินะ”

“กูไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใคร กูแค่ช่วยผู้หญิงที่กูรัก เหมือนที่มึงเป็นหมาบ้าแบบนี้ก็เพราะเมียมึงไง” ชาวีผลักเขมราชออกเต็มแรง

“โอเค...” เขมราชรู้แล้วว่าคงเปลี่ยนใจเพื่อนเก่าไม่ได้ ต่อไปคงเหลือทางสุดท้ายคือตาต่อตาฟันต่อฟัน “ไว้ค่อยมาตกลงกันนะว่ามึงจะนอนกับออยวันคู่หรือวันคี่”

“ไอ้เฟลม!!!”

“บายครับคุณเพื่อน”

เขายกยิ้มหยันแล้วเดินจากไปเสีย อยู่นานกว่านี้อาจได้ฟัดกับชาวีเหมือนหมา ส่วนนายแพทย์หนุ่มอยากจะเอาเท้ากระแทกปากมันนัก แต่เรื่องที่เขมราชพูดจริงแท้แค่ไหนกัน

ชาวีเหลือบมองอมายาผ่านกระจกห้อง ICU ด้วยแววตาสับสน เขารู้สึกไม่ต่างจากคนโง่ที่ถูกเขมราชปั่นหัว คงเพราะที่เธอพยายามปฏิเสธเขา มันทำให้ความไว้ใจและเชื่อใจที่เขามีในตัวอมายาลดน้อยถอยลง

* * *

ผ่านไปสองวันกว่าที่ทีมแพทย์จะให้อมายาออกจากหอผู้ป่วยวิกฤติและอนุญาตให้ญาติเข้าเยี่ยมได้ แต่หญิงสาวก็สะลึมสะลือเพราะฤทธิ์ยาไปอีกหลายวันแถมยังต้องทรมานเพราะแผลติดเชื้อที่ต้องตัดออกเรื่อย ๆ จนล่วงเลยมาหนึ่งสัปดาห์

เช้านี้เธอตื่นมาพร้อมกับที่ในหัวโล่ง ๆ คงเพราะหมอลดยาลงแล้ว เลยดูเหมือนจะสื่อสารกับคนรอบข้างเข้าใจบ้าง

“วันนี้หมอบอกว่าแกหน้าตาสดใสขึ้นเยอะ อีกสองสามวันคงจะออกจากโรงพยาบาลได้” คนเป็นแม่ที่นั่งตรงโซฟาเอ่ยขึ้นแม้สายตายังไม่ละจากเมนูอาหาร

“จับคนร้ายได้ไหมคะ”

พิยดาส่ายหน้าแทนคำตอบ

อมายามีสีหน้าเป็นกังวล หลังออกจากห้อง ICU ตำรวจให้หมอปลุกเธอมาสอบปากคำ เธอสงสัยว่ามันไม่ใช่ชิงทรัพย์ธรรมดา แถมนึกถึงท่าทางคนร้ายแล้วคุ้นอย่างบอกไม่ถูก กระดุมที่เธอดึงจากคนร้ายมาได้ก็ดันหาย และไม่รู้เพราะอะไรเธอคิดว่าคงจะจับไม่ได้

“ไม่ต้องห่วง” พิยดาลดสมุดเมนูลงเล็กน้อยแล้วมองลูกสาวผ่านแนวกระดาษ “ฉันพอมีเส้นสายอยู่บ้าง ฉันไม่ปล่อยให้คนที่มันทำร้ายแกลอยนวลไปหรอก”

“ขอบคุณค่ะ”

ท่าทางของอมายาที่อ่อนลงและยอมรับความช่วยเหลือจากแม่อย่างว่าง่ายทำให้พิยดาเบาใจ หากอีกเรื่องที่ตนไม่อาจปล่อยผ่านนั่นคือพฤติกรรมโผงผางจนเสียเรื่องของลูกสาว

“แต่ฉันอยากให้แกหัดใจเย็นซะบ้าง ถ้าไม่อยากให้สิ่งที่แกพยายามอยู่มันเสียเปล่า งั้นต่อให้แกได้ทนายดีแค่ไหน หรือพวกเรายอมเสียไปเท่าไหร่ แกก็จะไม่มีวันชนะ”

อมายากลืนน้ำลายขม ๆ ลงคอ พฤติกรรมเช่นในอดีตของเธอคือต้นตอของปัญหา คนอื่นจะไม่เชื่อว่าเธอถูกใส่ร้ายท่ามกลางหลักฐานที่มัดตัวก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก

คิดแล้วก็เสียใจ... แต่ไม่ได้เสียใจเพราะคดีครั้งนี้ หากเป็นความประพฤติในอดีตที่มันกำหนดอนาคตของเธอมากกว่า

“หนูจะพยายามนะคะ”

ถึงคำตอบของลูกจะไม่เป็นที่น่าพอใจ อย่างไรอมายาก็รับปากแล้ว แต่คนเรามันเปลี่ยนกันไม่ได้ชั่วข้ามคืน

“ฉันหวังว่าแกจะมีความพยายามมากพอนะ”

เธอยิ้มให้แม่แทนคำตอบรับ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้

“คุณย่าถามหาหนูบ้างไหม”

“ถาม แต่ท่านไม่รู้ว่าแกโดนแทง ฉันบอกว่าแกเป็นไข้หวัดใหญ่ หมอเลยไม่อนุญาติให้เยี่ยมท่านจนกว่าแกจะหายดี”

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยพูดให้” อมายายิ้มโล่งใจ

“ยังมีอีกหลายเรื่องที่เกิดขึ้นตอนแกอ๊องยา...”

พิยดาเล่าว่าระหว่างที่เธอสะลึมสะลืออยู่นั้น สามพ่อแม่ลูกปีศาจมาเยี่ยมเธอด้วย แต่มาครู่เดียวก็กลับ คงเพราะไม่อยากทนมองหน้าท่านนาน

ส่วนยัยน้องสาวของเธอเห็นว่าภาพฉาวนั้นสร้างความไม่พอใจให้ครอบครัวคู่หมั้นมากทีเดียว แต่ชาร์ลก็ยืนยันจะแต่งงานกับเอมมาลินให้เร็วที่สุดเพราะอยากปกป้องผู้หญิงที่ตนรัก เข้าทางคุณอธิปที่กำลังถูกบีบจากเจ้าของ k holding ตอนนี้จึงไม่มีที่พึ่งไหนจะดีไปกว่าชาร์ล อมายาถอนหายใจหนักหน่วงจนสะเทือนแผล คนเป็นแม่รู้ดีว่าบุตรสาวกำลังคิดอะไรอยู่เลยพูดขึ้นมาว่า

“แชมป์กำลังมา ส่วนฉันขอออกไปหาอะไรกินก่อน แกอยู่รอพี่เขาคนเดียวได้ไหม”

เธอพยักหน้าให้แม่ พิยดาเลยวางใจแล้วเดินออกไปจากห้องทิ้งให้อมายานั่งเงียบด้วยความกดดันอยู่ในห้องเพียงลำพัง เธอไม่รู้จะเริ่มพูดกับชาวีอย่างไรดี เรื่องที่เกิดขึ้นกับเขามันไม่ใช่ฝีมือเธอ

ในที่สุดเขาก็เปิดประตูเข้ามา ใบหน้าสวยที่เริ่มมีสีเลือดฝาดมีเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพราย สองมือบีบกันแน่นเพราะไม่รู้ว่าพูดออกไปเขาจะเชื่อไหม

“พี่แชมป์คะ เรื่องข่าวนั่น...”

“มันไม่ใช่ฝีมือออย พี่รู้ค่ะ” อมายาชะงักไปชั่วครู่พลางนิ่วหน้ามองเขาด้วยความไม่เข้าใจ “พี่เป็นคนปล่อยข่าวเอง”

อมายาถึงกับไปไม่เป็น คนอย่างชาวีถ้าอยากได้อะไรแล้วเขาจะไม่ปล่อยให้หลุดมือจนกว่าเขาจะพบกับความพ่ายแพ้ แต่ไม่คิดว่าจะใช้วิธีนี้มาตัดความลังเลของเธอ

“ออยไม่ต้องกลัวแล้วนะคะว่าพี่จะมีปัญหากับคุณพ่อคุณแม่ เพราะพี่มีไปแล้ว แล้วก็ไม่จำเป็นต้องรักพี่ด้วย”

“...”

“พี่แค่ต้องการให้ออยเป็นของพี่ ถึงเป็นแค่ตัวพี่ก็รับได้ เพราะพี่ทนเห็นใครรังแกออยไม่ได้อีกแล้ว”

“พี่แชมป์...”

“ในสายตาออยพี่อาจจะชอบเอาชนะ มันก็จริงนะคะ แต่มันก็ไม่ได้ไร้เหตุผลเสียทีเดียว”

นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวที่เขาทำเพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง มันคงมีอีกหลายอย่างที่เขาไม่อยากบอกเธอ โดยเฉพาะที่เขาทำกับอดีตคนรักของเธอ

ด้านอมายาซาบซึ้งกับความตั้งใจของชาวี เธอผ่อนลมหายใจพลางหลุบสายตามองมือตัวเอง ก่อนระบายเสียงหัวเราะเบา ๆ

“ไม่รู้เป็นแบบนี้ไปได้ยังไงนะคะ... ทั้งที่ออยควรจะหนีให้พ้นจากเอมแท้ ๆ แต่เราสองคนพี่น้องกำลังจะเข้าไปเป็นสะใภ้บ้านเดียวกัน”

คำพูดของอมายาแทนคำตอบที่ชาวีต้องการ ที่จริงเธอยอมจำนนตั้งแต่รู้ว่าข่าวหลุดออกไป แต่ในสายตาคนอื่นครอบครัวของเธอก็ไม่ต่างจากปลิงที่ต้องดูดเลือดคนอื่นเพื่อความอยู่รอด

“ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นค่ะ พอแต่งแล้วเราจะย้ายออกจากบ้านคุณพ่อคุณแม่มาอยู่ข้างนอก”

อมายากลืนน้ำลายขม ๆ ลงคอ นอกจากเป็นสะใภ้ที่พ่อแม่เขาจะไม่ยอมรับเด็ดขาดแล้ว ยังพรากลูกรักมาจากอกพวกท่านอีก เพราะใช่เธอจะไม่รู้ว่าคุณลุงคุณป้าหวงลูกชายขนาดไหน

แต่ลูกชายท่านกลับดื้อดึงไม่ฟังใครเสียแบบนี้ เธอเองก็จนปัญญาจะทัดทาน เช่นเดียวกับการแต่งงานที่เธอไม่มีทางเลือกมากนัก อมายาถอนหายใจอีกครั้งอย่างเผลอไผล ความหนักใจของเธอบั่นทอนความมั่นใจของชาวี แต่ชายหนุ่มก็กัดฟันทน พลางฉวยมือข้างซ้ายของเธอขึ้นไปกุมไว้

“ขอพี่เป็นคนแรกที่ได้สวมแหวนให้ออยได้ไหมคะ”

อมายาพยักหน้าให้เขายิ้ม ๆ แต่น้ำตาของความเศร้ากลับไหลรินลงจากหางตา ขณะมองชายหนุ่มหยิบแหวนในกระเป๋าเสื้อออกมาบรรจงสวมบนนิ้วนางข้างซ้าย

วันนี้เธอควรมีความสุข...

น้ำตาควรไหลเพราะความตื้นตัน...

แต่อมายากลับต้องกล้ำกลืนฝืนทนด้วยไร้ซึ่งหนทาง เมื่อก่อนเธอเคยวาดฝันไว้ว่าเธอจะได้แต่งงานกับผู้ชายที่ตัวเองรัก เป็นเจ้าสาวที่มีความสุขยิ่งกว่าใคร และใช้ชีวิตแสนสุขกับใครคนนั้นไปจนแก่เฒ่า

แต่ใครเลยจะรู้ว่ารสชาติชีวิตมันขมปร่า ชะตากรรมทำให้เธอต้องแต่งงานเพื่อเอาตัวรอดและไม่รู้เลยว่าจะอยู่ด้วยกันไปจนถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรไหม

นั่นอาจจะเป็นความคิดที่โบราณไปเสียหน่อยเพราะสมัยนี้ถ้าไปกันไม่รอดก็เลิกแล้วหาใหม่ แต่ก่อนจะเลิกน่ะสิ... จะเจออะไรบ้าง หรือเธอกับเขาจะจับมือกันแน่นหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย แม้จะบอกตัวเองว่าสักวันคงรักชาวีมากกว่าพี่ชายได้ หากลึกลงไปในใจเธอไม่อยากเอาเปรียบใครแบบนี้เลย

“พี่จะรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย หน้าที่ของออยก็มีแค่รอช่างมาวัดตัว” เขาโน้มเข้ามาพูดใกล้ใบหน้าสวย ความจริงจังในแววตาคู่นั้นพานให้อมายาคอแห้งผาก “จากนั้นก็เตรียมตัวเป็นของพี่ ห้ามออกไปกับผู้ชายคนไหนถ้าพี่ไม่อนุญาต โดยเฉพาะไอ้เฟลม เข้าใจใช่ไหมคะ”

อมายาพยายามตั้งสติแม้จะรู้สึกตัวเล็กจ้อยเหมือนลูกนกในกำมือเขา พลางพยักหน้ารับช้า ๆ คนตัวโตกระตุกยิ้มพึงพอใจแล้วทำท่าจะจูบ เธอเบือนหน้าหนีอัตโนมัติ ชาวีคิดไว้แล้ว เขาจึงฝากรอยจูบไว้บนแก้มเย็นเฉียบนั้นแทน

“พี่กลับไปทำงานก่อนนะคะ”

“ขับรถดี ๆ นะคะ ถึงแล้วส่งข้อความหาออยด้วย”

เขายิ้มรับให้กับความห่วงใยที่รู้ดีแก่ใจว่าไม่ได้มากไปกว่าพี่น้อง แต่ถึงอย่างนั้นแหวนบนนิ้วนางนั่นก็เท่ากับว่าเขาได้ประกาศชัยชนะเหนือผู้ชายคนไหนไปเรียบร้อยแล้ว

แค่ทำให้อมายาเปลี่ยนใจมารักเขาแทนไอ้เลวนั่นคงไม่ยากเกินความพยายาม

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เพลิงเขมราช   6.2 วันที่สาย

    “แม่คะ สวดมนต์กับออยนะคะ”หล่อนถูกดึงจากภวังค์ด้วยเสียงหวานนุ่ม อมายายังยิ้มให้หล่อนแม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยน้ำตา ปากอวบอิ่มพึมพำบทสวดภาวนาเริ่มด้วยนะโม...หล่อนสวดตามที่ลูกชักจูง ค่อย ๆ จดจ่อและจมดิ่งอยู่กับการภาวนาจนทุกอย่างในหัวขาวโพลน นุ่มนวล เย็นสบายและเป็นสุขเรียวปากของอมายาหยุดชะงักเมื่อไม่รับรู้ถึงลมหายใจของแม่อีกแล้ว แรกเริ่มมันแผ่วลง สลับกับสะดุดหาย จากนั้นก็แผ่วลงอีก...และหายไปในที่สุดเธอหวังเหลือเกินว่าท่านจะไปสู่ภพภูมิที่ดี และหวังว่าแม่จะรอเธออยู่ตรงนั้น... ถ้าถึงเวลาเธออาจจะได้เจอท่าน ณ ที่ใดที่หนึ่งหรือหากชาติหน้ามีจริง ก็ขอเกิดเป็นลูกแม่อีกครั้ง อยากจะแก้ตัว และแก้ไขที่ทำพลาดไป ส่วนชาตินี้เธอคงไม่อาจลืมความเสียดายและเสียใจอย่างนี้ได้... ตราบจนวินาทีสุดท้ายของชีวิตอมายาจุมพิตกลางหน้าผากเย็นเยียบแทนการบอกลา ทั้งยังกลั้นน้ำตาไม่ไหวจนต้องปล่อยเสียงสะอื้นไห้บีบหัวใจคนฟัง หนึ่งในนั้นรวมถึงเขมราชด้วยตามปกติแล้วพอได้ฟาดงวงฟาดงากับเ

  • เพลิงเขมราช   6.1 วันที่สาย

    รถซีดานของพิยดาขับชนแท่งแบร์ริเออร์ พลิกคว่ำหลายตลบจนหงายท้อง แรงเหวี่ยงทำให้ลำตัวส่วนบนโผล่ออกนอกตัวรถ แต่ขาติดกับคอนโซล แรงกระแทกทำให้ตัวรถยุบลงมาทับกลางร่าง แรกเริ่มหล่อนคิดว่าตัวเองจะรอด แต่แพทย์กลับประเมินว่าไม่สามารถพาหล่อนออกไปได้ พร้อมความจริงที่เป็นพิษร้ายพ่นเข้ามาในใจ กระดูกสันหลังของหล่อนถูกตัดขาด นี่คือสาเหตุที่หล่อนไม่รู้สึกเจ็บ หล่อนเสียเลือดมากแต่เส้นเลือดใหญ่ตรงช่องท้องถูกของหนักทับไว้ เท่ากับว่าถ้ายกมันออกไปหล่อนจะเลือดออกจนตาย แต่ถ้าไม่ทำอะไรเลยหล่อนก็จะตายช้า ๆ ด้วยไร้หนทางจะซ่อมแซมเส้นเลือดนั้น ไม่อยากเชื่อว่ามันจะเร็วปานนี้... พิยดาต่อว่าทีมแพทย์ยกใหญ่ว่าพวกเขาคิดผิด ทั้งโกรธรถบ้าพวกนั้นที่ทั้งไล่กวดและปาดหน้าจนหล่อนต้องลงเอยแบบนี้ หล่อนยินดีให้แพทย์ทำอะไรกับร่างกายหล่อนก็ได้เพื่อต่อลมหายใจ แต่สิ่งที่หล่อนควรได้รับคือใครสักคนที่อยู่เคียงข้างจนวาระสุดท้าย อมายา... หล่อนต้องการลูก... พิยดาร้องไห้ฟูมฟาย หยดน้ำแห่งความอาวรณ์ไหลนองเปียกหมอนหนุนกับผ้า

  • เพลิงเขมราช   5.3 เหตุผลของหัวใจ

    ข่าวลือที่เขมราชร่วมมือกับอมายากำจัดมีนรญาเพราะไม่อยากรับผิดชอบลูกในท้องแพร่สะพัดไปทั่ว k holding แม้ไม่สมเหตุสมผล แต่มีคนเชื่อ ข่าวเริ่มแพร่เข้ามาในแวดวงคนรู้จักและพาร์ตเนอร์บริษัท ทำเอาชายหนุ่มที่หัวเสียหนักต้องมาโรงพยาบาลเพราะต้องมีคนรับผิดชอบความโกรธและฉุนเฉียวที่เกิดขึ้นตลอดหลายวัน และเขาเชื่อว่าคนที่ปล่อยข่าวเสียหายคืออมายาแต่อมายากำลังนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง เขาตัดสินใจนั่งมองเธอทุรนทุรายไม่ได้ปลุกให้ตื่นจากฝันร้าย ปล่อยให้บาปกรรมเล่นงานคนอย่างเธอในความฝันด้านอมายาฝันว่าร่างของแม่เต็มไปด้วยเลือดและท่านกำลังเดินจากเธอไปเรื่อย ๆ ในฝันนั้นเธอวิ่งตามไปจนหมดแรงแต่ไม่อาจคว้ามือท่านเอาไว้ได้ และเป็นเธอเสียเองที่รู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย สุดท้ายเธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมอาการเจ็บแผลจากการดิ้นแรง พลางหอบหายใจเข้าปอดอย่างแรง“เก่งนี่ที่ยังไม่ตาย” เสียงคุ้นหูทำให้หญิงสาวหันไปมองที่โซฟา เห็นเขมราชนั่งไขว่ห้างอยู่ก็ถึงกับกลืนน้ำลาย แววตาเขาไม่เป็นมิตรและเธออยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมจะต่อกร“คุณต้องการอะไร”

  • เพลิงเขมราช   5.2 เหตุผลของหัวใจ

    ผัวะ! ชาวีชกเข้ากรามซ้ายของอีกฝ่ายอย่างจังเพราะไม่อยากทนฟังมันพูดพล่อย ๆ เพราะนั่นไว้ใช้สำหรับผู้หญิงเลวที่มีพฤติกรรมย่ำแย่ยิ่งกว่าโสเภณี ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่อมายา “เก็บเอาคำพวกนี้ไปใช้กับผู้หญิงข้างถนนของมึงดีกว่า อย่ามาลามปามน้อง” เขมราชยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากก่อนถ่มเลือดลงใกล้เท้าเพื่อนเก่าแล้วกระชากสาบเสื้ออีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง “มึงจะเป็นศัตรูกับกูให้ได้สินะ” “กูไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใคร กูแค่ช่วยผู้หญิงที่กูรัก เหมือนที่มึงเป็นหมาบ้าแบบนี้ก็เพราะเมียมึงไง” ชาวีผลักเขมราชออกเต็มแรง “โอเค...” เขมราชรู้แล้วว่าคงเปลี่ยนใจเพื่อนเก่าไม่ได้ ต่อไปคงเหลือทางสุดท้ายคือตาต่อตาฟันต่อฟัน “ไว้ค่อยมาตกลงกันนะว่ามึงจะนอนกับออยวันคู่หรือวันคี่” “ไอ้เฟลม!!!” “บายครับคุณเพื่อน” เขายกยิ้มหยันแล้วเดินจากไปเสีย อยู่นานกว่านี้อาจได้ฟัดกับชาวีเหมือนหมา ส่วนนายแพทย์หนุ่มอยากจะเอาเท้ากระแทกปากมันนัก แต่เรื่องที่เขมราช

  • เพลิงเขมราช   5.1 เหตุผลของหัวใจ

    อมายาตั้งใจจะไปหาคุณย่าผู้เป็นเหมือนยาใจ แต่ระหว่างทางเธอแวะร้านขายยาข้างตลาดที่ใกล้ที่สุดก่อน ซึ่งเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเพราะชายสวมหมวกกันน็อกวิ่งเข้ามากระชากกระเป๋า“กรี๊ดดดดด เอามานี่นะ”“ปล่อยสิวะนังนี่”“ช่วยด้วยค่ะ ตำรวจ ช่วยด้วย”หญิงสาวตกใจร้องลั่นแต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากสมบัติตัวเอง จนถูกมันซัดหน้าหงาย มันได้กระเป๋าแล้วกลับไม่ยอมไปแต่ดึงมีดพกออกมาจ้วงแทงหน้าท้องบอบบางสองทีก่อนพวกมันจะวิ่งหนีไป ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวอมายารู้สึกถึงความเย็นของโลหะที่เสียดแทงเข้ามาในกล้ามเนื้อ สมองรับรู้ว่าตัวเองโดนแทงก่อนจะรู้สึกเจ็บด้วยซ้ำ เธอก้มมองหน้าท้องตัวเองที่เลือดพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อกก็อึ้งจนแทบหยุดหายใจ และรีบยกมือขึ้นปิดแผลห้ามเลือดเอาไว้ขณะที่ความเจ็บเริ่มแผ่กระจายจากบาดแผลอย่างรวดเร็ว จนทั้งร่างทรุดลงไปกองกับพื้นพลเมืองดีแถวนั้นเข้าให้การช่วยเหลือ สติอมายาเริ่มเลือนรางลงทุกขณะจากการเสียเลือดมาก แต่ใบหน้าที่ลอยอยู่ในความคิดกลับเป็นใบห

  • เพลิงเขมราช   4.3 สิ่งที่เขาทิ้งไว้

    ชีวิตคนเราพอได้มีเรื่องมันก็มีเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน นี่เป็นอีกวันที่อมายาต้องตื่นขึ้นมาเจอ ‘เรื่อง’ ที่เข้ามาพร้อมกันทีเดียว หนึ่งคือมีข่าวลงให้ว่อนว่าคุณหมอชาวีคนดังเตรียมวิวาห์สาวเลือดร้อนที่เพิ่งมีคดีฆาตกรรมว่าที่เจ้าสาวของแฟนเก่า ป่านนี้พ่อแม่ชาวีคงเห็นแล้วเหมือนกัน เขาจะเป็นอย่างไรบ้าง แล้วจะคิดว่าเธอคือคนที่ปล่อยข่าวนี้หรือเปล่าและเรื่องที่สองคือทนายความเพิ่งให้เลขาส่งอีเมลมาถอนตัวจากคดีของเธอ ให้เหตุผลว่าเขาไม่คิดว่าเธอจะรอด ทั้งที่ตอนแรกเขามั่นใจนักหนา อดคิดไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรกับทนายหรือเปล่าอาจเป็นไปได้ว่าโดนข่มขู่จากคู่กรณีของเธอความร้อนใจทำให้อมายาคว้ากระเป๋ากับกุญแจรถขับตรงไปยังสำนักทนายความชื่อดัง แต่ความจริงก็กระแทกหน้าเธออย่างจังเมื่อเห็นทนายชื่อดังเดินออกมาส่งเขมราชที่ลานจอดรถด้วยท่าทางนอบน้อมทุกสิ่งปะติดปะต่อจนชัดเจน“ไอ้เลว!” หญิงสาวกำหมัดแน่น จ้องเขมราชที่กำลังยิ้มแย้มกับอดีตทนายความของเธอตาเขม็งเขายิ้มแบบนั้นได้ทั้ง ๆ ที่เพิ่งเล่นสก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status