Beranda / วัยรุ่น / เพื่อน(ไม่)ลับ / บทที่ 3: กฎเหล็กที่ไร้ความหมาย

Share

บทที่ 3: กฎเหล็กที่ไร้ความหมาย

last update Tanggal publikasi: 2026-07-11 18:26:34

ค่ำคืนวันศุกร์ ณ คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง ขิมก้าวเท้าเข้ามาในห้องของใหญ่โดยไม่ต้องเคาะประตู เธอมีคีย์การ์ดใบนี้มานานจนมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับเงียบสนิท กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่เป็นเอกลักษณ์ของใหญ่ลอยมาแตะจมูก

ใหญ่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาหนังตัวยาว มือข้างหนึ่งถือกระป๋องเบียร์ อีกข้างคอยกดรีโมททีวีไปเรื่อยๆ เขาอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงวอร์ม เผยให้เห็นรอยสักช่วงหัวไหล่ที่ดูดิบเถื่อนและน่าเกรงขาม

"มาทำไม?" เขาถามโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง

ขิมทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เขาจนเบาะโซฟายุบตัวลงไป เธอจงใจขยับตัวเข้าใกล้จนแผ่นหลังสัมผัสกับแขนแกร่งของเขา

"คิดถึง"

"ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาห้องนี้ถ้าไม่จำเป็น"

"สำหรับขิม... ทุกอย่างที่เกี่ยวกับใหญ่คือความจำเป็น"

ใหญ่ถอนหายใจยาว วางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะก่อนจะหันมามองขิมเต็มตา "เธอกำลังเล่นกับไฟนะขิม"

"ไฟน่ะเหรอ? ขิมชอบ" เธอตอบเสียงแผ่ว พลางใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามแนวสันกรามของเขาอย่างถือวิสาสะ "ร้อนดี... ขิมชอบอะไรที่มันเร่าร้อน"

"ไปไกลๆ"

"ถ้าไม่ไปล่ะ?"

ใหญ่จ้องมองดวงตาเรียวสวยที่เปี่ยมไปด้วยความท้าทายนั่น เขาเห็นความดื้อรั้นและความต้องการที่ซ่อนอยู่ในนั้นชัดเจน

"อย่าให้ฉันต้องพูดคำเดิมซ้ำๆ"

"พูดสิ... ขิมชอบฟังเสียงใหญ่"

"รำคาญ"

"ปากแข็ง" ขิมขยับหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ ของเธอรินรดใบหน้าเขา "คืนนี้ใหญ่ไปหาใครมา? คนที่สวยกว่าขิมน่ะ... เขาทำแบบนี้ให้ใหญ่หรือเปล่า?"

ขิมเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อกล้ามของเขาออกหนึ่งเม็ด ใหญ่คว้าข้อมือเธอไว้ได้ทันแรง

"ขิม! หยุด"

"ทำไมต้องหยุด?"

"ฉันบอกว่าพอ"

"ใหญ่โกหก... ใจใหญ่ไม่ได้บอกว่าพอ"

"ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเธอจริงๆ"

"หึ... งั้นลองจูบดูไหม? ถ้าจูบแล้วใจใหญ่ยังเต้นปกติ ขิมจะเลิกยุ่ง"

"ไร้สาระ"

"งั้นแสดงว่าใหญ่กลัว" ขิมยิ้มเยาะ "กลัวว่าถ้าจูบแล้ว... ความลับที่ปิดไว้มันจะแตก"

ใหญ่กัดกรามแน่น เขาปล่อยข้อมือเธอแต่กลับเปลี่ยนเป็นคว้าต้นคอเธอเข้ามาใกล้จนหน้าผากเกือบจะชนกัน

"อยากลองมากใช่ไหม?"

"อื้อ..."

"ถ้าจูบแล้ว... จะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไปนะ"

"ขิมไม่ต้องการให้มันเหมือนเดิมอยู่แล้ว"

ใหญ่ไม่รอช้า เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่ร้อนแรงและเอาแต่ใจทันที มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความดิบเถื่อนและอารมณ์ที่พรั่งพรูออกมาจากการที่เขาต้องทนเก็บมันไว้มานาน

ขิมครางแผ่วในลำคอด้วยความพึงพอใจ เธอใช้สองมือโอบรอบคอเขาไว้แน่น ปล่อยให้อารมณ์พาไปในห้วงเวลาที่ทั้งสองคนต่างโหยหา

"นี่เหรอที่บอกว่าไม่คิดอะไร?" ขิมถามเมื่อเขาผละริมฝีปากออกชั่วขณะ

"หุบปาก" ใหญ่ตอบเสียงหอบพร่า

"ใหญ่..."

"บอกให้หุบปาก"

เขาไม่รอให้เธอได้พูดอะไรต่อ เขากดจูบลงมาอีกครั้ง คราวนี้มันลึกซึ้งและดุดันกว่าเดิม มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่มของเธอ ทำให้ขิมสั่นสะท้านไปทั้งร่าง

"ใหญ่... เบาหน่อย"

"ไหนบอกว่าชอบความเร่าร้อน?"

"ก็ชอบ... แต่อยากให้อ่อนโยนบ้าง"

"งั้นก็เลิกยั่ว"

"เลิกไม่ได้หรอก เพราะใหญ่คือเป้าหมายของขิม"

ใหญ่ยิ้มมุมปาก ยิ้มที่ดูอันตรายที่สุดเท่าที่ขิมเคยเห็นมา "งั้นคืนนี้เตรียมตัวไว้ให้ดี... เพราะฉันจะไม่หยุดแค่เรื่องพูด"

เขาช้อนตัวเธอขึ้นแล้วเดินตรงไปยังห้องนอน ขิมซบหน้าลงกับอกแกร่งของเขา หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและสมหวัง

ภายในห้องนอน แสงไฟสีสลัวทำให้บรรยากาศดูเย้ายวนใจยิ่งขึ้น ใหญ่ค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงกว้าง เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่แสดงถึงความเป็นเจ้าของ

"ขิม..."

"คะ?"

"นี่เป็นครั้งแรก... และอาจจะเป็นครั้งเดียว ถ้าเธอยังไม่เปลี่ยนนิสัย"

"ขิมจะเป็นแบบนี้แหละ... จะเป็นขิมที่ใหญ่หนีไปไหนไม่ได้"

"งั้นก็พิสูจน์ให้ดูหน่อย"

เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของเธอ ขิมหลับตาพริ้ม สัมผัสจากปลายลิ้นของเขาทำให้เธอแทบละลาย มันเป็นการเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เธอเฝ้าฝันหา แม้จะรู้ว่ามันเป็นเพียงก้าวแรกของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน แต่เธอก็พร้อมจะแลกทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองหัวใจของคนดิบคนนี้

"ใหญ่... อื้อ... รัก..."

"อย่าเพิ่งพูดคำนั้น" ใหญ่กระซิบข้างหู "แค่ค่ำคืนนี้ก็พอ"

"งั้นแค่คืนนี้... ขิมจะเป็นของใหญ่คนเดียว"

เขากดจูบหนักๆ ลงบนริมฝีปากเธออีกครั้ง กิจกรรมที่เร่าร้อนกำลังจะเริ่มขึ้น โดยมีกฎเกณฑ์ที่เคยตั้งไว้ถูกทำลายลงจนหมดสิ้น

ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยความต้องการที่พรั่งพรู พวกเขาทั้งคู่จมดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ที่ไม่มีใครยอมใคร โดยมีเพียงเสียงหายใจและเสียงสัมผัสที่บ่งบอกว่าความสัมพันธ์ในสถานะ "ที่ไม่ใช่เพื่อน" กำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

"ใหญ่... อือ..."

"ยังไหวไหม?"

"ไหว... ขิมจะทำให้ใหญ่ลืมผู้หญิงคนอื่นไปให้หมดเลย"

"ไม่ต้องห่วง... แค่ตอนนี้ก็ลืมจนหมดแล้ว"

คำพูดนั้นทำให้ขิมยิ้มกว้าง เธอไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 50: เรื่องราวของเรา...ที่ไม่มีวันจบ

    เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่ง ณ ชายหาดที่เคยเป็นพยานรักของ ใหญ่ และ ขิม ในวันแรกที่เขาเริ่มรวบรวมความกล้าเพื่อเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนสนิทมาเป็นคนรัก วันนี้... ทั้งคู่กลับมาที่นี่อีกครั้ง แต่ในสถานะของ 'ครอบครัว' ที่สมบูรณ์แบบที่สุด มี ต้นกล้า ที่เริ่มโตเป็นหนุ่มน้อยวัย 9 ขวบ และ ใยไหม ในวัย 3 ขวบที่กำลังสนุกกับการก่อปราสาททราย ใหญ่ยืนมองลูกๆ ก่อนจะหันมามองขิมที่ยืนอยู่ข้างๆ "ไม่น่าเชื่อเลยเนอะขิม... ว่าเวลาสิบปีมันจะผ่านไปเร็วขนาดนี้" ขิมยิ้ม พลางเกลี่ยผมที่ปรกลงมาปรกหน้าเขา "เร็วสิคะ... แต่ถ้าถามขิมนะ ขิมว่าสิบปีนี้มันคุ้มค่าทุกวินาทีเลย" "จริง... คุ้มจนผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือชีวิตของผมจริงๆ" ใหญ่เอื้อมมือไปจับมือเธอไว้ "ถ้าตอนนั้นผมไม่เดินหน้าจีบเธอ... ป่านนี้ผมคงนั่งเสียดายอยู่คนเดียวแน่ๆ" "โธ่... พ่อคนปากหวาน! เลิกพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ อายลูก" ขิมหัวเราะ ต้นกล้าวิ่งกลับมาหา "พ่อครับแม่ครับ! ผมสร้างปราสาททรายเสร็จแล้ว มาดูเร็ว!" ใหญ่กับขิมมองหน้ากันแล้วหัวเราะ "ไปดูกันเถอะครับคุณแม่"

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 49: ปลายทางที่งดงาม

    ลมเย็นพัดผ่านทุ่งหญ้ากว้างหน้าบ้านหลังใหม่ที่สร้างขึ้นจากความตั้งใจของ ใหญ่ และ ขิม มันไม่ใช่แค่บ้าน แต่มันคือวิหารแห่งความรักที่รวบรวมทุกรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และหยาดน้ำตาแห่งการเดินทางอันยาวนานเอาไว้ ต้นกล้า ในวัย 8 ขวบกำลังวิ่งไล่ตามเจ้า ใยไหม ที่หัดเดินได้คล่องแคล่วแล้ว ทั้งคู่ดูมีความสุขภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ใหญ่ยืนกอดอกมองภาพนั้นด้วยความภาคภูมิใจ เขารู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันนับตั้งแต่เขายังเป็นชายหนุ่มที่สับสนกับความรู้สึกตัวเองที่ดันไปหลงรักเพื่อนสนิทอย่างขิม วันนี้เขากลายเป็นคุณพ่อลูกสอง และเป็นสามีที่ใครๆ ต่างอิจฉา ขิมเดินถือแก้วชาอุ่นๆ ออกมาหาเขาที่ระเบียง "มองอะไรอยู่คะคุณพ่อ? ยิ้มกว้างเชียว" ใหญ่หันมามองภรรยาแล้วยิ้มตอบ "มองดูความสำเร็จของชีวิตครับ... ขิมดูนั่นสิ ต้นกล้ากับใยไหมเข้ากันได้ดีมากเลยนะ" ขิมมองตามไป "นั่นสิคะ เหมือนมีกระจกสะท้อนเราตอนเด็กๆ เลยเนอะ... ต้นกล้าน่ะเหมือนใหญ่ตอนใจเย็น ส่วนใยไหมเหมือนขิมตอนดื้อไม่มีผิด!" ใหญ่หัวเราะร่า "จริง! ใยไหมนี่ดื้อเหมือนขิมตอนเรียนปีสามเปี๊ยบเลยล่ะ" "แหม! ว่

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 48: กาลเวลาที่หมุนผ่าน ความรักที่มั่นคง

    แสงแดดอ่อนยามบ่ายของวันหยุดทอประกายผ่านม่านโปร่งในห้องนั่งเล่นของบ้านหลังใหญ่ที่อบอวลไปด้วยไออุ่นของความสุข ใหญ่ กำลังง่วนอยู่กับการช่วย ต้นกล้า ต่อเลโก้ชุดใหม่ ขณะที่ ขิม นั่งกึ่งนั่งกึ่งนอนบนโซฟา โดยมี ใยไหม นอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอด"พ่อครับ ตรงนี้ต้องใช้ชิ้นส่วนสีแดงหรือสีน้ำเงินครับ?" ต้นกล้าถามพลางหยิบตัวต่อขึ้นมาโชว์ใหญ่ขยับเข้าไปใกล้ลูกชาย "สีน้ำเงินสิครับลูก ดูในผังภาพสิ มันต้องเป็นโครงสร้างหลักนะ""อ๋อ! จริงด้วยครับพ่อ พ่อเก่งจังเลย!" ต้นกล้าชมพลางยิ้มแป้นขิมที่นั่งมองอยู่หลุดขำ "เก่งแต่เรื่องเลโก้นะพ่อเราน่ะ เรื่องอื่นล่ะเป็นไง?"ใหญ่หันมาสบตาภรรยาพร้อมรอยยิ้มมุมปาก "เรื่องอื่นก็เก่งครับ... เก่งเรื่องรักเมียไง""แหม... ปากหวานตั้งแต่เช้าเลยนะ" ขิมค้อนใส่เบาๆ"ใหญ่คะ... ขิมว่าเรามาจัดทริปครอบครัวเล็กๆ อีกสักครั้งไหม? ช่วงปิดเทอมต้นกล้าน่ะ" ขิมเอ่ยขึ้นขณะที่สายตายังจับจ้องอยู่ที่ลูกสาวที่กำลังขยับตัวในฝันใหญ่เงยหน้าจากเลโก้ "ทริปเหรอ? ก็น่าสนนะ ขิมอยากไปไหนล่ะ?""ขิมอยากไปเชียงใหม่ค่ะ... อยากพาลูกไปสัมผัสอากาศหนาวๆ พ่อกับแม่ยังไม่เคยพาล

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 47: คำสัญญาแห่งวันใหม่

    แสงอาทิตย์ยามเช้าทอแสงสีทองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ในห้องนั่งเล่น ใหญ่ กำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมกระเป๋าเป้ใบจิ๋วของ ต้นกล้า ขณะที่ ขิม กำลังป้อนนม ใยไหม ในเปลไกวข้างๆ กลิ่นขนมปังปิ้งและกาแฟหอมฟุ้งไปทั่วบ้าน เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กชายวัย 7 ขวบที่กำลังนับจำนวนของเล่นที่จะเอาไปโรงเรียนทำให้เช้านี้ดูมีชีวิตชีวามากกว่าทุกวัน"พ่อครับ! ผมเอาหุ่นยนต์ไปด้วยสามตัวนะ อีกตัวเอาไว้ให้เพื่อนที่โรงเรียนเล่นด้วย!" ต้นกล้าตะโกนบอกใหญ่เดินเข้ามาลูบหัวลูกชาย "ได้ครับ แต่ต้องสัญญาว่าจะแบ่งเพื่อนเล่นนะ เป็นพี่ชายต้องใจดีเข้าไว้""รับทราบครับพ่อ!"ขิมวางขวดนมลงแล้วเดินเข้ามาหาใหญ่ "วันนี้ใหญ่ต้องเข้าบริษัทแต่เช้าไหมคะ? เห็นว่ามีประชุมด่วนไม่ใช่เหรอ?""เลื่อนไปเป็นตอนเที่ยงครับ... ผมอยากส่งต้นกล้าที่โรงเรียนเอง แล้วก็อยากพาขิมไปทานมื้อเช้าแถวสวนสาธารณะด้วย" ใหญ่ตอบพร้อมรอยยิ้ม"แหม... มีแผนตลอดเลยนะคะคุณพ่อคนนี้" ขิมแซว"ก็แค่อยากใช้เวลาอยู่กับคนที่รักให้มากที่สุดไงครับ... เธอไม่ชอบเหรอ?" ใหญ่ถามพลางดึงมือขิมมากุมไว้"ชอบค่ะ... ชอบมากด้วย" ขิมยิ้มหวานระหว่างทางไปโรงเรีย

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 46: คำตอบของชีวิต

    เสียงฝนตกกระทบหลังคาบ้านเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ในห้องทำงานที่เงียบสงบ ใหญ่ และ ขิม นั่งอยู่ด้วยกันท่ามกลางแสงไฟสีนวล สองมือของพวกเขาประสานกันไว้แน่นบนโต๊ะไม้ตัวใหญ่ที่เห็นร่องรอยการใช้งานมานานหลายปี ทั้งคู่กำลังมองดูอัลบั้มรูปเล่มล่าสุดที่รวบรวมเหตุการณ์สำคัญตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา"ลูกโตไวเนอะ..." ขิมเปรยพลางใช้นิ้วลูบรูปถ่ายต้นกล้าในชุดนักเรียน "แป๊บเดียวจากเด็กที่วิ่งไล่จับผีเสื้อ กลายเป็นพี่ชายที่ต้องคอยดูน้องใยไหมแล้ว"ใหญ่หัวเราะเบาๆ "นั่นสิ... แล้วดูใยไหมสิ เริ่มเดินเตาะแตะได้แล้วนะ อีกไม่กี่วันคงวิ่งไล่กวดพี่ต้นกล้าทันแน่"ขิมยิ้มจนตาปิด "เหนื่อยไหมคะใหญ่? กับการที่ต้องมานั่งทำหน้าที่ทั้งในบริษัท แล้วก็ต้องกลับมาเป็น 'พ่อ' ที่ทำทุกอย่างให้ลูก"ใหญ่หันมาสบตาขิม "เหนื่อยครับ... แต่เป็นความเหนื่อยที่โครตมีความสุขเลย ขิมรู้ไหม ผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยตอนที่เป็นโสด หรือตอนที่แค่คบกันเล่นๆ""อ้าว แล้วตอนที่คบกันจริงๆ ล่ะคะ?" ขิมแกล้งถาม"ตอนนั้นก็มีความสุขครับ แต่มันเป็นความสุขที่ยังมีความกังวล... กังวลว่าเธอจะเปลี่ยนใจไหม กังวลว่าครอบครัวจะว่ายังไง กังวลไปหม

  • เพื่อน(ไม่)ลับ   บทที่ 45: คำมั่นสัญญาที่ดังกว่าคำพูด

    แสงแดดอ่อนยามบ่ายของวันหยุดทอดผ่านระเบียงไม้สักของบ้านหลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ใหญ่ และ ขิม นั่งเฝ้าลูกๆ ของพวกเขาที่กำลังเล่นน้ำอยู่ในสระขนาดเล็กที่สร้างขึ้นสำหรับครอบครัวโดยเฉพาะ เจ้า ใยไหม ในชุดว่ายน้ำสีชมพูดูสดใส ส่วน ต้นกล้า ผู้เป็นพี่ชายก็คอยดูแลน้องอย่างไม่ห่างสายตา "เห็นภาพนี้แล้วนึกถึงวันแรกที่เรามาวัดเก่าแก่ด้วยกันเลยเนอะ" ใหญ่เอ่ยพลางยื่นน้ำมะนาวเย็นๆ ให้ขิม ขิมรับน้ำมาจิบก่อนจะยิ้ม "โห... นานมากแล้วนะตอนนั้นน่ะ จำได้ว่าตอนนั้นขิมยังกังวลอยู่เลยว่าเราจะรอดไหม" "รอดสิครับ... รอดมาถึงมีลูกสองคนได้เนี่ยถือว่าเก่งมากแล้วนะ" ใหญ่หัวเราะเบาๆ "ขิมหมายถึง... กลัวว่าเราจะรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้ไม่ได้น่ะค่ะ" ขิมวางแก้วลงแล้วหันมามองใบหน้าสามี "ตอนนั้นมันมีทั้งเรื่องงาน เรื่องคนรอบข้าง แล้วก็ความอึดอัดที่พูดไม่ได้... ถ้ามองย้อนกลับไป ขิมก็ยังทึ่งนะที่เราผ่านมันมาได้" ใหญ่จับมือภรรยาไว้ "เพราะเราไม่ได้ผ่านมันมาคนเดียวนี่ครับ ขิมคอยดึงผมไว้ในวันที่ผมจะยอมแพ้ ส่วนผมก็คอยเป็นเกราะป้องกันให้ขิมในวันที่งานหนักหนา... เราต่างหากที่เป็นพย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status