登入分享
Chapter 8
publish date:
2026-09-03 14:39:39“ครับ มีเรื่องอะไรกับผมเหรอ” ทิศเหนือถอนหายใจหนักหน่วง ในที่สุดก็โผล่มาจนได้ ตนเองรู้วิธีรับมือพอสมควรเพราะเจอเรื่องแบบนี้อยู่บ่อยครั้งเวลาไปยุ่งกับผู้หญิงของคนอื่น
ทว่า นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ลูกผู้ชายมักมีคำพูดเท่ ๆ ว่า ‘พูดกันแมน ๆ เถอะ ผมรับได้ทุกอย่าง’ พออีกฝ่ายได้รู้ความจริงก็กลายเป็นว่าตนได้ปัดปัญหาพ้นตัวไปโดยปริยาย
‘พูดกันตรง ๆ เลยนะ คืนเขาให้พี่เถอะ’
“พี่ก็ไปบอกเขาให้เลิกยุ่งกับผมสิ ล่าสุดเพิ่งกระชากตัวผมให้ขึ้นรถเอง”
‘แต่น้องเป็นคนมานอนกับเขา’
“เปล่า พี่ฟาร์ต่างหากที่รอให้ผมไปนอนด้วย” ไม่ได้โกหกเลยสักคำ ใคร ๆ ก็รู้ว่าฟาร์รอทิศเหนือที่หน้าคอนโดตั้งนานสองนาน
‘จะเอาให้ได้ว่างั้นเถอะ’
“จะเอาอยู่แล้วครับ หล่อขาวหุ่นดีขนาดนั้น ผมไม่โง่ปล่อยให้หลุดมือหรอก ถ้าพี่สงสัยเรื่องไหนอีกก็โทร.ถามพี่ฟาร์เอาเองแล้วกัน ผมต้องรีบจัดกระเป๋าไปเที่ยวพรุ่งนี้”
ขณะกำลังจัดกระเป๋าเดินทาง ฟาร์พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูสายเรียกเข้า ใบหน้าขาวนวลระบายยิ้ม แต่ทันทีที่รับสายและได้ยินเรื่องราวของแฟนเก่า เส้นคิ้วเรียวพลันย่นขมวด “ทิศบล็อกไปรึยัง”
‘ทิศไม่เก็บไว้ให้เปลืองเนื้อที่สมองหรอกครับ น่ารำคาญ’
“ดีมาก ที่เหลือพี่จัดการเอง”
‘จัดการยังไงครับ ใช้แรงหรือสมอง’
“คิดว่าคนอย่างพี่จะใช้อะไรล่ะ”
‘อืม…อย่างพี่คงใช้สมอง’
“เก่งนี่” เช็กคลิปเสียงและคลิปภาพในอัลบั้มพลันกระตุกยิ้ม เป็นดั่งคาดว่าถูกลบไปแล้ว แต่กวีคงลืมว่าฟาร์มีแฟ้มไว้เก็บงานสำคัญแยกไว้ “ถ้ามีอะไรแปลก ๆ ติดต่อมานะ หรือจะนอนก็บอก พี่…เป็นห่วง”
‘ว้าว! เขาอันตรายขนาดทำให้พี่เป็นห่วงผมเลยเหรอ’
“ตอบแทนความเป็นห่วงของคนอื่นด้วยน้ำเสียงกวนตีนงี้เหรอ”
----------
ถึงสนามบินก่อนเวลาขึ้นเครื่อง ทิศเหนือก็พบคู่บุรุษแปลกหน้ามารับกุญแจไป เขาไม่ได้ลงจากรถและรอจนฟาร์คุยกับอีกฝ่ายเสร็จค่อยเปิดประตูมาเรียก “นั่นเจ้านายพี่กับน้องชายพี่ ถ้าพวกเขาไม่ได้ถามอะไรก็ไม่ต้องตอบ”
“ทิศไม่ใช่คนเฟรนด์ลี่” เขายิ้มรับทั้งพยักหน้า
ฟาร์หันไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าส่งให้ทิศเหนือ กระซิบให้เดินออกไปก่อน จากนั้นตนจึงบอกความสัมพันธ์ระหว่างกวีกับแจ๊สให้เคลย์รับรู้ไว้ว่า ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนี้มันคือฝีมือตนนั่นเอง
เด็กหนุ่มทอดสายตาดูทั้งสามคนคุยกันสีหน้าเคร่งเครียด ไม่นึกใส่ใจในบทสนทนา
แต่ข้องใจว่าฟาร์ทำงานอะไร คงเป็นบริษัทที่มีความมั่นคงพอตัว ดูจากรถยุโรปที่ใช้กับคอนโดที่ราคาดูเกินฐานะพนักงานกินเงินเดือน เจ้านายกับเมียก็ดูภูมิฐาน น่าจะมีฐานะพอ ๆ กับหญิงแม่เลยล่ะ
“คิดอะไรอยู่?”
“เปล่าครับ ไปกันเลยไหม” หันไปโค้งศีรษะให้คนแปลกหน้าก่อนเดินตามฟาร์เข้าอาคารผู้โดยสาร ตลอดเวลาการรอขึ้นเครื่อง ทิศเหนือคอยลอบมองคนข้างตัว
“อะไร? อยากรู้เรื่องพี่เหรอ”
“ถามได้รึเปล่า” ฟาร์อนุญาต “พี่ทำงานอะไร ทำไมดูมีเงิน”
“เป็นเลขาให้คนเมื่อกี้ไง เขาเป็นเจ้าของบ่อนใหญ่ใจกลางเมืองนี่แหละ”
“พูดจริง?” อีกฝ่ายครางรับในลำคอ “บอกเรื่องนี้กับทิศง่าย ๆ ไม่กลัวเหรอว่าทิศอาจเป็นลูกตำรวจที่อยากช่วยพ่อทำผลงาน”
“ไม่กลัว บ่อนนี้มีแต่คนมีสีเข้า ๆ ออก ๆ ตลอด เส้นใหญ่กว่าเส้นก๋วยจั๊บอีก” ขยิบดวงตาพลางฉีกยิ้มพราว
“พี่อยากฟังเรื่องทิศไหม”
“อยากเล่าก็อยากฟัง”
“จริง ๆ แล้วบ้านทิศเป็นเศรษฐี”
ฟาร์ย่นคิ้วพยายามกลั้นขำสุดขีด ยกเลิกไฟล์ทบินแล้วพาน้องไปหาหมอดีไหม “พี่เข้าใจ ตอนเด็ก ๆ พี่ก็ฝันอยากเป็นเศรษฐี”
“เฮ้ย! เรื่องจริงนะ แต่ที่ตอนนี้ทิศดูเหมือนยาจกมันมีเหตุผลอยู่”
“อื้อฮึ” กอดอกทำหน้าที่ผู้ฟังที่ดี
“คือเมื่อช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ทิศดันไปทำต้นไม้ราคาหลักล้านของหญิงแม่ตายเลยโดนระงับบัตรเครดิตอย่างที่พี่เห็น” ผ่านมาเกือบสองเดือนยังไม่ได้รับการอภัยโทษ ทั้งที่ลูกชายหวังดีช่วยใส่ปุ๋ยให้แท้ ๆ พอมันใจเสาะตายเองกลับมาโทษกันหน้าตาเฉย
และถ้าวันนั้นเงินสดไม่หมดจนต้องใช้บัตรเครดิต ทิศเหนือคงไม่รู้ว่าตัวเองได้กลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวไปแล้ว
“อ้อ…” จะใช่เร้อ ฟาร์โต้แย้งในใจเท่านั้น ปล่อยให้ทิศเหนือได้เล่าเรื่องราวที่ไม่รู้จริงหรือหลอกต่อไป
เขาบอกว่าตัวเองเป็นถึงทายาทเศรษฐีเมืองเหนือผู้มีบริษัทอสังหาริมทรัพย์ ครอบครองพื้นที่เกือบทั้งภาค รวยเป็นหมื่น ๆ ล้านแต่กลับยอมเป็นเพื่อนเที่ยวให้คนที่เพิ่งเจอกันเนี่ยนะ ย้อนแย้งสุด ๆ ไปเลย
“หน้าพี่เหมือนไม่เชื่อ”
“เชื่อสิ พี่เชื่อ” เชื่อก็แย่แล้ว คิดซะว่าได้ฟังนิทานฆ่าเวลาแล้วกัน สนุกกว่าดูละครน้ำเน่าตั้งแยะ
แต่...หรือเศรษฐีที่ว่าจะหมายถึงคนเลี้ยงทิศเหนือมากกว่า หลุดพ้นจากคนรักไม่ซื่อสัตย์ได้แล้วฟาร์ต้องมาเจออะไรต่อวะเนี่ย
ส้นตีนเศรษฐี? อาวุธสงครามนำเข้าหนีภาษี? หรือโลงไม้สักเคลือบเงา?
แต่แมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟเพื่อไปตายนั่นก็เพราะหลงในแสงอันยั่วยวนไม่ใช่เหรอ งั้นก็ลองเป็นแมลงเม่าตัวนั้นดู
最新章節
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 21
“คิดแบบคนฉลาดก็เป็นนี่” ทิศเหนือหรี่ตาลงในขณะที่ฟาร์ยิ้มหน้าระรื่นเหมือนสะใจที่ได้หลอกด่าเด็กหน้ามุ่ย พลางดันแก้วเหล้ากระทบกันแล้วดื่มมันด้วยท่าทีสบาย “ปากอย่างนี้คิดว่าทิศจะชอบพี่ลงไหม”“ชอบไม่ชอบพี่ก็ได้จูบทิศไปหลายครั้งแล้วล่ะ ถือว่าคุ้มแล้วสำหรับทริปนี้”เด็กหน้ามุ่ยจิ๊ปากจิ๊คอไม่สบอารมณ์กับคำพูดกวนโมโหของอีกฝ่าย แต่ตลอดการอยู่ด้วยกันในหลายวันนี้เขาได้รู้ไม่มีทางสู้ฝีปากพี่แว่นได้หรอก จีบปากจีบคอดื่มน้ำเมาต่อดีกว่า“พอได้แล้วมั้ง เดี๋ยวก็หัวทิ่มพอดี”“กระจอกน่า” เถียงทั้งหน้าแดงโร่ เส้นความร้อนแล่นวูบไปทั่วลามยันใบหู“ครับ กระจอกก็ดื่มต่อไป” ร่างกำยำลุกขึ้นพลันชะงักเพราะโดนดึงข้อมือไว้ “จะไปไหนครับ”“จะเอาเบียร์ให้” ใบหน้าคร้ามคมกระดกขึ้นลงพลันทิ้งลงกับกล้ามท้องแล้วส่ายเบา ๆ “โอ๋เอ๋ เมาก็นอนซะนะเด็กดี”“กระจอกว่ะ! ปากดีว่าจะทำให้ทิศมีสภาพนั้นสภาพนี้ เนิร์ดก็คือเนิร์ดอยู่วันยังค่ำ” คำบ่นยานคางอย่างไม่ตั้งใจสะกิดต่อมโมโหของฟาร์ได้ดีจริง ๆ“หึ” เก่งเหลือเกินนะปากเนี่ย ดูถูกกันจนกว่าจะพอใจได้เลยทิศ พี่กดทิศได้เมื่อไรรับรองเลยว่าสภาพนายแย่กว่าตอนเมาแน่นอนฟาร์แย่งเหล้าตรายอดหญ้ามาดื
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 20
“เคยได้ยินว่าคนเหนือดื่มเก่ง เป็นเหนือเก๊รึเปล่าเนี่ย”“บ้านทิศเป็นผู้ดีเก่าเลยกินเป็นแต่เหล้าสีน่ะครับ” บอกเรียบเรื่อยไม่ได้ทำท่าอวดแต่อย่างใด กำลังเอื้อมไปกดเกมอีกรอบแจ้งเตือนจากคนชื่อกวีพร้อมรูปก็เด้งขึ้นมาก่อน“ไม่ได้สำคัญหรอก เล่นเกมต่อเลย” พยักพเยิดพลางปัดจอทิ้งให้“ครับ” ทิศเหนือจำได้ดีว่านั่นคือคนเดียวกับที่ฟาร์ให้เขารับสมอ้างเป็นเมียแล้วถูกสาดคำด่าใส่ พลันความรู้สึกพิกลก็แทรกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาเดาไม่ออกว่าทั้งสองจบกันจริงหรือไม่ และพยายามบอกตัวเองให้ตระหนักอยู่เสมอว่าไม่ควรก้าวก่ายเรื่องใด ๆ ของผู้ว่าจ้างแต่…ไม่ชอบใจโคตร ๆ เลย“ทิศโดนงับอีกแล้ว”“สายที่สามแล้วนะครับ”“บอกแล้วไงว่าไม่ได้สำคัญอะไร”“อืม…”“อยากรู้ใช่ไหม”“พี่อยากให้รู้ไหม” ฟาร์เห็นสีหน้าอ่านยากของคนตรงข้ามพลางยิ้มบางเบา แตะรับสายพร้อมเปิดลำโพงให้ฟัง‘ยอมรับสายสักทีนะครับ’“รีบพูดธุระมา ฉันลาพักร้อนอยู่”‘ผิดหวังไหมครับที่คุณเคลย์ไม่ไล่ผมออก’“อืม” ปรายตามองทิศเหนือที่เอาแต่กระดกเหล้าไม่หยุดพลันขมวดคิ้วมุ่น เด็กคนนี้ไปคอแห้งมาจากไหน‘ไปเที่ยวสนุกไหม ผม…คิดถึงคุณนะฟาร์ ผม…’“วางแล้วนะ เกรงใจคนมาด้วย” ขื
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 19
พวกเขาช่วยกันหอบของกินหลายสิบถุงกลับมาไว้ที่รถเช่าพลางขยุ้มอกเสื้อออกแรงกระเพื่อมให้เกิดลม เด็กหนุ่มปรายตามองชายรูปหล่อหน้าระรื่นพลันขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“พี่ไม่ร้อนเหรอ”“ไม่ วันนี้มีแต่เรื่องดี ๆ ก็เลยทำให้จิตใจพี่ปลอดโปร่งเหมือนมีน้ำเย็นชะโลมร่างกายอยู่ตลอดเวลา” ถ้าไม่นับเรื่องการไปเจอดาราหน้าหมานั่นน่ะนะ“เมาแดดจนเพี้ยนไปแล้วมั้ง”“จะเอาน้ำอัดลมหรือน้ำเปล่าล่ะ” ถามในระหว่างโยนกุญแจรถให้คนเด็กกว่าเข้าไปนั่งรอก่อน แต่ถูกเก็บในทันทีและก้าวไปประชิดทำท่าทางทะเล้น“ถ้าวานพี่ซื้อทิศจะได้น้ำแค่ขวดเดียว แต่ถ้าไปด้วยทิศจะได้ของกินอีกหลายอย่างเลย”“ความเกรงใจที่เคยมีมันหายไปตอนไหนเหรอทิศ”“ประโยคคำถามสินะ” เห็นรอยยิ้มเช่นคนหน้าหนาฟาร์ก็รู้แล้วว่าทิศเหนือแค่แกล้งไม่เข้าใจ เขาจึงฉวยโอกาสรวบฝ่ามืออีกฝ่ายพาเดินไปยังร้านค้าเสียเลยเด็กแสบโวยวายเป็นปกติจนฟาร์เริ่มชินขึ้นมาทีละนิด ไม่คิดห้ามหรือดักทางอะไรอีกแล้ว แต่แอบคิดไว้เหมือนกันว่าจะซื้อยาอมแก้เจ็บคอให้สักโหล เป็นห่วงสุขภาพเด็กมันน่ะ“ทำไมไม่พาไปร้านสะดวกซื้อล่ะครับ กลัวทิศหยิบของเยอะจนพี่หมดตัวเหรอ น่าน้อยใจนะมองกันในแง่ร้ายแบบนั้น” มองซองข
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 18
“พี่ฟาร์สนิทกับพี่แจ๊สเหรอครับ” ถึงที่กลุ่มแฟนคลับดารายืนรอ ทิศเหนือก็พุ่งตัวมาถามเรื่องที่สงสัย“ไม่! เกลียด!” ฟาร์มองใบหน้าคมที่จ้องอย่างใคร่รู้พลันลอบถอนใจ หากเรื่องนี้มันทำให้แจ๊สต้องตกอับก็คงโทษใครไม่ได้นอกจากทิศเหนือ ทั้งที่ตั้งใจจะลืมมันไปไม่อาฆาตแค้นแล้วแท้ ๆ พอรู้ว่าเด็กตัวเองชอบศัตรูเท่านั้นแหละ ความหึงขนาดเท่าการระเบิดของหลุมดำก็ปะทุทันใด“เอ้า!? ทิศงงนะ พี่แจ๊สไปทำอะไรให้พี่ถึงเกลียดเขา นิสัยดีออก” หนำซ้ำยังอวดรูปคู่ให้ดูอีก มันน่ากัดปากที่เอาแต่พูดนั่นให้เข็ด “ถ้าอยากรู้พี่จะบอก” เอื้อมมือโอบหลังคอทิศเหนือแล้วรั้งเข้าหา “แต่ต้องแลกกับการจูบ”“ไม่รู้แล้วก็ได้” พยายามดันใบหน้าหล่อที่ส่งผลกับหัวใจให้ออกห่าง กลับถูกสองมือรั้งไว้แน่นกว่าเดิม “พี่ฟาร์เว้ย! คนเยอะแยะ!”ฟาร์กวาดสายตาดูทีมงานกองละครรวมถึงแฟนคลับของแจ๊สจิระที่มองทั้งคู่ด้วยแววตาอ่านยากพลางยักไหล่ “ช่างแม่งสิ”“ไม่ช่างกับพี่ด้วยหรอก” แล้วจู่ ๆ ตนเองก็ถูกลากกลับไปที่รถ สองแขนถูกกันไว้ไม่ให้ทำร้ายเช่นเคย “จ…จูบไม่ได้แล้วนะ วันนี้หลายรอบแล้ว”“ก็ได้ แต่หลังจากนี้พี่จะจูบทิศจนครบยี่สิบเอ็ดวัน”“ทำไมต้องยี่สิบเอ็ดวัน”
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 17
นิ้วมือที่กำลังกดอัพโหลดจ่อหน้าจอทัชสกรีนอย่างลังเล แต่สายเรียกเข้าจากเพื่อนสนิทควบตำแหน่งเจ้านายเด้งขึ้นมาเสียก่อน‘กวีสารภาพหมดแล้ว’“ผมเตรียมเอกสารพ้นสภาพไว้ให้แล้วครับ เดี๋ยวส่งให้ทางอีเมล์”‘ยังก่อนครับคุณฟาร์ ผมมาคิด ๆ ดูแล้วพวกเขาก็เมาทั้งคู่ กวีเองคงไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องแบบนี้ อีกอย่าง คุณเลขาบอกเองว่าน้องสาวกวีกำลังป่วยหนักจะขาดรายได้ตอนนี้ก็น่าสงสารไม่ใช่รึไง’ชายสวมแว่นเหลือบตามองบน รู้นิสัยเคลย์ดีว่าหมอนั่นใจดีกับคนอื่นเสมอ ตนเองก็ได้รับความอนุเคราะห์จากเพื่อนคนนี้ในหลาย ๆ อย่างเช่นกัน แต่ไม่ชอบใจเลยที่เคลย์กำลังใช้ความใจดีกับเรื่องนี้“งั้นรอดูเรื่องสนุกต่อจากนี้แล้วกันครับคุณท่าน” กดอัพโหลดคลิปเสียงอย่างไร้ความลังเล ในเมื่อฟาร์ถูกหักหลังแล้วยังไม่ได้รับความเป็นธรรม ก็ให้การกระทำต่ำช้านั่นย้อนใส่พวกมันเอง‘คนชั่วไม่มีสิทธิ์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข’ ฟาร์เผลอกระตุกมุมปากเย้ยหยันบทพูดของตัวละครที่แจ๊สกำลังสวมบทบาท เห็นด้วยกับคำพูดของอีกฝ่ายเป็นครั้งแรก ‘คนเลวไม่ควรได้รับสิ่งดี ๆ ตอบแทน’ดวงตาสีดำเคลื่อนตามร่างสันทัดที่ลิงโลดอยู่เบื้องหน้าไม่ไกล รู้สึกอยากอ้วกเต็มที ความรู
เพื่อนเช่าเฉพาะกิจ Chapter 16
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของทิศเหนือปลุกให้ตื่นจากภวังค์ ผละตัวเองออกห่างจากฟาร์ พลันเห็นรายชื่อบนหน้าจอก็เกิดอาการใบ้กิน เหลียวมองอีกฝ่ายสีหน้ากระอักกระอ่วน“แฟนโทรมาเหรอ”“ต่อให้ทิศมีแฟนก็ไม่กลัวเท่าแม่หรอกครับ” เกร็งหน้ารอเสียงสวรรค์จากปลายสาย เป็นดั่งคาด ตนโดนสวดยับเพราะทั้งแม่บ้าน ยามและนิติพร้อมใจกันบอกหญิงแม่ว่าลูกชายหายไปจากคอนโดเป็นเวลาหนึ่งคืนแล้ว ยังเพิ่มเติมอีกว่าก่อนหน้านี้มีผู้ชายแปลกหน้าเวียนรับส่งด้วย‘กลับคอนโดเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไม่งั้นแม่จะตัดเบี้ยเลี้ยง’“โธ่! บัตรเครดิตก็ตัดไปแล้วนี่ครับ น้องจะกินเกลืออยู่แล้วนะ” เหลือบเห็นรุ่นพี่แอบหัวเราะจึงเลี่ยงไปคุยหน้าระเบียงห้อง ไม่วายเดินตามทับถมกันอีก‘ช่วยไม่ได้ เหนือมาทำร้ายล้านสองของแม่ก่อนทำไม ไม่รู้แหละ ถ้าไม่กลับภายในคืนนี้แม่จะให้นิติไปล็อกห้อง’ อันที่จริงแค่ยึดกุญแจก็ทำให้ทิศเหนือเข้าห้องไม่ได้แล้ว หญิงแม่ดันสั่งให้เปลี่ยนรหัสประตูทุกเดือนป้องกันมิจฉาชีพโดยลืมไปว่าลูกชายอาจได้รับผลกระทบไปด้วย“ใจเย็นแม่! พรุ่งนี้น้องกลับแล้วครับ อย่าเพิ่งล็อกนะขอร้อง~”‘ทำไมกลับวันนี้ไม่ได้ ไปติดเด็กที่ไหนอีก’“น้องไม่ได้ติดเด็ก” เหล่มอ
你可能也喜歡
Bite & Suck เมื่อผมคืนชีพเป็นแวมไพร์ (Omegaverse)
นัก(ละ)เลง1.7K 閱讀量ตรวนใจนายหัว
theoneyoulove1.2K 閱讀量ยั่ว
ลำเนา2.3K 閱讀量21วันฉันรักเธอ
KimiSapphic1.2K 閱讀量Sexy the Series | รักนี้เกินต้าน [YAOI]
ณ ธารา2.7K 閱讀量แม่นายใจเดียว
ลำเนา2.3K 閱讀量อกไม่หักก็ไม่ได้รักกับเธอ
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง2.4K 閱讀量หัวใจศิขริน
บาริสต้าสายรุ้ง456 閱讀量
