LOGIN21.00 นาฬิกา
หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ ทั้งสองคนในชุดนอนสบาย ๆ นั่งเล่นกันอยู่หน้าทีวีจอยักษ์อย่างเงียบเชียบ ไร้ซึ่งบทสนทนา เนื่องจากกำลังตั้งใจดูรายการร้องเพลงรายการหนึ่งอยู่ “พี่ลูคัสคะ จีไม่อยากดูอันนี้” คนน้องร้องทักท้วงด้วยใบหน้าบูดบึ้ง เพราะตนเองเข้าไม่ถึงกับเพลงพวกนั้น ฟังอย่างกับคนแก่เลย “พี่ไม่ได้เปิดให้เธอดูสักหน่อย เป็นเด็กเป็นเล็กก็หัดเข้านอนไว ๆ สิ จะได้โตขึ้นบ้าง” ลูคัสบอกโดยที่ไม่ชายตามองคนข้างกายสักนิดเดียว เขาไม่ได้บอกให้เธอมานั่งด้วยสักหน่อย เธอเลือกจะมานั่งด้วยตัวเองแล้วจะมาบ่นทำไม “พี่ลูคัส!!” เมื่อเห็นว่าอีกคนไม่คิดจะสนใจ จีนี่จึงพุ่งตัวเข้าไปใกล้ พร้อมกับตะโกนเรียกอีกคนเสียงดัง จนได้เห็นสีหน้าบึ้งตึงส่งกลับมา “ถ้ายังวุ่นวายไม่เลิก พี่จะพาเธอไปส่งบ้านเดี๋ยวนี้เลย” เขาเองก็ไม่ได้อยากอยู่กับเด็กไม่รู้จักโตสักเท่าไหร่ “จีไม่น่าสนใจพอเหรอคะ” แม้จะพยายามชวนคุยยังไง เขาแทบจะไม่สบตาเธอเลยสักครั้งตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อเย็น หรือเขาจะไม่พอใจเธอจริง ๆ “...” ลูคัสไม่ได้ตอบอะไร เขาหันไปมองทางเธอบ้าง ก่อนจะกวาดสายตามองดูคนตัวเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า สุดท้ายก็หลุดขำออกมา “ขำอะไรคะ” จีนี่กอดอกไม่พอใจ เธอน่าตลกขนาดนั้นเลยหรือไงกัน ก็ว่าเลือกชุดที่น่ารักที่สุดมาแล้วนะ ชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงยาวลายเป็ดเหลืองตัวโปรด “ก็เหมาะกับเด็กอย่างจีนั่นแหละ ชุดนั่นน่ะ” พูดไปพลางอมยิ้มไป ในสาวตาเขาจีนี่เหมือนน้องสาวคนหนึ่ง อาจจะซนไปบ้าง ดื้อไปหน่อยแต่ลูคัสก็นึกเอ็นดูเธอมาตลอด “หมายถึงน่ารักใช่ไหมคะ?” หญิงสาวเอียงคอถามพร้อมกับรอยยิ้มหวาน จ้องเอาคำตอบกับคนข้างกายอย่างตั้งความหวัง “อืม...แต่ไม่ได้น่ารักนะ ติ๊งต๊องดี” สองไหล่หนาไหวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเลิกสนใจหญิงสาวตรงหน้า หันกลับไปดูจอเบื้องหน้าต่อ “แต่เพื่อนจีบอกว่าน่ารักมากนี่นา หรือเพื่อนจะโกหก ไม่ได้การละต้องไปบ่นสักหน่อย” เธอแกล้งพูด ทั้งที่มั่นใจแท้ ๆ ว่าชุดนี้เข้ากับเธอ เพื่อนเองก็ชมกันไม่ขาดปาก จะมีก็แต่ผู้ชายใส่แว่นหน้านิ่งคนนี้นี่แหละที่ไม่คิดจะเอ่ยชมเธอบ้างเลยสักนิดเดียว “ผู้หญิงผู้ชาย?” น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามออกมาพร้อมกับใบหน้าเรียบตึง “อะไรคะ” จีนี่ถามกลับไปเพราะไม่เข้าใจความหมายของบอีกคนสักเท่าไหร่ เพราะจู่ ๆ ก็มาทำหน้าตึงใส่เธอเสียอย่างนั้น “พี่ถามว่าคนที่มันชมเธอผู้ชายหรือไง แล้วมาเห็นใส่ชุดนอนได้ยังไง” ลูคัสเค้นเสียงถามย้ำอีกครั้ง แถมยังทำสีหน้าไม่พอใจอย่างออกนอกหน้า “ก็ต้องผู้หญิงสิคะ จีไม่เคยพาเพื่อนผู้ชายมาบ้าน อีกอย่างจีจบหญิงล้วนมานะ” จีนี่อธิบายไปตามตรง เธอคงไม่กล้าพาเพื่อนผู้ชายเข้าบ้านหลอก มีแค่เขานั่นแหละ ลูคัสเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่เธอใกล้ชิดด้วยรองลงมาจากพ่อบังเกิดเกล้า “อ่อ” “หึงหรือไงคะ?” ท่าทางแปลกประหลาดของลูคัสทำให้จีนี่แอบมีความหวัง “เปล่า” แต่ก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่ออีกคนไม่ยอมรับมาแต่โดยดี ทั้งที่เมื่อกี้ยังมีท่าทางสนใจเธออยู่เลยแท้ ๆ “ไม่ได้หึงแล้วจะถามเซ้าซี้ทำไม” “แค่สงสัยว่าผู้ชายคนไหนมันตาถั่วมองว่าจีน่ารักขนาดนั้น” ลูคัสทำหน้าตาย แถมมองน้องสายตาเรียบเฉย “เกินไปแล้วนะคะ” ไม่ชมเธอไม่ว่า แต่ทำไมต้องมาทำให้เธอเสียความมั่นใจด้วยล่ะ ใจร้ายเกินไปแล้วนะ! “พี่พูดความจริง” พรึ่บ! เมื่อเห็นโอกาสเหมาะเจาะ คนตัวเล็กรีบปีนขึ้นคร่อมตักอีกคนด้วยความรวดเร็วก่อนที่ลูคัสจะได้ตั้งตัวทัน “ดูให้เต็ม ๆ ตาสิคะ ว่ามีตรงไหนบ้างที่ไม่น่ารัก จีพร้อมเปลี่ยนเพื่อพี่โดยเฉพาะเลยนะคะ” นิ้วมือเล็กเกี่ยวสายชุดนอนออกจากไหล่บางอย่างช้า ๆ ที่คิดว่าดูยั่วยวนแล้วสำหรับเธอ แถมยังส่ายหน้าอกขนาดใหญ่โตของตนเองที่โนบราอยู่ใส่อีกคนอย่างนึกอายเลยสักนิดเดียว “มั่นใจแล้วเหรอที่มายั่วพี่แบบนี้...รู้ตัวใช่ไหมว่าตอนนี้เราอยู่กันสองต่อสอง” ร่างแกร่งไร้ซึ่งการขยับเขยื้อน จ้องมองร่างบางขาวอวบตรงหน้าอย่างพิจารณา ยอดอกชูชันที่ถูกปิดไว้โดยชุดนอนตัวบางช่างล่อตาล่อใจชายหนุ่ม “ท่องไว้นี่น้อง ลูคัสน้อยใจเย็น ๆ นะลูก” เขาได้แต่ข่มความรู้สึกชั่วร้ายไว้ในใจ ไม่ว่าเด็กมันจะยั่วยังไงก็ต้องอดใจไว้ให้ถึงที่สุด ไม่ว่าหน้าอกตรงหน้ามันจะน่าขยำแค่ไหนเขาก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้ ทำสีหน้าเรียบเฉยเข้าไว้ห้ามแสดงอาการอะไรออกไปให้เธอได้ใจเด็ดขาด “จีว่าของจีก็ใช้ได้เลยนะคะ หรือพี่ไม่ชอบแบบใหญ่ ๆ” สองมือเล็กยกขึ้นขยำหน้าอกของตนเองอย่างข้องใจ มันก็ใหญ่จนล้นมือเธอแถมยังนุ่มนิ่มอีกต่างหาก ทำไมพี่ลูคัสถึงไม่มีทีท่าจะสนใจมันเลยล่ะ “อึก!...พี่บอกแล้วไงว่าพี่เห็นจีเป็นน้อง” คนข้างใต้ยังยืนยันเสียงแข็งตามเดิม “หึ! น้องเหรอคะ? อย่าคิดว่าจีไม่รู้นะเมื่อตอนเย็นพี่ลูคัสก็มีอารมณ์” คนตัวเล็กหยุดบีบหน้าอกของตัวเองแล้วหันไปโวยใส่คนพี่แทน “คิดไปเอง” ลูคัสแกล้งเฉไฉ ใครจะไปยอมรับง่าย ๆ กัน “แข็งโป๊กขนาดนั้น” เสียงเล็กเถียงต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “จีนี่...ขืนยังไม่หยุดพี่จับเธอโยนออกนอกห้องเดี๋ยวนี้แหละ” เขาเองก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ขืนเป็นแบบนี้เขาได้จับเธอมากระแทกแน่ ๆ ทำไมถึงยั่วเก่งขนาดนี้วะ ไปเรียนมาจากไหนกันตัวแค่นี้ “เปลี่ยนเป็นโยนหนูขึ้นเตียงแทนได้ไหมคะสุดหล่อ~” หญิงสาวไร้ซึ่งความเกรงกลัว ยังคงกวนประสาทเขาต่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ได้เลย...ได้เลยครับพี่จะทำตามที่เธอขอเดี๋ยวนี้แหละ!!!”หลังจากบอกรักกันอย่างดุเดือดเผ็ดร้อน สองร่างเปลือยเปล่าก็พากันนอนกอดกันกลม อยู่บนเตียงนอนที่แสนเละเทะ กอดกันเอาไว้แน่นพร้อมกับมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข“จีรักพี่ลูคัสนะคะ รักมาโดยตลอด” คนตัวเล็กเอ่ยออกไฟพร้อมกับรอยยิ้ม“พี่ก็เหมือนกันครับ” ยกมือขึ้นลูบผมอีกคนอย่างอ่อนโยน ไม่คิดเลยเหมือนกันว่าคนอย่างเขาจะมีความรักได้“หึ สุดท้ายแล้วพี่ก็หลงเด็กแบบจีเข้าจนได้ เป็นไงล่ะคะรสชาติของการได้กินสาวสวยอย่างจี”“แก่แดดนักนะเรา” บีบจมูกเล็กของอีกคนอย่างมันเขี้ยว ท่าทางซุกซนของจีนี่สำหรับเขาแล้วมันน่าเอ็นดู แถมยังน่าตีสั่งสอนไปในเวลาเดียวกัน“จีเจ็บนะ”“ปากดีได้แล้วแสดงว่าหายป่วยแล้วสิ”“จีก็บอกพี่แล้วว่าไม่เป็นไรแล้ว พี่ลูคัสนั่นแหละไม่ยอมให้จีกลับไปเรียน” บ่นออกมาด้วยใบหน้าบูดบึ้งไม่พอใจ“ก็พี่เป็นห่วงเธอ”“เป็นห่วงจี? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่พี่ไม่ยอมเข้าบริษัท” ถามออกไปด้วยท่าทางเอาเรื่องอีกคนกลอกตาไปมา ไม่ได้สำนึกเลยสักนิดกับสิ่งที่ตนเองทำอยู่“แล้วยัยป้านั่นเป็นยังไงบ้างคะ” เพราะตั้งแต่ฟื้นมาก็ไม่ได้ยินเรื่องราวของหล่อนเลย ตัวต้นเรื่องอย่างเธอคงจะไม่ได้กำลังมีชีวิตสุขสบายอยู่ห
“ไม่เป็นไรแล้วนะจี” มือหนายกขึ้นกุมมือขาวซีดของคนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอนในคอนโดของตนเองเอาไว้แน่นหลังจากผ่านเรื่องวุ่นวายมาได้ก็ทำให้ชายหนุ่มตระหนักได้ว่าตนเองนั้นไร้ความสามารถเป็นอย่างมาก ความรู้สึกผิดก่อตัวขึ้นภายในใจภาพที่เห็นขณะที่คุณหมอมาช่วยทำการรักษาให้จีนี่นั้น มันทำให้เขาทรมานหัวใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเธอมีอาการแพ้ขั้นรุนแรงถึงกับต้องทำการสวนท่อเพื่อนำสารพิษออกมาจากร่างกายให้ได้มากที่สุดแม้ว่าการรักษาจะผ่านไปได้ด้วยดีแต่ลูคัสก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ“อือออ” ส่งเสียงอื้ออึงออกมาขณะที่นอนหลับอยู่ หยาดเหงื่อผุดขึ้นตามกรอบหน้าเล็กแม้ว่าจะเปิดเครื่องปรับอากาศจนรู้สึกหนาว แต่เพราะฤทธิ์ไข้ทำให้คนตัวเล็กตัวร้อนผะผ่าว“ฝันดีนะครับคนดีของพี่” จูบลงที่หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน หย่อนตัวนอนลงข้างกายหญิงสาว ดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอุ่นเขารู้ตัวแล้วว่าตนเองนั้นรู้สึกยังไงกับจีนี่ เขาคงรักเธอเข้าแล้วจริง ๆ แค่คิดว่าอาจจะเสียเธอไปก็รู้สึกจุกขึ้นมาที่อกจนแทบหายใจไม่ออก การได้เห็นคนตัวเล็กทรมานยิ่งทำให้เขาอยากจะไปฆ่าตนที่เป็นต้นตอของเรื่องถ้าไม่ติดว่าเป็นห่วงจีนี่ กลัวเธอตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจ
เพราะไม่ได้ไปเข้าค่ายกับเพื่อนอย่างที่ควรจะเป็น จีนี่จึงต้องตามลูคัสไปที่บริษัทอย่างเลี่ยงไม่ได้ระหว่างทางที่เดินขึ้นไปยังห้องทำงานของลูคัส ทั้งสองคนก็เดินกะหนุงกะหนิงกันโดยที่ไม่ได้สนใจสายตาของคนอื่นเลยสักนิดเดียว เรียกได้ว่าเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการก็ว่าได้ข่าวซุบซิบนินทาถูกแพร่ออกไปเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้รู้สึกทุกร้อนอะไรเลยสักนิดเดียว ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไปเหมือนอย่างปกติ“พี่มังกรระวัง ๆ” เสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวดังสลับกับเสียงเกมในโทรศัพท์มือถือ เพราะต้องทำหน้าที่ดูแลจีนี่ขณะที่ลูคัสกำลังทำงาน จึงจบลงที่การมานั่งเล่นเกมเป็นเพื่อนเธออยู่ที่โซฟารับแขก“ให้ผมบอกให้ทั้งสองคนเบาเสียงไหมครับ” เพราะดูเหมือนเจ้านายดูจะไม่ค่อยมีสมาธิกันต์จึงออกความเห็น“ไม่ต้อง รีบทำงานให้จบเถอะ” ถึงจะไม่ชอบใจนักที่เห็นหญิงสาวดูสนิทสนมกับผู้ชายออกนอกหน้า แต่จะให้ต่อว่าก็ไม่ได้อีก เพราะหน้าที่คุมกันยิ่งทั้งสองคนสนิทใจกันนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่มันก็แอบหวงไม่ได้เมื่อเห็นว่าเธอไปยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น“หนูขออยู่ต่อได้ไหมคะ” เพราะลูคัสบอกว่าวันนี้มีกินเลี้ยงกับบริษัทเพราะเงินปั
“พี่รักจีจริง ๆ ใช่ไหมคะ” ถามออกไปขณะที่ทั้งคู่แช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำใบใหญ่“ทำไมถึงถามอีกแล้วล่ะ?” เอียงคอถามคนตัวเล็กออกไปอย่างสงสัย “จีแค่อยากมั่นใจ”“อืม~ รักนะครับ” พูดพร้อมกับพรมจูบไปที่ลาดไหล่ของหญิงสาวจนทั่ว จูบต่ำลงไปที่หลังของอีกคน ฝ่ามือหนาทั้งสองลูบไล้ไปที่สีข้างของคนด้านหน้าแผ่วเบา“อื้อ ไหนบอกว่าอาบน้ำอย่างเดียวไงคะ” ร้องท้วงเมื่อมือหนาเริ่มซุกซนอยู่ไม่นิ่ง“ก็ไม่ได้จะเอา แค่จะถูตัวให้เอง” หัวเราะอย่างชอบใจเมื่อได้แกล้งคนตัวเล็ก มือหนาบีบขยำก้อนเนื้อนุ่มอยู่นานสองนาน บีบนวดเคล้าคลึงอย่างสนุกมือ ยิ่งมีฟองสบู่ด้วยยิ่งทำให้การสัมผัสลื่นไหลเข้าไปอีก“อื้อ~” เสียงหวานครางในลำคออย่างพึงพอใจ มือหนาสัมผัสไปทุกส่วนของร่างกายเธอ“ไปล้างตัวกันครับ” ลุกขึ้นจากอ่างเดินนำไปเปิดฝักบัว สองร่างยืนประกบคู่กันภายใต้เสียงน้ำกระทบพื้นดังซาบซ่า จนท้ายที่สุดก็ต้านทานซึ่งกันและกันไม่ไหว บรรเลงเพลงรักกันใต้ฝักบัวไปหนึ่งรอบ ก่อนจะไปจบที่เตียงนอน“แกรู้หรือเปล่าว่าห้องแกไม่เก็บเสียง” อลันแกล้งเอ่ยแซวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ขณะที่ ทั้งหมดกำลังร่วมรับประทานอาหารค่ำด้วยกัน โดยมีจีนี
บ้านตระกูลชามาล“รอพี่อยู่ที่ห้องนี้นะครับเดี๋ยวพี่มา” พาคนตัวเล็กมาส่งไว้ที่ห้องนอนของตนเองก่อนจะเดินออกไป ทิ้งหญิงสาวไว้เพียงลำพังร่างบางเดินสำรวจทั่วห้อง ภายในตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำเป็นระเบียบเรียบร้อย ผ้าปูเตียงถูกปูไว้เป็นอย่างดี ของทุกอย่างถูกจัดวางเข้าที่บ่งบอกได้ว่ามีคนคอยดูแลเป็นอย่างดีก๊อก ก๊อก ผ่านไปนานก่อนจะมีใครบางเคาะประตูห้องทำให้จีนี่เลิกให้ความสนใจกับสิ่งของในห้องแล้วตรงไปเกิดประตู“มาแล้วเหรอคะ…” แต่คนที่ปรากฏกายกลับทำให้หญิงสาวประหลาดใจผู้หญิงตรงหน้าเธอนั้นทั้งตัวสูงผิวขาว รูปร่างหน้าตาดี ผมตรงดำขลับถูกปล่อยยางถึงกลางหลัง สวมชุดเดรสรัดรูปสีแดงเผยให้เห็นหุ่นอันงดงาม ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันจีนี่ยังคิดเลยว่าเธอนั้นสวยมาก“ลูคัสไปไหน แล้วเธอเป็นใคร” กอดอกถามอีกคนด้วยแววตาไม่พอใจ มองจีนี่ในชุดนักศึกษาอย่างพิจารณา“สวัสดีค่ะ” ถึงจะไม่รู้ว่าผู้หญิงแสนสวยตรงหน้าเป็นใครแต่จีนี่ก็ยังคงมารยาทกับเธอ เพราะดูเหมือนว่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับลูคัส“ฉันถามว่าเธอเป็นใคร มาทำอะไรอยู่ในห้องนี้” เค้นถามอีกคนด้วยน้ำเสียงเข้ม“จีเป็นแฟนพี่ลูคัสค่ะ” ตอบออกไปตรง ๆ“เหอะ! ฉันไปอยู่เมืองนอก
หน้าตึกคณะบริหาร “เดี๋ยวก่อนครับ” ลูคัสร้องท้วงก่อนที่คนตัวเล็กจะได้เปิดประตูลงจากรถ “คะ?” เอียงคอเป็นเชิงตั้งคำถามว่าเรียกเธอไว้ทำไม “จูบหน่อย” ขอออกไปด้วยใบหน้าอ้อน มีหรือที่เธอจะกล้าขัด “หนูไปแล้วนะคะ” เมื่อล่ำลากันเรียบร้อยจีนี่รีบขอตัวลงจากรถเพราะขืนถูกรั้งไว้ต่อได้เข้าเรียนสายแน่ ๆ “เลิกกี่โมงครับ” “เที่ยงค่ะ” ตอบออกไปด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกครั้ง “เดี๋ยวพี่มารับนะ ตั้งใจเรียนล่ะ” ลูคัสที่มาทำงานพร้อมกับรอยยิ้มสดใสทำเอาลูกน้องคนสนิทอย่างกันต์อดสงสัยไม่ได้ จนสุดท้ายเขาก็หลุดปากถามออกไปในที่สุด “เจ้านายถูกหวยเหรอครับ” “อะไรของมึง” ไม่เข้าใจว่าลูกน้องของตนทำไมถึงถามออกมาแบบนั้น “ก็เห็นเจ้านายอารมณ์ดี” “ว่างมาเสือกเรื่องของกู สงสัยงานที่ให้จะไม่พอสินะ” “ขอโทษครับผมไปทำงานก่อนครับ” เดินหนีออกไปพร้อมกับแฟ้มเอกสารปึกหนา ขืนถามต่องานเข้าเป็นแน่ ใครจะเข้าใจอารมณ์ของลูคัสได้ บทจะดีก็ดีมาก ถ้าร้ายขึ้นมามีแต่จะได้อยู่ไม่สุข เวลาบ่ายโมง “บ่ายพี่ไม่มีงาน หนูอยากไปไหนต่อครับ” เอาอกเอาใจหญิงสาวยกใหญ่ ทันทีที่ไปลับหลังเลิกเรียนก็พามาทานอาหารกลางวันสุดหรูที่ห้าวใหญ่ทันที “ไปดูหนังก







