บทที่ 3

“ขะ…ขอโทษค่ะ” มือเล็กยกขึ้นมาปาดน้ำตาลวกๆ

“…” เขาสะบัดหัวไล่ความคิด หันหน้าหนีจากเรือนร่างของหญิงสาวแล้วสตาร์ทรถขับออกไปยังจุดหมายทันที

แต่จุดหมายปลายทางที่ว่ากับไม่ใช่บ้านของรสสุคนธ์เขาพาเธอไปที่ RC club ร้านของเขาแทน

มือแกร่งกำข้อมือหญิงสาวแน่น ฉุดกระชากร่างบางให้เดินตามเข้าไปยังด้านใน เมื่อไปถึงโต๊ะประจำเขาก็เรียกพนักงานมาพร้อมกับเรียกสาวสวยมานั่งประกบข้างโดยปล่อยให้คู่หมั้นสาวนั่งมองอยู่ฝั่งตรงข้าม

ที่เขาตั้งใจหยามเกียรติเธอถึงขนาดนี้ เพราะหวังให้สาวน้อยถอดใจเลิกยุ่งกับเขาไปเลยได้ยิ่งดี

“ดื่มได้เต็มที่เลยคืนนี้ผมเลี้ยง” ราเชนทร์พายตามองหญิงสาวที่นั่งกุมมือแน่น เขาไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด สองมือแกร่งโอบไหล่บางสาวสวยที่นั่งประกบข้างอย่างชอบอกชอบใจ

เราสาวสวยที่ได้มาบริการเขาก็ตั้งอกตั้งใจทำหน้าที่เหลือเกินเพราะไม่ใช่ว่าใครก็จะได้มาดูแลเขา

“อึก” โรสรู้สึกหงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จังหวะนี้เธอได้แต่ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเพื่อระบายความโกรธ เธอโมโหทั้งเรื่องที่เขาจูบเธอโดยที่เธอไม่เต็มใจ ไหนจะเรื่องที่เขาลากเธอมาในที่แบบนี้อีก แถมจงใจทำให้เธอขายหน้า เขามันผู้ชายน่ารังเกียจขั้นสุด

“ถ้าคุณไม่ว่าอะไรโรสขอไปเต้นนะคะ” เมื่อแอลกอฮอล์เข้าเล่นงานสาวสวยจึงไม่อยากนั่งอยู่ในที่น่าเบื่อ ราเชนทร์กวักมืออย่างไม่ใส่ใจนัก เธอจะทำอะไรมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขาอยู่แล้วแถนเขาไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิด

เมื่อเห็นอย่างนั้นโรสจึงลุกเดินไปยังฟอล์ด้านล่าง สาวร่างบางได้สัดส่วนในชุดเดรสตอนนี้กำลังโยกย้ายเรือนร่างไปตามจังหวะเพลง แม้เธอจะไม่ได้ออกลวดลายอะไรมากนักแต่เพราะร่างกายที่ได้สัดส่วนนั้นมันทำให้เหล่าชายหนุ่มแถวนั้นต่างจ้องมองเธอด้วยสายตาหลงใหล

ปึก!

ร่างบางเผลอชนกับใครบางคนโดยไม่ได้ตั้งใจ หารู้ไหมว่าคน ๆ นั้นจงใจให้เธอชน

“อ๊ะ! ขอโทษค่ะ” ร่างบางรีบหันไปขอโทษขอโพยเขายกใหญ่

“ไม่เป็นไรครับ” เขาคนนั้นตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์สายตาที่ใช้มองเธอนั้น ไม่สามารถแปลความหมายอื่นได้เลยนอกจากเขากำลังต้องการตัวเธอ

ราเชนทร์ที่นั่งมองอยู่ด้านบนชั้น 2 ตอนนี้เขาเริ่มจะหางคิ้วกระตุกเพราะเริ่มไม่สบอารมณ์

“เห็นฉันไม่สนใจแล้วคิดจะไปอ่อยผู้ชายคนอื่นหรือไง” เขาเค้นน้ำเสียงออกมาด้วยความโกรธ สองมือแก่งผลักสาวสวยที่ประกบคู่ออกไปให้พ้นทาง เขารีบตรงดิ่งไปยังจุดที่เธออยู่ทันที

“มากับใครเหรอครับ น้องมีแฟนหรือยังครับ” ช่างเป็นจังหวะเหมาะเจาะเหลือเกินที่เขาเข้ามาได้ยินประโยคนี้

“เอ่อ…มากับ”

“เธอมากับกูเอง!!” ยังไม่ทันที่โรสจะได้ตอบผู้ชายคนนั้นไป ราเชนทร์ก็ตอบแทรกไปอย่างอารมณ์เสีย

“…” โรสตกใจที่จู่ ๆ เขาก็พุ่งตัวเข้ามา แต่ก็ถือว่าดีเพราะเธอกำลังหาทางปฏิเสธผู้ชายคนนี้อยู่

“รู้แล้วมึงก็ปล่อยมือออกจากเธอได้แล้ว” เขาหัวเสียหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าหนุ่มน่าละอ่อนนั้นโอบไหล่บางของโรสไว้ไม่ยอมปล่อย

“แฟนน้องเหรอครับ”

“คะ...คือ” โหลดน้ำผึ้งไม่รู้จะตอบว่ายังไงเพราะตอนนี้สถานะของเธอกับราเชนทร์นั้นไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี

“ปล่อยผู้หญิงของกูอย่าให้ต้องพูดเป็นครั้งที่สอง” เขาเริ่มจะหมดความอดทนแล้วสิ จะมีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไอ้หมอนี่สงสัยอยากจะลองดี

“อ่า ครับ ๆ” อีกคนไม่เห็นหน้าตาดุดันของราเชนทร์ก็ไม่คิดที่จะสนทนาต่อเขารีบปล่อยมือจากร่างบางแล้วถอยออกไปทันที

“กลับ!!” มือแกร่งฉุกระชากร่างบางออกไปนอกร้านทันที เธอไม่เข้าใจว่าเขาโมโหอะไรนักหนาทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนปล่อยปะไม่สนใจเธอตั้งแต่แรกเอง

“โรสเจ็บค่ะ” เธอพยายามแกะมือเขาออกแต่ไม่ขยับเลยสักนิดเดียว

“เฮ้อ จะทำยังไงกับเธอดีวะ! เลิกทำตัวน่าโมโหได้ไหม” เขาเป็นบ้าอะไรของเขา เธออยากจะพูดออกไปแบบนั้นเลยแต่ก็ต้องหุบปากไว้

“โรสเปล่า”

“เห็นอยู่ว่าเธออ่อยไอ้เหี้ยนั่น อีกหน่อยก็จะได้มาเป็นเมียผมแต่ทำตัวแบบนี้ ทำไมคิดว่าถ้าเกาะผมไม่ได้จะได้ไปหาคนอื่นหรือไง” เขาต่อว่าเธอด้วยน้ำเสียงเย้นหยัน จ้องมองร่างกายอีกคนอย่างดูถูกดูแคลน

“คุณมันเลวที่สุด” ไม่ว่าจะทำคำพูดหรือการกระทำ เขาไม่มีความอ่อนโยนให้เธอสักนิดเดียว สงสัยการแต่งงานครั้งนี้เธอจะได้ตกนรกจริงๆเสียแล้วล่ะ

“เหอะ อีกหน่อยคนเลวคนนี้ก็คงเป็นผัวคุณนั่นแหละ”