تسجيل الدخولمشاركة
บทนำ
تاريخ النشر:
2025-12-03 21:05:02@มหาวิทยาลัย > เปิดเทอมวันแรก
"....กรี๊ดดดดด....อร้ายยยย ...
"หล่อ...หล่อมากๆ..พ่อเทพบุตรของฉัน
"ต้องทำบุญอีกกี่ชาติ...ถึงจะได้พี่เขามาเป็นแฟน
"นั่นดิ...คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งเก่ง บ้านก็โคตรรวย...เฟอร์เฟคสุดๆ...กรี๊ดดดด....!!!....
"ผู้หญิงพวกนั้นเขากรี๊ดอะไรกันอ่ะ : คะนิ้งหันมาถามแพตตี้ด้วยความงุนงง ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในโรงอาหารจนสั่งอาหารรับประทานได้ยินแต่เสียงกรี๊ดกร๊าดไม่หยุด...ไม่รู้นักศึกษาหญิงกรี๊ดอะไรกันหนักหนาอย่างกับว่ามีดารานายแบบชื่อดังมาออกอีเว้นแถวนี้ซะอีก
"จะอะไร...ดิ้นเป็นปลากะดี้ได้น้ำขนาดนั้น ก็คงจะไม่พ้นเรื่องผู้ชาย... : แพตตี้
"มึงก็ไปว่าเขา...เขาอาจจะกรี้ดอย่างอื่นก็ได้ป่ะ...ปากร้ายนะมึง...
"มึงไม่แหกตาดู...พวกพี่โซลมาโน่น...ไม่งั้นพวกนั้นมันจะกรี๊ดเป็นเจ้าเข้าทรงแบบนี้เหรอ..🙄 : แพตตี้
"ใครอ่ะ...พี่โซล..หล่อขนาดนั้นเชียว...???
"ไอ้หล่ออ่ะ..หล่อมาก..หล่อวัวตายควายล้มเลยแหละ..แต่นิสัยเนี้ยสิ..แม่ง..โคตรหยิ่ง.. : แพตตี้
"หยิ่งเหยิ่งอะไร...ตบปากตัวเองสิบทีเลยนะอีชะนี : กัสจัง (เพื่อนสาวของคะนิ้ง)
"🙄🙄 มาถึงก็แยกเขี้ยวใส่กูเลยนะอีกะเทย : แพตตี้
"ว๊าย !!!! หยาบคาย....กระทงกะเทยอะไรย่ะ....เดี๋ยวแม่ตบ... : กัสจัง
"เห้อ ~ อย่าไปถือสามันเลยกัส...มันก็แซวมึงเล่นไปงั้นแหละ
"ย่ะ !..... ว่าแต่เมื่อกี้พวกมึงกำลังพูดถึงพี่โซลของกูอยู่ป่ะ.. : กัสจัง
"ของมึง ?????? : แพตตี้
"เออ...ทำม่ะ..มึงมึงปัญหาอะไรอีก : กัสจัง
"เปล๊า !!! ก็แค่สงสัยว่าเขาไปเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไร : แพตตี้
"เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ..กูไม่พูดกับมึงล่ะ...พูดกับคะนิ้งดีกว่า......คะนิ้งเพื่อนรัก....เมื่อกี้กูได้ยินมึงถามเกี่ยวกับพี่โซล..มึงสนใจพี่เขาเหรอ
"สนใจบ้าอะไร..กูยังไม่เคยเห็นหน้าเข้าด้วยซ้ำ...
"พูดเป็นเล่น...นี่มึงไม่รู้จักพี่โซลวิศวะปีสามเหรอ...
"หือ.....ทำไมอ่ะ..จำเป็นต้องรู้จักเหรอ.... : คะนิ้งตักข้าวเข้าปากอย่างไม่สนใจ ใครมันจะไปรู้จักคนทั้งมหาลัย พึ่งจะมาเรียนได้ไม่กี่วันเอง
"อีชะนี...นี่มึงไปมุดหัวอยู่ในรูไหนมา..ถ้าเขาออกข้อสอบ สอบเข้ามหาลัย..มึงก็คงจะเป็นคนเดียวละมั้งที่สอบตก...
"มึงก็เวอร์เกินไปกัส...เขาฮอตขนาดนั้นเชียว
"ก็เออดิวะ...สาวๆทั้งมหาวิทยาลัยต่างก็อยากเป็นแฟนเขาทั้งนั้น..รวมถึงกูด้วย.. : กัสจังยิ้มอย่างเพ้อฝัน จินตนาการไปเรื่อย
"แล้ว?????
"แต่พี่เขาไม่สนใจใครเลยอ่ะดิ...ขนาดคนสวยๆอย่างกู เขายังไม่ชายตามองเลยสักนิด.......
"เห่อะ..กูว่าพี่เขาตาถึงมากกว่า ถือว่ายังมีบุญ 🙄 : แพตตี้
"อีแพต..!...มึงมีปัญหาอะไรกับกูป่ะ...กัดกูตลอด..
"หยอกนิดหยอกหน่อยไม่ได้รึไง.. : แพตตี้
"หยอกแรงนะมึง..เอาซะกูคิดจริง.. : กัสจัง
"พวกมึงก็นะ..กัดกันตั้งแต่ ม.ต้น..ยันมหาลัย... : คะนิ้งส่ายหน้าไปมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆให้กับความเป็นเด็กน้อยของสองเพื่อนรัก
ระหว่างที่ทั้งสามกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ เสียงกรี๊ดของนักศึกษาหญิงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มผู้เป็นสาเหตุของเสียงกรี๊ดนั้น...
"คะนิ้ง !!! นั่นงัยพี่โซล...กรี๊ดดดดด อร้ายยย : กัสจังออกอาการเขินอย่างหนักบิดตัวไปมา..ทำเอาคะนิ้งถึงกับหันไปมองตามสายตาของเพื่อนรัก..อะไรมันจะขนาดนั้น...
"..นี่มัน....... : เธอมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนกับว่าเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน
"มึงรู้จักเหรอคะนิ้ง... : แพตตี้..
"เหมือนคุ้นๆหน้า...
"มึงอย่ามา.....หล่อๆแบบพี่โซลมีแค่คนเดียว...อย่ามาคงอย่ามาคุ้น.. : กัสจัง
"เคยเห็นที่ไหนเหรอ.. : แพตตี้หันมาถามคะนิ้ง
"จำไม่ได้อ่ะ แต่เหมือนคุ้นๆ...นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
"ให้กูช่วยป่ะ : กัสจังอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะตะโกนเสียงดังออกไปทางชายหนุ่งที่กำลังจะเดินผ่าน
"พี่โซล....คะนิ้งเพื่อนหนูมันชอบพี่..!!!!!!!!
"อีกัส !!!!!!! : คะนิ้งถึงกับตกใจทำอะไรไม่ถูกไม่คิดเลยว่าเพื่อนรักอย่างกัสจังจะแกล้งเธอแบบนี้ พอกันไปมองก็พบว่าหนุ่มหล่อหน้านิ่งหันมาทางเธอกับเพื่อน พร้อมกับทำสายตาเยือกเย็นใส่เธอ นักศึกษาหญิงที่อยู่บริเวณนั้นก็เช่นกัน ต่างหันมามองและซุบซิบนินทาเธอไม่หยุด
"เธอน่ะเหรอที่ชอบฉัน.... : โอโซลเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคะนิ้งพร้อมกับเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นออกมาตามสไตล์ของเขา
"มะช่ะ...!
"ถ้าที่บ้านมีกระจก ก็ลองกลับไปส่องหน้าตัวเองดูใหม่...หน้าอย่างกับปลาปักเป้า
"นี่นาย....!!!! : คะนิ้งถึงกับคิ้วผูกกันเป็นปมใบหน้าโกรธจัด กำลังจะปฏิเสธเขาแท้ๆ แต่ไอ้คนปากปีจอดันตอกกลับแบบไม่ให้เกียรติเธอเลยสักนิด...คนอะไรปากร้ายซะมัด พูดจบก็หันหลังเดินออกไปเลย...ไม่รอฟังเธอพูดเลยสักนิด
"ไอ้คนปากปีจอ..คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไง...!!!!
"ใจเย็นมึง....อย่าพึ่งโกรธ.... : กัสจัง
"เพราะมึงเลยอีกัส..เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง.....
"กูขอโทษกูไม่คิดว่าพี่โซลจะปากร้ายขนาดนั้น : กัส
"กูบอกแล้ว.....พี่เขาหยิ่งจะตาย.... : แพตตี้
"หยิ่งมากงั้นเหรอ....เดี๋ยวเจอกู กูจะสอยให้ตามตูดกูต่อยๆเลยคอยดู
أحدث فصل
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน อดีตที่ไม่น่าจดจำ [The End]
ผมมองดูสายตาที่เหมยหลินสื่อออกมา แค่มองก็รู้แล้วว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ คงจะมีอะไรอยู่ในใจสินะ ถึงได้ตอบแบบขอไปทีแบบนี้"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ มือของเขายังจับมือฉันไว้แน่น เพื่อสื่อให้รู้ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว"มีอะไรอยู่ในใจก็พูดกับเฮียตรงๆเลยนะครับ เฮียจะบอกเหมยทุกเรื่องที่เหมยอยากรู้ ระหว่างเราจะได้ไม่ต้องมีอะไรค้างค้าใจกันอีก"เขากระซิบอย่างจริงจัง สายตาเต็มไปด้วยความหวังและความจริงใจ ความรู้สึกมั่นคงในตัวเขาเป็นเหมือนเกราะปกป้องหัวใจของฉันในตอนนี้"ผมจะบอกเธอทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เธออยากรู้ เพราะไม่อยากให้ระหว่างเรามันคลุมเครือ ไม่อยากให้เธอคิดว่าผมกับคนเก่ายังมีความรู้สึกอะไรให้กันอยู่ เพราะความรู้สึกแบบนั้นมันหมดไปนานแล้ว และตอนนี้คนที่ผมแคร์ คนที่ผมรักก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น ผมไม่สนไม่แคร์คนอื่นอีกต่อไปแล้ว"เสียงเขาเต็มไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง ดวงตาของเขาเปล่งประกายความรักและความมุ่งมั่น ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ"งั้นเหมยขอถามเฮียนะคะ..เพราะเรื่องนี้ทำให้เหมยค้างคาใจมาโดยตลอด ตั้งแต่ก่อนคบกัน จนคบกันเข้า
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน ทั้งรักทั้งหวง
@1 ชั่วโมงต่อมาห้องเงียบลงหลังจากผ่านความวุ่นวายไปได้สักพัก แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านสีครีมอ่อนเข้ามา กระทบกับเรือนผมของคนตัวเล็กที่นั่งกอดอกอยู่มุมเตียง ใบหน้าหวานบึ้งตึง ขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากเล็กเชิดขึ้นน้อยๆ อย่างไม่พอใจ ขณะที่สายตาเลื่อนมองออกไปยังระเบียง แต่ก็ยังเหลือบมองมาทางเขาเป็นระยะ"เป็นอะไร..หน้าบูดหน้าบึ้งเชียว"เสียงทุ้มของเขาดังขึ้นอย่างอ่อนโยน ในขณะที่เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ นั่งลงข้างๆ คนตัวเล็กอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าการเคลื่อนไหวใดๆ จะทำให้เธอระเบิดใส่อีกครั้ง"เปล่าค่ะ"เธอตอบกลับโดยไม่หันหน้ามองเขา เสียงห้วนสั้นบ่งบอกถึงอารมณ์ที่ยังไม่คลายลงง่ายๆ มือเล็กกำชายเสื้อไว้แน่น สายตาหลุบต่ำหลบสายตาเขา แต่รังสีของความไม่พอใจยังชัดเจนจนสัมผัสได้"เปล่า ? แต่จมูกกับปากเธอแทบจะชนกันอยู่แล้ว ยังโกรธเฮียอยู่เหรอ"เขายิ้มขำออกมาเล็กน้อย พยายามหยอกให้สถานการณ์เบาลง สายตาเขาจับจ้องไปที่เธออย่างเอ็นดู รู้ดีว่าเธอไม่ได้ “เปล่า” อย่างที่พูดเลยแม้แต่น้อยคนตัวเล็กหันมามองหน้าผมด้วยสายตาจับผิด ก่อนจะถามคำถามที่เธอน่าจะค้างคาใจมานาน"...เหมยถามจริงๆนะเฮีย ตั้งแต่แฟนเก่าเฮียกลับมา เฮีย
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน เอากับแฟนใหม่
"ใครโทรมาแต่เช้าอ่ะเหมย "เสียงอู้อี้ดังขึ้นจากคนที่ยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง เสียงทุ้มนุ่มมีแววของความงัวเงีย เจือด้วยความสงสัยปนหงุดหงิดเล็กๆ เมื่อได้ยินปลายเสียงคนเป็นน้องกำลังมีปากเสียงกับใครบางคนอยู่ทางโทรศัพท์"ก็แฟนเก่าเฮียไงคะ โทรมาบอกว่าเมื่อคืนเฮียนอนเอากันกับเธอ...."น้ำเสียงของเหมยหลินเต็มไปด้วยความเย็นชา ปลายตาคว่ำลงอย่างเบื่อหน่าย ปากเอ่ยตอบทั้งที่ยังถือโทรศัพท์แนบหู มืออีกข้างก็ปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าไปด้านหลังอย่างหงุดหงิด เสียงถอนหายใจดังเบาๆ ขณะเธอปรายตามองร่างเปลือยเปล่าข้างตัวด้วยความหมั่นไส้ปนเอ็นดู"ประสาท ! เฮียเอากับเธอทั้งคืน จะไปเอากับคนอื่นได้ไง"เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นทันทีเมื่อได้ยินข้อกล่าวหาไร้สาระ ใบหน้าหล่อที่ยังซุกหมอนอยู่เมื่อครู่เงยขึ้นช้าๆ ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยความโมโห เขาพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง ผ้าห่มเลื่อนหลุดเผยให้เห็นแผ่นอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยจูบรักจากเมื่อคืน"📞 ชัดไหมคะพี่มิ้งค์ นี่เฮียพีชตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่ภาพมโนเหมือนที่พี่ส่งมานะ"น้ำเสียงของเหมยหลินฟังดูเรียบนิ่ง ทว่าในน้ำเสียงนั้นกลับมีความเย้ยหยันแฝงอยู่เต็มเปี่ยม ข
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน นอนกับแฟนเก่า
@เวลาต่อมาบรรยากาศในห้องนอนอบอวลด้วยไออุ่นอันหน่วงแน่นจากความใกล้ชิด เสียงลมหายใจแผ่วเบาสลับกันเป็นจังหวะ ทั้งห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสีนวลทองที่ฉาบทาบเรือนกายเปลือยเปล่าอย่างแผ่วเบา สองร่างแนบชิดใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เขากอดฉันไว้จากด้านหลัง แผ่นอกอุ่นแนบแผ่นหลัง มือของเขาลูบวนช้า ๆ บนหน้าท้องแบนราบราวกับจะกล่อมให้ใจเต้นสม่ำเสมอ"อย่าจ้องเหมยแบบนี้สิ เหมยอายเป็นนะ"ฉันหลบสายตาเขา ใบหน้าแดงระเรื่อ ริมฝีปากขบเม้มแน่นเล็กน้อยด้วยความขวยเขิน สองมือดึงผ้าห่มขึ้นสูงราวกับจะใช้มันปกปิดความเปลือยเปล่าที่ตัวเองเพิ่งเผยให้เขาเห็นเมื่อครู่"...จะอายทำไม..นี่ผัวนะครับ ไม่ใช่ใครที่ไหน แล้วอีกอย่างเฮียก็เคยเห็นสองเต้านี้มาแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรต้องอาย"เขาขยับเข้ามาใกล้ กระซิบข้างใบหูเบา ๆ พร้อมกดจมูกลงที่ต้นคออย่างหวงแหน สายตาของเขายังคงมองฉันไม่วาง ดวงตานั้นเจือทั้งแววขำและความหลงใหลจนฉันรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว"ก็เฮียเคยบอกของเหมยเหมือนเด็กอนุบาล เหมือนกระดานโต้คลื่น แถมยังเล็กเท่าซาลาเปาลูกล่ะสิบ"ฉันเบ้ปาก พลางใช้ปลายนิ้วสะกิดอกเขาเบา ๆ อย่างประชด แต่ในใจกลับหวั่นไหว เพราะคำพูดนั้นมั
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน เคลียร์ใจ : ทับรอย
"เพราะเฮียรักเหมย..."คำพูดที่หลุดออกจากปากเขาไม่ใช่เสียงตะโกน แต่กลับดังชัดเจนในใจฉันมากเกินจะปฏิเสธ สายตาคมที่เคยมีแต่ความดุดันกลับฉายแววอ่อนลง เหมือนคนหมดแรงจะซ่อนความรู้สึกไว้อีกต่อไปแล้ว แววตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย เหมือนกับจะหลุดคำพูดนี้มานานแต่เก็บมันไว้ตลอด ฉันชะงักไป หัวใจเต้นสะท้านจนร่างกายเบาหวิว รู้สึกเหมือนลมหายใจขาดช่วง"ขะ...คะ?"ฉันถึงกับทวนคำพูดของเขา เมื่อกี้หูฉันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม เขาบอกว่ารักฉัน... รักที่แปลว่ารักจริงๆ หรือรักเพราะคำที่ฉันเคยพูดกันแน่ น้ำเสียงของฉันสั่นพร่า ปลายเสียงตกต่ำราวกับไม่กล้ายืนยันความจริงที่ได้ยิน สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความลังเลและไม่มั่นใจ มือของฉันเผลอกำแน่นกับผ้าห่มราวกับยึดเหนี่ยวอะไรสักอย่างไว้ในตอนที่ใจมันเริ่มสั่น"เฮียบอกว่ารักเหมย... ขอโทษที่ไม่เคยบอก... เพราะตอนนั้นเฮียยังไม่มั่นใจ กลัวเหมือนกันว่าจะยังฝังใจกับรักครั้งก่อน แต่พอเกิดเรื่องของมิ้งค์ เฮียถึงรู้ใจตัวเอง ว่าเฮียทั้งรักทั้งแคร์เหมย มันโคตรที่จะรักเลยว่ะ... และมันก็โคตรที่จะหวงเธอสุดๆ เวลาที่มีผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้"เฮียพีชพูดพลางมองฉันนิ่ง ใบหน้าจริงจังไร้รอยยิ้ม มือหน
เมียดื้อของเฮียโซล เด็กหวงของเฮียพีช ตอน คนรัก : คนเคยรัก
@1 ชั่วโมงต่อมา ตั้งแต่ที่ผมพาเหมยหลินเดินออกจากร้านคาเฟ่แถวรังสิต คนตัวเล็กสั่งผมให้พามาหาควีนเพื่อนสนิทของเธอที่ผับใจกลางเมืองทันทีใบหน้าของเหมยหลินยังคงแฝงไปด้วยความขุ่นเคืองและไม่พอใจเล็กๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเราในร้านนั้น แต่ก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ได้ดีเธอพูดออกมาอย่างเด็ดขาดด้วยน้ำเสียงที่มีทั้งความมุ่งมั่นและความมั่นใจ "วันนี้เป็นวันเกิดของควีน คนเป็นเพื่อนสนิทอย่างเธอไม่มาไม่ได้เด็ดขาด" เหมือนเธอจะรู้ทันเจตนาของผมที่คิดจะจับเธอไปเคลียร์กันบนเตียงสักน้ำสองน้ำ ถึงได้ใช้ข้ออ้างนี้หลีกเลี่ยงได้อย่างชาญฉลาด"อย่าดื่มเยอะ เดี๋ยวเมาหรอกเหมย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใย แต่ก็คุมโทนไม่ให้มากจนเกินไป พร้อมกับส่งสายตาอ่อนโยนไปหาเธอ"เฮียหยุดพูดไปเลย ถ้าจะเฝ้าก็นั่งอยู่เงียบๆ อย่ามาบ่นให้เสียบรรยากาศ" เหมยหลินตอบกลับด้วยเสียงแววหมั่นไส้แฝงอารมณ์ขบขันเล็กน้อย เธอแสดงท่าทางขัดใจด้วยการยกคิ้วและสบตาผมอย่างรู้ทัน"ก็เฮียเป็นห่วง...หวงเมียผิดตรงไหนครับ" ผมยิ้มมุมปาก พยายามพูดให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น แม้ใจจะยังตึงเครียดอยู่ข้างใน"หึ...เมียเก่ารออยู่ที่ห้อง กลับไปหาเธอสิ...ไม่ต้องมาทำเป็นห่วงเหมยหรอก
قد تعجبك أيضًا
BAD GUY ex-husband แหวนของดิน
Tiwa125.1K وجهات النظرMy Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]
sunshine-day19.5K وجهات النظرCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว148.7K وجهات النظرLOVE MECHANIC วิศวะรักข้ามโซน
Sherlina13.2K وجهات النظرรักไม่ลอง (TRY LOVE)
RINSP119 وجهات النظرFinn Reserve วิศวะจองรัก
Sweet_Moon306 وجهات النظرเมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า
Sweet_Moon584 وجهات النظرTATTOO HAWK กลับมาเพื่อรัก! #สายเหยี่ยวXเพียงขวัญ
โคตรเลวX2146 وجهات النظر
