LOGINShare
บทนำ
Last Updated:
2025-12-03 21:05:02@มหาวิทยาลัย > เปิดเทอมวันแรก
"....กรี๊ดดดดด....อร้ายยยย ...
"หล่อ...หล่อมากๆ..พ่อเทพบุตรของฉัน
"ต้องทำบุญอีกกี่ชาติ...ถึงจะได้พี่เขามาเป็นแฟน
"นั่นดิ...คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งเก่ง บ้านก็โคตรรวย...เฟอร์เฟคสุดๆ...กรี๊ดดดด....!!!....
"ผู้หญิงพวกนั้นเขากรี๊ดอะไรกันอ่ะ : คะนิ้งหันมาถามแพตตี้ด้วยความงุนงง ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในโรงอาหารจนสั่งอาหารรับประทานได้ยินแต่เสียงกรี๊ดกร๊าดไม่หยุด...ไม่รู้นักศึกษาหญิงกรี๊ดอะไรกันหนักหนาอย่างกับว่ามีดารานายแบบชื่อดังมาออกอีเว้นแถวนี้ซะอีก
"จะอะไร...ดิ้นเป็นปลากะดี้ได้น้ำขนาดนั้น ก็คงจะไม่พ้นเรื่องผู้ชาย... : แพตตี้
"มึงก็ไปว่าเขา...เขาอาจจะกรี้ดอย่างอื่นก็ได้ป่ะ...ปากร้ายนะมึง...
"มึงไม่แหกตาดู...พวกพี่โซลมาโน่น...ไม่งั้นพวกนั้นมันจะกรี๊ดเป็นเจ้าเข้าทรงแบบนี้เหรอ..🙄 : แพตตี้
"ใครอ่ะ...พี่โซล..หล่อขนาดนั้นเชียว...???
"ไอ้หล่ออ่ะ..หล่อมาก..หล่อวัวตายควายล้มเลยแหละ..แต่นิสัยเนี้ยสิ..แม่ง..โคตรหยิ่ง.. : แพตตี้
"หยิ่งเหยิ่งอะไร...ตบปากตัวเองสิบทีเลยนะอีชะนี : กัสจัง (เพื่อนสาวของคะนิ้ง)
"🙄🙄 มาถึงก็แยกเขี้ยวใส่กูเลยนะอีกะเทย : แพตตี้
"ว๊าย !!!! หยาบคาย....กระทงกะเทยอะไรย่ะ....เดี๋ยวแม่ตบ... : กัสจัง
"เห้อ ~ อย่าไปถือสามันเลยกัส...มันก็แซวมึงเล่นไปงั้นแหละ
"ย่ะ !..... ว่าแต่เมื่อกี้พวกมึงกำลังพูดถึงพี่โซลของกูอยู่ป่ะ.. : กัสจัง
"ของมึง ?????? : แพตตี้
"เออ...ทำม่ะ..มึงมึงปัญหาอะไรอีก : กัสจัง
"เปล๊า !!! ก็แค่สงสัยว่าเขาไปเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไร : แพตตี้
"เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ..กูไม่พูดกับมึงล่ะ...พูดกับคะนิ้งดีกว่า......คะนิ้งเพื่อนรัก....เมื่อกี้กูได้ยินมึงถามเกี่ยวกับพี่โซล..มึงสนใจพี่เขาเหรอ
"สนใจบ้าอะไร..กูยังไม่เคยเห็นหน้าเข้าด้วยซ้ำ...
"พูดเป็นเล่น...นี่มึงไม่รู้จักพี่โซลวิศวะปีสามเหรอ...
"หือ.....ทำไมอ่ะ..จำเป็นต้องรู้จักเหรอ.... : คะนิ้งตักข้าวเข้าปากอย่างไม่สนใจ ใครมันจะไปรู้จักคนทั้งมหาลัย พึ่งจะมาเรียนได้ไม่กี่วันเอง
"อีชะนี...นี่มึงไปมุดหัวอยู่ในรูไหนมา..ถ้าเขาออกข้อสอบ สอบเข้ามหาลัย..มึงก็คงจะเป็นคนเดียวละมั้งที่สอบตก...
"มึงก็เวอร์เกินไปกัส...เขาฮอตขนาดนั้นเชียว
"ก็เออดิวะ...สาวๆทั้งมหาวิทยาลัยต่างก็อยากเป็นแฟนเขาทั้งนั้น..รวมถึงกูด้วย.. : กัสจังยิ้มอย่างเพ้อฝัน จินตนาการไปเรื่อย
"แล้ว?????
"แต่พี่เขาไม่สนใจใครเลยอ่ะดิ...ขนาดคนสวยๆอย่างกู เขายังไม่ชายตามองเลยสักนิด.......
"เห่อะ..กูว่าพี่เขาตาถึงมากกว่า ถือว่ายังมีบุญ 🙄 : แพตตี้
"อีแพต..!...มึงมีปัญหาอะไรกับกูป่ะ...กัดกูตลอด..
"หยอกนิดหยอกหน่อยไม่ได้รึไง.. : แพตตี้
"หยอกแรงนะมึง..เอาซะกูคิดจริง.. : กัสจัง
"พวกมึงก็นะ..กัดกันตั้งแต่ ม.ต้น..ยันมหาลัย... : คะนิ้งส่ายหน้าไปมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆให้กับความเป็นเด็กน้อยของสองเพื่อนรัก
ระหว่างที่ทั้งสามกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ เสียงกรี๊ดของนักศึกษาหญิงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มผู้เป็นสาเหตุของเสียงกรี๊ดนั้น...
"คะนิ้ง !!! นั่นงัยพี่โซล...กรี๊ดดดดด อร้ายยย : กัสจังออกอาการเขินอย่างหนักบิดตัวไปมา..ทำเอาคะนิ้งถึงกับหันไปมองตามสายตาของเพื่อนรัก..อะไรมันจะขนาดนั้น...
"..นี่มัน....... : เธอมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนกับว่าเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน
"มึงรู้จักเหรอคะนิ้ง... : แพตตี้..
"เหมือนคุ้นๆหน้า...
"มึงอย่ามา.....หล่อๆแบบพี่โซลมีแค่คนเดียว...อย่ามาคงอย่ามาคุ้น.. : กัสจัง
"เคยเห็นที่ไหนเหรอ.. : แพตตี้หันมาถามคะนิ้ง
"จำไม่ได้อ่ะ แต่เหมือนคุ้นๆ...นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
"ให้กูช่วยป่ะ : กัสจังอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะตะโกนเสียงดังออกไปทางชายหนุ่งที่กำลังจะเดินผ่าน
"พี่โซล....คะนิ้งเพื่อนหนูมันชอบพี่..!!!!!!!!
"อีกัส !!!!!!! : คะนิ้งถึงกับตกใจทำอะไรไม่ถูกไม่คิดเลยว่าเพื่อนรักอย่างกัสจังจะแกล้งเธอแบบนี้ พอกันไปมองก็พบว่าหนุ่มหล่อหน้านิ่งหันมาทางเธอกับเพื่อน พร้อมกับทำสายตาเยือกเย็นใส่เธอ นักศึกษาหญิงที่อยู่บริเวณนั้นก็เช่นกัน ต่างหันมามองและซุบซิบนินทาเธอไม่หยุด
"เธอน่ะเหรอที่ชอบฉัน.... : โอโซลเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคะนิ้งพร้อมกับเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นออกมาตามสไตล์ของเขา
"มะช่ะ...!
"ถ้าที่บ้านมีกระจก ก็ลองกลับไปส่องหน้าตัวเองดูใหม่...หน้าอย่างกับปลาปักเป้า
"นี่นาย....!!!! : คะนิ้งถึงกับคิ้วผูกกันเป็นปมใบหน้าโกรธจัด กำลังจะปฏิเสธเขาแท้ๆ แต่ไอ้คนปากปีจอดันตอกกลับแบบไม่ให้เกียรติเธอเลยสักนิด...คนอะไรปากร้ายซะมัด พูดจบก็หันหลังเดินออกไปเลย...ไม่รอฟังเธอพูดเลยสักนิด
"ไอ้คนปากปีจอ..คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไง...!!!!
"ใจเย็นมึง....อย่าพึ่งโกรธ.... : กัสจัง
"เพราะมึงเลยอีกัส..เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง.....
"กูขอโทษกูไม่คิดว่าพี่โซลจะปากร้ายขนาดนั้น : กัส
"กูบอกแล้ว.....พี่เขาหยิ่งจะตาย.... : แพตตี้
"หยิ่งมากงั้นเหรอ....เดี๋ยวเจอกู กูจะสอยให้ตามตูดกูต่อยๆเลยคอยดู
Latest chapter
เมียดื้อของเฮียโซล กันและกันตลอดไป (NC) THE END
"ดะ..เดี๋ยว...!!"อย่ามาห้ามนะ..หนูแกล้งเฮียก่อน ให้ลงตอนนี้ลงไม่ได้แล้ว.."ไม่ได้ห้าม...แต่หนูจะทำให้.."ฮ่ะ..!.. : คนเป็นพี่ทำหน้าตาอย่างกับไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่ไม่ทันจะได้สงสัยอะไร..คนที่โดนจับให้พลิกตัวลงบนที่นอนนุ่ม ไขว้ขาพาดเอวขึ้นคร่อมเขาอีกครั้ง ทำให้ตอนนี้โอโซลเป็นฝ่ายอยู่ใต้ร่างโดยคะนิ้งคุมเกมส์อยู่ด้านบน สองมือเล็กค่อยๆจับท่อนเอ็นที่ตั้งผงาดชูชันอยู่ตรงหน้า ก่อนจะยกเอวคอดของตนเองขึ้นเล็กน้อย ค่อยๆสอดใส่ช่องแคบนุ่มนิ่มลงช้าๆ จนสุดลำ ทำให้อีกคนส่งเสียงครางออกมาอย่างเสียวส่าน.."อ้าส์...เด็กดี..~~สองมือเล็กขยับขึ้นมาสอดคล้องไปที่ลำคอหนา ในขณะที่มือของเขาจับบั่นเอวของเธอเอาไว้ โอโซลสบตากับคนที่ขึ้นคร่อมเขาอยู่ ก่อนจะประกบริมฝีปากหนาจูบไปที่ริมฝีปากเล็กอย่างร้อนแรง..."จ๊วบ จ๊วบ ~~~"อื้มมม... ~~ทั้งคู่นั่งหันหน้าเข้าหากัน ขาของคนเป็นน้องไขว้กอดเอวของเขาเอาไว้ ใบหน้าที่หันเข้าหากันของทั้งคู่สบประสานมองตากันในระหว่างบรรเลงเพลงรัก คะนิ้งเริ่มขยับสะโพกเล็กบดคลึงเบาๆด้วยความรู้สึกจุกมวนบริเวณท้องน้อย ในขณะที่จังหวะรักเริ่มบรรเลง คนเป็นพี่ส่งเสียงครางในลำคอไม่หยุด ใบหน้
เมียดื้อของเฮียโซล ตีตราจอง
@เช้าวันต่อมา"งื้ออ ~แสงแดดยามเช้าสอดส่องแยงตาทำให้คนที่นอนหลับสนิท งัวเงียตื่นขึ้นมาในเวลาแปดโมงเช้าของอีกวัน คะนิ้งลืมตาตื่นด้วยความรู้สึกหนักอื้อบริเวณศีรษะ ก่อนจะบ่นพึมพำออกมา"ตัวเองอยาก แต่มาลำบากคนอื่น เห้อ !"บ่นอะไรครับ...หืม 😊"บ่นเฮียนั่นแหละ...เมื่อคืนเฮียไม่ให้หนูพักเลย...ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดแล้วเนี้ย .."ไหน..ปวดตรงไหนครับ เดี๋ยวเฮียนวดให้ : คนเป็นพี่ใช้สองมือหนาของตัวเองบีบนวดไปตามส่วนต่างๆของร่างกายเล็ก มือปลาหมึกเริ่มซุกซนจากนวดแขนเขาเริ่มขยับขึ้นมาใกล้บริเวณทรวงอก จนคนเป็นน้องต้องทักท้วงในการกระทำของเขา.."อย่าซนนะคะ...ถ้าเฮียดื้อ คืนนี้อด... !" ไม่ดื้อครับ... : โอโซลรีบเคลื่อนมือหนามาบีบนวดบริเวณไหล่เล็กทันทีก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข"วันนี้เฮียไม่มีเรียนเหรอคะ..ทำไมยังนอนอยู่บนเตียงล่ะ.."มีครับ แต่วันนี้ลาป่วย..."ลาป่วย..?.. เฮียไม่สบายตรงไหน...เท่าที่เห็นก็ปกติดีนิคะ : คนตัวเล็กมองสำรวจไปทั่วร่างกายหนา ไม่พบความผิดปกติใดๆ ใบหน้าคมออกจะดูสดใสขึ้นกว่าเดิมเสียอีก"ป่วยการเมืองไงครับ...วันนี้เฮียไม่อยากไป ขออยู่ห้องได้ไหม"ไม่สมเหตุสมผลเลยนะคะ เสียการเรียนหมด
เมียดื้อของเฮียโซล ของขวัญวันเกิด Nc +
"อื้อ ~~~"ฮะ..เฮียคะ..หนูว่าเรามานั่งคุยกันก่อนดีไหม.."นั่งคุยไม่รู้เรื่องหรอก...เฮียอยากนอนคุยมากกว่า.."ตะ..แต่ว่า...."วันนี้วันเกิดเฮีย..เฮียขอนะครับถือว่าเป็นของขวัญวันเกิด......อุณหภูมิภายในห้องเย็นเฉียบยิ่งกว่าเปิดเครื่องปรับอาการเสียอีก ร่างกายอ่อนนุ่มถูกรุกล้ำด้วยสองมือหนา โอโซลใช้สายตาจ้องมองคนเป็นน้อง ก่อนจะใช้มือหนาปลดกระดุมเสื้อของคะนิ้งออกทีละเม็ด นิ้วเรียวค่อยๆลากยาวผ่านซอกกลางระหว่างอก ก่อนจะวนปลายนิ้วร้ายมาหยุดอยู่ที่ยอดประทุมถัน เขาใช้ปลายนิ้วสะกิดอยอกล้อยอดอกเบาๆ เพียงเท่านี้คนเป็นน้องอ่อนระทวยไปหมดแล้ว"อื้ออ ~~ เฮีย..."มันแข็งแล้วนะ...ดูท่าจะอยากให้เฮียชิม.."อ้าส์ .... อื้ออ ~~พูดยังไม่ทันจบคนเป็นพี่ก้มใบหน้าคมลงไปจ่ออยู่ที่ยอดอกคู่งาม..ก่อนจะใช้ริมฝีปากหนางับลงไปเบาไที่ยอดนั้นอย่างละเมียดละไม...คะนิ้งได้แต่ส่งเสียงครางกระเส่าอยู่ในลำคอ..ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันเร็วจนเธอตั้งรับไม่ทัน สองมือเล็กค่อยๆยกขึ้นไปกอดคล้องลำคอหนา ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวสอดเข้าไปตามกลุ่มเส้นผมบริเวณท้ายทอยของคนเป็นพี่...หลับตาพริมรับสัมผัสที่เขามอบให้..ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเธอเองก็ไม่
เมียดื้อของเฮียโซล การกลับมาของคนที่รอ
ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ สายตาคมจ้องมองไปยังคนตรงหน้าด้วยความสั่นไหว ก่อนจะรีบเก็บสายตาคู่นั้นแปลเปลี่ยนเป็นความนิ่งเรียบในเวลาต่อมา"มาทำไม : น้ำเสียงแข็งกร้าวถูกส่งออกไปทำเอาคนที่ฟังถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทัน"ไม่อยากให้มาเหรอคะ...".........ก็เห็นหายไปนาน นึกว่าจะไม่กลับมาแล้วซะอีก"แล้วเฮียอยากให้หนูกลับมาหรือเปล่าล่ะ"............. คนเป็นพี่ไม่ตอบอะไร เขายังคงนิ่งอย่างที่เคยเป็น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเขาก็ยังเป็นเฮียโซลคนเดิม ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด"งั้นหนูไม่รบกวนเฮียแล้วนะคะ..เค้กวันเกิดหนูวางไว้ตรงนี้นะ : คะนิ้งวางเค้กเอาไว้ที่หน้าประตู ก่อนจะหันหลังกำลังจะเดินกลับไป แต่ไม่ทันจะได้ก้าวขา มือหนาของอีกคนคว้าเอวเล็กของเธอเอาไว้เสียก่อน"เฮียไม่ให้ไป...ไม่ให้ไปไหนอีกแล้ว อึก..อึก : ความเข็มแข็งที่เขาสร้างมันมานานนับปีถูกทลายลงอย่างง่ายดาย เพียงเธอบอกว่าจะไป ใจเขากลับอ่อนหยวบลงทันทีคนเป็นน้องค่อยๆจับมือเขาก่อนจะหันหน้าเข้าหาเขาอีกครั้ง"ร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะคะ เฮียร้องไห้เก่งเกินไปแล้วนะ : คะนิ้งยกนิ้วมือเรียวเช็ดน้ำตาให้คนเป็นพี่ก่อนจะยิ้มบางๆให้เขา"หนูหายไปไหนมา เฮียคิดว่าหนูจะลื
เมียดื้อของเฮียโซล หัวใจด้านชา
@1 ปีต่อมา"รับน้องปีนี้เราจะจัดกิจกรรมอะไรดีวะ อาจารย์ห้ามนั่นห้ามนี่เยอะแยะไปหมด : : ไฟเพลิง"ก็เหมือนทุกๆปี กิจกรรมนันทนาการ แจกสายรหัส และเข้าค่ายจิตอาสา ก็ทำมาตลอดมึงจะตื่นเต้นอะไร : รามสูร"ปีนี้ปีสุดท้ายแล้ว...จะเหมือนเดิมได้ไงวะ...ต้องมีอะไรพิเศษขึ้นมาหน่อย จริงไหมไอ้โซล : ไฟเพลิงหันไปถามความคิดเห็นของโอโซล แต่ไม่ได้รับคำตอบใดๆกลับมา เขาเอาแต่นั่งหน้านิ่ง อ่านหนังสือ ทำตัวเย็นชาเข้าถึงยากมากกว่าแต่ก่อนซะอีก"มึงจะถามอะไรมัน...ถามไปก็ไม่ได้คำตอบ : รามสูร"นี่ก็ผ่านมาเป็นปีแล้วนะ..ทำไมมันยังไม่ดีขึ้นอีก กูว่ามันเป็นหนักกว่าเมื่อก่อนเยอะ ก่อนเจอน้องคะนิ้งมันก็ดูนิ่งนะ แต่เดี๋ยวนี้ดูมันจะนิ่งมากกว่าเดิม ขนาดกูเป็นเพื่อนมันยังไม่ค่อยจะคุยด้วยเลย : ไฟเพลิง"มึงว่ามันยังรอเขาอยู่หรือเปล่า : ไฟเพลิงถามรามสูร"แล้วมึงคิดว่าไง คนเราไม่ติดต่อกันมาเป็นปี ความสมพันธ์มันจะดีขึ้นได้จริงๆเหรอ : รามสูรทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะสังเกตท่าทีของโอโซล ผ่านมาแล้วหนึ่งปีเต็มที่คนเป็นน้องหายไปจากวงจรชีวิตเขา ช่วงสามเดือนแรกเขาแทบจะไม่เป็นผู้เป็นคน ไม่กิน ไม่นอน ไม่พูด ไม่คุยกับใคร เก็บตัวอยู่แต่ในห้องจน
เมียดื้อของเฮียโซล ความเจ็บปวดที่ไม่ชินชา
@2 วันต่อมา💬 โอโซล : เฮียขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....💬 โอโซล : หนูอย่าเงียบแบบนี้ได้ไหม คุยกับเฮียสักนิดก็ยังดี เฮียจะบ้าตายอยู่แล้ว💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....💬 โอโซล : เรายังรักกันอยู่หรือเปล่า...หนูยังเห็นว่าเฮียเป็นแฟนอยู่ไหม💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....💬 โอโซล : รับสายเฮียหน่อยครับ..แค่รับก็ได้ ถ้าหนูไม่อยากคุย เฮียขอแค่ฟังเสียงลมหายใจของหนูก็ยังดี💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....💬 โอโซล : คะนิ้ง เฮียขอร้อง อย่าเงียบแบบนี้เลย เฮียผิดไปแล้ว เฮียขอโทษ💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....💬 โอโซล : ไม่ไปได้ไหม...อยู่กับเฮียต่อได้ไหม...เฮียรักหนู อย่าทิ้งกันไปได้ไหม💬 คะนิ้ง : .....อ่านแล้ว....ไม่ว่าเขาจะส่งข้อความอะไรไป คนเป็นน้องไม่เคยตอบกลับ หัวใจเขามันแทบคลั่ง เคยไปหาเธอที่คอนโดแต่คนเป็นน้องไม่ยอมเปิดประตูให้ แถมยังเปลี่ยนคีย์การ์ด และรหัสผ่าน ไม่ยอมให้เขาเข้าถึงตัวเธอเลยสักนิด นี่คือบทลงโทษของคนอย่างเขาใช่ไหม...เขาได้แต่นั่งส่งข้อความไปหาเธออยู่แบบนั้น แม้เธอจะไม่เคยตอบกลับมาเลยก็ตาม@คอนโดโอโซลภายในห้องนอนหรูที่มืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากด้านนอกที่สอดส่อ
You may also like
หวงรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol6.4K viewsBad Trap กับดักรักวิศวะ
มดตัวจี๊ด7.9K viewsเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์40.0K viewsเฮียครามคนโหด
CCHANOKNET32.1K viewsแหกกฎรักเพื่อนสนิท
คิมฮานึล241 viewsหวานใจพี่หมอ
plernwalee1.4K viewsEngineering love : รักอันธพาล
ยีนเด่น70 viewsข้างกาย หัวใจวิศวะ
ไดโนที่ชอบอมยิ้ม318 views
