LOGINShare
4
publish date:
2025-12-16 15:41:40“แกพูดจริงๆ น่ะเหรอที่จะแต่งงานกับหนูจี” กรจักรเอ่ยถามลูกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยความแปลกใจ
ร้อยวันพันปีไม่ยอมแต่ง ผัดวันประกันพรุ่ง ทั้ง ๆ ที่หมั้นกันมาหลายปีแล้ว
“จริงครับ ได้ข่าวว่าลูกเลี้ยงคุณพ่อทำงานร้านตัดชุดเจ้าสาวเหรอครับ” กุมภาพูดอย่างมีแผนการ
“ใช่ แล้วแกจะทำไม”
“ผมก็อยากไปอุดหนุนลูกสาวคนใหม่ของคุณพ่อยังไงล่ะครับ”
“แกคงไม่คิดจะก่อเรื่องอะไรใช่ไหม”
“คุณพ่อก็มองผมในแง่ร้ายไปได้”
“เขามาแล้ว แกก็ถามไถ่กันเอาเองแล้วกัน” ดารินลดาเดินตามมารดาเข้ามาในห้องนั่งเล่น เพื่อนำของว่างมาเสิร์ฟ วันนี้เธอช่วยมารดาทำขนมหลายอย่าง
“วันนี้ทำอะไรกินอีกล่ะยา” กรจักรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเห็นภรรยา เธอเป็นหญิงสาวที่เขารัก เป็นรักแรกและรักเดียวของเขา
กุมภาเห็นบิดายิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงเมื่อเห็นเมียใหม่เขาก็แอบเบ้หน้าอย่างขัดเคืองใจ
“วันนี้ยาทำข้าวตังนะคะ”
“น่ากินเสียจริง”
“ประจบเก่งทั้งแม่ทั้งลูกแบบนี้นี่เอง ถึงได้มีคนแถวนี้ทั้งรักทั้งหลง”
“ถ้าแกจะหาเรื่อง แกก็ไสหัวไปเลย” กรจักรพูดอย่างไม่ไว้หน้า
“ไหนคุณพ่อบอกว่าจะให้ลูกสาวคนใหม่ของคุณพ่อ จัดการเรื่องชุดแต่งงานของผมไงครับ” กุมภาหันไปทางดารินลดา
ดารินลดาได้ยินว่าเขาจะแต่งงานหัวใจของเธอก็ตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เธอควรดีใจที่เขาจะแต่งงาน ไปให้พ้นๆ หน้าเธอ แต่เธอกลัวว่าหากเขาแต่งงานแล้วแต่ก็ยังจะเอาเธอเป็นนางบำเรออยู่อีกนี่สิ คนแบบกุมภาทำอะไรก็ได้เพื่อให้ตัวเองสะใจ
“หนูลดาช่วยพี่เขาหน่อยนะลูก เขาจะแต่งงานสักที หมั้นกันมาหลายปีจนคนอื่นลูกโตไปหมดแล้วก็ยังไม่แต่ง ได้แต่งงานแล้วอาจจะหายบ้า ๆ บอ ๆ ก็ได้”
“โธ่... คุณพ่อครับ” กุมภาครางออกมา
หัวใจของดารินลดาปวดแสบปวดร้อนแปลกๆ เมื่อได้ยินแบบนั้น
เขาจะแต่งงานแต่ก็ยังย่ำยีเธอ เขายังเป็นคนอยู่อีกหรือเปล่า
“งั้นผมขอคุยกับพนักงานร้านตัดชุดแต่งงานหน่อยนะครับว่าจะเก่งขนาดไหน”
“แกก็อย่าไปกวนลดาเขามากละกัน เขาไม่รับตัดชุดให้แก ฉันไม่รับผิดชอบนะ” กรจักรเอ่ยขึ้น
“ผมไม่กวนครับ แต่ขอคุยเป็นการส่วนตัวหน่อย”
“หนูลดาไปคุยกับพี่เขาหน่อยสิ พรุ่งนี้ก็ให้พี่เขาพาคู่หมั้นของเขาไปที่ร้านที่หนูทำงานอยู่ จะได้ช่วยพี่เขาเลือกชุดตัดชุด”
“ค่ะคุณลุง” ประโยคนั้นทำให้ดารินลดาต้องเดินตามเขาออกมาคุยกับที่สวนหลังบ้าน
“อุ๊ย!” เดินอยู่ดีๆ เขาก็กระชากเธอไปหา ก่อนจะกดเธอไปกับผนังทางด้านหลัง
“นี่ปล่อยนะ คุณจะทำอะไร” เธอมองซ้ายมองขวา ตรงนี้สุ่มเสียงจะมีคนมาเห็นเช้า
“เห็นแล้วทำไม ฉันจะเอาเธอตรงนี้ยังได้เลย”
“หยาบคายร้ายกาจ คุณจะแต่งงานอยู่แล้ว ยังจะทำกับฉันแบบนี้อีกเหรอคะ”
“ฉันแต่งงานก็ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับสิ่งที่ฉันทำกับเธอเลยนี่นา”
“คนเห็นแก่ตัว คนเลว”
“ฉันเลวได้มากกว่านี้อีก ถ้าแม่ของเธอกับเธอยังขืนลอยหน้าลอยตาอยู่ในบ้านของพ่อฉันต่อ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าพวกท่านรักกัน ฉันไม่สามารถไปแยกคนกำลังรักกันได้หรอก คุณเองก็มีความรักไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไม่เข้าใจ”
“ฉันรักใคร” เขามองหน้าเธอ
“ก็คู่หมั้นของคุณไง คุณจะแต่งงานกับเธอ คุณไม่รักเธอหรือไง”
“ฉันจะรักใครหรือไม่รักใครก็เรื่องของฉัน แต่ที่แน่ ๆ ฉันไม่รักเธอแน่นอน”
“อันนั้นฉันรู้แล้ว เพราะฉันเองก็ไม่ได้รักคุณเหมือนกัน”
“ก็ดี แต่ตอนนี้ฉันหื่น อ้าขาให้เอาหน่อยสิ”
“คนเลว คุณนี่มันหยาบคายร้ายกาจที่สุด อื้อ...” เขากระแทกจูบเธออย่างดุเดือด ดารินลดาพยายามดิ้นรน แต่เธอก็สู้แรงเขาไม่ได้ เขาใช้มือกดมือเธอไปกับผนัง บดจูบเธอย่างดุเดือด
“ทำอะไรกันคะ” เสียงของขจีมาศ ทำให้ทั้งสองต้องผละออกจากกัน
“พี่กุมภ์ทำอะไรคะ”
“ไม่ได้ทำอะไร” กุมภาตอบเสียงเข้ม มองใบหน้าแดงก่ำของคนที่เขารังแกอย่างแสนเสียดาย
“ฉันขอตัวก่อนนะคะ” ดารินลดารีบเอ่ยขอตัว เธอไม่อยากยืนเป็นส่วนเกินอยู่ตรงนี้ต่อไปอีก
“เดี๋ยวก่อน” ขจีมาศเรียกดารินลดาเอาไว้
“มีอะไรคะ”
“เธอน่ะเหรอลูกเลี้ยงของคุณลุงจักร”
“ค่ะ”
“เธอคงไม่เหมือนแม่ของเธอหรอกนะ”
“หมายความว่ายังไงคะ”
“ก็เอาตัวเข้าแลกเพื่อจะจับผู้ชายรวยๆ ไง เพราะฉันจะไม่ยอมแน่ ๆ” ขจีมาศพูดเสียงน่ากลัว ทำให้ดารินลดาต้องเชิดหน้าขึ้น
“ฉันไม่เคยคิดจะทำแบบนั้น”
“แต่เมื่อกี้ฉันเห็น”
“พอแล้วจี” เสียงปรามเข้มดุของคู่หมั้นทำให้ขจีมาศต้องชะงัก
“คนนี้เหรอคะพี่กุมภ์ คนที่พี่อยากให้ช่วยตัดชุดแต่งงานให้เรา” ขจีมาศตวัดสายตามองดารินลดาอย่างเกลียดชัง
“ใช่ เขาทำงานห้องเสื้อชื่อดัง”
“อ้อ... เป็นพนักงานในร้านน่ะเหรอคะ หวังว่าคงทำงานเก่งไม่ใช่ราคาคุยนะคะ”
“ฉันขอตัวก่อนนะคะ” ดารินลดาขอตัวอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อน” เสียงเข้มของกุมภาดังขึ้น ทำให้ดารินลดาชะงัก
“มีอะไรกับฉันอีกคะ”
“ไม่เห็นหรือไงว่าแขกมาบ้าน เธอไปเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟด้วย”
“เดี๋ยวฉันจะบอกสาวใช้ให้นะคะ”
“ไม่ได้ เธอต้องนำมาเสิร์ฟเอง หรือคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูอยากอยู่อย่างสุขสบาย ไม่ทำงานทำการอะไร”
“ฉันจะไปเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟค่ะ” ดารินลดาไม่อยากโต้เถียงกับเขาอีก
“อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นควายปั้นควายให้ลูกท่านเล่น เคยได้ยินไหม” กุมภาแดกดัน
“คุณกุมภ์กับคู่หมั้นอยากเล่นปั้นวัวปั้นควายเหรอคะ ฉันจะได้ไปเอาดินเหนียวมาให้” แดกดันมาแดกดันกลับไม่โกง
“นี่เธอ”
“ฉันขอตัวก่อนนะคะ รอประเดี๋ยวเดียวค่ะ ฉันจะไปเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟ” ดารินลดาพูดจบก็เดินจากไปในทันที
“ลูกติดของแม่เลี้ยงพี่กุมภ์นี่ปากคอเราะรายจริงๆ นะคะ” ขจีมาศเอ่ยขึ้น
“จะมาไม่เห็นบอก” เขาพูดเหมือนไม่สบอารมณ์
ขจีมาศกัดปากตัวเอง เธอรู้นิสัยของเขาดี ว่าเป็นคนพูดตรงแค่ไหน เขาเองก็ไม่ได้รักเธอ ไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอ แต่โดนจับหมั้นกัน แต่เธออยากแต่งงานกับเขา อยากเอาชนะผู้ชายแบบเขาเป็นที่สุด
Latest chapter
เมียทระนง 5
“แหม... จะมาหาต้องบอกด้วยเหรอคะ เราเป็นคู่หมั้นกันไม่ใช่เหรอคะ” ขจีมาศตรงเข้าไปกอดแขนของอีกฝ่ายเอาไว้ด้วยท่าทีออดอ้อน เขาไม่ได้สลัดหนี เธอเลยทำท่าจะขึ้นไปนั่งบนตักของเขาแทน“ขอโทษนะคะ ไม่คิดว่าพวกคุณจะกำลังทำอะไรกันอยู่ ฉันเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟค่ะ” ดารินลดาชะงัก ก่อนจะพูดอย่างกระอักกระอ่วนใจ เพราะไม่อยากมองภาพสยิวของคนทั้งสองให้ต้องเป็นตากุ้งยิงกุมภาที่มีท่าทีเย็นชากับคู่หมั้นคนสวยในคราแรกก็รีบโอบเอวบางรั้งให้ขึ้นมานั่งบนตักขจีมาศซบหน้าที่อกกว้างพลางยิ้มเหยาะส่งไปให้ดารินลดา แต่เธอมีใบหน้าสงบนิ่ง“ฉันขอตัวก่อนนะคะ”“เดี๋ยวก่อนสิ” กุมภารีบเรียกหญิงสาวเอาไว้“มีอะไรอีกคะ”“อยู่คอยบริการคู่หมั้นฉันด้วย”“ฉันไม่ใช่คนใช้ใคร”“แต่เธออาศัยบ้านของพ่อฉันอยู่ก็ต้องทำตามคำสั่งของฉัน”“บ้านของพ่อคุณไม่ใช่บ้านของคุณ ฉันไม่ทำ”“นี่เธอ กล้าปากดีกับฉันอย่างนั้นเหรอ” กุมภาผลักร่างของขจีมาศจนกระเด็น ก่อนจะเดินไปดักหน้าของดารินลดาเอาไว้ ทำท่าจะคว้าเธอมาเขย่าให้หัวสั่นหัวคลอนเพราะโมโหที่เธอขัดใจ แต่ดารินลดาหลบทันขจีมาศกรีดร้อง โมโหที่โดนผลักจนกระเด็น กุมภาเป็นชายหนุ่มที่สาว ๆ หมายปอง เธอโชคดีมากที่
เมียทระนง 4
“แกพูดจริงๆ น่ะเหรอที่จะแต่งงานกับหนูจี” กรจักรเอ่ยถามลูกชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยความแปลกใจ ร้อยวันพันปีไม่ยอมแต่ง ผัดวันประกันพรุ่ง ทั้ง ๆ ที่หมั้นกันมาหลายปีแล้ว“จริงครับ ได้ข่าวว่าลูกเลี้ยงคุณพ่อทำงานร้านตัดชุดเจ้าสาวเหรอครับ” กุมภาพูดอย่างมีแผนการ“ใช่ แล้วแกจะทำไม”“ผมก็อยากไปอุดหนุนลูกสาวคนใหม่ของคุณพ่อยังไงล่ะครับ”“แกคงไม่คิดจะก่อเรื่องอะไรใช่ไหม”“คุณพ่อก็มองผมในแง่ร้ายไปได้”“เขามาแล้ว แกก็ถามไถ่กันเอาเองแล้วกัน” ดารินลดาเดินตามมารดาเข้ามาในห้องนั่งเล่น เพื่อนำของว่างมาเสิร์ฟ วันนี้เธอช่วยมารดาทำขนมหลายอย่าง“วันนี้ทำอะไรกินอีกล่ะยา” กรจักรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเห็นภรรยา เธอเป็นหญิงสาวที่เขารัก เป็นรักแรกและรักเดียวของเขากุมภาเห็นบิดายิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงเมื่อเห็นเมียใหม่เขาก็แอบเบ้หน้าอย่างขัดเคืองใจ“วันนี้ยาทำข้าวตังนะคะ”“น่ากินเสียจริง”“ประจบเก่งทั้งแม่ทั้งลูกแบบนี้นี่เอง ถึงได้มีคนแถวนี้ทั้งรักทั้งหลง”“ถ้าแกจะหาเรื่อง แกก็ไสหัวไปเลย” กรจักรพูดอย่างไม่ไว้หน้า“ไหนคุณพ่อบอกว่าจะให้ลูกสาวคนใหม่ของคุณพ่อ จัดการเรื่องชุดแต่งงานของผมไงครับ” กุมภาหันไปทางดารินลดาดารินล
เมียทระนง 3
“ปล่อยนะคนเลว” เธอรัวกำปั้นใส่แผ่นหลังของเขาระรัว เขาก็หวดมือบนสะโพกของเธอเช่นกัน“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ” ทั้งมึนหัวทั้งเจ็บสะโพกไปหมด แต่คนป่าเถื่อนหาได้เห็นใจเธอไม่“เจ็บสิ จะได้รู้ว่าเธอก็ทำฉันเจ็บเหมือนกัน”“โอ๊ย!” เขาโยนเธอลงบนเตียงโครมใหญ่ ก่อนจะโถมกายขึ้นทาบทับเมื่อเธอเริ่มดิ้น“ฉันทำอะไรแม่เธอไม่ได้ไม่เป็นไร ทำเธอนี่แหละ” เขากระแทกปิดปากของเธอเอาไว้ ก่อนจะบดจูบอย่างดุดัน ก่อนที่จะจัดการกับเสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอออกจากกายเขาพลิกร่างลงจากร่างที่กำลังกอดตัวเองเอาไว้พลางสะอื้นจนไหล่สะท้าน“เอากันมาตั้งหลายครั้งแล้ว ลีลายังห่วยแตกเหมือนเดิม คนแบบเธอนี่มันไม่คิดที่จะพัฒนาตัวเองบ้างเลยเหรอ”“ใครมันจะไปลีลาขั้นเทพแบบคุณกันล่ะ” เธอแดกดันเขา แต่นั่นทำให้กุมภาหัวเราะร่วน“ขอบใจนะที่ชมว่าฉันลีลาขั้นเทพ แสดงว่าเธอชอบลีลารักของฉันล่ะสิ”“หลงตัวเอง”“อ้าว... ก็เธอบอกเองว่าฉันลีลาขั้นเทพ”“ฉันประชดคุณไม่รู้หรือไง” เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เขาจึงรีบคว้ามือถือของเธอไปดู“แม่ของเธอโทร. มา รับสิบอกว่าเธอกำลังนอนแบฉันให้เอาอยู่”“สารเลว” เธอด่าว่าเขา“ถ้าเธอไม่รับ ฉันรับเองนะ”“นี่เอาโทรศัพท์มานี่นะ” เธ
เมียทระนง 2
เสียงปรบมือที่ดังขึ้นในงานแต่งงานมาจากกุมภา ลูกชายเพียงคนเดียวของกรจักร เขาเดินมาพร้อมกับพวงหรีดอันใหญ่ที่ถูกโยนเข้าไปในงาน“ผมขอแสดงความยินดีด้วยนะครับคุณพ่อ”“ไอ้กุมภ์ แกทำอะไรของแก” กรจักรเอ่ยถามอย่างโมโห“ก็มาแสดงความยินดีกับคุณพ่อไงครับ ที่คุณพ่อได้เมียน้อยของคนอื่นมาเป็นเจ้าสาว ดีเสียเหลือเกินเลยนะครับ ได้ของเหลือเดนเน่า ๆ มาเคี้ยวกิน”เพียะ!!! ใบหน้าของกุมภาหันไปตามแรงตบ“นี่พ่อตบผมเหรอครับ”“ตบให้แกได้สติไง เจ้าลูกเวร นี่มันงานแต่งของฉัน แกมีสิทธิ์อะไรมาก่อกวน”“สิทธิ์ของความเป็นลูกที่ไม่อยากให้พ่อหลงมัวเมาไปกับผู้หญิงชั้นต่ำยังไงล่ะ” กุมภาใบหน้าแดงจัด ทั้งโกรธ ทั้งอายที่โดนบิดาตบหน้า ท่านไม่เคยทำแบบนี้กับเขามาก่อน แต่พอผู้หญิงคนนี้เข้ามา ท่านก็ทำแบบนี้กับเขา“แค่อ้าปาก แกก็ไม่มีสิทธิ์แล้ว แกเป็นแค่ลูกไม่ใช่พ่อของฉัน ถ้าแกแสดงความยินดีกับคนอื่นไม่เป็น แกก็ควรไสหัวออกไปจากงานซะ”“นี่พ่อไล่ผม”“แล้วแกเคยเห็นว่าฉันเป็นพ่อแกหรือเปล่าล่ะ”“ผู้หญิงคนนี้มันสำส่อน มันเป็นเมียน้อยเขา ผมมีพยานมายืนยัน วันนี้ทุกคนจะได้ตาสว่าง” กุมภาชี้หน้าของไปรยาอย่างเกลียดชัง“ฉันเองค่ะที่จะเป็นพยานยืน
เมียทระนง 1
ดารินลดาดันไหล่กว้างของกุมภาเต็มแรง แต่เธอโดนเขากดมือเอาไว้ข้างตัว เรือนร่างสูงเพรียวกักเธอเอาไว้เหมือนทุกค่ำคืนที่เขาเข้ามาย่ำยีเธอ“ปล่อยฉันนะ อื้อ...” เธอโดนเขาจูบปิดปากเอาไว้ ร่างกายไร้อาภรณ์เพราะถูกเขาถอดดึงออกไปจากเรือนกายก่อนหน้านี้แล้ว“ฉันจะปล่อยเธอไปแน่ ถ้าเธอไปบอกให้แม่ของเธอเลิกยุ่งกับพ่อของฉัน” กุมภาเอ่ยเสียงเข้ม“พวกท่านรักกัน ฉันคงไม่กล้าไปบอกให้พวกท่านเลิกกันหรอกค่ะ” มารดาของเธอกับบิดาของเขารักกัน เธอไม่กล้าไปบอกให้พวกท่านเลิกกัน ไม่กล้าอาจเอื้อมไปทำลายความรักของใครมารดาอาจจะเป็นแค่ช่างตัดเสื้อเล็ก ๆ ไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ท่านก็เป็นคนดี หลังจากบิดาของเธอเสียชีวิต ท่านก็ครองตัวเป็นโสดมาตลอดเธอเองก็เป็นช่างตัดเย็บเสื้อผ้าเหมือนกัน มารดาได้ฝากฝังเจ้านายเก่าแก่ของท่านให้เธอไปทำงานที่ห้องเสื้อชื่อดัง ตัดเย็บชุดแต่งงานให้คู่บ่าวสาว“รักกันอย่างนั้นเหรอ แม่หน้าเงินของเธอรักพ่อฉันอย่างนั้นเหรอ ตลกที่สุด ฉันไม่เคยเจอใครหน้าด้านหน้าทนเท่าเธอสองแม่ลูกอีกเลย”“โอ๊ย!” ดารินลดาร้องด้วยความเจ็บเมื่อโดนบีบจนไหล่แทบหัก“ฉันเจ็บนะ”“เจ็บสิดี เธอจะได้เข้าใจว่าฉันเจ็บยิ่งกว่า ถึงแม่ฉันจะต
You may also like
หย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย155.4K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์78.5K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน308.1K viewsล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ102.9K viewsหนีชายลวงมาพึ่งบอสคลั่งรัก
เมียเมียลู่477 viewsLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว124 viewsพ่อผัว-[NC-20+]
พลับพลึงดำ127 viewsสี่ผัวคลั่งรัก [5P] + [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา460 views
