Share

สามคนผัวเมีย

last update publish date: 2026-04-23 15:23:06

เปลือกตาของ นนท์ เริ่มขยับเบาๆ หัวเขาหนักอึ้งจากฤทธิ์เบียร์เกือบครึ่งโหลที่ดื่มไปเมื่อกลางวัน ลำคอแห้งผากจนแสบร้อน แต่แล้วเสียง "ตั๊บ ๆ ๆ ๆ" ที่ดังเป็นจังหวะหนักแน่น ผสานกับเสียงครางกระเส่าแผ่วเบาที่คุ้นเคยเสียจนน่าใจหาย ก็ทำให้ความมึนงงทั้งหมดสลายไปในทันที

แสงสลัวจากโถงทางเดินลอดเข้ามาในห้องเช่าเก่าๆ ทำให้พอมองเห็นรางๆ นนท์พลิกตัวจัดท่านอน แต่ที่นอนข้างกายที่ควรเป็นของพลอย เมียรักของเขา กลับว่างเปล่า

เสียงครางกระเส่าและเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังชัดเจนขึ้น ฉุดกระชากสติของนนท์ให้ตื่นเต็มที่ ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นปราดไปทั่วร่างราวกับถูกกระแสไฟฟ้าช็อต "พลอย..." เขาพึมพำเบาๆ กับตัวเอง

ไม่รอช้า นนท์คลานเข่าอย่างแผ่วเบาที่สุดเข้าใกล้ม่านผ้าบางๆ สีขาวซีดที่กั้นแบ่งพื้นที่ห้องเช่าออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเป็นของเขาและพลอย อีกส่วนหนึ่งเป็นของลุงชู หัวใจของเขาเต้นรัวระส่ำจนเจ็บหน่วง ความตื่นเต้นและความคาดหวังถาโถมเข้าใส่จนแทบหายใจไม่ออก

มือของเขาสั่นระริกเมื่อค่อยๆ แง้มผ้าม่านออกช้าๆ อย่างระมัดระวัง เพียงพอให้ดวงตาของเขามองลอดผ่านออกไปได้ ในความมืดสลัวที่แสงลอดมาจากภายนอกเพียงน้อยนิด ภาพตรงหน้าทำให้นนท์ ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายของเขาแข็งค้างราวกับถูกสาป เลือดในกายฉีดพล่านจนร้อนผ่าวไปทุกอณู

นนท์เห็น ร่างเงาตะคุ่มสองร่างกำลังคลอเคลียกันอยู่กลางห้องอย่างชัดเจน ร่างหนึ่งกำลังนั่งคร่อมอยู่บนอีกร่างในลักษณะชันเข่า เสียงครางแผ่วเบาที่พยายามกลั้นไว้เล็ดลอดออกมาเป็นจังหวะพร้อมกับเสียง “ตั๊บ ๆ ๆ ๆ” ที่ดังสม่ำเสมอ

ถึงแม้จะมองเห็นรายละเอียดไม่ชัดเจนนัก แต่การเคลื่อนไหวที่โยกไหวขึ้นลงเป็นจังหวะที่คุ้นเคย ก็เพียงพอที่จะบอกให้เขารู้ว่านั่นคือ พลอย เมียของเขา กำลังเริงกามอยู่กับลุงชู มือของร่างด้านล่างดูเหมือนจะจับที่เอวของร่างด้านบนไว้มั่นคง เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาที่ไม่เป็นศัพท์ดังคลอมาเป็นระยะ บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วย กลิ่นอายของความเร่าร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากเงามืดสองร่างนั้น แม้จะมองไม่เห็นชัดเจน แต่ความรู้สึกที่สัมผัสได้นั้นรุนแรงยิ่งกว่าภาพใดๆ

"นี่...เอากันทั้งวันแล้วยังไม่พออีกเหรอเนี่ย" นนท์คิดในใจอย่างตื่นเต้นระคนฉงน เขาไม่รู้ว่าทั้งคู่เย็ดกันมานานแค่ไหนแล้ว แต่นาฬิกาเรือนเก่าที่ผนังห้องบอกเวลาว่า... ตีสอง! เขาเผลอหลับไปจริงๆ และหลับไปนานขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ความตื่นเต้นที่พุ่งพรวดขึ้นมาในอกมันรุนแรงจนกลบความรู้สึกอื่นๆ จนหมดสิ้น ราวกับว่าเขาเองก็กำลังเสพติดภาพตรงหน้าไม่ต่างจากพวกเขา

เงามืดสองร่างยังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องและ รุนแรงยิ่งกว่าเดิม เสียงครางดังชัดขึ้นเล็กน้อย แม้จะยังคงแผ่วเบา

“อื้อออ...อ๊าาาาาาาาาา...ลุงขา...หนู...หนูจะ...อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!” ร่างที่อยู่ด้านบนกระตุกเกร็งถี่ๆ พลางหอบหายใจอย่างหนักหน่วง บ่งบอกว่าพลอยถึงจุดสุดยอดไปแล้ว

เธอฟุบลงไปบนร่างของลุงชู ร่างกายกระตุกเป็นจังหวะเบาๆ ลุงชูเองก็ตัวเกร็งไปทั้งร่าง ความสุขสมที่ทะลักทลายเข้ามาทำให้แกแทบสำลักออกมา เธอยังคงนอนนิ่งเพื่อซึมซับเอาความสุขเสียวจากควยของลุงชูอยู่อย่างนั้น ใบหน้าของเธอยังคงซบอยู่กับอกของแกอย่างอ่อนแรง ความมืดสลัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของกิจกรรมทางเพศที่เพิ่งผ่านพ้นไป ยิ่งทำให้บรรยากาศ เร่าร้อนและอัดแน่นไปด้วยความปรารถนา

นนท์ทนไม่ไหวอีกต่อไป ความรู้สึกตื่นเต้นที่ถาโถมเข้าใส่จนเขาทนเก็บงำไว้ไม่ได้แล้ว เขาค่อยๆ ย่องอย่างแผ่วเบาที่สุด เคลื่อนไหวช้าๆ ราวกับเงา เข้าไปใกล้สวิตช์ไฟข้างประตูห้องเช่าเก่าๆ ที่มีคราบสกปรกเกรอะกรัง ด้วยความเร่าร้อนที่กำลังโหมกระหน่ำถึงขีดสุด พลอยและลุงชูไม่ได้สังเกตเห็นการปรากฏตัวของนนท์แม้แต่น้อย พวกเขายังคงจมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งความสุขสมของตนเอง มือของนนท์สั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเอื้อมไปกดสวิตช์ไฟ

"แป๊ก.."

แสงไฟสีขาวจ้าจากหลอดฟลูออเรสเซนต์เก่าๆ ที่ติดตั้งอยู่กลางห้อง สว่างพรึ่บขึ้นมาในทันที!

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าในความสว่างจ้า ทำให้พลอยและลุงชูที่กำลังอยู่ในห้วงแห่งความสุขสมถึงกับ ตกตะลึงนิ่งค้างไปในท่าเดิม ราวกับถูกสาป ดวงตาของทั้งคู่เบิกกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย ริมฝีปากอ้าค้างเล็กน้อยด้วยความตกใจสุดขีด

“เฮ้ยยย!!!”

เสียงอุทานแผ่วเบาหลุดจากปากของลุงชูอย่างควบคุมไม่ได้ พลอยเองก็ตกใจจนตัวแข็งทื่อราวกับหิน แทบจะไม่ได้ยินเสียงอุทานของลุงชูด้วยซ้ำ

เพียงแค่เสี้ยววินาที ภาพของนนท์ที่ยืนจ้องมองพวกเขาด้วย สายตาที่แข็งกร้าว ทำให้ทั้งคู่รีบผละออกจากกันอย่างลนลานราวกับถูกน้ำร้อนลวก พลอยควานหากางเกงขาสั้นของเธอที่ถูกถอดทิ้งไว้ข้างตัวอย่างรีบร้อน ส่วนลุงชูก็รีบดึงกางเกงของตัวเองขึ้นมาปิดท่อนล่างอย่างลวกๆ ความโกลาหลและความตกใจฉายชัดเจนบนใบหน้าของทั้งคู่ หยาดเหงื่อและความเหนื่อยหอบจากการร่วมรักเมื่อครู่ยังคงเกาะพราวบนผิวกายของพวกเขา

แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะทันได้พูดอะไร หรือหาเหตุผลมาแก้ตัว นนท์ก็พูดขึ้นมาด้วย น้ำเสียงที่เรียบนิ่งอย่างน่าประหลาดใจ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“อ้าว...หยุดทำไม...ทำต่อสิ”

คำพูดของนนท์ทำให้พลอยกับลุงชูยิ่งตกใจมากยิ่งขึ้นไปอีก พวกเขาหันมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อหู สับสนกับสิ่งที่ได้ยินอย่างที่สุด จนต้องเป็นฝ่ายถามออกไปอย่างไม่แน่ใจ

“มึง...มึงไม่โกรธเหรอ...ที่กูเย็ดเมียมึง?” ลุงชูเอ่ยถามออกมาอย่างตะกุกตะกัก ใบหน้ายังซีดเผือดด้วยความตกใจ

“พี่...พี่นนท์ คือ...คือว่า...” พลอยพยายามพูด แต่คำพูดติดอยู่ในลำคอ ดวงตาของเธอยังคงเบิกกว้างจ้องมองนนท์อย่างไม่เข้าใจ

แต่ทั้งคู่กลับต้องช็อกเข้าไปอีกเมื่อได้ยินคำตอบของนนท์

“รู้แล้ว...” นนท์พูดเสียงเรียบ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องไปที่พลอยและลุงชูอย่างไม่กระพริบ มีประกายบางอย่างที่วาววับอยู่ในดวงตาคู่นั้น มันไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความตื่นเต้นที่แทบจะล้นทะลักออกมา

“อยากเห็นเมียโดนคนอื่นเย็ดอยู่พอดี...เห็นแล้วโคตรมีอารมณ์”

พูดจบเขาก็จัดการถอดกางเกงขาสั้นของตัวเองออกอย่างรีบร้อน ควยที่แข็งโด่เต็มที่แสดงให้รู้ว่าเขาพูดความจริง ควยของเขาผงาดขึ้นมาท้าทายสายตาของพลอยและลุงชู ลำตัวของนนท์ยังคงสั่นเล็กน้อยจากแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เขาเดินเข้าหาพลอยที่ยังคงนั่งตะลึงกับสิ่งที่เขากำลังทำอย่างช้าๆ แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ร้อนแรง

"พี่... พี่นนท์ อะ..อะไร.." พลอยตะกุกตะกัก ไม่เข้าใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

เธอยังคงนั่งนิ่ง ตัวแข็งทื่อราวกับถูกสะกด เธอไม่สามารถขยับหรือพูดอะไรได้เลย ดวงตาของเธอยังคงเบิกกว้างจ้องมองนนท์ด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกัน ทั้งตกใจ กลัว และสับสน

นนท์มาหยุดยืนตรงหน้าพลอยที่นั่งอยู่บนฟูก เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย ใช้มือจับไหล่ของพลอยเบาๆ แล้วค่อยๆ ดันตัวเธอให้นอนหงายลงบนฟูกอย่างช้าๆ พลอยทำตามอย่างว่าง่าย ราวกับไร้เรี่ยวแรงต้านทาน ดวงตาของเธอยังคงจ้องมองนนท์ไม่กะพริบ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียผมกับลุง   [ตอนพิเศษ 3] ภาพจำที่อยากเห็น-[NC-20+]

    เสียงเข็มนาฬิกาแขวนผนังป้อมยามดังเดินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ตัดกับความเงียบยามดึกสงัดที่มีเพียงลมเย็นชื้นและเสียงสปอตไลต์หึ่งๆ นนท์ยกฝ่ามือที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อขึ้นถูลงกับกางเกงเครื่องแบบ ร่างสูงใหญ่ผุดลุกผุดนั่งบนเก้าอี้พลาสติกอย่างคนนั่งไม่ติด สายตาคอยแต่มองสลับไปมาระหว่างหน้าจอมือถือสลัวๆ ทุกห้านาที กับการทอดมองผ่านบานกระจกป้อมยามออกไปในความมืดมิดภายนอกอย่างไม่มีจุดหมาย “มึงเป็นอะไรของมึงวะ วันนี้กูเห็นมึงแปลกๆ ว่ะ ลุกลี้ลุกลนยังไงบอกไม่ถูก” ศักดิ์ เพื่อน รปภ. ที่เข้าเวรกะดึกด้วยกันเอ่ยทักขึ้น พลางขมวดคิ้วมองท่าทีลุกลี้ลุกลนของนนท์อย่างสงสัย“กูเป็นยังไงเหรอวะ?” นนท์ถามกลับ เสียงรัวเร็ว น้ำเสียงมีร่องรอยของการพยายามกลบเกลื่อนความกระสับกระส่ายที่ซ่อนไม่มิด“กูเห็นมึงผุดลุกผุดนั่ง เดี๋ยวก็ชะเง้อมองไปข้างนอกนั่น เดี๋ยวก็หยิบมือถือขึ้นมาดูแต่ก็ไม่เห็นจะกดดูอะไรจริงจัง กูถามจริงๆ เถอะ มึงเป็นอะไรของมึงวะไอ้นนท์”“ไม่มีอะไรหรอก... แค่วันนี้กูแค่อยากกลับเร็ว รู้สึกท้องไส้ไม่ค่อยดีว่ะ” นนท์โกหกคำโตออกไป เพราะไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมากลบเกลื่อนความร้อนรุ่มที่กำลังแผดเผาอยู่ในหัวใจศักดิ์ยกข้อมือข

  • เมียผมกับลุง   [ตอนพิเศษ 2] พลอยแล้วแต่พี่ค่ะ!

    ในยามดึกสงัดของป้อมยามหน้าไซต์งาน เสียงพัดลมเพดานสั่นกุกกักหมุนวนเอาความอับชื้นของค่ำคืนสาดกระทบผิวหนัง ลมเย็นชื้นสาดเข้ามาทางบานกระทุ้งเก่าๆ พอให้ความสลัวจากสปอตไลต์ด้านนอกส่องสว่างกระทบเงาร่างของสองลุงหลาน ลุงชูเอนหลังพิงผนังปูนขรุขระของป้อมยาม สายตามี่ยังคมชัดแม้วัยจะล่วงเลยเลขห้าไปแล้วจดจ้องไปที่แผ่นหลังกว้างของนนท์ หลานชายแท้ๆ ที่กำลังก้มหน้าก้มตาจรดปากกาลงบนสมุดบันทึกประจำวันอย่างตั้งใจบรรยากาศรอบป้อมยามเงียบสงบ มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรและเสียงหึ่งๆ ของเครื่องไฟที่หมุนวน แต่ท่ามกลางความเงียบนั้น กลับอบอวลไปด้วยความตึงเครียดของตัณหาที่รอวันระเบิด จากรสนิยมมืดดำที่หลอมรวมสองชายต่างวัยไว้ด้วยกัน “ไอ้นนท์... พรุ่งนี้วันหยุดกู” ลุงชูเอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงพร่าเบาแฝงความหยั่งเชิงนนท์หยุดปลายปากกาลงทันที เขาวางสมุดลงบนโต๊ะไม้ก่อนจะยืดตัวขึ้นจนหลังตรง เอี้ยวตัวหันกลับมามองหน้าแก สายตาของนนท์สบประสานกับตาของผู้เป็นลุงอย่างรู้เท่าทัน เขารับรู้ได้ทันทีว่า "วันหยุด" ของลุงชู หมายถึงโอกาสที่จะได้เชยชมร่างสวาทของเมียรักตนเองอีกครั้ง หลังจากเรื่องราวบ้าคลั่งระยำของไอ้พงษ์และไอ้เชิดจบลง“เอาส

  • เมียผมกับลุง   ตอนพิเศษ... การปกป้องของผัวรัก.!

    ในความเงียบสงัดของค่ำคืนที่มีเพียงเสียงพัดลมเครื่องเก่าหมุนวนส่งเสียงดังสม่ำเสมอ แสงไฟสลัวจากถนนด้านนอกลอดผ่านรอยแตกของบานหน้าต่างเข้ามาเพียงน้อยนิด ทาบลงบนร่างของคนสองคนที่นอนกอดกกกันอยู่บนฟูกหลังเดิม นนท์กระชับอ้อมกอดแน่นจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน เขากอดพลอยไว้เหมือนคนกำลังจะจมน้ำที่คว้าขอนไม้สุดท้ายไว้ได้ และเหมือนพยายามจะใช้ร่างกายของตัวเองเป็นกำบัง เพื่อชดเชยช่วงเวลาที่เขาปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับความหนาวเหน็บและโดดเดี่ยวเพียงลำพังน้ำตาของลูกผู้ชายไหลพรากอาบแก้มลงมาอย่างเงียบเชียบ นนท์ไม่ได้สะอื้นไห้เสียงดัง แต่มันคือความเจ็บปวดที่หยั่งรากลึกลงไปในอก ทั้งคู่นอนหันหน้าเข้าหากันสบตากันเนิ่นนานในความมืดสลัว นนท์จ้องมองใบหน้าซูบเซียวของเมียรักราวกับจะบันทึกทุกรอยตำหนิและรอยแผลที่ความทุกข์ได้ทิ้งเอาไว้บนตัวเธอพลอยมองเห็นเงาสะท้อนของความรู้สึกผิดในดวงตาของนนท์ เธอรู้ดีว่าในใจของเขาตอนนี้กำลังถูกความเสียใจกัดกินจนเหวอะหวะ มือเรียวเล็กที่หยาบกร้านขึ้นจากการทำงานหนัก ค่อย ๆ เอื้อมขึ้นมาลูบไล้ที่ใบหน้าของผัวรัก เธอใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาที่ไหลนองแก้มเขาอย่างเบามือที่สุด ราวกับจะช่วยปัดเ

  • เมียผมกับลุง   อ้อมกอดที่รอคอย.!

    ท่ามกลางกลิ่นน้ำล้างจานที่เจือจางและไอร้อนระอุหลังร้านข้าวขาหมู นนท์ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างไม่อายใคร เขาประคองใบหน้าซูบซีดที่ดูเล็กลงไปถนัดตาของพลอยไว้ในอุ้งมือที่หยาบกร้านแต่ทว่าอบอุ่นที่สุด นนท์ใช้หัวแม่มือเกลี่ยหยดน้ำตาออกจากพวงแก้มของเมียรักอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าหากเขาลงแรงมากไปเพียงนิด ร่างกายที่ดูเปราะบางเหมือนแก้วร้าวนี้จะแตกสลายคามือ“พี่นนท์... พลอยขอโทษ... พลอยขอโทษจ้ะพี่...”พลอยยังคงพร่ำคำขอโทษออกมาไม่ขาดสาย เสียงของเธอสั่นพร่าและเบาหวิวเหมือนธูปที่กำลังจะมอดดับ แววตาที่จ้องมองนนท์เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่ทับถมอยู่เต็มอก“พลอยไม่ต้องขอโทษพี่แล้ว... พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษพลอย พี่มันโง่เอง พี่ไม่รู้เลยว่าพลอยต้องเจออะไรบ้าง” นนท์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นระริก ละล่ำละลักบอกความในใจอย่างไม่คิดจะปิดบังความอ่อนแออีกต่อไป “กลับบ้านเราเถอะนะพลอย... กลับไปอยู่ด้วยกันนะ”คำว่า ‘บ้านเรา’ ที่หลุดออกมาจากปากนนท์ เหมือนน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนใจที่แห้งผากของพลอยมานานนับเดือน“พี่นนท์...”พลอยเรียกชื่อเขาด้วยเสียงที่เบาหวิวเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ความตึงเครียดที่สะสมมานาน ความเหน

  • เมียผมกับลุง   ความรัก ความเข้าใจ การให้อภัย.!

    นนท์ชะงักงัน ร่างกายที่เคยแข็งทื่อราวกับหินผาพลันสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่อาจควบคุม เขาเงยหน้าขึ้นมองอี๊ดด้วยแววตาของคนที่เพิ่งจะตื่นจากฝันร้ายเพื่อมาพบกับความจริงที่ร้ายกาจยิ่งกว่า แววตาคมเข้มคู่นั้นสั่นระริกด้วยความสับสนและหวาดหวั่นในสิ่งที่เขากำลังจะได้ยิน“อี๊ด... อี๊ดหมายความว่ายังไง?” นนท์โพล่งออกมาอย่างร้อนรน น้ำเสียงที่เคยพยายามข่มให้มั่นคงกลับพร่าขาดเป็นห่วง ๆ“ก็หมายความว่า... มันไม่ได้อยากจะทิ้งพี่ไปอยู่กับไอ้พี่พงษ์นั่นหรอก แต่มันจำเป็นต้องไปน่ะสิ!” อี๊ดจ้องตานนท์กลับอย่างไม่ลดละ แววตาของเธอนอกจากความสลดรันทดแล้ว ยังมีความขุ่นเคืองแฝงอยู่ลึก ๆ ที่เห็นนนท์มองข้ามความจริงข้อนี้ไป “อยากรู้ไหมว่าทำไม?”“ทำไม!” นนท์ถามสวนกลับมาทันควัน หัวใจของเขาเต้นระรัวจนเจ็บแปลบในอก“เพราะมันไม่ต้องการให้พี่กับลุงชูต้องตกงาน และต้องเสียชื่อเสียงเพราะมันยังไงล่ะ!” อี๊ดพ่นความจริงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เข้มและจริงจัง ราวกับจะตอกย้ำให้มันฝังลึกลงไปในจิตใต้สำนึกของนนท์ “ไอ้พี่พงษ์มันรู้จักหัวหน้าพี่... อันนี้พี่รู้หรือเปล่า?”นนท์นิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ส่ายหน้าช้า ๆ คิ้วหนาขมวดมุ่นจนแทบจะ

  • เมียผมกับลุง   ความจริงที่สุดรันทด.!

    ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่ทอแสงอ่อนลง ลมพัดเอื่อยพัดพากลิ่นหอมจาง ๆ ของยอดหญ้าและผิวน้ำในสวนสาธารณะอันกว้างขวาง นนท์ทรุดกายลงนั่งเอนหลังพิงโคนต้นไม้ใหญ่ต้นเดิมที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาอย่างอาทร เขาจ้องมองไปยังผืนน้ำนิ่งสงบที่มีจักรยานน้ำรูปหงส์สีขาวสะอาดตาหลายลำกำลังลอยล่องอยู่ไกล ๆสายตาของเขาจับจ้องไปที่คู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่กำลังปั่นจักรยานน้ำลำนั้นอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะสดใสและเสียงตะโกนหยอกล้อของทั้งคู่ดังก้องมาตามลม มันช่างเป็นภาพที่ทิ่มแทงใจนนท์อย่างรุนแรง เพราะมันช่างเหมือน... เหมือนเขากับพลอยในวันแรก ๆ ที่เคยมาที่นี่ด้วยกันเหลือเกินในหัวของนนท์ ภาพซ้อนทับเริ่มปรากฏขึ้น ราวกับกาลเวลาถูกหมุนย้อนกลับไป เขายังจำวันนั้นได้ดี วันที่เขาและพลอยตกลงใจกันว่าจะลองลงไปเล่นเจ้าหงส์ขาวนั่นเป็นครั้งแรก พลอยในชุดกระโปรงตัวเก่งที่ดูร่าเริงสดใสพยายามจะก้าวลงเรือด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ จนเขาต้องรีบเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็ก ๆ นั่นไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือในวันนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึกเขาจำได้ถึงเสียงหัวเราะที่พลอยแกล้งปั่นจนเขาตามไม่ทัน จำได้ถึงหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมของเธอ และแวว

  • เมียผมกับลุง   ความเร่าร้อนที่เฝ้ารอ

    “ทำไมไปนานจังคะพี่...รอนานจนหมดทุกอย่างแล้วเนี่ย” พลอยพูดเสียงออดอ้อน ในโทนเสียงที่ฟังดูตำหนิผัวน้อย ๆ พลางพยายามยิ้มให้ดูเป็นปกติที่สุด แต่ดวงตาของเธอกลับฉายแวววาวแปลก ๆ และริมฝีปากที่เพิ่งผ่านการดูดควยแท่งโตยังคงบวมเจ่อเล็กน้อย นนท์สังเกตเห็นอาการผิดปกติของเธอได้อย่างชัดเจน“อื้อ...ก็มัวแต่เลือกก

  • เมียผมกับลุง   แอบดูด้วยใจระทึก

    นนท์หอบหิ้วของที่เพิ่งจะจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ร้านสะดวกซื้อหน้าตึกแถวแล้วรีบวิ่งออกมาจากร้านอย่างรีบเร่งเขาย่องขึ้นบันไดหอพักอย่างรวดเร็ว หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำรุนแรงราวกับเสียงกลองศึกที่เร่งเร้า แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงระมัดระวังทุกย่างก้าวไม่ให้เกิดเสียง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วย กระแสไฟฟ้าแห่งความคาดห

  • เมียผมกับลุง   แผนการซ่อนสวาท

    เช้าวันต่อมา“วันนี้ลุงไม่ไปทำงานเหรอ?” นนท์ถามลุงชู ในขณะที่เห็นแกสวมเสื้อยืดตัวเก่า พร้อมกับกางเกงขาสั้นที่แกชอบใส่ในเวลาแกไม่ได้สวมเครื่องแบบ แกจัดแจงผึ่งผ้าเช็ดตัวผืนเก่าของแกกับราวเชือกไนลอนที่ขึงไว้ที่มุมห้องส่วนที่เป็นพื้นที่ของแก มันมีร่องรอยความเปียกชื้นจากการที่เพิ่งจะเช็ดตัวหลังอาบน้ำมาเ

  • เมียผมกับลุง   ปลดปล่อย

    นนท์ ยังคงยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางแสงสลัวของหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่สาดส่องมาจากชานพักบันได ภายในห้องเช่ายังคงมีเสียงครางแห่งความสุขสมและเร่าร้อนแว่วดังลอดออกมาเป็นระยะ พร้อมกับเสียงดัง “ตั๊บ ๆ ๆ ๆ ..” เป็นช่วง ๆ“นี่มันเกือบจะตีหนึ่งแล้วนะ...” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนที่จะแนบใบหน้าเข้ากับรอยแยกของผนังที

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status