ANMELDENปาร์ตี้วันเกิดของวายุอบอวลความสุขความสนุกสนาน เพราะผู้ร่วมงานมีแต่คนกันเองทั้งนั้น วิโรจน์และอรดีถือโอกาสมาฉลองวันเกิดลูกและพักผ่อนไปในตัว เควินควงคู่มากับวิลาสินีที่ทำตัวติดกันอย่างกับปาท่องโก๋ตั้งแต่มาถึง จนทำให้ภูผาที่ฉายเดี่ยวคนเดียวเพราะเมียรักไม่ยอมมาด้วยถึงกับต้องเอ่ยปากกระแนะกระแหนคนมีคู่ ว่าเชิญมางานวันเกิดของเพื่อนไม่ใช่เชิญมาฮันนีมูน แถมยังลามมาถึงเจ้าของวันเกิดที่ประคบประหงมเมียรักที่กำลังตั้งท้องอ่อน ๆ อีกด้วย
และงานนี้วาวียังขออนุญาตพี่ชายชวนเพื่อน ๆ ของตนมาด้วยจะได้เกิดความสนุกสนานมากขึ้น ซึ่งคนรักน้องอย่างวายุก็ย่อมยอมน้องอยู่แล้ว บอยซึ่งควงคู่มากับหนุ่มหล่อล่ำบึก จนสาว ๆ แถวนี้พากันอิจฉาวาสนาของชายใจหญิงว่าไม่รู้ว่าบอยไปหาแฟนคนนี้จากที่ไหน แตงโมและบอลซึ่งมีแผนจะแต่งงานกันในสิ้นปีก็ถือโอกาสมาดูที่ฮันนีมูนด้วย ด้วยเพราะต่างคนต่างมีเพื่อน เจ้าของวันเกิดและภรรยาสาวจึงได้แยกกันนั่งคนละโต๊ะ แต่ถึงอย่างนั้นวายุก็คอยหันมองเมียรักอยู่ตลอดเพราะเป็นห่วง เนื่องจากแป้งร่ำยังคงมีอาการอ่อนเพลียจากการแพ้ท้องอยู่ ตอนนี้งานปาร์ตี้วันเกิดผ่านไปประมาณสามชั่วโมงได้แล้ว จนตอนนี้ผู้ร่วมงานที่ชื่นชอบดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่างพามึนเมากันพอประมาณ ยกเว้นคนที่กำลังตั้งครรภ์อย่างแป้งร่ำที่ดื่มเฉพาะน้ำผลไม้และวิลาสินีผู้ไม่ชอบเครื่องดื่มมึนเมาจึงได้ดื่มน้ำผลไม้เป็นเพื่อนแป้งร่ำ สาวสวยสองคนนี้ยังคงสวยใสอยู่เช่นเดิมเหมือนกับตอนเริ่มงาน นอกนั้นพากันตาหวานเยิ้มเพราะดื่มไปกันไม่น้อย โดยเฉพาะน้องสาวเจ้าของวันเกิดที่ดูเหมือนเธอจะดื่มหนักกว่าเพื่อน เพราะพอพ่อและแม่ของเธอหนีไปพักผ่อนเมื่อชั่วโมงก่อน เธอก็ดื่มของที่ชอบอย่างไม่ต้องเกรงใครอีกต่อไป "หมั่นไส้คนมีคู่ จะสวีตอะไรกันนักหนา เห็นใจฉันบ้างสิ.." วาวีพูดเสียงยานคางพร้อมกับกวาดตามองรอบโต๊ะอย่างหมั่นไส้ พอน้ำเมาเข้าปากเลยทำให้วาวีพูดในสิ่งที่อยู่ในใจ บอยที่เมาระดับหนึ่งเอนตัวไปพิงแฟนหนุ่มพลางออดอ้อนออเซาะราวกับตัวเองเป็นผู้อ่อนแอต้องการคนปกป้องแต่ก็ยกแก้วดื่มไม่หยุด แฟนบอยก็ไม่ทำให้แฟนต้องผิดหวัง คอยพูดเอาใจและรินเครื่องดื่มให้ไม่ขาด ด้านแตงโมและบอลนั้นไม่ต้องพูดถึง สองคนจู๋จี๋กันตั้งงานเริ่ม จนตอนนี้พอเมาก็ยิ่งหนักกว่าเดิม โอบกอดประคองกันแทบจะรวมร่างกันอยู่แล้ว ส่วนแป้งร่ำและวิวนั้น ถึงแม้สามีจะไม่ได้นั่งร่วมโต๊ะด้วยกัน แต่พวกนั้นก็หันไปมองสบตากันตลอด ทำเอาคนไม่มีคู่อยู่คนเดียวทนไม่ไหวต้องพูดออกมา "ก็แล้วทำไมไม่หาล่ะ?" วิวถามพลางยิ้มหวานเอ็นดูคนเมาที่พาลไปรอบวง "ฉันจะไปหาจากที่ไหน วัน ๆ ก็อยู่แต่ในป่าในเขาเนี่ย" วาวีตอบก่อนจะยกแก้วขึ้นกระดกน้ำสีแดงที่อยู่ครึ่งแก้วจนหมด พอวาวีวางแก้ว แฟนหนุ่มของบอยซึ่งวันนี้รับอาสาบริการก็หันไปคว้าขวดไวน์จากถังแช่ซึ่งอยู่ข้างตัวมารินใส่แก้วเพื่อนของแฟน เพื่อที่เธอจะได้ดื่มไม่ขาดตอน "แกก็พูดไป แล้วรุ่นพี่ที่มาตามเมนต์ในไอจีล่ะยะ เขาจีบแกมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ ถ้าแกโอเคกับเขาก็มีแฟนไปตั้งนานแล้ว" บอยที่นั่งพิงไหล่แฟนอยู่ปรายตามามองคนโอดครวญอย่างนึกหมั่นไส้ วาวีเสน่ห์แรงจะตาย ที่มันไม่มีแฟนเพราะมันไม่ตกลงกับใครเลยต่างหาก "ไม่เอา ไม่ชอบ!" วาวีกระแทกเสียงตอบ รุ่นพี่คนนั้นเทียวตามจีบเธอมาตั้งแต่อยู่ปีสาม พอเธอขึ้นปีสี่ถึงแม้รุ่นพี่จะเรียนจบก็มักจะส่งข้อความมาหาอยู่อย่างสม่ำเสมอ ใช่ว่ารุ่นพี่จะไม่ใช่คนไม่ดี เพียงแต่ว่าเธอไม่ชอบก็แค่นั้น คนมันไม่ชอบทำอย่างไรก็ไม่ชอบ "แล้วทีอย่างนี้มาบ่นพวกฉันนะ" แตงโมทนไม่ไหวเลยต้องพูดขึ้น ก็เพราะเลือกมากแบบนี้ไงถึงได้โดดเดี่ยวเปลี่ยวเอกาอยู่อย่างนี้ "ไม่บ่นก็ได้ ชิ!" เมื่อโดนเพื่อนรุมมาก ๆ เข้าวาวีตัดบทหันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาดื่มอึก ๆ รวดเดียวหมดแก้ว ..............................."ไหวไหมเนี่ย?" แฟรงค์เอ่ยถามพร้อมกับดันร่างอรชรให้ยืนตรง ๆ พยายามมองแต่ใบหน้าสวย ไม่หลุบตาไปมองร่องอกขาวเบื้องล่าง แต่เพราะใบหน้าเขาอยู่ในมุมที่สูงกว่า จะหักห้ามใจเพียงใดก็เห็นอยู่ดี ตอนที่มองแค่ตาก็ว่าเธอสามารถปลุกความต้องการส่วนลึกได้ง่าย ๆ แล้ว ยิ่งมาได้สัมผัสโอบกอดแบบนี้ ทำให้เขารู้ว่าน้องสาวของเพื่อนนั้นเนื้อตัวเนียนนุ่มไปเสียทุกส่วน โดยเฉพาะสองก้อนอวบที่คลอนกระเพื่อมใต้ชุดเดรสนั่น มันกลมกลึงขาวเนียนน่าเอาหน้าไปคลุกเคล้า พลันลำที่นอนสงบอยู่ในร่มผ้าก็สะดุ้งตื่นรับความคิดหื่นกามขึ้นมาทันที 'ถ้าไม่อยากให้พ่อโดนกระทืบก็ใจเย็นไว้ไอ้ลูกชาย' เสียงกล่อมดับอารมณ์กระสันดังขึ้นในหัวของแฟรงค์เมื่อคิดไพล่ไปถึงคำขู่ของเพื่อนที่มันเคยพูดห้ามไว้ก่อนหน้านี้ "หวาย ๆ " แล้วเสียงยานคางของคนในอ้อมแขนก็ดึงสติของแฟรงค์ให้กลับมา เขาส่ายหน้าระอาให้กับเด็กขี้เมา มองเธอที่พยายามดันตัวเองออกไปจากการประคองของตัวเองด้วยความเสียดาย อยากจะสัมผัสกับผิวนุ่มต่อแต่ก็ต้องยอมปล่อยเธอไป ถ้าเป็นสาวอื่นเขาคงไม่พลาดการไปส่งเธอถึงเตียงหรอก แฟรงค์มองน้องสาวเพื่อนที่พยายามดึงตัวเองขึ้นด้วยแขนเรียวทั้งสองข้าง แต่ดูเห
ชั่วโมงต่อมา "ตัวเอง.. เขาไม่ไหวแล้วอะ ไปนอนกันเถอะ" เป็นเสียงบอยที่บอกกับแฟนหนุ่มเพราะรู้สึกเมามายเสียเหลือเกิน ถ้าดื่มต่อไปคงได้ให้แฟนแบกกลับห้องแน่ ๆ "ไปสิ" แฟนหนุ่มของบอยก็ตกลงอย่างว่าง่าย ลุกขึ้นแล้วดึงให้บอยลุกขึ้นตาม ด้วยที่ไม่ได้เมามายเท่าบอยเลยทำให้เขาเป็นหลักให้คนเมาได้เกาะได้ "งั้นเราก็ไปนอนกันเถอะ ดึกแล้ว.." เมื่อเห็นเพื่อนเกาะแขนแฟนไปแล้วแตงโมจึงหันไปพูดกับบอลด้วยน้ำเสียงยานคางบ้าง แสดงให้เห็นว่าเธอก็เมามายไม่น้อยเหมือนกัน แต่ว่าไม่เมาเท่าน้องสาวเจ้าของวันเกิด ที่เมาจนนั่งแทบไม่อยู่บนเก้าอี้ "ว่าแต่วา แกกลับห้องไหวไหมเนี่ย ฉันไปส่งไหม?" แตงโมหันไปถามเพื่อนที่ตาเยิ้มหวานฉ่ำราวกับกินน้ำตาลเข้าไปทั้งโกดัง "ไม่เปนราย.. ฉานกลับหวาย.." วาวีโบกมือปฏิเสธน้ำใจเพื่อนด้วยเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้เมามากจนกลับห้องไม่ไหว ไม่ใช่ว่าไม่เคยดื่มเสียหน่อย ห้องอยู่แค่นี้กลับได้สบายอยู่แล้ว "แกแน่ใจนะ ฉันไปส่งดีกว่า" แตงโมยังไม่เลิกเป็นห่วงเพื่อน "ห้องฉานอยู่โตงนี้เอง.. แกไปนอนป๊าย.." วาวีปฏิเสธเพื่อนอีกครั้งพร้อมกับปัดมือแตงโมที่มาจับไหล่ "ตามใจแก งั้นพวกฉันไปแล้วนะ" แตงโมถอนหายใจกับ
"น้องมึงดื่มเก่งขนาดนี้เลยเหรอวะยุ?" แฟรงค์ที่นั่งมองสาวโสดคนเดียวในกลุ่มด้วยความสงสัย หน้าตาสะสวยน่ารักช่างไม่เข้ากับบุคลิกเลย ไม่คิดว่าน้องสาวเพื่อนจะเป็นสาวสายปาร์ตี้ได้ขนาดนี้ "ก็เก่งอยู่ ว่าแต่มึงมองน้องกูทำไม?" วายุหันมาตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่ไม่เป็นมิตรนัก "เปล่า ก็กูหันหน้าไปทางนั้นพอดีไหม เงยหน้าไปก็เห็นน้องมึงกระดกเอา ๆ ทุกที" แฟรงค์รีบปฏิเสธตามความเป็นจริง ก็เขานั่งหันหน้าไปทางโต๊ะสาว ๆ พวกนั้น จะไม่ให้มองแล้วจะให้มองหมาแมวที่ไหน "กูเพิ่งรู้ว่ามึงหวงน้องขนาดนี้" ภูผาพูดขึ้นมาเมื่อสังเกตเห็นความหวงน้องสาวของเพื่อน "ปกติกูก็ไม่หวง แต่กับไอ้นี่ มึงก็รู้ว่ามันเจ้าชู้ขนาดไหน" วายุตอบเสียงห้วน ก่อนจะยกแก้วในมือขึ้นดื่มดับความขุ่นเคืองในใจ เห็นมันมองน้องสาวทีไรก็นึกอยากจะตะบันหน้าหล่อ ๆ ของมันทุกที "กูไม่ได้เจ้าชู้โว้ย! กูไม่ได้คบใครเป็นแฟนเลยนะ แค่มองหน้าแล้วสปาร์คก็พากันไปเล่นต่อ" แฟรงค์รีบแก้ตัว เขารู้ตัวว่าตัวเองไม่สามารถจะจริงจังกับใครได้ แค่ชอบสนุกกับร่างกายผู้หญิงแค่นั้น เขาจึงชอบไปเที่ยวผับบาร์เพื่อไปหาคนที่เคมีเข้ากัน แค่นี้เขาก็ได้สาวไปนอนกกแล้ว จะมีบ้างคนที่ติดใจ
ปาร์ตี้วันเกิดของวายุอบอวลความสุขความสนุกสนาน เพราะผู้ร่วมงานมีแต่คนกันเองทั้งนั้น วิโรจน์และอรดีถือโอกาสมาฉลองวันเกิดลูกและพักผ่อนไปในตัว เควินควงคู่มากับวิลาสินีที่ทำตัวติดกันอย่างกับปาท่องโก๋ตั้งแต่มาถึง จนทำให้ภูผาที่ฉายเดี่ยวคนเดียวเพราะเมียรักไม่ยอมมาด้วยถึงกับต้องเอ่ยปากกระแนะกระแหนคนมีคู่ ว่าเชิญมางานวันเกิดของเพื่อนไม่ใช่เชิญมาฮันนีมูน แถมยังลามมาถึงเจ้าของวันเกิดที่ประคบประหงมเมียรักที่กำลังตั้งท้องอ่อน ๆ อีกด้วย และงานนี้วาวียังขออนุญาตพี่ชายชวนเพื่อน ๆ ของตนมาด้วยจะได้เกิดความสนุกสนานมากขึ้น ซึ่งคนรักน้องอย่างวายุก็ย่อมยอมน้องอยู่แล้ว บอยซึ่งควงคู่มากับหนุ่มหล่อล่ำบึก จนสาว ๆ แถวนี้พากันอิจฉาวาสนาของชายใจหญิงว่าไม่รู้ว่าบอยไปหาแฟนคนนี้จากที่ไหน แตงโมและบอลซึ่งมีแผนจะแต่งงานกันในสิ้นปีก็ถือโอกาสมาดูที่ฮันนีมูนด้วย ด้วยเพราะต่างคนต่างมีเพื่อน เจ้าของวันเกิดและภรรยาสาวจึงได้แยกกันนั่งคนละโต๊ะ แต่ถึงอย่างนั้นวายุก็คอยหันมองเมียรักอยู่ตลอดเพราะเป็นห่วง เนื่องจากแป้งร่ำยังคงมีอาการอ่อนเพลียจากการแพ้ท้องอยู่ ตอนนี้งานปาร์ตี้วันเกิดผ่านไปประมาณสามชั่วโมงได้แล้ว จนตอนนี้ผู้ร
กึก! เสียงรองเท้าส้นเข็มบดกับพื้นเมื่อขาที่ก้าวเกิดหยุดกะทันหัน วาวีชะงักเท้าในทันทีเมื่อหันกลับมาแล้วเจอคนที่เธอไม่ประสงค์จะเห็นหน้าอยู่เบื้องหน้า แถมดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองมาทางเธอเขม็ง รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูกกับการกระทำของชายต่างชาตินิสัยไม่ดีคนนี้ เธอมารู้ทีหลังว่าผู้ชายหื่นกามคนนี้เป็นเพื่อนของพี่ชายก็เมื่อตอนบ่ายนี่เอง วาวีแอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตั้งสติได้ ก้าวเดินต่อตรงไปที่บันไดทางขึ้นเมื่อตั้งใจจะไปดูความเรียบร้อยในห้องครัวต่อ พยายามจะไม่สบตากับควงตาคมกริบคู่นั้น กึก กึก กึก เสียงจังหวะย่ำเดินของผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่เบื้องหน้าที่กำลังเข้ามาใกล้ช่างตรงข้ามกับจังหวะการเต้นหัวใจใต้แผ่นอกแกร่งเสียเหลือเกิน เพราะยิ่งเธอเดินเข้ามาใกล้เขาก็ยิ่งเห็นทรวดทรงของเธอชัดเจนขึ้น ว่าด้านหลังน่าฟัดแล้ว มาเห็นด้านหน้ายิ่งน่าฟัดยิ่งกว่า คอชุดเดรสด้านหน้าย้วยเป็นชั้นเหมือนด้านหลังแต่ไม่ลึกเท่า ด้วยเพราะว่าชุดนี้ทำให้ไม่สามารถใส่บราเซียร์ได้ แฟรงค์เดาว่าสิ่งที่หุ้มเต้าอวบนั้นน่าจะมีแค่แผ่นซิลิโคนแปะจุกไว้แค่นั้น ยามเธอเดินจึงเห็นเนื้อหยุนกระเพื่อมคลอนตามจังหวะการย่างก้าว และเป็นเพราะเธ
เย็นวันเดียวกัน ด้วยที่มาคนเดียวจึงไม่มีอะไรดี ๆ ทำที่ห้องพัก แฟรงค์จึงออกจากห้องเดินไปตามทางเดินของอาคารรับรอง เพื่อจะไปยังลานโล่งซึ่งเป็นสถานที่ปาร์ตี้คืนนี้ก่อนเวลางานเริ่มในอีกประมาณครึ่งชั่วโมงข้างหน้า ด้วยหวังว่าจะมีอะไรดี ๆ ให้มองฆ่าเวลา เพราะตอนเข้ามาเช็กอินเห็นมีนักท่องเที่ยววัยรุ่นต่างชาติเข้ามาเช็กอินสามคน ไม่แน่คืนนี้อาจโชคดีได้หิ้วสาวไปนอนกอดแก้อารมณ์เปลี่ยวสักคน "น้ำแข็งยังไม่มาอีกเหรอ ใกล้ได้เวลาแล้วนะ!" "ผมโทรตามแล้วครับ เห็นว่ารถยางรั่วเลยมาช้า แต่ตอนนี้ให้รถอีกคันมาแทน ใกล้ถึงแล้วครับ.." แต่แล้วน้ำเสียงที่ดุนิด ๆ ก็ทำให้แฟรงค์ต้องชะลอเท้าก่อนจะกวาดตามองหาต้นเสียง แล้วเขาก็สะดุดตากับแผ่นหลังขาวเนียนของผู้หญิงไทยคนหนึ่งซึ่งในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนคนหนึ่ง ด้านหน้าของเธอเป็นพนักงานชายสองคนยืนทำหน้าลำบากใจอยู่ พวกเธอยืนกันอยู่โต๊ะวางอาหารและเครื่องดื่ม ห่างจากจุดที่เขาอยู่ประมาณห้าสิบเมตร 'อื้อหือ..ขาวเนียนน่าลูบจังวุ้ย' ความคิดอกุศลดังขึ้นในหัวของแฟรงค์ก่อนจะรีบหยุดยืนข้างเสาใกล้กับบันไดทางลงไปสวนหย่อมเพื่อแอบมองสาว แปลกใจตัวเองเหมือนกันที่หวั่นไหวกับหุ่นของผ







