MasukShare
บทที่10 บูบู้ไปหาคุณย่า
Tanggal publikasi:
2026-03-19 13:01:33...
“บูบู้” ผมนั่งหน้าโซฟาทีวีโดยมีหัวทุยเล็กของฝันดีนอนหนุนอยู่ ..ไม่ใช่เรายังไม่เคยคุยกันแค่ผมมาทีหลังแล้วชอบยกหัวคนตัวเล็กขึ้นมาหนุนตักตัวเองประจำ ส่วนบูบู้ก็นอนที่ปลายเท้าฝันดีขาเรียวเล็กนั่นเกยก่ายขนฟูนุ่มนิ่มหลับปุ๋ยไม่เคยตื่น งื้ดดด~ เจ้าขนฟูขานรับเอียงคอมาหาผมเล็กน้อย “คุณย่าฉันชอบหมาพันธุ์ไซบีเรียนแบบนาย” โฮ่ง~ “ไปหาคุณย่าของฉันกันไหม? ท่านใจดีมากๆ รักสัตว์ด้วย” โฮ่ง~ บูบู้เห่ารับเสียงใสกระดิกหางไปมาทันทีที่ชวนไปข้างนอก “แล้วจะบอกฝันดียังไงถ้าเขาตื่นขึ้นมาไม่เห็นนาย” เจ้าบูบู้ทำตาเป็นขีดเดียวสลัดขาเล็กออกจากตัวกระโดดลงโซฟาไปรออยู่หน้าประตูรั้ว ผมชักไม่แน่ใจในความสัมพันธ์ของคนกับหมาบ้านนี้ซะแล้วสิ.. โรงพยาบาล “คุณย่า .. คุณย่าครับผมมีอะไรมาให้คุณย่าดูด้วยนะ” คุณย่ามานีในวัยแปดสิบห้าปีลืมตาขึ้นมาด้วยท่าทางสะลึมสะลือ สัมผัสอบอุ่นของมือใหญ่ที่กอบกุมมือเหี่ยวย่นบีเบาๆ ให้รู้ว่ามีคนที่รักรอให้หายดีอยู่ “อืออ” เสียงครางรับในลำคอตอบหลานรักด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีริมฝีปากหยักคนหนุ่มกดลงบนหน้าผากเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาความอบอุ่นที่เคยได้รับจากคุณย่าในตอนเด็กคือจุมพิตเบาๆ ปลอบโยนยามเจ็บไข้ไม่ต่างกัน “คุณย่าครับผมมีแฟนแล้วคุณย่าต้องหายเร็วๆ นะจะได้มานั่งพูดคุยกับคนรักของผมไง” ใบหน้าหล่อยกมือเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยสายน้ำเกลือขึ้นมาจุมพิตเบาๆ มองใบหน้าตอบผอมด้วยความรัก “อื้ออ “หญิงชรายกยิ้มบีบมือหลานชายคนเดียวเพื่อบอกให้รู้ว่ายังสู้ไหว “ผมอยากพาคนรักมาหาย่านะครับแต่ว่า...เขาทำงานกลางคืนกลางวันต้องหลับตลอดแต่ผมมีตัวแทนแฟนมาให้ย่าเจอด้วยนะ ..บูบู้” โฮ่ง~ เจ้าสัตว์แสนรู้โผล่หูและหน้ายาวๆ พ้นเตียงคนไข้พิเศษมองหน้าคนสูงวัยด้วยความอยากรู้ว่าคนคนนี้ทำไมชอบนอนเหมือนเจ้านายตัวเอง “มะ หมา” หญิงชราเปล่งเสียงออกมาแผวเบาสายตาพร่าเบลอยังคงมองเห็นเจ้าหมาไซบีเรียนตัวโตได้อย่างชัดเจน ยังดีที่โรคของคุณย่าไม่ไวต่อขนสัตว์และเพราะอยู่ห้องพิเศษจึงสามารถเข้ามาได้ เจ้าบูบู้ยืดตัวยกขาหน้าเกี่ยวขอบเตียงมองคนคุ้นเคยอย่างมานะสลับกับคนบนเตียงที่มีเค้าโครงหน้าคล้ายกัน มันกระดิกหางขยับหัวไปมามองคนบนเตียงอย่างเป็นมิตรเพราะทั้งคู่มีกลิ่นบางอย่างเหมือนกันมีความอ่อนโยนสื่อออกมาทางสายตาเช่นเดียวกัน มานะจับมือคุณย่ามาแตะที่ขาหน้าข้างหนึ่งของบูบู้เพียงเท่านั้นน้ำตาแห่งความปลื้มปีติก็ไหลพรากออกมาจากหางตาที่เต็มไปด้วยริ้วรอย งื้ดดด หงิงงงง~ เจ้าบูบู้ส่งเสียงครางเบาๆ ราวกับเข้าใจความรู้สึกของหญิงชรามันถูไถหน้ายาวๆ ลงบนหลังมือคุณย่าราวกับกำลังปลอบโยน ช่างเป็นหมาที่ดีจริงๆ “นี่หมาของแฟนผมครับชื่อบูบู้ แฟนผมเลี้ยงแกดีมากนิสัยดีแสนรู้กินง่ายอยู่ง่าย คุณย่าต้องหายมาเล่นกับมันนะครับบูบู้ชอบคนใจดีทำอาหารเก่ง” ผมอยู่กับคุณย่านานกว่าปกติเพราะมีเจ้าบูบู้มาด้วยมันไม่หนีห่างจากเตียงคุณย่าเลยแม้แต่น้อย ลองให้คุณย่าจับขนมป้อนหมาหน้าดุแต่ขี้เล่นท่านชอบมาก ได้นั่งอ่านหนังสือให้ท่านฟัง ป้อนอาหารให้ท่านกินเยอะกว่าปกติ ทำให้พวกเราลืมเวลาจนหมอเดินเข้ามาบอกให้ย่าพักผ่อนเราจึงกลับออกมาปรากฎว่าด้านนอกมืดแล้วเพราะตอนนี้เป็นเวลาเกือบสองทุ่ม “แย่ละสิบูบู้ฉันลืมเวลาฝันดีจะตามหานายมั้ยเนี่ย?” ผมบ่นไปด้วยขับรถเร็วกว่าปกติเพื่อจะรีบกลับไปส่งหมาให้เจ้าของตัวจริง โฮ่ง! เอี้ยดดด รถระบบไฟฟ้าคันสีดำจอดสนิทหน้ารั้วสีขาวเหลือบมองไฟในบ้านที่เปิดสว่างรอดออกมานอกหน้าต่างแล้วได้แต่กลืนน้ำลายลงคอเบาๆ “ตื่นแล้วหรือเปล่านะ?” ผมพูดกับตัวเองเบาๆ ค่อยๆ เดินเข้าบ้านไปกับบูบู้ ตอนนี้พวกเราเหมือนจะเดินตัวลีบเล็กอย่างบอกไม่ถูก “ฝันดี! แกทำบูบู้หายเพราะนอนหลับอย่างนั้นเหรอ! ฉันบอกแกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าให้มีความรับผิดชอบมากกว่านี้แล้วทีนี้้จะทำยังไงถ้าหามันไม่เจอน่ะห๊า!” ทั้งคนทั้งหมาสะดุงโหยงตัวเเข็งทื่อไม่กล้าก้าวเข้าไปในบ้านเพราะเสียงตะโกนต่อว่าฝันดีดังทะลุออกมาถึงนอกบ้าน “ผมก็นอนของผมแบบนี้มาตลอดมันฉลาดจะตายมันเปิดประตูไปรับอาหารยังได้เดี๋ยวมันก็กลับมาเองนั่นแหละพ่อจะมาโกรธผมขนาดนี้ทำไมเนี่ย” เสียงใสปนหวาดกลัวเล็กๆ ตอบกลับคนด้านใน เป็นครั้งแรกที่มานะได้ยินเสียงคนที่เฝ้ารอให้ตื่นมาตลอด ตื่นแล้วจริงๆ ~ “แม่ว่าลูกต้องป่วยแน่ๆ ฝันดีไม่มีใครนอนเหมือนหมีจำศีลได้เท่าลูกอีกแล้วลูกต้องตื่นมาเจอเดือนเจอตะวันบ้าง” “ไม่ไปฝันไม่ได้ป่วยนะแม่แค่นอนตอนเช้าถึงเย็นเองกลางคืนฝันก็ตื่นมาทำงานไงจะป่วยได้ไง” “ถ้าขืนแกยังเป็นแบบนี้ใครเข้ามาปล้นฆ่าแกแกจะรู้ไหมฉันจะไม่ทนแกอีกแล้วไอ้ลูกตัวดีแกต้องไปหาหมอกับพ่อถ้าไม่ไปก็กลับไปอยู่ที่น่านกับพ่อแม่เดี๋ยวนี้! “ “ม่ายยยย~~” แกร่กกกก~ แอ้ดดดดด .. ..
Bab terbaru
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่21 กราบผัวซะนะ
...หลังจากไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเสร็จก็เป็นเวลาค่อนคืนนายตำรวจจำนวนหนึ่งและหมอหมาหน้าโหดขับรถมายังบ้านที่มีเหตุปล้นกันขึ้นเอี้ยดดด!!ทันทีที่รถตำรวจจอดลงคนในบ้านตัวโตท่าทางลนลานวิ่งออกมาจากบ้านด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเปียกปอนเปรอะเปื้อนคราบฝนโคลน ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นเทาราวกับตากฝนเป็นเวลานาน กึ่กก!ฝันดีก้าวขาลงมาจากรถตำรวจพร้อมกับอุ้มเจ้าบูบู้ในสภาพเละเทะ ทุกคนในบ้านหลังเล็กคล้ายผ่านศึกสงครามมาหมาทั้งคนยับเยินจนดูไม่ได้หมั่บบบ!!“ฝันดี..บูบู้ “ดวงหน้าหล่อเหลาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร ถลาร่างเปียกปอนก้าวขายาวเข้าหาสมาชิกที่หายไปจากบ้านโดยมีร่องรอยความเสียหายและเลือดเกลื่อนบ้านคิดไปถึงเหตุการฆาตกรรมขึ้น แค่คนรักหายไปจากงานสำคัญก็ร้อนใจแทบบ้าวิ่งวุ่นตามหาทุกชั้นของโรงแรมวิ่งถามทุกคนจนกระทั่งขอเปิดกล้องวงจรปิดจึงรู้ว่าคนรักออกจากงานมาแล้วกว่าจะขับรถฝ่าฝนตกรถติดมาได้ก็ใช้เวลานานกว่าปกติมาถึงบ้านเข่าแทบทรุดมีแต่เลือดและข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้าน ร้อนลนใจเดินตากฝนตามหารอบบ้านแล้ววนกลับมาอีกหนจนแทบจะเป็นบ้าในที่สุดก็กลับมา...“หายไปไหนมา?” เสียงทุ้มนุ่มเดิมๆ ยังคง
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่20 บูบู้ผู้กล้าหาญ
แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่19 ปัจจุบัน18+
ปีต่อๆ มา ในที่สุดการแต่งงานก็เกิดขึ้นในวันที่มานะประสบความสำเร็จอีกขั้นได้นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่บริษัทเล็กอีกต่อไปส่วนฝันดีก็ยังคงเป็นคนขี้เซาอยู่ติดบ้านใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้แค่ต้องรับผิดชอบชีวิตคู่ร่วมกับสามีด้วยการช่วยทำบัญชีบริษัทและพาบูบู้ออกไปเดินเล่นบ้าง..เรื่องมันก็มีความเป็นมาแบบนี้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อย่างเข้าปีที่สามของการหมั้นฝันดีอายุมากขึ้น ดูดีขึ้น ดูน่ารักมีน้ำมีนวลเพราะสามีเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ทั้งเรื่องอาหารและยาบำรุงที่ผลิตจากสมุนไพรแท้ร้อยเปอร์เซ็นแม้ไม่ได้ออกกำลังกายแต่มีกิจกรรมเข้าจังหวะที่มานะติวเข้มยามค่ำคืนให้ได้เสียเหงื่อตลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น จากที่เคยนอนวันละสิบแปดชั่วโมงก็เปลี่ยนเป็นนอนไม่ถึงสิบชั่วโมง งานกลางคืนที่มีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำดปลี่ยนเป็นพนักงานตรวจสอบบัญชีบริษัทสามีตำแหน่งเดียวนั่งตัวขาวอยู่ในบ้านเพราะไม่ยอมออกไปไหน“ฝัน “กลางดึกคืนหนึ่งเสียงเรียกแผ่วเบาข้างหูคนตาปรือดังขึ้นรากับกระซิบ“..” ไร้การตอบรับจากคนขี้เซา“ฝันครับ” อ้อมแขนแกร่งกระชับกอดเรียกอีกครั้งโดยครั้งนี้ปลายจมูกโก่งเข้าคลอเคลียหลังใบหูนิ่มจงใจก่อกว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่18 อบอุ่นเหมือนคุณย่า
หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่17ิ หวานเกิ๊น
กว่าทุกอย่างจะสงบลงก็เล่นเอาหมดแรงสลบเหมือดหลับคาที่ กอดก่ายกายเปลือยเปล่าบนที่นอนสีขาวยับย่น ร่างขาวต่างขนาดเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความกระสัน แดงจ้ำ ครูดยาว คละคลุ้งกลิ่นน้ำกามที่ถูกรีดหมดทุกหยดเช้าวันต่อมาแกร่ก แกร่ก แกร่ก แกร่กโฮ่งงง โฮ่งงง โฮ่งงง“อืมม “ท่อนแขนแกร่งกระชับกอดร่างบางเข้าหาตัวฝังปลายจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มกลิ่นที่เคยสูดดูมห่างๆ เช้านี้ต่างออกไปเพราะมันฝังลึกถึงประสาทรับกลิ่นชัดกว่าตอนไหน โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆเสียงบูบู้หน้าห้องนอนทำคนตื่นง่ายลืมตาขึ้นมามองยังหน้าต่างแสงสาดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่ไม่น่าใช่ยามเช้าตรู่อย่างที่เคยตื่นประจำสายตาคมลืมเต็มดวงกวาดตาหานาฬิกาบอกเวลาจึงพบว่าตอนนี้มันสายโด่งเกือบสิบโมงแล้ว“สายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แกร่กๆๆๆๆ โฮ่งๆๆๆๆ“บูบู้เดี๋ยวนะแป๊บนึง~” ร่างหนาขยับลุกขึ้นกลับพบว่าตนเองกอดร่างของคู่หมั้นหมาดๆ แน่นในสภาพเปลือยทั้งคู่ จากที่เร่งรีบกลับอ้อยอิ่งมองร่างในอ้อมกอดกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจุมพิตหน้าผากเนียนเบาๆ“อรุณสวัสดิ์ฝันดี” เสียงทุ้มนุ่มพูดชิดใบหูขาวแฟนตัวเล็ก ฝันดีหลับปุ๋ยเข้าสู่โหมดซ้อมตาย ไม่ว่าจะกอดจูบอย่างไรก็ไม่
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่16ได้กันอีก18+
ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย
...แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่นผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้น
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่8 ใจเต้นแรง
เรื่องราวมันก็เป็นเช่นนั้นเรื่อยมาตั้งแต่เริ่มเล่นแอปหาคู่แล้วไปปัดขวาแมตช์กับผู้ชายหน้าใสผมสั้นหยักศกสวยบนที่นอนดวงตาคู่สวยปรือปรอยไม่เหมือนตั้งใจถ่ายแต่กลับให้อารมณ์เหมือนเจ้าหญิงนิทราที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยจุมพิตของเจ้าชาย ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำไมพิมพ์ถามอะไรไปก็ไม่พิมพ์ตอบกลับมาจนเกือบจะถ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่7 มานะคนดี
แกร่กกก~ แอ้ดดดด"ยังไม่ตื่นอีกแฮะถ้าอย่างนั้นขออนุญาตถือวิสาสะทำความสะอาดบ้านให้เลยก็แล้วกัน"ไอ้หล่อกลับมาจากข้างนอกก็ตรงดิ่งเดินไปดูซากคนหลับที่เดิมออกไปแค่ชั่วโมงเดียวไม่สามารถทำให้คนสันหลังยาวตื่นได้แน่นอนกูแอบเดินไปสังเกตุไอ้หล่อที่นั่งมองคนหลับแล้วอมยิ้มแล้วคิดอะไรดีๆ ออกยินดีด้วยกูเลือกมึ
เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! บทที่6 จะมีสิ่งใดทำให้เธอตื่น
ไอ้หล่อวางช่อกุหลาบลงบนโต๊ะหน้าทีวีใกล้ๆ ฝันดีนั่งยองลงบนส้นเท้า พอมองถุงเท้าสีขาวของมันกับเสื้อที่เคยสีขาวของฝันดีแล้วทำไมกูรู้สึกเขินอายอยากเอาหน้ามุดไข่ตัวเองในความแตกต่าง มันมองหน้าไอ้ฝันดีอยู่นานสองนานเงียบๆ เหมือนถูกกดสต๊อปไว้ท่านั้นไม่รู้ว่าหน้าเหวอๆ ปากหวอๆ นั่นมีอะไรให้มอง จืดยิ่งกว่าเต้
Anda juga akan menyukai
By madness ภาวะคลั่งเมีย
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko3.3K DibacaMy Daddy ยอมแล้วครับ พ่อทูนหัว
Bblackpeony2.1K DibacaVillain with the blue flowers คุณนางร้ายกับดอกไม้สีน้ำเงิน
Piyachat1.9K Dibacaพู่กันของวรานนท์ Mpreg
กุหลาบดิน1.8K Dibacaหวนคืนแก้กลลวง สินสอดแก้เกมแค้น
พิมพ์ใจ117 Dibacaมิติจันทรา เหนือกาลเวลา
Puifhai85452 DibacaBOUND TO YOUR BLOODLINE | กรงขังใต้สกุล
AloneKing256 Dibacaนกตัวนี้ ไม่มีอกหัก
มีแค่เคะ142 Dibaca
