홈 / วาย / เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่! / บทที่6 จะมีสิ่งใดทำให้เธอตื่น

공유

บทที่6 จะมีสิ่งใดทำให้เธอตื่น

last update 게시일: 2026-03-19 12:59:18

ไอ้หล่อวางช่อกุหลาบลงบนโต๊ะหน้าทีวีใกล้ๆ ฝันดีนั่งยองลงบนส้นเท้า พอมองถุงเท้าสีขาวของมันกับเสื้อที่เคยสีขาวของฝันดีแล้วทำไมกูรู้สึกเขินอายอยากเอาหน้ามุดไข่ตัวเองในความแตกต่าง

มันมองหน้าไอ้ฝันดีอยู่นานสองนานเงียบๆ เหมือนถูกกดสต๊อปไว้ท่านั้น

ไม่รู้ว่าหน้าเหวอๆ ปากหวอๆ นั่นมีอะไรให้มอง จืดยิ่งกว่าเต้าหู้ ซกมกก็ซกมก ขี้เกียจก็ขี้เกียจ ถ้ามันแดกอาหารหมาได้มันคงไม่เจียดเวลานอนอันมีค่าของมันมากดสั่งอาหารกินแหงๆ

"เขาทำงานดึกเหรอถึงได้นอนกลางวันแบบนี้แถมบ้านก็...ค่อนข้างรก"

ไอ้หล่อมันยื่นนิ้วใหญ่เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าฝันดีเบาๆ ราวกับกลัวมันจะตื่นเสียเต็มประดา

แต่ถ้ากูพูดได้กูจะโกนบอกมึงว่าต่อให้แม่งมีคอนเสิร์ตอีดีเอ็มตรงนี้ก็ทำให้ไอ้ตัวขาวสันหลังยาวนี่ตื่นไม่ได้หรอก

จริงจี๊ง

แต่แล้วจู่ๆ ไอ้หล่อก็พับแขนเสื้อทั้งสองข้างของมันขึ้นไปถึงข้อศอกใบหน้าใจดีเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น...หรือว่ามันจะเป็น?

"บูบู้ไม้กวาดอยู่ไหนเหรอ? "

ห๊ะ?

มันพูดถึงอะไรนะ?

นึกว่ามึงจะกลายร่างเป็นโจรกระซวกไส้ไอ้ฝันดีเพื่อยกเค้าบ้านที่...โคตรจะมินิมอลไม่มีอะไรให้ปล้นหลังนี้

"ไม้กวาด ไม้ถูพื้น น้ำยาถูพื้น อยู่ตรงไหนรู้ไหม?"

กูรู้ว่ามันคืออะไรกูไม่ได้โง่ขนาดนั้นแต่ที่บ้านนี้มันไม่มีของพวกนั้นเว้ย!

แปลกใจเหมือนกันว่าพ่อแม่ไอ้ฝันดีมาหาทีไรก็ต้องออกไปซื้อใหม่ทุกทีไม่รู้ว่าลูกเจ้าของบ้านละเมอแดกลงท้องไปตอนขี้เกียจสั่งอาหารหรือเปล่า กูเลยจ้องหน้าไอ้หล่อแลบลิ้นยาวๆ ใส่พร้อมกับกระดิกหาง

"ขออนุญาตเดินดูได้ไหม?"

ตามสบายเลยจ้ากูจะไม่ขัด กูเดินพันขามันรอบหนึ่งชอบกลิ่นหอมของมันมากกว่ากลิ่นเจ้าของตัวเองซะอีก

มันส่งยิ้มหล่อให้พร้อมกับลูบขนให้อย่างอบอุ่นละมุนละไม

แม่งนี่มันพ่อไมโครเวฟที่แท้ทรู

ไอ้หล่อมันเดินดูในครัวในห้องน้ำและรอบบริเวณบ้านด้านนอกแต่ไม่เข้าไปในห้องนอนของเจ้าบ้านแถมยังปิดประตูให้เสร็จสรรพ

เหงื่อมันซึมตามกรอบหน้าหล่อลามไปถึงอกกว้างจนต่องปลดกระดุมเสื้อโชว์แผงอกแน่นสุขภาพดีบ่งบอกว่าดูแลใส่ใจตัวเองมากแค่ไหนอยากให้ไอ้คนบนโซฟาลุกขึ้นมากราบซะเหลือเกิน

"ไม่มีหาไม่เจอเลยคงต้องออกไปซื้อแล้วล่ะ บูบู้ไปด้วยกันมั้ย?"

โอ้มายก้อด สวรรค์มาโปรดจริงๆ

ไอ้หล่อที่คิดว่าสติไม่ดีคนนี้มันชวนกูออกจากคุกที่ต้องอยู่กับเจ้านายขี้เซาแล้วโว้ย รักมันมากอยากให้มันมาเป็นเจ้านายแทนไอ้ฝันดีสุดๆ เมื่อมันชวนแล้วกูก็ตามติดแจเดินพันแข้งพันขาแม่งเลยเดี๋ยวมันเปลี่ยนใจ

ไอ้หล่อเหลือบไปเห็นสายจูงใหม่เอี่ยมที่ห้อยให้หยากใย่จับอยู่หน้าประตูมาคล้องคอกูพาเดินออกจากนอกรั้วบ้านตื้นตันใจบอกไม่ถูกนี่สินะกลิ่นอายของอิสรภาพ

อ่าาาาาา ซาหวัน~

ไอ้หล่อมันพาเดินขึ้นมาบนรถไฟฟ้าสีดำดูรักโลกที่จอดอยู่ไม่ไกลถึงจะอยากเดินมากกว่าแต่ว่าร้านค้าคงจะอยู่ไกลมันถึงพาขึ้นรถไป แต่นาทีนี้พากูขึ้นรถเมล์ขี่ซาเล้งกูก็จะไปเพราะกูอยากออกนอกบ้านโว้ย!

แล้วดูบนรถแม่งนี้สิสะอาดกริบเนียบไปหมดทุกซอกทุกมุมเศษฝุ่นเล็กๆ สักนิดยังไม่มี

ตีนกูเปื้อนแบบนี้มันก็กล้าให้กูขึ้นมานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อด้านหน้าด้วยแม่งอยากได้มาเป็นเจ้านายแทนไอ้ฝันดีจริงๆ

"บูบู้คุณฝันดีชอบกินอะไรเหรอ?''

กูก็ลืมไปว่ามันรู้ชื่อฝันดีกับบูบู้จากคลิปที่บังเอิญถ่ายส่งไปให้มัน แล้วไอ้สรรพนามที่เรียกคุณฝันดีนี่มันอะไร? ขนลุก!

จะว่าไปแล้วไอ้หมอนี่มันต้องคิดอะไรๆ กับฝันดีขี้เซาแหงๆ

"บูบู้นี่เท่จังเลยนะพึ่งเคยเห็นหมาไซบีเรียนที่เเสนรู้ขนาดใช้โทรศัพท์ได้แล้วก็เป็นเหมือนองครักษ์คอยอยู่ดูแลคุณฝันดีด้วย"

เรื่องเท่กับฉลาดกูไม่มีอะไรจะเถียงนะแต่เรื่องเป็นองครักษ์ไอ้เจ้านายขี้เซานั่นไม่มีทางใช่อย่างแน่นอน

มึงท่าจะเป็นเอามากนะไอ้หล่อมองกูเหมือนทหารเฝ้าหอคอยเจ้าชายไปแล้วมั้ง

"ถึงแล้วที่นี่เอาสัตว์เลี้ยงเข้าไปได้บูบู้ไม่กัดใครใช่ไหม?"

มึงไม่รอให้ขาใครสักคนมาอยู่ในปากกูแล้วค่อยถามเลยล่ะ

เสียงทุ้มนุ่มกับการลูบขนด้วยความถนุถนอมของมึงมันทำให้กูกูรู้สึกขนลุกขนพองบอกไม่ถูก

ตั้งแต่เกิดมากูถูกฝึกให้เป็นระเบียบถูกฝึกให้ดุด้วยคำสั่งเสียงที่ดังปนตะคอกมาตลอดถ้าทำไม่ได้อย่างที่สอนก็ถูกทำโทษแรงๆ ทั้งตีทั้งฟาดอดข้าวอดน้ำพอมีเจ้าของอย่างไอ้ฝันดีมันก็แตกต่างสุดขั้ว

จะว่าสบายก็สบายจะว่าอึดอัดเบื่อหน่ายก็ถูกเพราะหมามันไม่เหมือนคนยิ่งเป็นหมาสายพันธุ์ต่างประเทศยิ่งจุกจิกกว่าหมาพันธุ์ไทย

บางทีฟ้าอาจจะส่งมันมาเจอกับไอ้ฝันดีและกูเพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปก็เป็นได้?

ไอ้หล่อมันชื่อมานะเพราะมันเรียกแทนตัวเองแบบนั้น ชื่อดูเฉยๆ แต่หล่อล่ำอบอุ่นมารยาทดีราวกับเกิดมาจากในรั้วในวังมีคุณหญิงแม่และเจ้าคุณพ่อคอยอบรมเลี้ยงดูด้วยความรัก…

"บูบู้อยากกินอะไร? ที่นี่มีอาหารหลายแบบให้เลือกมากเลยฉันอยากเลี้ยงหมาแต่เพราะก่อนหน้านี่ยุ่งกับการทำบริษัทก็เลยไม่มีเวลาเลี้ยงเลย"

ไอ้หล่อมันจับกูใส่รถเข็นไม่ต่างจากลูกแต่กูก็ยอม อย่างที่บอกความดุร้ายของกูถูกฝันดีมันละลายพฤติกรรมไปจนหมดสิ้นแล้ว

อย่ามาถามเลยว่าอาหารยี่ห้อไหนดี กูกินได้ทุกยี่ห้อเพราะฝันดีมันจะซื้อยี่ห้อที่ราคาถูกหรือตอนช่วงลดกระหน่ำซัมเมอร์เซลเท่านั้น

ไอ้หล่อมานะเห็นกูเงียบไม่มีปฏิกริยากับอาหารหมาตรงหน้ามันก็ยังอุตส่าเอาใจใส่ด้วยการหยิบหลายๆ อย่างมาอ่านแล้วก็เลือกมาถุงหนึ่งซึ่งแค่ถุงก็ดูดีมีชาติตระกูลกว่าทุกยี่ห้อที่ฝันดีมันซื้อให้เสียอีก

มันไม่ได้มาซื้อแค่อุปกรณ์ทำความสะอาดบ้านแต่ยังซื้ออาหารหมาครีมอาบน้ำอาหารสดผลไม้กลับไปราวกับซื้อของเข้าบ้านตัวเอง

ถึงมันจะดูประหลาดที่มาทำอะไรแบบนี้ให้คนที่แค่เคยคุยกันผ่านโทรศัพท์แต่พูดก็พูดเถอะกูถูกชะตากับมันอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ

...

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่21 กราบผัวซะนะ

    ...หลังจากไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเสร็จก็เป็นเวลาค่อนคืนนายตำรวจจำนวนหนึ่งและหมอหมาหน้าโหดขับรถมายังบ้านที่มีเหตุปล้นกันขึ้นเอี้ยดดด!!ทันทีที่รถตำรวจจอดลงคนในบ้านตัวโตท่าทางลนลานวิ่งออกมาจากบ้านด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเปียกปอนเปรอะเปื้อนคราบฝนโคลน ใบหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นเทาราวกับตากฝนเป็นเวลานาน กึ่กก!ฝันดีก้าวขาลงมาจากรถตำรวจพร้อมกับอุ้มเจ้าบูบู้ในสภาพเละเทะ ทุกคนในบ้านหลังเล็กคล้ายผ่านศึกสงครามมาหมาทั้งคนยับเยินจนดูไม่ได้หมั่บบบ!!“ฝันดี..บูบู้ “ดวงหน้าหล่อเหลาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร ถลาร่างเปียกปอนก้าวขายาวเข้าหาสมาชิกที่หายไปจากบ้านโดยมีร่องรอยความเสียหายและเลือดเกลื่อนบ้านคิดไปถึงเหตุการฆาตกรรมขึ้น แค่คนรักหายไปจากงานสำคัญก็ร้อนใจแทบบ้าวิ่งวุ่นตามหาทุกชั้นของโรงแรมวิ่งถามทุกคนจนกระทั่งขอเปิดกล้องวงจรปิดจึงรู้ว่าคนรักออกจากงานมาแล้วกว่าจะขับรถฝ่าฝนตกรถติดมาได้ก็ใช้เวลานานกว่าปกติมาถึงบ้านเข่าแทบทรุดมีแต่เลือดและข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้าน ร้อนลนใจเดินตากฝนตามหารอบบ้านแล้ววนกลับมาอีกหนจนแทบจะเป็นบ้าในที่สุดก็กลับมา...“หายไปไหนมา?” เสียงทุ้มนุ่มเดิมๆ ยังคง

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่20 บูบู้ผู้กล้าหาญ

    แล้วไง? ก็ต้องยอมขึ้นให้มันจนแตกจริงๆ พร้อมกับที่ต้องมางานเปิดตัวไอ้สมุนไพรบ้าบอสินค้าใหม่ที่แม่งทดลองแดกเองแล้วแข็งปั๋งอยู่คนเดียว อิ่มเอิบเปล่งปลั่งมากไหมละมึงรีดน้ำกูได้เป็นลิตรแต่ตัวเองแตกครั้งเดียว สภาพกูนี่นั่งกางขามาตลอดทางมึงเคยสำนึกบ้างไหม?ฟาย!!“ว้าวววนี่น่ะเหรอภรรยาเจ้าของบริษัท~” ทันที่ที่เดินเข้ามาในงานเปิดตัวสินค้าตัวใหม่ของบริษัทเสียงฮือฮาดังตามหลังเป็นเงาตามตัว ผู้คนมากมายมางานนี้จากชื่อแบรนด์สินค้าที่ติดตลาดมีสาขามากมายต่างจากตอนถูกพาไปแนะนำตอนเป็นสตาร์ทอัพเล็กๆ เมื่อสามปีก่อนลิบลับ ฝันดีไม่กล้าสบตาใครเช่นเดิมมานะจึงต้องโอบเอวเดินไปแนะนำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งหลายรู้จัก“นี่เหรอครับภรรยาคุณมานะพึ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยน่าเด็กจังเรียนอยู่มหาลัยไหนเหรอครับ?” ฝันดีไม่ชอบการสนทนาในทุกแวดวงสงคมเพราะไม่เข้าใจในคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาจึงทำเพียงยิ้มให้น้อยๆ เบียดกายเข้าหามานะไม่ห่างเพราะรู้สึกไม่ปลอดภัย“ท่านชมเกินไปครับฝันดีอายุเท่าผมเห็นหน้าเด็กตัวเล็กแบบนี้อายุก็ใกล้สามสิบเหมือนกันครับ” มานะตอบเสียสุภาพบีบเอวบางเบาๆ ให้หายประหม่า “ใครๆ ต่างก็รู้ว่าภรรยาผู้บริห

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่19 ปัจจุบัน18+

    ปีต่อๆ มา ในที่สุดการแต่งงานก็เกิดขึ้นในวันที่มานะประสบความสำเร็จอีกขั้นได้นำพาบริษัทเข้าจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์ไม่ใช่บริษัทเล็กอีกต่อไปส่วนฝันดีก็ยังคงเป็นคนขี้เซาอยู่ติดบ้านใช้ชีวิตอย่างที่อยากใช้แค่ต้องรับผิดชอบชีวิตคู่ร่วมกับสามีด้วยการช่วยทำบัญชีบริษัทและพาบูบู้ออกไปเดินเล่นบ้าง..เรื่องมันก็มีความเป็นมาแบบนี้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อย่างเข้าปีที่สามของการหมั้นฝันดีอายุมากขึ้น ดูดีขึ้น ดูน่ารักมีน้ำมีนวลเพราะสามีเอาใจใส่ดูแลอย่างดี ทั้งเรื่องอาหารและยาบำรุงที่ผลิตจากสมุนไพรแท้ร้อยเปอร์เซ็นแม้ไม่ได้ออกกำลังกายแต่มีกิจกรรมเข้าจังหวะที่มานะติวเข้มยามค่ำคืนให้ได้เสียเหงื่อตลอดทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น จากที่เคยนอนวันละสิบแปดชั่วโมงก็เปลี่ยนเป็นนอนไม่ถึงสิบชั่วโมง งานกลางคืนที่มีก็ทำไม่มีก็ไม่ทำดปลี่ยนเป็นพนักงานตรวจสอบบัญชีบริษัทสามีตำแหน่งเดียวนั่งตัวขาวอยู่ในบ้านเพราะไม่ยอมออกไปไหน“ฝัน “กลางดึกคืนหนึ่งเสียงเรียกแผ่วเบาข้างหูคนตาปรือดังขึ้นรากับกระซิบ“..” ไร้การตอบรับจากคนขี้เซา“ฝันครับ” อ้อมแขนแกร่งกระชับกอดเรียกอีกครั้งโดยครั้งนี้ปลายจมูกโก่งเข้าคลอเคลียหลังใบหูนิ่มจงใจก่อกว

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่18 อบอุ่นเหมือนคุณย่า

    หลังจากกินข้าวอาบน้ำมีเรี่ยวแรงขึ้นมาฝันดีก็เข้าประจำการหน้าคอมฯตัวเก่งในห้องนอน“ฝันดีทำงานอะไรตอนกลางคืนเหรอครับ? “ร่างสูงเดินมาหยุดยืนด้านหลังร่างบางก้มลงจูบผมหยักนิ่มเบาๆ“ขายอาวุธ” คนตัวขาวเอียงคอหลบซ้ายขวาหัวสั่นดุ๊กดิ๊กไปมาทำคนมองยิ้มหวานไม่หุบใจบางให้กับความน่ารักของคนรัก“ห๊ะ ฝันดีทำงานผิดกฎหมายเหรอ?” มานะเลิกคิ้วถามไม่ได้ใสซื่อพอจะเชื่อคำพูดลอยๆ แต่อดมันเขี้ยวคนตัวขาวไม่ได้จึงกดปลายจมูกฝังบนหลังคอขาวเบาๆจุ้บบบ“อย่ากวนเด้~ทำไม?ถ้ากูทำงานสายดำมึงจะเลิกชอบกูใช่ไหม?” ฝันดีหันหน้าเนียนใสสบตาคนข้างกายที่ลากเก้าอี้มานั่งปักหลักจ้องตนทำงาน“เปล่าครับชอบเหมือนเดิมแต่จะพาไปอยู่คุกคอยส่งข้าวส่งน้ำให้” ปลายนิ้วยาวเกลี่ยปลายจมูกรั้นยื่นหน้าเข้าหาจ้องปากเล็กไม่วางตาทำเอาฝันดีขนลุกในความร้อนแรงที่เผลอไปนึกถึงคืนวันหมั้นแม้จะเลือนลางแต่กลับจำสำผัสนั้นได้ดี“มึงจับกูส่งตำรวจก็ไม่ได้นอนกับกูนะ!” ปากเล็กอ้อมแอ้มตอบทำทีจ้องงานตรงหน้าแต่มือหนาใหญ่กลับเอาแต่ลูบไล้หลังเบาๆ ไม่ไปไหน“ฝันอยากนอนกับผมทุกคืนเลยเหรอครับ แหม~คืนเดียวทำติดใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ““ไปไกลๆ ตีนเลย!” “ฝันดีมีปัญหาอะไรหรือเปล่

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่17ิ หวานเกิ๊น

    กว่าทุกอย่างจะสงบลงก็เล่นเอาหมดแรงสลบเหมือดหลับคาที่ กอดก่ายกายเปลือยเปล่าบนที่นอนสีขาวยับย่น ร่างขาวต่างขนาดเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความกระสัน แดงจ้ำ ครูดยาว คละคลุ้งกลิ่นน้ำกามที่ถูกรีดหมดทุกหยดเช้าวันต่อมาแกร่ก แกร่ก แกร่ก แกร่กโฮ่งงง โฮ่งงง โฮ่งงง“อืมม “ท่อนแขนแกร่งกระชับกอดร่างบางเข้าหาตัวฝังปลายจมูกโด่งลงบนกลุ่มผมนุ่มกลิ่นที่เคยสูดดูมห่างๆ เช้านี้ต่างออกไปเพราะมันฝังลึกถึงประสาทรับกลิ่นชัดกว่าตอนไหน โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆเสียงบูบู้หน้าห้องนอนทำคนตื่นง่ายลืมตาขึ้นมามองยังหน้าต่างแสงสาดผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความร้อนที่ไม่น่าใช่ยามเช้าตรู่อย่างที่เคยตื่นประจำสายตาคมลืมเต็มดวงกวาดตาหานาฬิกาบอกเวลาจึงพบว่าตอนนี้มันสายโด่งเกือบสิบโมงแล้ว“สายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย” แกร่กๆๆๆๆ โฮ่งๆๆๆๆ“บูบู้เดี๋ยวนะแป๊บนึง~” ร่างหนาขยับลุกขึ้นกลับพบว่าตนเองกอดร่างของคู่หมั้นหมาดๆ แน่นในสภาพเปลือยทั้งคู่ จากที่เร่งรีบกลับอ้อยอิ่งมองร่างในอ้อมกอดกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจุมพิตหน้าผากเนียนเบาๆ“อรุณสวัสดิ์ฝันดี” เสียงทุ้มนุ่มพูดชิดใบหูขาวแฟนตัวเล็ก ฝันดีหลับปุ๋ยเข้าสู่โหมดซ้อมตาย ไม่ว่าจะกอดจูบอย่างไรก็ไม่

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่16ได้กันอีก18+

    ริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับแนบสนิทลงมาบนเรียวปากบาง ค่อยๆ กดคลึงเบียดลึกลงหนักหน่วง ดูดดึงริมฝีปากเล็กหนักสลับเบาเชิญชวนให้เพลิดเพลินอืมมมม~รู้ตัวอีกทีร่างใหญ่เปลือยเปล่าก็เข้าทาบทับแนบสนิทบนร่างบางขาวบ่มสีชมพู เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกแหวกริมฝีปากเล็กให้อ้าออกรับความชุ่มชื้นพัวพันกวาดต้นอารมณ์กระสันภายในเพราะอยู่คนเดียวไม่ทำเรื่องอย่างว่าอย่างที่เจ้าตัวบอกพอมาเจอเทคนิกการจูบของคนที่ดูเหนือชั้นไปเสียทุกเรื่องทำฝันดีเคลิ้มกับทุกสัมผัสที่อีกคนมอบให้ จูบของผู้ชายตัวโตทั้งนุ่มนวลอ่อนหวานวาบหวามชวนให้ใจสั่น ลิ้นหนานุ่มพลิกตวัดกวาดต้อนเขี่ยปลายลิ้นเล็กให้เผลอไผล เกี่ยวพันไล่ต้อนดูดดุนกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆฝ่ามือใหญ่ที่รับรู้มาตลอดว่ามือเบาเพียงใดเข้าลูบไล้เรือนร่างผู้ชายด้วยกันอย่างถนุถนอม ทั้งที่คิดว่าจะต่อต้านความละมุนละม่อมของผู้ชายคนนี้แต่เอาเข้าจริงไม่เพียงทำไม่ได้แต่กลับเรียกร้องสัมผัสนั้นมากกว่าเดิมร่างบางแอ่นอกเบียดบี้ยอดอกแข้งขืนกับร่างหนาเกาะเกี่ยวจิกครูดลำคอใหญ่เป็นที่ยึดเหนี่ยวฟาดฟันบทจูบสุดเร่าร้อนให้ลุกโชนจุ้บบ~แฮ่ก แฮ่กริมฝีปากคนทั้งสองถอนออกจากกันหลังจากป้อนจูบลึกซึ้งเป็นเว

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่10 บูบู้ไปหาคุณย่า

    ...“บูบู้” ผมนั่งหน้าโซฟาทีวีโดยมีหัวทุยเล็กของฝันดีนอนหนุนอยู่..ไม่ใช่เรายังไม่เคยคุยกันแค่ผมมาทีหลังแล้วชอบยกหัวคนตัวเล็กขึ้นมาหนุนตักตัวเองประจำส่วนบูบู้ก็นอนที่ปลายเท้าฝันดีขาเรียวเล็กนั่นเกยก่ายขนฟูนุ่มนิ่มหลับปุ๋ยไม่เคยตื่นงื้ดดด~เจ้าขนฟูขานรับเอียงคอมาหาผมเล็กน้อย“คุณย่าฉันชอบหมาพันธุ

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย

    ...แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่นผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้น

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่8 ใจเต้นแรง

    เรื่องราวมันก็เป็นเช่นนั้นเรื่อยมาตั้งแต่เริ่มเล่นแอปหาคู่แล้วไปปัดขวาแมตช์กับผู้ชายหน้าใสผมสั้นหยักศกสวยบนที่นอนดวงตาคู่สวยปรือปรอยไม่เหมือนตั้งใจถ่ายแต่กลับให้อารมณ์เหมือนเจ้าหญิงนิทราที่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยจุมพิตของเจ้าชาย ถึงแม้ตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำไมพิมพ์ถามอะไรไปก็ไม่พิมพ์ตอบกลับมาจนเกือบจะถ

  • เมียมีแต่เมียพี่นอนหลับอยู่!   บทที่7 มานะคนดี

    แกร่กกก~ แอ้ดดดด"ยังไม่ตื่นอีกแฮะถ้าอย่างนั้นขออนุญาตถือวิสาสะทำความสะอาดบ้านให้เลยก็แล้วกัน"ไอ้หล่อกลับมาจากข้างนอกก็ตรงดิ่งเดินไปดูซากคนหลับที่เดิมออกไปแค่ชั่วโมงเดียวไม่สามารถทำให้คนสันหลังยาวตื่นได้แน่นอนกูแอบเดินไปสังเกตุไอ้หล่อที่นั่งมองคนหลับแล้วอมยิ้มแล้วคิดอะไรดีๆ ออกยินดีด้วยกูเลือกมึ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status