บทที่9 เธอไม่เคยตื่นเลย

...

แวบนึงผมเห็นหมาหน้าเหวี่ยงกรอกตาคล้ายคนเวลาเบื่อขี้หน้าใครแล้วมันก็หันหลังใส่หน้าเจ้าของสะบัดพวงหางขนยาวใส่หน้าคนน่ารักแต่...

นิ่งสนิทนิ่งมากจนคิดว่าลืมหายใจด้วยความเป็นห่วงจึงวางกุหลาบลงบนโต๊ะนั่งยองๆ ห่างจากใบหน้าเนียนไม่มากนักบูบู้จึงเดินถอยห่างออกไปนอนแทะตุ๊กตาเล่น

ผมยื่นมือไปอังใต้จมูกรั้นปรากฎว่ายังมีลมหายใจปกติดี ด้วยความใกล้ทำให้ได้กลิ่นอ่อนๆ ของเจ้าตัว

ผมเผ้ายุ่งเหยิงปิดบังใบหน้าขาวซูบซีดแต่ว่าตัวจริงดูดีกว่าในรูปชะมัด ยิ่งได้สัมผัสเพียงปลายนิ้วกลับรู้สึกพิเศษกับคนคนนี้มากขึ้นเผลอยกมือขึ้นเกลี่ยเส้นผมหยักธรรมชาติทัดไว้ข้างหูขาว

ไม่ไหวยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งถูกดึงดูดทั้งที่หลับนิ่งสนิทยังรู้สึกได้ถึงเพียงนี้ถ้าได้พูดกันจะเป็นอย่างไรนะ?

อยากอยู่ต่อจนกว่าอีกคนจะตื่นจึงต้องหาทางทำตัวให้เป็นประโยชน์ด้วยการ

“บูบู้ไปข้างนอกกันไปซื้อเครื่องมือทำความสะอาดบ้านกัน”

ผมพูดชวนหมาตัวโตราวกับคุ้นชินกันเป็นอย่างดี เพราะบ้านหลังเล็กดูรกและมีฝุ่นหนาไปหน่อย แถมยังไม่มีเครื่องมือทำความสะอาดเลยสักชิ้น

ชักอยากรู้แล้วสิว่าคนคนนี้ทำงานอะไรถึงไม่มีเวลานอนไม่มีเวลาดูแลบ้านแบบนี้

แต่ถ้า...ได้คบกันเรื่องพวกนี้ผมก็ไม่ติดนะถ้าทำให้เขามีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น

...บ้าชะมัดคิดไปเสียไกลไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะคิดอะไรกับผมหรือเปล่า ถึงยังไงก็ต้องเข้าทางหมาก่อนแล้วกัน

โชคยังดีที่เจ้าบูบู้ไม่กีดกันหรือแสดงท่าทีไม่ชอบตั้งแต่แรกเจอไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้จะเข้าหาเจ้านายมันอย่างไร

ผมพาเจ้าบูบู้นั่งรถไปยังซุปเปอร์มาเก็ตที่สามารถนำสัตว์เลี้ยงเข้ามาได้เจ้าบู้ๆ มันน่ารักมากแม้ท่าทางจะดูดุดันแต่แค่จูงมันออกจากบ้านหางฟูๆ ของมันก็กระดิกไม่หยุดดวงตาคมกริบเบิกโตใสแจ๋วเป็นประกายยามนั่งมาบนรถมองทางด้านหน้าอย่างตื่นตาตื่นใจ

เจ้าบูบู้แสนรู้มากไม่ทำความเดือดร้อนให้แม้แต่น้อยราวกับรู้ว่าควรทำตัวอย่างไรเมื่อรถกำลังแล่นอยู่บนท้องถนน

มันหันไปเกาะกระจกมองสองข้างทางหันหน้าไปมากระดิกหางเป็นระยะไปจนถึงร้านค้าผมจูงมันลงมาเดินซื้อของท่ามกลางคนมากมายที่พาสัตว์เลี้ยงมาเดินเลือกซื้อของ

ผู้คนพากันมองเราเป็นตาเดียวนั่นอาจจะเป็นเพราะเจ้าบูบู้ทั้งเท่และสง่างามสะดุดตา แถมยังดูอารมณ์ดีนิสัยเป็นมิตรไม่มีท่าทีคุกคามใครแม้แต่แมวมันก็มองด้วยความสนอกสนใจ พลางให้คิดถึงเจ้าของมันที่นอนพักผ่อนนิ่งอยู่ที่บ้าน

ต้องเป็นคนนิสัยดีขนาดไหนกันถึงอบรมหมาตัวโตให้มีมารยาทน่ารักน่าเอ็นดูได้ถึงเพียงนี้

อยากกลับไปเจอตอนตื่นจัง~

ซื้ออาหารสดไปทำให้ด้วยเลยดีกว่าเผื่อตื่นขึ้นมาจะได้กินเลย ผมคิดในใจพลางอุ้มเจ้าบูบู้ใส่รถเข็นไปเดินเลือกอาหารสดหาวัตถุดิบปรุงอาหารเมนูที่ดีต่อสุขภาพให้คนตัวเล็กได้กินจะได้มีแรงทำงาน~

ก่อนหน้านี้ยังเศร้าเรื่องคุณย่าอยู่เลยแต่ตอนนี้คนบางคนกับหมาอีกหนึ่งตัวช่วยเยียวยาจิตใจได้ราวกับร่ายมนต์เป่าความทุกข์ออกไปได้ในพริบตา...ชอบจัง

...

ติ๊งๆๆ

ร่างหนาเดินออกมาจากร้านค้าหิ้วของสดและดอกกุหลาบหนึ่งดอกเดินขึ้นรถอีโคคารักโลกคันสีดำคันเดิม

ใบหน้าหล่อเหลาอมยิ้มทันทีที่ได้ยินเสียงรัวเข้าของข้อความไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร มือหนาวางของเป็นระเบียบท้ายรถเปิดประตูก้าวขายาวขึ้นมาบนรถแล้วสตาร์ทเครื่องเปิดแอร์เย็นฉ่ำก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องบางออกมากดดู

“หึหึ น่ารัก~”

เสียงนุ่มเอ่ยออกมาเบาๆ เมื่อเห็นภาพที่เจ้าบูบู้ส่งมาให้

เจ้าตัวดีถ่ายภาพเจ้าของตัวบางนอนหลับคาขนมในมือกอดถุงขนมแนบอกอยู่แบบนั้น

ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมจะเข้าออกบ้านนั้นราวกับเป็นบ้านตัวเองมาหนึ่งเดือนเต็มโดยที่เจ้าของบ้านไม่เคยตื่นมาเจอผมเลยสักครั้ง

ให้ความรู้สึกเหมือนเจ้าชายรอเจ้าหญิงตื่นจริงๆ

แทบทุกวันผมจะเข้าไปหาเจ้าบูบู้พามันไปเดินเล่นให้อาหารมันอาบน้ำมันทำอาหารไว้รอฝันดีแล้วก็ทำความสะอาดบ้านให้บ้างเพราะไปบ่อยบ้านจึงไม่รกไม่ต้องทำอะไรมาก

แต่มาจัดการนอกบ้านให้แทนด้วยการจัดพื้นที่ปลูกผักสวนครัวผสมดอกไม้ในแปลงผักที่เคยมีหญ้าขึ้นรกสูงเต็มบ้าน

ลามไปถึงล้างฝุ่นดินรอบผนังบ้านและรั้วทาสีขาวให้ใหม่จนบ้านที่เต็มไปด้วยฝุ่นกลายร่างเป็นบ้านมินิมอลสีขาวเรียบน่ามอง

ไม่รู้ว่ามันดูละเมิดสิทธิส่วนบุคคลมากไปไหมแต่เราเป็นแฟนกันแล้วนะ..

ผมทึกทักเอาเองแหละ

ก็..เราคุยกันมาจะครึ่งปีแล้ว หมายถึงคุยกับบูบู้น่ะนะ?

รู้ทั้งรู้ว่าบูบู้เป็นฝ่ายเล่นโทรศัพท์ของฝันดีแต่ก็ยังส่งข้อความขอเป็นแฟนให้เพราะเขินเกินกว่าจะบอกต่อหน้า

อ้อ! ไม่ใช่สิต่อหน้าก็บอกชอบไปแล้วแค่ฝันดีไม่เคยตื่นเลยผมจึงทึกทักเอาเองว่าฝันดีเป็นแฟนตัวเองส่วนเรื่องแตะเนื้อต้องตัวผมไม่ทำหรอกถ้าเขาไม่อนุญาต

เพราะเจ้าบ้านไม่ตื่นมาทำกิจกรรมร่วมกันผมจึงต้องทำกับหมาของเจ้าตัวแทน

บูบู้ดูจะชอบบ้านสีขาวสะอาดสะอ้านมีที่วิ่งเล่นโล่งๆ มีแปลงผักให้คุ้ยเล่นแล้วก็ชอบที่ผมพาไปข้างนอก ไปเดินเล่นในสวนสาธารณะ ไปตลาด ไปด้วยกันได้ทุกที่คล้ายกับว่าผมเป็นเจ้านายมันอีกคน

อยากพาบูบู้ไปหาคุณย่าจังท่านอาจจะดีขึ้นก็ได้ถ้าเห็นหมาไซบีเรียนที่ชอบดูนักหนาในจอทีวี..แต่ฝันดีไม่ตื่นขึ้นมาเลยนี่สิจะขอยังไงดี

..