Mag-log inShare
ตอนที่ 2 หนี้ที่ต้องจ่าย
Petsa ng paglalathala:
2026-03-28 20:00:28ตอนที่ 2 หนี้ที่ต้องจ่าย
"ทำอย่างกับรู้ว่าฉันต้องการอะไร"
"ฉันไม่รู้ไงคะฉันถึงต้องถามคุณ”
“แล้วคุณรู้ไหมว่าน้องชายของคุณติดหนี้ผมเท่าไหร่"
"ไม่รู้สิคะ ฉันก็ต้องรอให้คุณบอกนี่ไงว่าเขาติดคุณอยู่เท่าไหร่"
"คุณพูดเหมือนคุณมีเงินพร้อมใช้ตอนนี้เลยนะ"
"ฉันบอกตามตรงเลยนะคะว่าตอนนี้ฉันไม่ได้มีเงินมากเท่าไหร่ แต่เรื่องนั้นเราสามารถตกลงกันได้ใช่ไหมคะ" เธอถามเขาออกไปจนคนโดนถามหัวเราะร่าออกมา
"ตกลง ตกลงเรื่องอะไร ผมต่างหากที่เป็นคนยื่นข้อเสนอ ไม่ใช่คุณเป็นคนยื่นข้อเสนอให้ผม ผมต่างหากที่เป็นฝ่ายได้เปรียบ ไม่ใช่เป็นคุณ เพราะฉะนั้นอย่ามาทำตัวจองหองที่นี่ ที่นี่คือที่ของผม ผมอยากจะทำอะไร อยากจะพูดอะไรก็ได้ หรือผมจะทำอะไรกับคุณก็ได้"
พิมนภาจ้องหน้าเขากลับไปเช่นกัน เธอก็คงไม่ยอมให้เขาทำอะไรตามอำเภอใจเขาเช่นกัน หากเขาคิดจะทำอะไรน้องชายเธอเกินกว่าเหตุ เธอคงจะฆ่าเขาให้ตายตรงนี้ แม้เธอจะสู้ไม่ได้ก็เถอะ แต่ความคิดที่จะปกป้องน้องชาย เธอจะไม่ยอมอย่างแน่นอน
"คุณว่ามาเลยค่ะ ว่าน้องฉันติดหนี้คุณอยู่เท่าไหร่"
"ผู้หญิงคนนี้ช่างจองหองจริง ทั้ง ๆ ที่คุณก็ไม่ได้เป็นผู้หญิงที่สวยโดดเด่น ผิวก็ไม่ขาวเท่าไหร่ ดูรวม ๆ แล้วคุณก็แค่ผู้หญิงบ้าน ๆ คนหนึ่ง คุณเอาความมั่นใจมาจากไหน" เขาถามเธอพร้อมคำวิจารณ์รูปร่างหน้าตาเธอะเต่าง ๆ นานา
"เรื่องของฉันเอาไว้ทีหลังนะคะ พูดเรื่องของน้องฉันก่อน เพชรนายเป็นหนี้เขาอยู่เท่าไหร่" เธอหันไปถามน้องชายที่เอาแต่นั่งคุกเข่าก้มหน้า แต่ผู้เป็นน้องชายกลับไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าเธอ
"สาม...ฮื้อ ๆ ๆ" เสียงเครือสั่นของคนจะร้องไห้
"สามหมื่นเหรอ" เธอถามน้องชายขึ้นอีกครั้งทำให้น่านฟ้าอดหัวเราะไม่ได้
"ถ้าสามหมื่น ผมคงไม่ให้คนไปพาตัวคุณมาหรอกนะ เปลืองค่าน้ำมันหรอก"
"งั้นแสดงว่าสามแสนบาท" น่านฟ้าพยักหน้า
"ใช่ สามแสน ผมจะเอาตอนนี้ ถ้าไม่ได้ผมจะฆ่าน้องคุณทิ้ง"
"ถ้าคุณฆ่าน้องฉันจริง ๆ คุณก็ไม่ได้อะไรหรอกค่ะ เพราะฉันคงไม่ปล่อยให้คุณฆ่าน้องชายฉันง่าย ๆ และฉันก็ประเมินดูแล้วถ้าฉันเข้าไปห้ามคุณก็คงจะฆ่าฉันอีกคน เท่ากับว่าหนี้ของคุณก็จะสูญ”
“สามแสนอาจจะมากกว่าสำหรับพวกคุณ แต่ไม่ได้มากไปสำหรับผม ผมอาจจะฆ่าน้องชายคุณเพียงเพราะความสะใจของผมก็ได้ ถ้าหนี้มันจะสูญก็ให้มันสูญไปสิ ในเมื่อวัน ๆ หนึ่งผมก็หาเงินได้มากกว่านั้น" คำพูดของน่านฟ้าทำให้เธอคิดได้ในทันที
"ใช่ค่ะ ฉันก็พอจะเดาได้ว่าคุณคงหาเงินได้มากกว่าสามแสนบาทในหนึ่งวัน และคุณก็ยังมีรายได้เข้ามาทุกวัน แต่ว่าคงไม่ได้รีบใช้เงินอะไร แล้วถ้าเงินสามแสนบาทมันเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคุณ ฉันขอเวลาหาเงินได้ไหมคะ"
"ผมไม่ใช่เศรษฐีเงินผ่อนนะที่คุณจะเอาเงินผมไปแล้วบอกว่าจะจ่ายชาติหน้า"
"ฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะจ่ายชาติหน้านะคะ ฉันก็กำลังพูดอยู่นี่ไงคะว่าฉันจะหาทางเอาเงินมาจ่ายคุณ
“พรุ่งนี้”
“อาจจะไม่ใช่พรุ่งนี้ค่ะ”
“มะรืน”
“มันก็ยังเร็วไปค่ะ”
“แล้วคุณจะจ่ายผมตอนไหน”
“ฉันขอเวลาสัก..." เธอเงียบไปสักพัก เขาก็หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
"สักปีสองปี หรือสิบปีล่ะ สภาพหน้าตาแบบนี้ก็ยากหน่อยนะ คงยากที่จะหาเงินได้ในเวลาอันใกล้" เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าและส่ายหัวไปมา มันเป็นการดูถูกเธอเป็นอย่างมาก
"คุณไม่ต้องมองฉันขนาดนั้นก็ได้"
"ผมก็ไม่ได้อยากจะมองคุณให้เสียลูกกะตาหรอก เอาเป็นว่าคุณจะหาวิธีไหนมาใช้เงินผม"
"ฉันก็คงต้องหาทุกวิธีละค่ะ ถ้าคุณยอมให้เวลา"
"ผมก็บอกแล้วไงว่าผมอยากได้เงินตอนนี้"
"ก็ฉันบอกคุณไปแล้วไงคะ ว่าฉันไม่สามารถหาให้ได้ในตอนนี้ เงินตั้งสามแสนบาท"
"แล้วเวลาเอาไปทำไมถึงเอาไปได้"
"ก็นั่นสิคะ เงินตั้งสามแสนบาท คุณให้น้องชายฉันไปได้ยังไง"
เมื่อเธอต่อปากต่อคำกับเขาจนทำให้เขาโมโห เขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปเตะเข้าที่ท้องของเพทายสองที
“ตุ๊บ! ตุ๊บ!” พิมนภาที่เห็นแบบนั้นเธอจึงรีบวิ่งเข้าไปห้ามโดยการผลักน่านฟ้าสุดแรงจนน่านฟ้าที่ไม่ทันตั้งตัวเซถอยหลังไปหลายก้าว
“หยุดนะ” เขาเริ่มโมโหกับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาเสียแล้ว เธอช่างกล้า กล้ามากที่จะท้าทายอำนาจของ เขาทั้งที่เขาโมโหเธอ แต่เขากลับกระทืบที่ท้องของเพทายอีกครั้งจนเพทายตัวงออยู่กับพื้นด้วยความเจ็บปวด
“โอ๊ย!”
"พอแล้วนะ อย่าทำแบบนั้นกับน้องฉัน"
"คุณก็หยุดจองหองกับผมได้แล้ว ถ้าคุณไม่อยากให้ผมกระทืบน้องชายของคุณจนตาย เอาสิ เมื่อไหร่ที่คุณทำให้ผมโมโห ผมก็จะกระทืบน้องชายคุณนี้แหละสะใจดี บอกมาเลยว่าคุณจะเอาเงินมาใช้ผมตอนไหน"
"ฉันไม่มี คุณจะให้ฉันเอาเงินมาจ่ายในตอนนี้ได้ยังไง ในเมื่อที่ไหนก็ปิดหมดแล้ว"
Pinakabagong kabanata
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม
ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม“ไอ้เพชรก็ทำงานอยู่ตรงด้านหลังปางไงครับ” ชาติชี้ไปทางด้านหลังปางไม้ น่านฟ้าวิ่งไปถึงก็เห็นเพทายกำลังนั่งทำงานอยู่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นน่านฟ้าที่วิ่งมาหน้าตาตื่นจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว“มีอะไรเหรอครับคุณน่าน”“พี่สาวนายอยู่ไหน” เขาถามขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ“ไม่รู้สิครับ ตอนผมออกมาพี่พิมยังไม่ได้ออกจากห้องเลยนะครับ” เพทายรีบวางมือจากงานที่ทำอยู่ แล้วลุกขึ้นตึงตังกำลังจะวิ่งกลับไปที่บ้าน แต่แล้วชาติก็วิ่งเข้ามากลางวงสนทนา“คุณพิมอยู่ที่บ้านครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้ชายทั้งสองคนก็พากันวิ่งตาตั้งกลับไปที่บ้านหลังใหญ่“พิม” ทั้ง ๆ ที่เขายังไปไม่ถึงตัวบ้าน เขาก็ตะโกนเรียกเธอแล้ว หญิงสาวหันกลับไปมองก็เห็นทั้งน่านฟ้าและน้องชายของเธอวิ่งหน้าตาตื่นมาในบ้าน“คุณไปไหนมาน่ะ ผมตามหาคุณแทบแย่” น่านฟ้าเข้าไปหาเธอด้วยความเป็นห่วง“ฉันไปตักบาตรมาค่ะ” เธอพูดเพียงแค่นั้นก็นั่งก้มหน้า ชายหนุ่มหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย
ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย “ถ้างั้นเดี๋ยวผมพาเมียกลับบ้านก่อน เรื่องแต่งงานเดี๋ยวค่อยคุยกันอีกที” น่านฟ้ารีบประคองพิมนภาลุกขึ้น แล้วเดินออกไปจากบ้าน ผู้เป็นพ่อแทบจะอยากฟาดทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกเป็นหน้ากอง“อะไรอีกวะเนี่ย ฉันยอมให้แต่งงานก็มากแล้วนะ ยังจะลีลาค่าตัวแพงอีก”“พ่อก็พูดไป พ่อไม่เข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงหรอก” ขุนเขาที่เดินตามออกมาพูดกับผู้เป็นพ่อที่ยืนโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่หน้าบ้าน ดูลูกชายกำลังพยุงเมียรักเดินกลับไปที่บ้าน“แกเข้าใจหรือไง” ผู้เป็นพ่อหันมาถามจนขุนเขาชะงักกึก“ผมก็ไม่เข้าใจหรอก แต่น้องสะใภ้อาจจะอึดอัดใจอะไรบางอย่าง ให้สองคนเขาคุยกันก่อนเถอะน่า เดี๋ยวน่านมันก็ทำให้เมียมันยอมแต่งเองแหละ” พูดแล้วขุนเขาก็หมุนตัวเดินออกไปจากบ้าน ปล่อยให้ไม้เมืองนั่งโมโหอยู่คนเดียวณ บ้านของน่านฟ้า“ทำไมคุณยังต้องคิดอะไรอีก ในเมื่อพ่อผมก็ยอมให้เราสองคนแต่งงานกันแ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 30 พิมหายไป
ตอนที่ 30 พิมหายไป“รีบกินสิ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาเสียงดัง เมื่อเห็นว่าว่าที่ลูกสะใภ้นั้นไม่ยอมตักอาหารที่เขานำมาเลย จนขุนเขาที่เดินตามเข้ามาในห้องครัวถึงกับรีบสะกิดพ่อของตัวเองไว้“ผมบอกพ่อแล้วไงให้พูดดี ๆ” ขุนเขากระซิบบอกผู้เป็นพ่อ ไม้เมืองที่หงุดหงิดไม่หายกลับหันไปค้อนใส่ลูกชายคนโต“เอาล่ะ ๆ ถ้าเห็นหน้าฉันแล้วกินข้าวไม่ลง ฉันกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมาใหม่” ว่าแล้วเขาก็หมุนตัวและเดินตึงตังออกไปจากบ้านของน่านฟ้า จนขุนเขาและน่านฟ้าต้องมองหน้ากันแล้วอดยิ้มไม่ได้ เพราะว่าพ่อของเขาคงจะใจอ่อนแล้วหันมาทำดีกับว่าที่ลูกสะใภ้แล้วสินะ“ทานอาหารที่คุณพ่อผมอุตส่าห์เอามาให้สิ” น่านฟ้าพูดพลางยื่นมือไปตักอาหารป้อนพิมนภา แต่เธอกลับไม่ยอมอ้าปากรับอาหารที่เขาตักป้อน จนบางครั้งน่านฟ้าก็กังวลใจไม่รู้ว่าพิมนภานั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อคนทั้งสองเข้าไปในห้องนอน พิมนภาก็ตัดสินใจพูดขึ้น“คุณปล่อยฉันกับน้องไปได้ไหม”“ทำไมเราต้องพูดเรื่องนี้อีก”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน
ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน“แหม! เห็นให้คนไปตามรังควานเขา ไปพังร้านขายของของเขา ที่ไหนได้ก็โกรธที่ว่าที่ลูกสะใภ้แล้วก็ลูกชายตัวเองไม่คุยด้วย”“แกอย่ามาทำเป็นรู้ดีนะไอ้ดิน”“ผมรู้หมดเลยพ่อ ที่พ่อโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่ให้ลูกชายพาผู้หญิงเข้าบ้าน แต่พอผู้หญิงคนนั้นท้อง พ่อก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย อยากอุ้มหลานล่ะสิ”“รู้ดีไปหมด”“ก็ต้องรู้ดีอยู่แล้ว ว่าแต่พ่อเถอะ อยากอุ้มหลานก็ทำท่าทางให้มันดี ๆ หน่อย ไม่งั้นระวังเขาไม่ให้อุ้มหลานนะพ่อ”“จะไม่ให้ฉันอุ้มหลานได้ยังไง ฉันเป็นปู่นะ”“ปู่ที่จะอุ้มฆ่าแม่เขา หลานที่ไหนจะให้อุ้ม แค่เห็นหน้าปู่หลานก็วิ่งหนีไปไกลแล้ว”“ใครบอกว่าฉันจะอุ้มฆ่า ฉันไม่เคยทำสักหน่อย”“แล้วที่ให้คนไปขู่แม่ของหลานทำไม”“ก็ตอนนั้นฉันไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มายุ่งกับลูกชายฉันนี่หว่า”“ผู้หญิงคนนี้น่ะไม่ได้ยุ่งกับลูกชายพ่อสักหน่อย ลูกชายพ่อนั่นแหละที่ไปวอแวกับเธอเอง” ยิ่งได
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ
ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ“มีปัญหาอะไรเหรอเพชร” พิมนภาถามน้องชายเบา ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ“ผม ผมไม่อยากพาพี่ไปลำบากกับผมอีกแล้ว”“ทำไมเพชรถึงพูดแบบนั้น ตั้งแต่เล็กจนโตเราก็มีกันอยู่ 2 คน”“ตอนนี้ไม่ใช่แล้วนะพี่ เรามีกัน 3 คนแล้วนะพี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลาน ผมคงไม่ให้อภัยตัวเอง”“เพชร...”“ผมไม่อยากให้พี่ไปเสี่ยงอีกแล้ว ไหน ๆ คุณน่านเขาก็ดูเป็นห่วงเป็นใยพี่มากเลยนะ จะดีกว่าไหมถ้าพี่...”“ไม่ พี่จะไม่อยู่กับเขา”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ เด็กต้องก็ลูกของคุณน่านด้วยนะ”“ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้น”ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้งน่านฟ้าที่เดินเข้ามาเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่ไหลเอ่อ เขาไม่ได้เอ่ยถามอะไร แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม เพราะรู้ว่าพี่น้องสองคนคงจะปรับทุกข์กันในเรื่องอะไรบางอย่างเมื่อพิมนภาหลับไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหันไปมองหน้าของเพทาย
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตา
ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตาเมื่อพิมนภาลืมตาขึ้นก็รู้สึกแสบตากับแสงไฟบนเพดาน เธอหันมองผู้ชายที่นั่งบีบมือเธออยู่ไม่ห่าง“เพชร”เมื่อเห็นว่าเป็นน้องชาย เธอดีใจและรีบดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดทันที แต่แล้วก็รู้สึกว่าปวดหน่วงอยู่ที่ท้องน้อย“อ๊ะ!”“พี่เป็นอะไร”“พี่ปวดท้อง...” หญิงสาวพูดออกมา พลางลูบที่หน้าท้องของตัวเอง“ปวดท้องเหรอ ปวดมากไหม เดี๋ยวผมเรียกหมอให้” น่านฟ้าที่เห็นพิมนภาอาการไม่ค่อยดีของ เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะเด็กในท้องก็คือลูกของเขาด้วยเช่นกัน เขารีบขยับเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมจับหน้าท้องของพิมนภาจนเธอตกใจ หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจทำไมน่านฟ้าถึงมาอยู่ที่นี่“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“คุณเป็นลม ผมเลยพามาส่งที่โรงพยาบาล” หญิงสาวหันไปมองผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเตียงของเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าของพ่อเลี้ยงไม้เมือง น่านฟ้ารีบเดินไปกดออดเพื่อเรียกพยาบาลในทันที“คุณทำอะไรคะ”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน
ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน“จะไปหางานทำ”“สภาพแบบนี้น่ะเหรอ ใครเขาจะจ้างคุณ”“ถึงฉันจะสภาพแบบไหนก็ไม่เกี่ยวกับคุณ หลีกทางได้แล้ว”“ก็ผมบอกแล้วไง เดี๋ยวผมจะจ้างคุณเอง”“ไม
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 12 พราก
ตอนที่ 12 พราก “ว้าย!” เธอร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เธอนึกว่าตัวเองนั้นจะหนีพ้นจากเงื้อมมือของเขาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เพราะคนตัวใหญ่นั้นไวกว่าเธอมาก เมื่อเขาจับเธอกดลงบนที่นอนได้อีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะปราบพยศให้ได้“เก่งนั
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 11 ฉันยอม
ตอนที่ 11 ฉันยอม“มานี่” น่านฟ้าออกแรงบีบที่ต้นแขนของเธอแรงขึ้นกว่าเดิม จนหญิงสาวรู้สึกเจ็บจนใบหน้าเหยเก“อื้อ! ฉันเจ็บนะ” หญิงสาวครางออกมาด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด และพยายามสะบัดตัวให้หลุดจากฝ่ามือที่เหมือนคีมเหล็กห
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 10 ศาลเตี้ย
ตอนที่ 10 ศาลเตี้ย"อย่าคิดที่จะหนี ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน" ยิ่งเธอได้ยินคำขู่และท่าทางดุดันของเขาก็ทำให้หญิงสาวนั่งนิ่งไม่กล้าขยับตัว เมื่อเขาเปิดประตูขึ้นมานั่งประจำที่คนขับพร้อมคาดเข็มขัดนิรภัยแล้ว ก็หันมาจ้องห
Maaari mong magustuhan
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.4K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.6K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C153.4K viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร151 viewsวิวาห์ลวงเหนือบัลลังก์
Ladyporn60 viewsร้อนรักเด็กในโอวาท (5P)
Selenex200 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ14 views
