Share

ตอนที่ 3 เช็กของ

last update publish date: 2026-03-29 20:00:25

ตอนที่ 3 เช็กของ

"ที่ไหนคืออะไร ผับ บาร์ ร้านคาราโอเกะหรืออะไร" เขาถามเธอ ตอนแรกเธอก็ไม่ค่อยเข้าใจ แต่พอนิ่งทบทวนคำพูดของเขาสักพักเธอก็ถึงบางอ้อขึ้นมา

"คุณหมายความว่าฉันจะไปหาเงินในที่แบบนั้นเหรอคะ"

"ก็ใช่ไง หรือมันไม่ใช่" เขามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้งด้วยท่าทางที่ดูถูกดูแคลน

"ฉันหมายถึงธนาคาร ร้านทอง ที่ที่ได้เงินมายังสุจริตและถูกต้อง คุณเข้าใจที่ฉันพูดไหมคะ"

"อ๋อ! โทษที ผมก็คิดว่าคุณคงจะคิดสั้นไปขายตัวหน่ะ" น่านฟ้ามองตรงไปยังส่วนนั้นของเธอจนพิมนภาหน้าร้อนฉ่าน

"คุณจะดูถูกฉันอีกนานไหมคะ" เธอถามเขาด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ต้องอดทนอดกลั้นเอาไว้ให้ถึงที่สุด

"หรือว่าผมดูคุณผิด" เขาถามด้วยท่าทางสงสัยจนลูกน้องของเขาพากันหัวเราะออกมา ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยโดนดูถูกขนาดนี้มาก่อนเลย

"เอาเถอะค่ะ ฉันไม่ถือสาคุณหรอกค่ะ ฉันเข้าใจดีว่าคุณเป็นเจ้าหนี้ ส่วนฉันเป็นลูกหนี้ แต่ขอความกรุณานะคะ ถ้าคุณจะดูถูกผู้หญิงเพศแม่ของคุณแบบนี้รอบหน้าให้คุณคิดในใจ มันจะได้ไม่บ่งบอกว่าสมองของคุณมันแตกต่างจากหน้าตาหล่อ ๆ ของคุณคนละฟ้ากับเหว ยิ่งฟังแล้วยิ่งลดราคาของคุณ" คำพูดของเธอช่างน่าจะบีบคอให้ตายคามือ น่านฟ้ากรอกตาบน เขาขัดกรามเข้าหากันจนแน่น

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ในเมื่อเธอยังตีฝีปากกับฉัน ฉันก็จะใจดีกับเธอและให้เวลาเธอเป็นเวลาสามเดือนเพื่อที่จะหาเงินมาใช้" เธอถามเขาแล้วมองหน้าเขายังค้นหาว่าคำพูดของเขานั้นเชื่อถือได้หรือเปล่า

"ฉันจ่ายแค่สามแสนบาทใช่ไหมคะ ไม่คิดค่าอะไรเพิ่ม"

"ใช่ คุณจ่ายเงินสดมาแค่สามแสนบาทภายในเวลาสามเดือน ถ้าคุณไม่มีเงินมาจ่าย คุณเตรียมตัวมารับศพน้องชายของคุณได้เลย แต่ในระหว่างที่คุณไปหาเงินมาใช้หนี้ผมแทนน้องชาย ผมจะเอาตัวน้องชายของคุณไว้ที่ปางไม้ของผม อยู่ที่นี่กินที่นี่ ทำงานที่นี่จนกว่าผมจะได้เงินสามแสน เข้าใจไหม" พิมนภารู้สึกใจชื้นขึ้นมา

“แต่มีอีกข้อนึง” เขาส่งสัญญาณให้ลูกน้องเขาเดินออกไปห่าง ๆ แล้วเดินเข้ามาใกล้ ๆ เธอ ด้วยความสูงของเขาที่ต้องก้มตัวลงมาใกล้ ๆ เธอเหมือนเขาไม่อยากจะให้ใครได้ยิน

"ฉันไม่ได้คิดดอกเบี้ยจากเงินสามแสนบาท แต่เธอควรจะตอบแทนเวลาสามเดือนที่ฉันต้องเสียไป อย่างเช่นค่าเสียเวลา"

พิมนภาไม่ใช่คนโง่ เธอเข้าใจดีว่าน่านฟ้าหมายถึงอะไร หญิงสาวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วเงยหน้ามองหน้า

"เมื่อกี้คุณยังพูดอยู่เลยค่ะว่าฉันเป็นผู้หญิงประเภทที่ขายนาผืนน้อย นาผืนนั้นฉันขายไปตั้งนานแล้วค่ะ มันไม่เหลือถึงคุณหรอก คุณอยากจะมาเช็กของอะไรตอนนี้" ใบหน้าของน่านฟ้าเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำทันที เขาขยับเข้ามาใกล้เธออีกครั้งพร้อมกับขบกรามแน่นเป็นสันนูน จนพิมนภาถึงกับขนลุกซู่

"อย่าคิดว่าผมพิศวาสคุณให้มากนัก หน้าตาบ้าน ๆ แต่งตัวบ้าน ๆ อย่างคุณ ผมคงไม่แลหรอก คุณคงไม่รู้จักผมแล้วสิท่า ผู้หญิงสวยเป็นร้อย ขาว หมวย หน้าตาดียิ่งกว่าดารามาให้ท่าผมแทบทุกวันผมยังไม่แลเลย"

"ฉันเคยได้ยินว่าพ่อเลี้ยงมีลูกชายสองแล้วก็หน้าตาดีกันทุกคน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ ฉันถึงไม่ได้รู้ภูมิหลังของคุณว่ามีสาวคนไหนมาพิศวาสคุณบ้าง" พิมนภาสวนกลับอย่างไม่ลดละ

"ถ้ามีผู้หญิงมากมายมาเสนอตัวให้คุณขนาดนั้น แล้วคุณยังจะมายุ่งกับฉันอยู่ทำไม ในเมื่อฉันก็เป็นเพียงผู้หญิงบ้าน ๆ ไม่ได้สวย ไม่ได้สูง ไม่ได้ขาว ทำไมคุณไม่ไปหาสวย ๆ หุ่นดี ๆ ที่สมหน้าสมตาคุณนั่นแหละ"

"นี่ คุณเป็นคนที่ทำให้ผมรู้สึกโมโหได้ทุกคำพูดที่เปล่งออกมาจากปากน้อยๆ ของคุณ" น่านฟ้ากัดกรามกรอด

"ผมอยากจะรู้นักว่าปากจัด ๆ ของคุณ รสชาติมันจะเป็นยังไงนะ” เขากระซิบข้างใบหูของเธอจนพิมนภารู้สึกเสียวสันหลังวาบ จนเธอแทบจะหยุดหายใจ แต่เธอก็ต้องทำเป็นใจดีสู้เสือ

"ก็คงจะไม่เป็นยังไงหรอกค่ะ รสชาติก็คงจะฝาด ๆ ขม ๆ คงจะไม่หอมหวานเหมือนผู้หญิงสวย ๆ หรอกค่ะ" พิมนภาตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัว

"เอาเป็นว่า ผู้หญิงบ้าน ๆ คนนี้จะรีบหาเงินกลับมาใช้หนี้คุณภายในสามเดือน หรืออาจจะเร็วกว่านั้น แต่ฉันรับรองค่ะว่าจะไม่ให้เกินนั้นแน่นอน"

เมื่อเธอพูดจบน่านฟ้าก็เดินกลับไปและกระทืบเข้าที่ท้องของเพทายอีกครั้งจนเพทายตัวงอด้วยความเจ็บปวด

“งั้นเหรอ”

“ตุ๊บ! ตุ๊บ!”

“โอ๊ย! พี่ช่วยผมด้วย” พิมนภาที่เห็นน้องชายของเธอโดนทำร้ายต่อหน้าต่อตาแทบจะขาดใจ

"หยุดได้แล้วค่ะ ฉันก็ทำตามสัญญาแล้วนี่ไง" น่านฟ้าหันมามองเธออย่างเอาเรื่อง

"ผมไม่ได้เป็นฝ่ายร้องขอ แต่คุณต้องทำตามที่ผมต้องการ เพราะผมคือเจ้าหนี้ของคุณ เพราะฉะนั้นคุณต้องรู้ว่าตัวเองอยู่ในสถานะไหน การที่คุณกล้าปากดีกับผม คุณก็รู้อยู่แล้วว่าคนที่ต้องโดนดีก็คือน้องชายของคุณ คุณลองกัดผมอีกรอบสิ ผมจะฆ่าน้องคุณทิ้งในวันนี้เลย" ใบหน้าของเขาดูโกรธเป็นอย่างมาก แววตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ หากเธอพูดอะไรออกไปแล้วทำให้เขาไม่พอใจมีหวังวันนี้เพทายได้ตายใต้ฝ่าเท้าของเขาแน่

"เมื่อกี้ฉันอาจจะฟังไม่ค่อยถนัดค่ะ" พิมนภาพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูอ่อนลง

"เอาเป็นว่า คุณต้องการอะไรบ้าง คุณบอกฉันมาเลยค่ะ"

"แล้วเธอจะทำให้ฉันไหม" เขาเน้นเสียงถามเธออีกครั้ง

พิมนภาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอพยักหน้ารับ และแล้วรอยยิ้มอย่างผู้ชนะก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของน่านฟ้า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม

    ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม“ไอ้เพชรก็ทำงานอยู่ตรงด้านหลังปางไงครับ” ชาติชี้ไปทางด้านหลังปางไม้ น่านฟ้าวิ่งไปถึงก็เห็นเพทายกำลังนั่งทำงานอยู่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นน่านฟ้าที่วิ่งมาหน้าตาตื่นจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว“มีอะไรเหรอครับคุณน่าน”“พี่สาวนายอยู่ไหน” เขาถามขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ“ไม่รู้สิครับ ตอนผมออกมาพี่พิมยังไม่ได้ออกจากห้องเลยนะครับ” เพทายรีบวางมือจากงานที่ทำอยู่ แล้วลุกขึ้นตึงตังกำลังจะวิ่งกลับไปที่บ้าน แต่แล้วชาติก็วิ่งเข้ามากลางวงสนทนา“คุณพิมอยู่ที่บ้านครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้ชายทั้งสองคนก็พากันวิ่งตาตั้งกลับไปที่บ้านหลังใหญ่“พิม” ทั้ง ๆ ที่เขายังไปไม่ถึงตัวบ้าน เขาก็ตะโกนเรียกเธอแล้ว หญิงสาวหันกลับไปมองก็เห็นทั้งน่านฟ้าและน้องชายของเธอวิ่งหน้าตาตื่นมาในบ้าน“คุณไปไหนมาน่ะ ผมตามหาคุณแทบแย่” น่านฟ้าเข้าไปหาเธอด้วยความเป็นห่วง“ฉันไปตักบาตรมาค่ะ” เธอพูดเพียงแค่นั้นก็นั่งก้มหน้า ชายหนุ่มหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย

    ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย “ถ้างั้นเดี๋ยวผมพาเมียกลับบ้านก่อน เรื่องแต่งงานเดี๋ยวค่อยคุยกันอีกที” น่านฟ้ารีบประคองพิมนภาลุกขึ้น แล้วเดินออกไปจากบ้าน ผู้เป็นพ่อแทบจะอยากฟาดทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกเป็นหน้ากอง“อะไรอีกวะเนี่ย ฉันยอมให้แต่งงานก็มากแล้วนะ ยังจะลีลาค่าตัวแพงอีก”“พ่อก็พูดไป พ่อไม่เข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงหรอก” ขุนเขาที่เดินตามออกมาพูดกับผู้เป็นพ่อที่ยืนโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่หน้าบ้าน ดูลูกชายกำลังพยุงเมียรักเดินกลับไปที่บ้าน“แกเข้าใจหรือไง” ผู้เป็นพ่อหันมาถามจนขุนเขาชะงักกึก“ผมก็ไม่เข้าใจหรอก แต่น้องสะใภ้อาจจะอึดอัดใจอะไรบางอย่าง ให้สองคนเขาคุยกันก่อนเถอะน่า เดี๋ยวน่านมันก็ทำให้เมียมันยอมแต่งเองแหละ” พูดแล้วขุนเขาก็หมุนตัวเดินออกไปจากบ้าน ปล่อยให้ไม้เมืองนั่งโมโหอยู่คนเดียวณ บ้านของน่านฟ้า“ทำไมคุณยังต้องคิดอะไรอีก ในเมื่อพ่อผมก็ยอมให้เราสองคนแต่งงานกันแ

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 30 พิมหายไป

    ตอนที่ 30 พิมหายไป“รีบกินสิ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาเสียงดัง เมื่อเห็นว่าว่าที่ลูกสะใภ้นั้นไม่ยอมตักอาหารที่เขานำมาเลย จนขุนเขาที่เดินตามเข้ามาในห้องครัวถึงกับรีบสะกิดพ่อของตัวเองไว้“ผมบอกพ่อแล้วไงให้พูดดี ๆ” ขุนเขากระซิบบอกผู้เป็นพ่อ ไม้เมืองที่หงุดหงิดไม่หายกลับหันไปค้อนใส่ลูกชายคนโต“เอาล่ะ ๆ ถ้าเห็นหน้าฉันแล้วกินข้าวไม่ลง ฉันกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมาใหม่” ว่าแล้วเขาก็หมุนตัวและเดินตึงตังออกไปจากบ้านของน่านฟ้า จนขุนเขาและน่านฟ้าต้องมองหน้ากันแล้วอดยิ้มไม่ได้ เพราะว่าพ่อของเขาคงจะใจอ่อนแล้วหันมาทำดีกับว่าที่ลูกสะใภ้แล้วสินะ“ทานอาหารที่คุณพ่อผมอุตส่าห์เอามาให้สิ” น่านฟ้าพูดพลางยื่นมือไปตักอาหารป้อนพิมนภา แต่เธอกลับไม่ยอมอ้าปากรับอาหารที่เขาตักป้อน จนบางครั้งน่านฟ้าก็กังวลใจไม่รู้ว่าพิมนภานั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อคนทั้งสองเข้าไปในห้องนอน พิมนภาก็ตัดสินใจพูดขึ้น“คุณปล่อยฉันกับน้องไปได้ไหม”“ทำไมเราต้องพูดเรื่องนี้อีก”

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน

    ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน“แหม! เห็นให้คนไปตามรังควานเขา ไปพังร้านขายของของเขา ที่ไหนได้ก็โกรธที่ว่าที่ลูกสะใภ้แล้วก็ลูกชายตัวเองไม่คุยด้วย”“แกอย่ามาทำเป็นรู้ดีนะไอ้ดิน”“ผมรู้หมดเลยพ่อ ที่พ่อโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่ให้ลูกชายพาผู้หญิงเข้าบ้าน แต่พอผู้หญิงคนนั้นท้อง พ่อก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย อยากอุ้มหลานล่ะสิ”“รู้ดีไปหมด”“ก็ต้องรู้ดีอยู่แล้ว ว่าแต่พ่อเถอะ อยากอุ้มหลานก็ทำท่าทางให้มันดี ๆ หน่อย ไม่งั้นระวังเขาไม่ให้อุ้มหลานนะพ่อ”“จะไม่ให้ฉันอุ้มหลานได้ยังไง ฉันเป็นปู่นะ”“ปู่ที่จะอุ้มฆ่าแม่เขา หลานที่ไหนจะให้อุ้ม แค่เห็นหน้าปู่หลานก็วิ่งหนีไปไกลแล้ว”“ใครบอกว่าฉันจะอุ้มฆ่า ฉันไม่เคยทำสักหน่อย”“แล้วที่ให้คนไปขู่แม่ของหลานทำไม”“ก็ตอนนั้นฉันไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มายุ่งกับลูกชายฉันนี่หว่า”“ผู้หญิงคนนี้น่ะไม่ได้ยุ่งกับลูกชายพ่อสักหน่อย ลูกชายพ่อนั่นแหละที่ไปวอแวกับเธอเอง” ยิ่งได

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ

    ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ“มีปัญหาอะไรเหรอเพชร” พิมนภาถามน้องชายเบา ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ“ผม ผมไม่อยากพาพี่ไปลำบากกับผมอีกแล้ว”“ทำไมเพชรถึงพูดแบบนั้น ตั้งแต่เล็กจนโตเราก็มีกันอยู่ 2 คน”“ตอนนี้ไม่ใช่แล้วนะพี่ เรามีกัน 3 คนแล้วนะพี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลาน ผมคงไม่ให้อภัยตัวเอง”“เพชร...”“ผมไม่อยากให้พี่ไปเสี่ยงอีกแล้ว ไหน ๆ คุณน่านเขาก็ดูเป็นห่วงเป็นใยพี่มากเลยนะ จะดีกว่าไหมถ้าพี่...”“ไม่ พี่จะไม่อยู่กับเขา”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ เด็กต้องก็ลูกของคุณน่านด้วยนะ”“ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้น”ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้งน่านฟ้าที่เดินเข้ามาเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่ไหลเอ่อ เขาไม่ได้เอ่ยถามอะไร แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม เพราะรู้ว่าพี่น้องสองคนคงจะปรับทุกข์กันในเรื่องอะไรบางอย่างเมื่อพิมนภาหลับไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหันไปมองหน้าของเพทาย

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตา

    ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตาเมื่อพิมนภาลืมตาขึ้นก็รู้สึกแสบตากับแสงไฟบนเพดาน เธอหันมองผู้ชายที่นั่งบีบมือเธออยู่ไม่ห่าง“เพชร”เมื่อเห็นว่าเป็นน้องชาย เธอดีใจและรีบดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดทันที แต่แล้วก็รู้สึกว่าปวดหน่วงอยู่ที่ท้องน้อย“อ๊ะ!”“พี่เป็นอะไร”“พี่ปวดท้อง...” หญิงสาวพูดออกมา พลางลูบที่หน้าท้องของตัวเอง“ปวดท้องเหรอ ปวดมากไหม เดี๋ยวผมเรียกหมอให้” น่านฟ้าที่เห็นพิมนภาอาการไม่ค่อยดีของ เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะเด็กในท้องก็คือลูกของเขาด้วยเช่นกัน เขารีบขยับเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมจับหน้าท้องของพิมนภาจนเธอตกใจ หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจทำไมน่านฟ้าถึงมาอยู่ที่นี่“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“คุณเป็นลม ผมเลยพามาส่งที่โรงพยาบาล” หญิงสาวหันไปมองผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเตียงของเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าของพ่อเลี้ยงไม้เมือง น่านฟ้ารีบเดินไปกดออดเพื่อเรียกพยาบาลในทันที“คุณทำอะไรคะ”

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 12 พราก

    ตอนที่ 12 พราก “ว้าย!” เธอร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เธอนึกว่าตัวเองนั้นจะหนีพ้นจากเงื้อมมือของเขาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เพราะคนตัวใหญ่นั้นไวกว่าเธอมาก เมื่อเขาจับเธอกดลงบนที่นอนได้อีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะปราบพยศให้ได้“เก่งนั

  • เมียรักของน่านฟ้า    ตอนที่ 26 ท้องอ่อน ๆ        

    ตอนที่ 26 ท้องอ่อน ๆ&

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 25 ผมบอกให้หยุด

    ตอนที่ 25 ผมบอกให้หยุด“ทำไมฉันจะทำไม่ได้”“ทำน่ะทำได้ แต่พ่อให้คนไปข่มขู่เธอทำไมแล้วไปพังร้านขายของที่ตลาดสดด้วย” ขุนเขาพยายามเบี่ยงประเด็นเพื่อยื้อเวลาให้พิมนภาพาน้องของเธอนหนีไปให้ได้ก่อน“จริงเห

  • เมียรักของน่านฟ้า   ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน

    ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน“จะไปหางานทำ”“สภาพแบบนี้น่ะเหรอ ใครเขาจะจ้างคุณ”“ถึงฉันจะสภาพแบบไหนก็ไม่เกี่ยวกับคุณ หลีกทางได้แล้ว”“ก็ผมบอกแล้วไง เดี๋ยวผมจะจ้างคุณเอง”“ไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status