MasukShare
ตอนที่ 6 อย่ามาทำเป็นสำออย
Tanggal publikasi:
2026-04-01 20:00:16ตอนที่ 6 อย่ามาทำเป็นสำออย
น่านฟ้าจึงเดินนำหน้าขึ้นไปทันที เมื่อเธอเดินตามไป น่านฟ้าก็เปิดประตูรอเขามองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง เมื่อเธอเดินเข้าไปแล้วเขาก็ปิดประตูและล็อกอย่างรวดเร็ว
พิมนภาเดินเข้าไปข้างในห้องซึ่งเป็นเตียงนอนของเขา เธอหันกลับมาเผชิญหน้าเขาอีกครั้ง น่านฟ้าถอดเข็มขัดและวางกองกับพื้น เขาเดินย่างสามขุมเข้ามาหาเธอ
"ถอดสิ" เขาสั่งและมองหน้าเธอ หัวใจหญิงสาวเต้นตึก ๆ เพราะในยามนี้ดวงใจน้อย ๆ ของเธอนั้นกลัวแสนกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
"ถอดเสื้อออก อย่าให้ฉันพูดหลายรอบ"
ซึ่งมันเป็นเสื้อยืดตัวใหญ่ที่เธอใส่มาจะว่าชุดนอนก็ได้ เพราะปกติแล้วที่เธออาบน้ำเสร็จเธอก็จะใส่เสื้อยืดกางเกงขายาวที่ใส่ค่อนข้างสบายนอน แต่เมื่อรอน้องชายตัวดีที่ยังไม่กลับบ้าน จึงได้ออกตามหาแล้วก็ถูกจับตัวมาที่นี่แหละ พิมนภาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะถอดเสื้อผ้าออก
"ทำท่าทำทางอย่างกับคนไม่เคย เธอไม่ต้องมาเล่นละครให้ฉันดูหรอก ฉันเหนื่อยกับการละครของเธอ"
"ฉันรู้แล้วค่ะ" เธอตอบเขาเพียงสั้น ๆ มือเล็กจับชายเสื้อทั้งสองข้างเอาไว้ ก่อนจะตัดสินใจถอดมันออกมาในที่สุด เผยให้เห็นสัดส่วนด้านบนที่มีเพียงเสื้อในตัวเดียวน่านฟ้าที่เห็นแบบนั้นถึงกับตะลึงไปเลย หน้าอกที่สวยได้รูป เอวคอด ล่อตาล่อใจของเขาเป็นอย่างมาก
น่านฟ้าเดินเข้าไปหาเธอแล้วคว้าเธอเข้ามากอดไว้แน่น เขากดจูบที่ริมฝีปากบางด้วยความหื่นกระหายจนหญิงสาวอ้าปากหายใจแทบไม่ทัน มือเล็กไขว่คว้าหาที่ยึดเกาะจนไปสัมผัสกับแผ่นอกกว้างของเขา ความรู้สึกตื่นเต้นตอนนี้มันแทบจะทำให้เธอเป็นลม เขาสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอและใช้ลิ้นของเขาเกี่ยวตวัดรัดลิ้นเล็กจนเธอรู้สึกเจ็บขึ้นมา
"อื้อ!"
"หุบปาก อย่ามาทำเป็นสำออย" เขาก็ผละออกจากเธอทันที จนเธอเซไปที่เตียงของเขาแล้วนั่งลง ถ้าเขาสังเกตดี ๆ เขาจะเห็นได้ว่าใบหน้าของเธอนั้นแดงก่ำด้วยความเขินอาย นี่มันเป็นจูบแรกของเธอเลยนะเขาช่างไม่อ่อนโยนเอาซะเลย
"เธอชอบแบบไหน" เขาถามเธอออกไปตรง ๆ
"ชอบอะไรคะ"
"เธอชอบให้ฉันทำแบบเบา ๆ ทำแรง ๆ หรือแบบซาดิสต์" เธอพยักหน้าเข้าใจ
"แล้วคุณชอบแบบไหนคะ" เธอถามแล้วนิ่งอย่างรอฟังด้วยหัวใจที่เต้นรัว
"ฉันชอบแบบซาดิสต์ ถ้าเธอไม่ชอบก็ต้องชอบแล้วหละ เพราะฉันจะทำ" พอเขาพูดแบบนั้น เธอต้องสูดหายใจเข้าลึก ๆ
"ค่ะ ฉันก็คงขัดคุณไม่ได้ เพราะคุณเป็นเจ้าหนี้"
"ทำมาเป็นเล่นบทนางเอกในทีวีอีกแล้ว ผมไม่หลงกลคุณหรอก" เขาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าและหยิบผ้าขนหนูออกมา ไม่พูดไม่จาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ
เมื่อได้ยินเสียงน้ำดังขึ้นในห้องน้ำ เธอจึงดึงผ้าห่มมาปิดหน้าอกของตัวเอง เมื่อกี้ที่เขาจูบเธอมันทำให้เธอตกใจเป็นอย่างมากจนทำอะไรไม่ถูก ไม่นานเขาก็เดินออกมาและหันมามองเธอที่นั่งอยู่บนที่นอนด้วยท่าทางไม่พอใจ
"ใครให้เธอเอาผ้าของฉันมาห่ม"
"ก็คืนนี้มันหนาวนี่คะ"
"เธอปัญญาอ่อนหรือไง หนาวก็เอาเสื้อมาใส่สิ แล้วจะมาถอดเสื้อโชว์นมให้เป็นปวดบวมทำไมล่ะ" พิมนภาก็พยักหน้าตามที่เขาว่า เธอปัญญาอ่อนจริง ๆ นั่นแหละ
"เอายังไงคะคืนนี้" เธอถามเขาด้วยความท่าทางอึกอัก
"เอาอะไร" เขาถามเธอแล้วมองหน้า
"เอาเธอน่ะเหรอ ฉันเอาไม่ลงหรอก" เขาตอบจนเธอรู้สึกโกรธจนหูอื้อ แต่แล้วก็ยิ้มออกมา
"ขอบคุณค่ะที่เอาฉันไม่ลง ถ้าอย่างนั้นไม่มีอะไรแล้วฉันขอกลับนะคะ นี่ นี่ก็เที่ยงคืนไปแล้วเกือบจะตีหนึ่งแล้ว”
“คุณจะกลับยังไง”
“คุณก็ให้ลูกน้องคุณไปส่งฉันสิคะ เพราะฉันไม่ได้เอารถมอเตอร์ไซค์มาด้วย"
"ลูกน้องผมหลับแล้ว และผมจะไม่ให้ลูกน้องไปส่งคุณด้วย"
"ทำไมคะ"
"ถ้าอยากไปก็เดินไปสิ" เขาพูดออกมาอย่างไม่สนโลก
"แล้วจากบ้านคุณไปที่ที่ฉันทิ้งรถไว้ก็ไกลอยู่นะคะ แล้วฉันจะเดินกลับได้ยังไง นี่ก็ดึกแล้วเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันสามแสนบาทคุณก็ไม่ได้นะคะ" เธอพูดออกไปด้วยเหตุผล จนเขาถอนหายใจดังขึ้น
"นี่เธอจะกวนประสาทถึงพรุ่งนี้เช้าเลยเหรอ เดี๋ยวพ่อเอาถุงเท้าอุดปาก" คำพูดของเขาแต่ละคำนั้นทำให้เธอโมโหอยู่ไม่น้อย แต่ด้วยตัวเองตกเป็นลูกหนี้ของเขาแล้ว เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ และส่งยิ้มให้เขาอีกครั้ง
"อย่ามาเที่ยวทำตัวน่ารำคาญ เธอไม่รู้หรือไง ว่าฉันรำคาญเธอจะแย่อยู่แล้ว เห็นหน้าเธอฉันยิ่งสะอิดสะเอียน"
Bab terbaru
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม
ตอนที่ 31 ฉันยังไม่พร้อม“ไอ้เพชรก็ทำงานอยู่ตรงด้านหลังปางไงครับ” ชาติชี้ไปทางด้านหลังปางไม้ น่านฟ้าวิ่งไปถึงก็เห็นเพทายกำลังนั่งทำงานอยู่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นน่านฟ้าที่วิ่งมาหน้าตาตื่นจนเหงื่อท่วมไปทั้งตัว“มีอะไรเหรอครับคุณน่าน”“พี่สาวนายอยู่ไหน” เขาถามขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ“ไม่รู้สิครับ ตอนผมออกมาพี่พิมยังไม่ได้ออกจากห้องเลยนะครับ” เพทายรีบวางมือจากงานที่ทำอยู่ แล้วลุกขึ้นตึงตังกำลังจะวิ่งกลับไปที่บ้าน แต่แล้วชาติก็วิ่งเข้ามากลางวงสนทนา“คุณพิมอยู่ที่บ้านครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้ชายทั้งสองคนก็พากันวิ่งตาตั้งกลับไปที่บ้านหลังใหญ่“พิม” ทั้ง ๆ ที่เขายังไปไม่ถึงตัวบ้าน เขาก็ตะโกนเรียกเธอแล้ว หญิงสาวหันกลับไปมองก็เห็นทั้งน่านฟ้าและน้องชายของเธอวิ่งหน้าตาตื่นมาในบ้าน“คุณไปไหนมาน่ะ ผมตามหาคุณแทบแย่” น่านฟ้าเข้าไปหาเธอด้วยความเป็นห่วง“ฉันไปตักบาตรมาค่ะ” เธอพูดเพียงแค่นั้นก็นั่งก้มหน้า ชายหนุ่มหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย
ตอนที่ 32 ผมอยากนอนกอดเมีย “ถ้างั้นเดี๋ยวผมพาเมียกลับบ้านก่อน เรื่องแต่งงานเดี๋ยวค่อยคุยกันอีกที” น่านฟ้ารีบประคองพิมนภาลุกขึ้น แล้วเดินออกไปจากบ้าน ผู้เป็นพ่อแทบจะอยากฟาดทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกเป็นหน้ากอง“อะไรอีกวะเนี่ย ฉันยอมให้แต่งงานก็มากแล้วนะ ยังจะลีลาค่าตัวแพงอีก”“พ่อก็พูดไป พ่อไม่เข้าใจความรู้สึกของผู้หญิงหรอก” ขุนเขาที่เดินตามออกมาพูดกับผู้เป็นพ่อที่ยืนโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่หน้าบ้าน ดูลูกชายกำลังพยุงเมียรักเดินกลับไปที่บ้าน“แกเข้าใจหรือไง” ผู้เป็นพ่อหันมาถามจนขุนเขาชะงักกึก“ผมก็ไม่เข้าใจหรอก แต่น้องสะใภ้อาจจะอึดอัดใจอะไรบางอย่าง ให้สองคนเขาคุยกันก่อนเถอะน่า เดี๋ยวน่านมันก็ทำให้เมียมันยอมแต่งเองแหละ” พูดแล้วขุนเขาก็หมุนตัวเดินออกไปจากบ้าน ปล่อยให้ไม้เมืองนั่งโมโหอยู่คนเดียวณ บ้านของน่านฟ้า“ทำไมคุณยังต้องคิดอะไรอีก ในเมื่อพ่อผมก็ยอมให้เราสองคนแต่งงานกันแ
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 30 พิมหายไป
ตอนที่ 30 พิมหายไป“รีบกินสิ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน” จู่ ๆ เขาก็พูดขึ้นมาเสียงดัง เมื่อเห็นว่าว่าที่ลูกสะใภ้นั้นไม่ยอมตักอาหารที่เขานำมาเลย จนขุนเขาที่เดินตามเข้ามาในห้องครัวถึงกับรีบสะกิดพ่อของตัวเองไว้“ผมบอกพ่อแล้วไงให้พูดดี ๆ” ขุนเขากระซิบบอกผู้เป็นพ่อ ไม้เมืองที่หงุดหงิดไม่หายกลับหันไปค้อนใส่ลูกชายคนโต“เอาล่ะ ๆ ถ้าเห็นหน้าฉันแล้วกินข้าวไม่ลง ฉันกลับก่อนก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมาใหม่” ว่าแล้วเขาก็หมุนตัวและเดินตึงตังออกไปจากบ้านของน่านฟ้า จนขุนเขาและน่านฟ้าต้องมองหน้ากันแล้วอดยิ้มไม่ได้ เพราะว่าพ่อของเขาคงจะใจอ่อนแล้วหันมาทำดีกับว่าที่ลูกสะใภ้แล้วสินะ“ทานอาหารที่คุณพ่อผมอุตส่าห์เอามาให้สิ” น่านฟ้าพูดพลางยื่นมือไปตักอาหารป้อนพิมนภา แต่เธอกลับไม่ยอมอ้าปากรับอาหารที่เขาตักป้อน จนบางครั้งน่านฟ้าก็กังวลใจไม่รู้ว่าพิมนภานั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อคนทั้งสองเข้าไปในห้องนอน พิมนภาก็ตัดสินใจพูดขึ้น“คุณปล่อยฉันกับน้องไปได้ไหม”“ทำไมเราต้องพูดเรื่องนี้อีก”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน
ตอนที่ 29 คุยเรื่องแต่งงาน“แหม! เห็นให้คนไปตามรังควานเขา ไปพังร้านขายของของเขา ที่ไหนได้ก็โกรธที่ว่าที่ลูกสะใภ้แล้วก็ลูกชายตัวเองไม่คุยด้วย”“แกอย่ามาทำเป็นรู้ดีนะไอ้ดิน”“ผมรู้หมดเลยพ่อ ที่พ่อโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่ให้ลูกชายพาผู้หญิงเข้าบ้าน แต่พอผู้หญิงคนนั้นท้อง พ่อก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลย อยากอุ้มหลานล่ะสิ”“รู้ดีไปหมด”“ก็ต้องรู้ดีอยู่แล้ว ว่าแต่พ่อเถอะ อยากอุ้มหลานก็ทำท่าทางให้มันดี ๆ หน่อย ไม่งั้นระวังเขาไม่ให้อุ้มหลานนะพ่อ”“จะไม่ให้ฉันอุ้มหลานได้ยังไง ฉันเป็นปู่นะ”“ปู่ที่จะอุ้มฆ่าแม่เขา หลานที่ไหนจะให้อุ้ม แค่เห็นหน้าปู่หลานก็วิ่งหนีไปไกลแล้ว”“ใครบอกว่าฉันจะอุ้มฆ่า ฉันไม่เคยทำสักหน่อย”“แล้วที่ให้คนไปขู่แม่ของหลานทำไม”“ก็ตอนนั้นฉันไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มายุ่งกับลูกชายฉันนี่หว่า”“ผู้หญิงคนนี้น่ะไม่ได้ยุ่งกับลูกชายพ่อสักหน่อย ลูกชายพ่อนั่นแหละที่ไปวอแวกับเธอเอง” ยิ่งได
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ
ตอนที่ 28 ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ“มีปัญหาอะไรเหรอเพชร” พิมนภาถามน้องชายเบา ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ“ผม ผมไม่อยากพาพี่ไปลำบากกับผมอีกแล้ว”“ทำไมเพชรถึงพูดแบบนั้น ตั้งแต่เล็กจนโตเราก็มีกันอยู่ 2 คน”“ตอนนี้ไม่ใช่แล้วนะพี่ เรามีกัน 3 คนแล้วนะพี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลาน ผมคงไม่ให้อภัยตัวเอง”“เพชร...”“ผมไม่อยากให้พี่ไปเสี่ยงอีกแล้ว ไหน ๆ คุณน่านเขาก็ดูเป็นห่วงเป็นใยพี่มากเลยนะ จะดีกว่าไหมถ้าพี่...”“ไม่ พี่จะไม่อยู่กับเขา”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ เด็กต้องก็ลูกของคุณน่านด้วยนะ”“ลูกที่เขาไม่ได้ต้องการ”“ทำไมพี่ถึงพูดแบบนั้น”ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้งน่านฟ้าที่เดินเข้ามาเห็นน้ำตาของหญิงสาวที่ไหลเอ่อ เขาไม่ได้เอ่ยถามอะไร แต่กลับเดินไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม เพราะรู้ว่าพี่น้องสองคนคงจะปรับทุกข์กันในเรื่องอะไรบางอย่างเมื่อพิมนภาหลับไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหันไปมองหน้าของเพทาย
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตา
ตอนที่ 27 รอยคราบน้ำตาเมื่อพิมนภาลืมตาขึ้นก็รู้สึกแสบตากับแสงไฟบนเพดาน เธอหันมองผู้ชายที่นั่งบีบมือเธออยู่ไม่ห่าง“เพชร”เมื่อเห็นว่าเป็นน้องชาย เธอดีใจและรีบดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดทันที แต่แล้วก็รู้สึกว่าปวดหน่วงอยู่ที่ท้องน้อย“อ๊ะ!”“พี่เป็นอะไร”“พี่ปวดท้อง...” หญิงสาวพูดออกมา พลางลูบที่หน้าท้องของตัวเอง“ปวดท้องเหรอ ปวดมากไหม เดี๋ยวผมเรียกหมอให้” น่านฟ้าที่เห็นพิมนภาอาการไม่ค่อยดีของ เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะเด็กในท้องก็คือลูกของเขาด้วยเช่นกัน เขารีบขยับเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมจับหน้าท้องของพิมนภาจนเธอตกใจ หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจทำไมน่านฟ้าถึงมาอยู่ที่นี่“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“คุณเป็นลม ผมเลยพามาส่งที่โรงพยาบาล” หญิงสาวหันไปมองผู้ชายสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเตียงของเธอ แต่แล้วเธอก็ต้องตกใจเมื่อเห็นหน้าของพ่อเลี้ยงไม้เมือง น่านฟ้ารีบเดินไปกดออดเพื่อเรียกพยาบาลในทันที“คุณทำอะไรคะ”
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน
ตอนที่ 20 ห้ามยุ่งกับลูกชายฉัน“จะไปหางานทำ”“สภาพแบบนี้น่ะเหรอ ใครเขาจะจ้างคุณ”“ถึงฉันจะสภาพแบบไหนก็ไม่เกี่ยวกับคุณ หลีกทางได้แล้ว”“ก็ผมบอกแล้วไง เดี๋ยวผมจะจ้างคุณเอง”“ไม
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 12 พราก
ตอนที่ 12 พราก “ว้าย!” เธอร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ เธอนึกว่าตัวเองนั้นจะหนีพ้นจากเงื้อมมือของเขาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผล เพราะคนตัวใหญ่นั้นไวกว่าเธอมาก เมื่อเขาจับเธอกดลงบนที่นอนได้อีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะปราบพยศให้ได้“เก่งนั
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 11 ฉันยอม
ตอนที่ 11 ฉันยอม“มานี่” น่านฟ้าออกแรงบีบที่ต้นแขนของเธอแรงขึ้นกว่าเดิม จนหญิงสาวรู้สึกเจ็บจนใบหน้าเหยเก“อื้อ! ฉันเจ็บนะ” หญิงสาวครางออกมาด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด และพยายามสะบัดตัวให้หลุดจากฝ่ามือที่เหมือนคีมเหล็กห
เมียรักของน่านฟ้า ตอนที่ 10 ศาลเตี้ย
ตอนที่ 10 ศาลเตี้ย"อย่าคิดที่จะหนี ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน" ยิ่งเธอได้ยินคำขู่และท่าทางดุดันของเขาก็ทำให้หญิงสาวนั่งนิ่งไม่กล้าขยับตัว เมื่อเขาเปิดประตูขึ้นมานั่งประจำที่คนขับพร้อมคาดเข็มขัดนิรภัยแล้ว ก็หันมาจ้องห
