LOGIN(ต่อ)มายาวีต้องรีบบินกลับประเทศไทยด่วน เธอได้รับสายโทรทางไกลจากเด็กในบ้าน คุณประพรตเกิดอาการช็อกจนหน้ามืดหมดสติ ตอนนี้ท่านยังไม่รู้สึกตัว ยังคงนอนรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียู เดวิสไม่ยอมให้เธอบินกลับมาเพียงลำพัง เขาขอตามเธอมาด้วย มันทำให้เธอรู้สึกหัวใจอุ่นวาบ ไม่เคว้งคว้าง โดดเดี่ยวเหมือนอยู่ตัวคนเดียว
สุดท้ายของหัวใจ“เมรักคุณค่ะ...”“หึ! เมพูดว่าอะไรนะ ทำไมผมไม่ยักจะได้ยินเลย...”คนหูหนวกเอียงใบหน้าหล่อเหลา ประชิดแก้มนวลใส มายาวีตวัดค้อนคมหมั่นไส้ เขาออดอ้อนให้เธอบอกรักทุกครั้ง ยามแตะยาทาบนตัวเขา ถึงนึกหมั่นไส้จนร่ำอยากเปลี่ยนนิ้วทายา เป็นหยิกให้เนื้อเขียวสักที หากหญิงสาวยังยอมใจอ่อน เอ่ยคำรักให
“แม่นี่ผู้หญิงของคุณหรือคะ แต่เมื่อกี้ตอนเมเข้ามา เธอกำลังลวนลามสามีของเมอยู่...”จบประโยคของหญิงสาวชาวเอเชียคนเดียวในห้อง ทุกคนต่างนิ่งเงียบ ไม่กล้าส่งเสียงดัง เหมือนดั่งว่าหากเกิดเสียงเล็ดลอดใดออกมาสักนิด เจ้าคำพูดเมื่อสักครู่นี้มันจะกลายเป็นเพียงแค่ฝัน เดวิสยกมือกำหัวใจ มันเต้นเร็วและรัวแรง นัยน์
(ต่อ)ชายหนุ่มเตรียมง้างมือขึ้นโดยอัตโนมัติ หากเขายังไม่ทันลงมือจัดการเจ้ามือปริศนา ดันเกิดจังหวะนรกขึ้นมา เดวิสแทบอยากกัดลิ้นตัวเองตายมันเสียให้รู้รอด เมื่อบานประตูห้องพักถูกผลักเข้ามาอย่างไม่ปี่มีขลุ่ย พร้อมกับร่างกลมกลึงแสนคิดถึงยืนจังก้า เจ้าหล่อนยกมือเท้าสะเอว พร้อมส่งสายตาพิฆาตมาทางเขากับ...เ
(ต่อ)กระเป๋าเดินทางใบเล็กถูกมือบางกระชับไว้มั่น มายาวีสูดลมหายใจเข้าปอด ยืนหมุนซ้ายหมุนขวามองหาเพื่อนสาว ก่อนเธอขึ้นเครื่อง บินด่วนมาประเทศอังกฤษ เธอนัดแนะกับรีน่า ฝ่ายนั้นอาสา บอกจะขับรถมารับที่สนามบิน ส่วนโจฮานนั้นติดธุระสำคัญ นัยว่าต้องพาครอบครัวเดินทางข้ามรัฐ เพื่อดูตัวว่าที่เจ้าสาวในอนาคต ...
แพ้ทางรักหลังจากได้รับคำตอบของหัวใจ จนรู้แน่ชัด ตอนนี้หัวใจของเธอนั้นต้องการใครเป็นเจ้าของกันแน่ กับพี่รบิล เขาคือรักในช่วงวัยเพ้อฝัน ก่อนความรักนั้นถูกแปรเปลี่ยนเป็นความต้องการแค่อยากเอาชนะสองแม่ลูกคู่นั้นเสียมากกว่าต่างกับเดวิส เขาคือทุกอย่างในชีวิตเธอเมื่อถึงเวลาต้องเลือกจริง หัวใจเธอมันยอมพ่







