9

“นั่นหมูหวานนี่ครับคุณพ่อ” กิตรีบกระตุกมือของบิดาเมื่อเห็นว่าเพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันก็มาเที่ยวสวนสนุกด้วย ดูเหมือนหมูหวานเองก็จะเห็นเพื่อนเลยเดินเข้ามาหาในทันที

“กิตมาเที่ยวสวนสนุกเหมือนกันเหรอ” หมูหวานเป็นเด็กหญิงตัวอ้วนกลมชอบยิ้มแต่ก็ชอบขี้อวดด้วย

“ใช่น่ะสิ เธอมาเที่ยวได้เราก็มาเที่ยวได้เหมือนกัน”

กิตกอดอกทำท่าทีว่าเขาเองก็มาเที่ยวได้ ผู้ใหญ่นั้นทักทายกันตามมารยาท ปล่อยให้เด็กๆ ได้สนทนากันตามอัธยาศัย

“เรามากับคุณพ่อคุณแม่ คุณพ่อกำลังไปซื้อไอศกรีมรสช็อกโกแลตให้เราทางโน่นแหละ” หมูหวานรีบอวด และได้ผลทุกครั้ง เมื่อกิตไม่มีแม่ให้อวดและต้องหน้าม่อยพ่ายแพ้ให้แก่เธอ

ถึงแม้การเรียนของเธอจะเป็นรองกิตแถมยังสอบได้ที่โหล่ของห้อง แต่เรื่องพ่อแม่และครอบครัวเธอไม่แพ้ใคร ครอบครัวของเธออบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตา

“เราก็มากับคุณพ่อคุณแม่เหมือนกันแหละ คุณแม่ของเราไปเข้าห้องน้ำ ส่วนไอศกรีมรอคุณแม่มาก่อน คุณพ่อบอกว่าจะไปซื้อให้” กิตรีบยืดอกอวดอ้างในทันที

“นายไม่มีแม่นี่นา” หมูหวานตาโตมองอย่างสนใจ ชะเง้อคอมองหา อยากเห็นหน้าแม่ของกิตนัก และคิดว่าเพื่อนอาจจะแค่ขี้โม้เท่านั้นเอง

“เรามีแม่แล้ว”

“แม่เลี้ยงเหรอ แม่เลี้ยงใจยักษ์เหมือนในละคร”

“แม่เราไม่ได้ใจยักษ์ แม่เราใจดี ใจดีกว่าแม่ของเธออีก”

“เราไม่เชื่อหรอก ข้างบ้านของเราก็มีแม่เลี้ยงใจยักษ์ ตีลูกเลี้ยงทุกวันเลย ต่อไปนายก็จะโดนตี แล้วพ่อของนายก็จะรักแม่เลี้ยงมากกว่านาย”

“ไม่จริง อย่ามาโกหกนะยายหมูหวาน”

“ต่อไปนายก็จะเป็นหมาหัวเน่า” หมูหวานแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เพื่อน ทำให้กิตเริ่มที่จะโกรธ แต่บิดาสอนเสมอว่าเป็นผู้ชายต้องเป็นสุภาพบุรุษไม่ทำร้ายผู้หญิง

“โน่นไงแม่ของเรามาแล้ว” กิตรีบเข้าไปกอดแขนหนึ่งฤทัยเอาไว้ในทันที

“แม่ของเราสวยกว่าแม่ของเธอ” กิตอวดอ้างทำหน้าทำตาใส่ยายหมูหวานขี้อวด

“แม่เราสวยกว่า” เด็กๆ เริ่มเสียงดัง จนผู้ใหญ่ที่คุยกันอยู่อย่างออกรสรีบปรามเอาไว้ในทันที

“ไม่เอาจ้ะเด็กๆ” นารถลดารีบปรามลูกๆ

“คุณแม่ขา นายกิตบอกว่ามีคุณแม่คนใหม่แล้วค่ะ” หมูหวานรีบฟ้อง นั่นทำให้หนึ่งฤทัยหันไปมองสบตากับภีมพัฒน์แล้วถึงกับหน้าแดง

“คุณภีมมีภรรยาใหม่แล้วเหรอคะ ไม่เห็นมีข่าวคราวแต่งงานเลย” ประโยคของนารถลดาทำให้ภีมพัฒน์ต้องตั้งสติ เขาจะตอบอย่างไรไม่ให้หนึ่งฤทัยเสียหาย และไม่ทำให้บุตรชายต้องเสียหน้าเพราะว่าหมูหวาน หรือมณีนารถชอบล้อเลียนบุตรชายของตนอยู่เสมอ เขาเองก็รับรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด นั่นทำให้กิตนั้นมีปมในใจที่ตัวเองไม่มีแม่เหมือนคนอื่นเขา

“เรายังไม่ได้แต่งงานกันค่ะ แต่กำลังคบหาดูใจกันน่ะค่ะ แล้วดิฉันก็รักน้องกิตเหมือนลูกคนหนึ่ง ยินดีเป็นแม่ให้น้องกิตค่ะ” ประโยคคำตอบของหนึ่งฤทัยทำให้กิตยิ้มร่า และภีมพัฒน์เองก็ยิ้มให้หญิงสาวอย่างขอบคุณ

“อ้อ... แฟนใหม่ของคุณภีมนี่เอง” นารถลดาพยักหน้าเข้าใจ

“แต่งงานเมื่อไหร่อย่าลืมแจกการ์ดให้เราสองคนด้วยนะคะ” นารถลดายิ้ม ก่อนจะเอ่ยขอตัวเมื่อเห็นว่าภีมพัฒน์กับหนึ่งฤทัยเพียงแต่ยิ้มรับเท่านั้น บทสนทนาจึงจบลงเพียงเท่านั้น

หมูหวานหรือมณีนารถหันมาแลบลิ้นใส่กิตก่อนจะให้บิดาอุ้มเดินจากไป

“ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ลำบากใจ” ภีมพัฒน์รีบเอ่ยขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ เขากลัวหนึ่งฤทัยจะอึดอัดใจและที่เธอพูดไปก็เพราะกิต ไม่อยากให้บุตรชายของเขาต้องหน้าแตกต่อหน้าเพื่อนร่วมห้อง

“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ” เธอบอกปัดก่อนจะนั่งลงตรงหน้าของกิต และกุมแก้มของอีกฝ่ายเอาไว้

“อยากกินไอศกรีมใช่ไหม รสอะไรเอ่ยเดี๋ยวพี่หนึ่งไปซื้อให้กิน”

“อยากกินรสช็อกโกแลตครับ” กิตยิ้มแฉ่ง ให้บิดาอุ้มพากันไปซื้อไอศกรีมอย่างมีความสุข

“คืนนี้แม่หนึ่งต้องไปเล่านิทานให้น้องกิตฟังนะครับ” ประโยคของเด็กน้อยระหว่างทางกลับบ้านทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองเผลอมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย

“เมื่อกี้น้องกิตว่าอะไรนะคะ” เป็นหนึ่งฤทัยเองที่ต้องถามซ้ำ เพราะไม่แน่ใจว่าถูกเรียกว่าเช่นไร

“น้องกิตบอกว่าคืนนี้แม่หนึ่งไปเล่านิทานให้น้องกิตฟังหน่อยนะครับ”

“แม่หนึ่งเหรอจ๊ะ” เธอทวนคำของเด็กน้อยเบาๆ

“ทำไมเรียกพี่หนึ่งแบบนี้ล่ะคะ” เธอเอ่ยถามยิ้มๆ ไม่ได้นึกเคืองโกรธเด็กน้อยแต่อย่างใด

“น้องกิตอยากให้พี่หนึ่งเป็นแม่จริงๆ นี่ครับ เรียกแม่หนึ่ง ไม่ซ้ำกับหมูหวานด้วย” พอพูดชื่อหมูหวานก็ทำให้ผู้ใหญ่เข้าใจ คงโดนหมูหวานพูดอย่างนั้นอย่างนี้อวดใส่เลยรู้สึกอยากอวดบ้าง

“น้องกิตสนิทกับหมูหวานเหรอคะ” หนึ่งฤทัยชวนคุยในขณะที่ภีมพัฒน์ตั้งใจขับรถของเขาไป แต่หูก็ฟังการสนทนาของบุตรชายกับคุณแม่คนใหม่ป้ายแดงของบุตรชายไปด้วย

“ก็ไม่ได้สนิทหรอกครับ แต่หมูหวานขี้โม้ ชอบโม้ว่าแม่ตัวเองสวย ตัวเองมีแม่น่ารัก แม่หนึ่งของน้องกิตก็สวย ทำอาหารก็อร่อย แถมยังน่ารักกว่าด้วยครับ”