8

สองพ่อลูกพาตัวเองมาเป็นแขกประจำและมาฝากท้องที่บ้านของคุณยายเหมือนคนในครอบครัว ภีมพัฒน์เองก็มักซื้อข้าวของติดไม้ติดมือมาฝากสองยายหลานเป็นประจำ สุดสัปดาห์ก็ไปช่วยหนึ่งฤทัยซื้อของเข้าบ้าน โดยอาหารการกินภีมพัฒน์จะเป็นคนจัดการให้ เพราะเขากับลูกชายมาฝากท้องที่บ้านของคุณยายแทบจะทุกวัน

งานในสวนเขาก็มาช่วยหนึ่งฤทัยเป็นประจำ ทั้งสองเข้ากันได้เป็นอย่างดีเพราะชอบปลูกต้นไม้เหมือนกัน

“พ่อภีมเขาถามยายว่าหนูสนใจจะไปทำงานกับเขาที่รีสอร์ทไหม” คุณยายเอ่ยถามหลานสาวเมื่ออยู่กันสองคน เพราะภีมพัฒน์มาเลียบๆ เคียงๆ เอ่ยถามอยู่หลายครั้งแล้ว

“ไม่เห็นคุณภีมถามอะไรหนูเลยค่ะคุณยาย” หนึ่งฤทัยที่กำลังจัดดอกไม้อยู่เลิกคิ้วขึ้นขณะหันไปมองหน้าคุณยาย

“พ่อภีมเขาไม่แน่ใจเลยให้ยายมาถาม หนูเคยบอกว่าไม่อยากให้ใครฝากงาน เขากลัวหนูจะหาว่าเขาจะฝากงานให้ จริงๆ ทางรีสอร์ทไม่ได้เปิดรับอย่างเป็นทางการ แต่เลขาคนก่อนของพ่อภีมเขาขอลาออกจะย้ายตามสามีไปอยู่ทางภาคใต้ พ่อภีมเลยยังหาเลขาที่ถูกใจไม่ได้”

“อย่างนั้นเหรอคะ” หนึ่งฤทัยชะงักมือหันมายิ้มให้คุณยายพลางครุ่นคิด

“เราว่ายังไงล่ะ”

“หนูก็สนใจอยู่นะคะ เรียนจบยังไม่มีทำงานเลย”

“ถ้าสนใจยายจะบอกพ่อภีมให้”

“ให้หนูไปสัมภาษณ์งานวันไหนคะ”

“ไม่ต้องหรอกครับ ถ้าคุณหนึ่งอยากทำงานจริงๆ ผมก็จะรับคุณหนึ่งเข้าทำงานเลยครับ” นั่นคือเสียงของภีมพัฒน์ที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง เขาถือข้าวของเต็มไม้เต็มมือเข้ามาในบ้าน พร้อมด้วยน้องกิตที่กลับมาจากโรงเรียนแล้ว ตอนนี้อาบน้ำประแป้งจนหน้าขาว

กิตรีบวิ่งเข้าไปหาหนึ่งฤทัย หญิงสาวจึงอ้าแขนรับร่างเล็กเอาไว้พลางหัวเราะประสานเสียงกัน ทั้งสองหอมแก้มกันซ้ายขวาอย่างน่ารักเหมือนที่ทำอยู่ทุกวัน นั่นทำให้คุณยายกับภีมพัฒน์ถึงกับยิ้มกว้างในความน่ารักของทั้งคู่

“จะไม่สัมภาษณ์หนึ่งก่อนเหรอคะ”

“ไม่แล้วครับ คุณหนึ่งเป็นคนตั้งใจและละเอียดลออ ทำงานในตำแหน่งนี้ได้แน่นอนครับ”

“เย้ๆ พี่หนึ่งจะไปทำงานกับคุณพ่อ ดีใจจังเลยครับ”

“ดีใจทำไมเหรอคะ” หนึ่งฤทัยเอ่ยถามอย่างสงสัย

“ก็เราจะได้เจอกันทุกเช้า ทุกเย็น แล้วก็ทุกวันหยุดยังไงล่ะครับ”

“เราก็เจอกันทุกเช้านะคะ”

“ไม่นะครับ วันไหนคุณพ่อต้องรีบไปทำงาน น้องกิตก็ต้องรีบตามคุณพ่อไปด้วย เลยไม่ได้เห็นหน้าพี่หนึ่ง” ประโยคของเด็กน้อยทำให้ผู้ใหญ่เอ็นดูยิ่งนัก

“นั่นซื้ออะไรมาเยอะแยะเลย วันหลังไม่ต้องแล้วยายเกรงใจ”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับคุณยาย ผมกับน้องกิตมาฝากท้องที่นี่เกือบทุกวัน” เรื่องปากท้องของครอบครัวคุณยาย ภีมพัฒน์จัดการให้ทั้งหมด เพราะเขาพาตัวเองมาเป็นแขกเช้าเย็น วันหยุดนั้นทั้งวัน เพราะกิตรบเร้าจะมาหาแต่หนึ่งฤทัย วันไหนได้มานอนด้วย มาให้หนึ่งฤทัยสอนการบ้านก็จะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ยิ่งหนึ่งฤทัยกับคุณยายทำอาหารอร่อยๆ ให้กินก็ยิ่งชอบ

ภีมพัฒน์คิดว่ายิ่งได้อยู่ใกล้กันยิ่งผูกพัน เขามีความสุขที่ได้ดูแลหนึ่งฤทัยกับยายของเธอ รู้สึกว่าเธอและยายของเธอคือคนในครอบครัวของเขาด้วย

“วันหยุดน้องกิตอยากไปเที่ยวสวนสนุก” กิตพูดขึ้นขณะนั่งทำการบ้านอยู่กับหนึ่งฤทัยในตอนเย็นของวันศุกร์

“พี่หนึ่งไปกับผมด้วยนะ”

“ค่ะ”

“เย้ๆ คุณพ่อก็ไปด้วยกัน”

“ครับ” ภีมพัฒน์รับคำ นั่นทำให้หนึ่งฤทัยยิ้มให้เขาอย่างชื่นชม ถึงภีมพัฒน์จะงานยุ่งแค่ไหน แต่เขาก็แบ่งเวลาให้ลูกเสมอ เวลางานก็คือเวลางาน เวลาสำหรับลูกก็คือเวลาสำหรับลูก เขาเลี้ยงลูกได้ดี ทำตัวเป็นคุณพ่อกับคุณแม่ที่ดีไปพร้อมๆ กัน

“อาทิตย์หน้าผมจะพาคุณหนึ่งไปเลือกซื้อเสื้อผ้านะครับ”

“เสื้อผ้าอะไรคะ”

“สำหรับไปเริ่มงานกันไงครับ”

“อ้อ... เกรงใจจังเลยค่ะ หนึ่งไปเองก็ได้ค่ะ”

“ไปด้วยกันดีแล้วครับ น้องกิตอยากไปเที่ยวด้วยครับ” พอมีเรื่องกิตเข้ามาเกี่ยวข้อง เธอก็ใจอ่อนยวบในทันที

“แต่พรุ่งนี้คุณหนึ่งต้องไปเที่ยวสวนสนุกกับพวกเราก่อนนะครับ”

“เราก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว คุณภีมเรียกหนึ่งว่าหนึ่งเฉยๆ ดีกว่านะคะ ไม่ต้องเรียกคุณหรอก”

“งั้นหนึ่งก็ควรเปลี่ยนสรรพนามเรียกผมด้วยนะครับ เรียกคุณทำให้เราดูห่างเหินกันจัง”

“ก็ดีเหมือนกันค่ะ งั้นเรียกอาภีมดีไหมคะ”

“เอ่อ... ก็ได้ครับ” เขาลูบท้ายทอยเก้อๆ

“ดูแก่ไปเหรอคะ คิกๆ” เธอเอ่ยถามแล้วหัวเราะเบาๆ ที่เห็นสีหน้าว่าเก้อของเขา

“ไม่หรอกครับ เรียกแบบนี้ผมดูเหมือนญาติผู้ใหญ่ดีครับ ถ้าใครมาจีบหลานผม ผมหวงนะครับ” เขาพูดแล้วทำท่าทีขึงขัง ทำให้หนึ่งฤทัยอดที่จะหัวเราะออกมาเสียไม่ได้แต่สำหรับภีมพัฒน์นั้นเขารู้สึกหวงเธอขึ้นมาจริงๆ แต่เขานั้นไม่ได้เร่งรีบอะไร ให้เธอค่อยๆ เรียนรู้เขาไปแบบนี้ดีแล้ว ชีวิตมีอะไรให้เลือกและให้ทำอีกเยอะ เขาไม่อยากมัดมือชกหรือทำให้เธอต้องอึดอัดใจ

วันหยุดสองพ่อลูกมารับหนึ่งฤทัยตั้งแต่เช้าเพื่อพากันไปเที่ยวสวนสนุก กิตรู้สึกมีความสุขมาก เพราะเด็กน้อยรู้สึกว่าตัวเองมีพ่อแม่พร้อมหน้าพร้อมตาเหมือนคนอื่นเขา