Share

44. ฉันจะไม่ทิ้งเธอ

last update publish date: 2026-08-28 20:28:01

วินเชนต์ถอนหายใจเล็กน้อยราวกับไม่อยากฟังคำแก้ตัว มือหนาจับที่เอวคอดแล้วยกเธอออกจากตักของเขาอย่างง่า
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   90. น้องเขาอาจจะไม่ได้รักมึง

    “ไอ้ไวท์…”วินเชนต์เอ่ยเรียกเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปสบตาอีกฝ่าย“มึงอย่าให้ลูกพีชรู้เรื่องนี้นะ.. เดี๋ยวกูจะหาทางบอกเขาเอง”ไวท์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอนหลังพิงโซฟาอย่างเหนื่อยหน่าย“เออ… กูไม่พูดก็ได้ แต่กูถามมึงหน่อยเถอะ”ไวท์หันกลับมามองเพื่อนสนิทด้วยแววตาจริงจัง“มึงคิดว่าจะปิดเรื่องนี้ไปได้นานแค่ไหนวะ.. ข่าวใหญ่ขนาดนั้นนะเว้ย ไม่ใช่เรื่องที่มึงจะเอาเงินไปปิดปากใครแล้วจบ”วินเชนต์ขบกรามแน่นเขารู้… รู้ดีเสียยิ่งกว่าใครว่าต่อให้ไวท์ไม่พูด ลูกพีชก็มีโอกาสรู้เรื่องนี้จากที่อื่นอยู่ดีเพียงแค่เธอเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา… หรือบังเอิญเห็นข่าวจากโทรทัศน์… ความลับที่เขาพยายามปิดบังเอาไว้ก็อาจถูกเปิดเผยในพริบตา“กูรู้!” เขาตอบอย่างหงุดหงิด“กูก็แค่ขอเวลาคิดหน่อยไม่ได้หรือไงวะ!”“แล้วมึงจะคิดอะไรอีก” ไวท์สวนกลับทันที“คิดว่าจะบอกน้องเขายังไง หรือคิดว่าจะทำยังไงให้น้องเขายอมเป็นเมียน้อยมึงต่อไป”“ไอ้ไวท์!”“กูพูดผิดตรงไหน!.. มึงกำลังจะแต่งงานนะเว้ย!”ไวท์จ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างไม่ลดละ“แล้วมึงจะเอาน้องลูกพีชไปไว้ตรงไหน”คำถามนั้นทำให้วินเชนต์เงียบสนิท ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่าทุกอ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   89. มันคือความรัก

    ไวท์มองหน้าเพื่อนสนิทนิ่งๆ ส่วนวินเชนต์กลับหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “มึงว่ากูเป็นเหี้ยอะไรวะ.. กูไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยนะเว้ย” ความเงียบปกคลุมห้องนอนไปชั่วขณะ ก่อนวินเชนต์จะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กูรู้ว่าถึงกูจะแต่งงาน… กูก็มีวิธีทำให้ลูกพีชอยู่ข้างๆ กูต่อไปได้ กูให้เขาได้ทุกอย่าง บ้าน รถ เงิน หรืออะไรก็ตามที่เขาต้องการ” เขาหยุดหายใจไปชั่วอึดใจ ก่อนจะพูดประโยคถัดมาอย่างยากลำบาก “แต่กูไม่อยากให้เขามองกูด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปว่ะ.. มึงเข้าใจไหม” วินเชนต์หันไปสบตาเพื่อนสนิท แววตาคมที่เคยเย็นชา บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสับสนอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน “กูไม่อยากให้เขาเกลียดกู.. ไม่อยากให้เขาร้องไห้เพราะกู” น้ำเสียงทุ้มเริ่มแหบพร่าเล็กน้อย “แล้วกูก็ไม่อยากให้วันหนึ่ง…” เขาหยุดพูด ก่อนจะก้มหน้าลง “เขาต้องฝืนยิ้มให้กู ทั้งที่ในใจไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้ว” ไวท์เงียบไปนาน นานเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้อ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ “ไอ้วิน…” “อะไร” “มึงรู้ตัวไหมว่าที่มึงพูดมาทั้งหมด…” ไวท์จ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างจริงจัง “มันคือความรัก.. มึงไม่ได้แค่

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   88. อย่าบอกนะว่ารักลูกพีช

    “ไอ้วิน…” ไวท์เรียกเสียงต่ำ “กูถามจริง.. มึงไม่ได้อยากแต่งงานแล้วใช่ไหม” คำถามนั้นทำให้วินเชนต์นิ่งไปทันที ริมฝีปากหยักเม้มเข้าหากันแน่น เขาไม่ได้ตอบ ไม่ใช่เพราะไม่รู้คำตอบ… แต่เพราะไม่อยากยอมรับมันออกมาต่างหาก หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้ จะแต่งเดือนหน้า อีกสองเดือน หรือแม้แต่สัปดาห์หน้า… ก็ไม่ได้แตกต่างกันนัก เพราะสำหรับเขา มันเป็นเพียงการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เพียงนึกถึงคำว่า แต่งงาน… ใบหน้าของลูกพีชก็ปรากฏขึ้นมาในความคิดทันที ยัยตัวแสบที่เมื่อครู่ยังตั้งใจทำอาหารให้เขา ผู้หญิงที่คอยถามด้วยความเป็นห่วงว่าเขาไม่สบายตรงไหน คนที่ยอมวุ่นวายอยู่ข้างเตียงทั้งคืน เพียงเพราะกลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไป และที่สำคัญ… เธอยังไม่รู้เลยว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว วินเชนต์ค่อยๆ หลับตาลง ความหนักอึ้งบางอย่างก่อตัวขึ้นภายในอกอีกครั้ง ถ้าลูกพีชเห็นข่าว… เธอจะคิดยังไงวะ เขาเคยคิดว่าตัวเองยังมีเวลา.. มีเวลาเตรียมใจ มีเวลาหาวิธีอธิบาย มีเวลาเลือกคำพูดที่จะทำให้เธอเสียใจน้อยที่สุด แต่ตอนนี้… แม้แต่โอกาสที่จะเป็นคนบอกความจริงกับเธอด้วยตัวเอง ก็อาจถูกผ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   87.เลื่อนงานแต่ง

    เพียงได้ยินคำว่า คู่หมั้น วินเชนต์ก็ขมวดคิ้วแน่นทันที “ทำไม” “กูก็แค่งง…” ไวท์พูดพลางกดหน้าจอโทรศัพท์ “ทำไมป๊ามึงถึงเป็นคนออกมาประกาศเปิดตัวคู่หมั้นลูกชายคนโตเองวะ ไหนตอนแรกบอกว่ามึงจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้เองไม่ใช่หรือไง “ วินเชนต์นิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะค่อยๆ หันหน้ากลับมามองเพื่อนสนิท “อะไรนะ…” ไวท์เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ “หืม?” “เมื่อกี้มึงว่าอะไรนะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำลงอย่างผิดปกติจนไวท์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ก็เรื่องที่ป๊ามึงออกมาประกาศว่ามึงกำลังจะแต่งงานไง… นี่มึงยังไม่รู้เหรอ” วินเชนต์นั่งตัวตรงขึ้นทันที อาการเวียนหัวที่รบกวนมาตลอดทั้งเช้าราวกับถูกลืมไปชั่วขณะ “มึงพูดให้ชัดๆ.. ป๊ากูประกาศอะไร” ไวท์มองสีหน้าจริงจังของเพื่อน ก่อนจะเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล “ ก็ป๊ามึงประกาศเรื่องงานแต่งงานของมึงแล้ว ” สิ้นเสียงของไวท์ วินเชนต์ก็นิ่งงันไปชั่วขณะ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิด ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวันก่อนผู้เป็นพ่อได้กำชับให้เขาจัดการแถลงข่าวเรื่องงานแต่งงานด้วยตัวเอง แต่หลังจากนั้นกลับมีเรื่องมากมายถาโถมเข้ามาจนแทบตั้งตัวไม่ทัน ทั้งข่าวร้ายเกี่ยวกับอาการ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   86. มีเรื่องจะถาม

    แต่ก่อนที่ไวท์จะเดินผ่านไป ลูกพีชกลับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เอ่อ… คุณไวท์คะ” “ครับ “ ชายหนุ่มหันกลับมามอง ลูกพีชเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ถ้าคุณวินเชนต์ยังไม่ดีขึ้น…คุณไวท์ช่วยพาเขาไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหมคะ” ไวท์ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างเอ็นดู “ทำไมไม่บอกมันเองล่ะ” “พีชบอกแล้วค่ะ.. แต่เขาไม่ค่อยฟังพีชเลย” “หึๆ” ไวท์หัวเราะในลำคอ ” แล้วทำไมน้องถึงคิดว่ามันจะฟังพี่ล่ะ.. ไอ้วินเชนต์มันฟังใครที่ไหน “ ลูกพีชเม้มปากแน่น พลางก้มมองถ้วยข้าวต้มด้วยความอ่อนใจ ” พีชแค่คิดว่าคุณทั้งสองเป็นเพื่อนกัน คงจะคุยกันกันง่ายกว่า “ “ โอเค.. ได้ครับ เดี๋ยวพี่จะลองบอกมันให้” “ขอบคุณนะคะ” ลูกพีชฉีกยิ้มอย่างโล่งใจ ไวท์มองใบหน้าหวานที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะเหลือบสายตาไปยังประตูห้องนอนของเพื่อนสนิทอีกครั้ง ‘ ไอ้วินเอ๊ย…มีคนเป็นห่วงขนาดนี้ ยังจะทำตัวดื้ออีก‘ เขาส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนทันที ภายในห้องนอน… วินเชนต์กำลังนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ มือหนายกขึ้นนวดขมับเบาๆ ด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าหล่อเหลาซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมที่เคย

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   85. เป็นอะไรวะ

    85 เขาก้มมองสาวน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยความกังวลอย่างไม่คิดจะปิดบัง วินเชนต์ถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเธออย่างทะนุถนอม “รู้แล้ว…ฉันรู้แล้วว่าเธอเป็นห่วง” ลูกพีชเงยหน้ามองเขา ก่อนจะพึมพำเบาๆ “งั้นถ้ายังไม่ดีขึ้น… คุณต้องยอมไปหาหมอนะคะ” วินเชนต์มองสีหน้าจริงจังของเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างยอมจำนน ทั้งทีตัวเองไม่เคยยอมใครแบบนี้มาก่อน “อืม…ก็ได้ ถ้าไม่ดีขึ้นฉันจะไปหาหมอ! แต่เธอต้องไปกับฉันนะ ตัวแสบ “ “สัญญานะคะ” “อืม.. สัญญา” คำตอบนั้นทำให้เธอยิ้มกว้างออกมาด้วยความโล่งใจ ทว่าในขณะที่เธอกำลังประคองแขนเขาเดินกลับมายังห้องนอนนั้น… วินเชนต์กลับเหลือบมองถ้วยข้าวต้มปลาที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกอีกครั้ง และเพียงนึกถึงกลิ่นอาหารเมื่อครู่… ความรู้สึกพะอืดพะอมก็เริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกหน ‘ เป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย…‘ วินเชนต์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยมีอาการผิดปกติกับกลิ่นอาหารรุนแรงถึงขนาดนี้มาก่อนเลย แม้ตอนนี้จะอาเจียนจนแทบไม่มีอะไรเหลืออยู่ในท้อง แล้ว แต่เพียงได้กลิ่นข้าวต้มปลาที่ลอยมาแตะจมูก ความรู้สึกพะอืดพะอมก็ยังไม่ย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status