บทที่ 5 แก้ขัด

1 ชั่วโมงต่อมา...

ภายในสนามบินยังคงคึกคักไม่ต่างจากทุกวัน แต่ในห้องประชุมแห่งนี้บรรยากาศกลับครึกครื้นเต็มไปด้วยเสียงของนักบินและแอร์โฮสเตสที่กำลังคุยกันเกี่ยวกับรายละเอียดเที่ยวบินในวันนี้

"เที่ยวบิน PS676 กรุงเทพมหานครถึงโตเกียว เวลาออกบิน 10:00 น. เวลาถึงโดยประมาณ 17.00 น. โดยประมาณ และเป็นเวลา 19:00 น ตามเวลาท้องถิ่นของญี่ปุ่น เราจะพักค้างคืนกันที่นั่นแล้วบินกลับไฟท์ตอนบ่ายของพรุ่งนี้"

เสียงของหัวหน้าลูกเรือหญิงกล่าวชัดถ้อยชัดคำสายตากวาดมองไปทั่วโต๊ะ มีคนร่างสูงในชุดยูนิฟอร์มนักบินนั่งอยู่หัวโต๊ะข้างกายของเขาคือนักบินผู้ช่วยและแอร์โฮสเตสอีกประมาณ 5 คน ชายหนุ่มเพียงพยักหน้าเล็กน้อยขณะที่มือพลิกดูแฟ้มข้อมูลการบิน ลอบสายตาหันไปมองแอร์โฮสเตสสาวหรือ อิงอิง ซึ่งในตอนนี้แทบจะไม่ฟังการประชุมเลยด้วยซ้ำ ในหัวเอาแต่คิดขัดขวางไม่ให้อิงอิงและคู่อริเก่าของเขาสมหวัง

"ดูจากสภาพอากาศเหนือทะเลจีนตะวันออกมีเมฆฝนและลมกระโชกแรงเล็กน้อย แต่โดยรวมถือว่าปลอดภัยไม่มีการเบียดเส้นทางใดๆ"

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองสบตากับแอร์โฮสเตสคนอื่น เขาเป็นนักบินที่มีประสบการณ์การบินนับพันชั่วโมง มีชื่อเสียงทางด้านฝีมือซึ่งเป็นคนเก่งคนหนึ่งของสายการบิน

"ผู้โดยสารเต็มลำ ชั้นธุรกิจมีเด็กเล็กสองคน ชั้นประหยัดมีผู้สูงอายุที่ต้องใช้วีลแชร์หนึ่งท่าน เดี๋ยวฉันจะแจ้งตำแหน่งที่นั่งให้กับคุณอิงอิงคอยดูแลเป็นพิเศษนะ"

หัวหน้าลูกเรือหันไปหาอิงอิงที่ตอนนี้นั่งอยู่ก่อนจะตอบรับกลับไป

"รับทราบค่ะ"

หญิงสาวตอบกลับเบาๆ ก่อนจะเผลอหันไปมองสบตากับกัปตันหนุ่มที่ตอนนี้มองเธออยู่เช่นกัน และเมื่อเห็นใบหน้านั้นเธอก็เบือนหน้าหนีทันทีก่อนจะเบ้ปากก็รู้สึกเกลียดขี้หน้าเขาอย่างถึงที่สุด

"ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มเติมเชิญทุกคนขึ้นเครื่องเตรียมพร้อมๆ ทำตามหน้าที่นะ"

กัปตันเตชน์ปิดแฟ้มเอกสารก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากนั้นก็เดินออกไปทันที ลูกเรือทุกคนทยอยออกจากห้องเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเที่ยวบินที่มุ่งหน้าสู่โตเกียวในเวลาอันใกล้นี้

เสียงคลิกของประตูเครื่องบินที่ปิดสนิทเป็นสัญญาณว่าเที่ยวบินนี้กำลังเข้าสู่ช่วงเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง มือเรียวเล็กถือบอร์ด checklist แนบไว้ตรงอก ขณะที่สายตากวาดมองไปยังที่เก็บสัมภาระเหนือศีรษะตรวจสอบดูว่าถูกปิดสนิทดีหรือยัง

"อุปกรณ์ออกซิเจนครบ ช่องเก็บของด้านซ้ายตอนหน้าล็อกแล้ว ทุกอย่างจัดเตรียมครบตามจำนวน"

เธอบ่นพึมพำออกมาก่อนจะเดินเช็กตามที่นั่ง หลังจากที่ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเธอก็เดินไปตรงประตูทางเข้าก่อนจะชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงทักทายของคนที่ไม่อยากเห็นหน้าที่สุด

"สวัสดีครับแอร์สุดสวย"

"สวัสดีค่ะกัปตัน!"

เสียงทักทายประชดประชันก่อนจะสะบัดหน้าใส่เพราะรู้สึกหมั่นไส้ทุกครั้งที่เห็นหน้า ถ้าเป็นกัปตันคนอื่นเธอคงให้ความเคารพเป็นอย่างดีแต่เป็นอดีตแฟนเก่าขอเว้นไว้คนหนึ่งก็แล้วกันแต่ด้วยหน้าที่เธอจึงพูดอะไรเยอะไม่ได้จำเป็นจะต้องให้ความเคารพพอสมควร

"เช็กทุกอย่างดีหรือยัง หืม"

ไม่พูดเปล่าเขายังเดินเข้ามาใกล้เธอจนหญิงสาวสะดุ้งเซถอยหลังไปติดกับประตูขึ้นเครื่อง เธอเอื้อมมือทั้งสองข้างดันตัวเขาให้ออกห่างก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงสั่น

"อะ...ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"กลัวเหรอ... อ่อยผู้ชายเมื่อเช้ายังดูใจกล้าอยู่เลยทำไมตอนนี้กลัวแล้วล่ะ"

"หึงหรือไง เป็นอดีตแฟนเก่าไม่ควรก้าวก่ายว่าที่แฟนใหม่นะ รู้บทบาทตัวเองหน่อยสิ"

เธอสวนกลับไปด้วยความท้าทาย จ้องมองใบหน้าของเขาก่อนจะยิ้มมุมปากออกมาด้วยความเจ้าเล่ห์ กัปตันเตชน์ทุบประตูเครื่องบินเสียงดังก่อนจะเค้นเสียงต่ำออกมา

"อยากจะมีผัวใหม่ก็ไปหาคนอื่น จะเป็นใครก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ไอ้มาร์ติน เข้าใจที่พูดหรือเปล่า"

"ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ถ้าเกิดว่าย้อนเวลากลับไปได้นะฉันจะไม่เลือกนายเป็นแฟนหรอก มาร์ตินดีขนาดนั้นทำไมถึงตาถั่วไปคบกับนายได้ก็ไม่รู้ ไอ้ชั่ว!"

เธอจ้องหน้าเขาอย่างไม่มีใครยอมใคร กัปตันเตชน์พ่นลมหายใจออกมาอย่างระบายอารมณ์ เขารู้สึกเสียหน้ามากถ้าเกิดว่าวันหนึ่งเธอจะกลับไปคบกับคู่อริของเขา แต่อีกใจความรู้สึกเดิมๆ ยังคงหลงเหลือและเขาคงจะทำใจไม่ได้ถ้าเกิดต้องเห็นอิงอิงคบกับผู้ชายคนอื่น

"ก็ลองกลับไปคบกับมันดูสิได้เห็นดีกันแน่"

"นี่! เราเลิกกันสองปีแล้วนะนายมีสิทธิ์อะไรมาบังคับไม่ให้ฉันคบกับคนนั้นคนนี้ เราสองคนเลิกกันต่างคนต่างไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ เราจะไม่ก้าวก่ายชีวิตของกันและกันอีกต่อไป นายจะมีผู้หญิงกี่คนฉันก็ไม่ได้สนใจหรอกแต่ถ้าฉันจะมีผู้ชายบ้างก็อย่ามายุ่งกับฉันเช่นกัน"

ตลอดเวลาที่ผ่านมาไอ้คนเลวเลิกกับเธอไปคงจะมีผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เขารู้ดีว่าสิ่งที่เธอรับไม่ได้ที่สุดก็คือการนอกใจไปมีอะไรกับคนอื่น ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะไม่มีเรื่องของมือที่ 3 ถ้าในระหว่างที่เราสองคนเลิกกันไปแล้วแต่เขาไปกินนอนกับผู้หญิงคนอื่น นั่นเท่ากับว่านอกใจนอกกายไปแล้วเพราะฉะนั้นเราสองคนไม่มีโอกาสที่จะกลับมาคืนดีกันแน่นอน และคนแบบนี้เธอจะไม่กลับไปคบเด็ดขาด

"แล้วตลอดสองปีที่ผ่านมาเธอมีผู้ชายคนอื่นหรือเปล่าล่ะ"

เขาเลยถามก่อนจะยื่นนิ้วไปเกลี่ยแก้มเธออย่างต้องการคำตอบ

"ฉันไม่ได้มั่วเหมือนนายสักหน่อยที่จะเอาไม่เลือก"

"ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าสองปีที่ผ่านมาเธอไม่ได้มีคนอื่นเลย ดีเลยพี่ก็ไม่ได้มีคนอื่นเหมือนกันนะ นอกจากเธอที่เป็นผู้หญิงคนแรกพี่ก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเลย เห็นไหมผัวเก่าทะนุถนอมร่างกายไว้ให้เมียเก่าขนาดนี้ภูมิใจไหมล่ะ"

เขายิ้มออกมาด้วยความเจ้าเล่ห์ก่อนจะใช้ริมฝีปากจุ๊บแก้มของเธอด้วยความอ่อนโยน อิงอิงนิ่งเงียบไปไม่พูดอะไรอีกเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดออกมานั้นจริงเท็จแค่ไหน

"ทำไมไม่พูดล่ะ... ความจริงการที่เรากลับมาเจอกันอีกครั้งอาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้นะ เธอก็ยังไม่มีใครพี่เองก็ยังไม่มีใคร เพราะฉะนั้นถ้ายังไม่มีใครเอาผัวเก่าคนนี้แก้ขัดก่อนไหมล่ะ หืม"

"ไอ้ชั่ว! คนอย่างนายมีค่าแค่เอาแก้ขัดเท่านั้นแหละ ไม่มีสิทธิ์ได้เป็นพ่อของลูกหรอก"

"พูดแบบนี้แสดงว่าเราเอากันแก้ขัดได้ใช่ไหม"

"ไอ้...!"

"หึ... เชื่อฉันเถอะไม่มีผู้ชายคนไหนเอามันเท่าพี่แล้ว คิดให้ดีนะที่รัก จุ๊บ"

เขายิ้มร้ายออกมาก่อนจะเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีเข้าไปในเครื่องบิน อิงอิงกำมือแน่นด้วยความเคียดแค้นอดีตแฟน ไม่คิดเลยว่าไอ้บ้านี่มันจะคิดกลับมามีอะไรกับเธออีก

"ฝันไปเถอะย่ะ คนอย่างนายไม่มีทางได้เห็นขาอ่อนฉันอีกหรอก ชิ~!"